IV Ka 709/13

Sygn. akt. IV Ka 709/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Włodzimierz Wojtasiński Sędziowie SO Roger Michalczyk (spr.) SO Danuta Lesiewska Protokolant st.sekr.sądowy Justyna Bobak przy udziale Pauliny Błaszczyńskiejprokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz- Północ del. do Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 roku sprawy M. R. oskarżonego z art. 286§1 k.k. w zb. z art. 297§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 maja 2013 roku sygn. akt XI K 43/13 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności (pkt. 2) oraz orzeczenie o grzywnie (pkt. 3); w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. sygn. akt IV Ka 709/13 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 31 maja 2013r., sygn. akt XI K 43/13 oskarżony M. R. został uznany za winnego tego, że w dniu 18 stycznia 2010r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z D. A. w celu uzyskania korzyści majątkowej i uzyskania pożyczki gotówkowej nr (...) w wysokości 28.126, 31 złotych doprowadził przedstawiciela Banku (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że dostarczył D. A. nieprawdziwe zaświadczenie o jego zatrudnieniu w firmie (...) w B. i osiąganych tam zarobkach opatrzone datą wystawienia 14.01.2010 roku, celem przedłożenia w (...) S.A. , który to dokument zawierał informacje o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, doprowadzając w ten sposób pracownika Banku do zawarcia umowy o przedmiotową pożyczkę i wprowadzając w błąd, co do możliwości zarobkowych i zdolności do wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania przez D. A. tj. przestępstwa z art. 286§1 kk w zw. z art. 297§1 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to przy zastosowaniu art. 11§3 kk na podstawie art. 286§1 kk wymierzono jemu karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat. Na podstawie art. 33§2 kk wymierzono oskarżonemu grzywnę wymiarze 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych. W wyroku zawarto ponadto rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego. Na podstawie art. 438 pkt 3 i 4 kpk wyrokowi zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż wymierzenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania nie jest konieczne dla osiągnięcia celów kary w zakresie prewencji szczególnej wobec M. R. , podczas gdy dokładna analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym sposobu zachowania się sprawcy, właściwości i warunków osobistych sprawcy, wskazuje iż zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności nie będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, - rażącą niewspółmierność kary, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego M. R. kary roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, podczas gdy wnikliwa analiza elementów tak przedmiotowych, jak i podmiotowo istotnych dla rozpatrywanego czynu, a w szczególności okoliczności zdarzenia, wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu przemawia za wymierzeniem oskarżonemu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania W oparciu o tak skonstruowane zarzuty prokurator domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zarzuty apelacji prokuratora były zasadne i ich uwzględnienie skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego, słuszne było stanowisko skarżącego, który wywodził, iż założenie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego uzasadniającej warunkowe zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego było błędne. Oskarżony był wcześniej piętnastokrotnie karany, w tym 10 razy za przestępstwa przeciwko mieniu. Wymierzano jemu różnego rodzaju kary, w tym też kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Pomimo tego, oskarżony ponownie dopuścił się poważnego przestępstwa przeciwko mieniu. Ocena dotychczasowego sposobu postępowania oskarżonego, wbrew stanowisku Sądu I instancji, nie daje żadnych podstaw do twierdzenia, że oskarżony będzie przestrzegał w przyszłości porządku prawnego w przypadku wymierzenia jemu kolejnej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W ocenie Sądu Okręgowego, wymierzanie oskarżonemu ponownie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby przykładem niczym nieuzasadnionego łagodnego traktowania sprawcy dopuszczającego się ponownie poważnego przestępstwa. Wymierzaniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania sprzeciwiają także inne elementy podmiotowe i przedmiotowe dotyczące przypisanego jemu czynu, które zostały szczegółowo przytoczone w uzasadnieniu apelacji prokuratora. Zdaniem Sądu Okręgowego, kara pozbawienia wolności w wymiarze roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i spełnia wszystkie zasady wymiaru kary określone w art. 53 i nast. kk , czego zresztą nie kwestionowano w apelacji prokuratora. W tych okolicznościach, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, a także orzeczenie o grzywnie z uwagi na to, iż oskarżony przebywa w Zakładzie Karnym i w pozostałej części zaskarżony wyrok, jako słuszny, utrzymał w mocy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 634 kpk .