IV KA 694/22

Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy i prokuratora skierowanej przeciwko wyrokowi łącznemu Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 23.06.2022 roku. Obrońca oskarżonego K. M. zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez niewłaściwą ocenę wyjaśnień oskarżonego oraz błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na niezasadnym przyjęciu, że oskarżony ukrywał prawo jazdy, mimo że w chwili wezwania do jego zwrotu nie posiadał dokumentu. Prokurator zarzucił obrazę przepisów postępowania (art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.) z powodu rozbieżności w oznaczeniu zasądzonego świadczenia oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary, polegającą na odstąpieniu od jej wymierzenia i poprzestaniu na świadczeniu pieniężnym w kwocie 1500 zł. Sąd Okręgowy uznał zarzuty obrońcy za niezasadne, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji nie dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych ani w ocenie dowodów. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może być jedynie polemiką z ustaleniami sądu, lecz musi wykazać uchybienia w logicznym rozumowaniu lub doświadczeniu życiowym. Sąd odwoławczy uznał, że zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, ocenione zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, dawały podstawy do stwierdzenia, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przypisanego mu czynu. Sąd odwoławczy odrzucił argumentację obrońcy dotyczącą kradzieży dokumentu, wskazując na obszerność zeznań oskarżonego w kontekście kradzieży pojazdu i brak sygnalizowania utraty prawa jazdy w tym zgłoszeniu. Podkreślono, że oskarżony okazał prawo jazdy policjantce, co przeczy jego twierdzeniom o kradzieży. Sąd odwoławczy zwrócił uwagę na motywację oskarżonego, wynikającą z wcześniejszego wyroku skazującego za jazdę bez uprawnień i niestosowanie się do decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień. Sąd Okręgowy uznał zarzuty prokuratora dotyczące rozbieżności w oznaczeniu świadczenia za bezprzedmiotowe wobec zmiany wyroku w zakresie kary. Z uwagi na wniosek obrońcy o sporządzenie uzasadnienia z wyłączeniem rozstrzygnięcia co do kary, zarzut dotyczący rażącej niewspółmierności kary został pominięty w tym zakresie. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej represji karnej, uznając, że instytucja odstąpienia od wymiaru kary nie znajduje zastosowania. Wymierzono oskarżonemu samoistną karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych po 15 złotych każda. W pozostałym zakresie, dotyczącym winy i sprawstwa, wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy. Na podstawie art. 635 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za obie instancje oraz wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym.

Zagadnienia prawne (4)