IV KA 676/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących łączenia kar.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w sprawie D. K., uznając go za rażąco niesprawiedliwy z powodu błędnej interpretacji przepisów dotyczących łączenia kar pozbawienia wolności i kar ograniczenia wolności. Sąd Rejonowy nieprawidłowo zinterpretował art. 85 kk, uznając, że można łączyć tylko kary tego samego rodzaju, co doprowadziło do pominięcia części skazań przy wydawaniu wyroku łącznego. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając apelację obrońcy skazanego D. K., uchylił zaskarżony wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Powodem uchylenia było rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 85 Kodeksu karnego, polegające na błędnej interpretacji zasady łączenia kar. Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że można łączyć jedynie kary tego samego rodzaju, co skutkowało pominięciem części skazań przy wydawaniu wyroku łącznego. Sąd Okręgowy podkreślił, że art. 85 kk stanowi, iż sąd orzeka karę łączną, jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw przed wydaniem pierwszego wyroku, a kary są tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. Kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności podlegają łączeniu zgodnie z art. 87 kk. Sąd Okręgowy wskazał, że Sąd Rejonowy nie rozważył możliwości połączenia kar, które nie zostały uwzględnione w wyroku łącznym, co doprowadziło do rażącej niesprawiedliwości. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy ma uwzględnić wskazania Sądu Okręgowego oraz zadbać o prawidłowość opisu skazań.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Rejonowy rażąco naruszył art. 85 kk, błędnie interpretując możliwość łączenia kar jedynie tego samego rodzaju i pomijając część skazań.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że art. 85 kk nakazuje orzeczenie kary łącznej, jeśli spełnione są przesłanki, a kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności podlegają łączeniu zgodnie z art. 87 kk. Błędna interpretacja Sądu Rejonowego doprowadziła do pominięcia części skazań i rażącej niesprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
Sąd orzeka karę łączną, jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Instytucja ta jest obligatoryjna.
k.k. art. 86 § 1 i 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 569 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wydawania wyroku łącznego.
Pomocnicze
k.k. art. 87
Kodeks karny
Określa zasady łączenia kar pozbawienia wolności i kar ograniczenia wolności.
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje sądowi odwoławczemu badać, czy utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy nie byłoby rażąco niesprawiedliwe.
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Oszustwo.
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Fałszowanie dokumentów.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zbieg przepisów.
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Wielokrotność przestępstw.
u.p.n. art. 62 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Nielegalny posiadanie substancji odurzających.
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Groźby karalne.
k.k. art. 31 § 2
Kodeks karny
Występek o charakterze chuligańskim.
k.k. art. 244a
Kodeks karny
Niestosowanie się do orzeczeń sądu.
k.p.k. art. 63 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zaliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Umorzenie postępowania.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 105 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd Rejonowy w zakresie stosowania zasady absorpcji przy wymiarze kary łącznej. Wniosek o zmianę wyroku przez wydanie wyroku łącznego z pełnym zastosowaniem zasady absorpcji.
Godne uwagi sformułowania
Zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Z taką natomiast sytuacją mieliśmy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Zaskarżony wyrok bowiem wydany został z rażącym naruszeniem art. 85 kk. W ocenie Sądu I instancji bowiem art. 85 kk daje możliwość połączenia jedynie kar tego samego rodzaju. Gdyby Sąd miał to na uwadze, rozważyłby możliwość połączenia kary 4 miesięcy ograniczenia wolności (...) i kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Skład orzekający
Joanna Żelazny
przewodniczący-sprawozdawca
Agata Regulska
sędzia
Anna Statkiewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów o karze łącznej (art. 85, 86, 87 kk), obowiązek sądu odwoławczego badania rażącej niesprawiedliwości wyroku (art. 440 kpk), zasady wydawania wyroku łącznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji łączenia różnych rodzajów kar i błędnej interpretacji przepisów przez sąd niższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest prawidłowa interpretacja przepisów kodeksu karnego dotyczących kar łącznych i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa karnego i roli sądu odwoławczego.
“Błąd w sztuce prawniczej: Jak sądowa pomyłka w interpretacji kar łącznych doprowadziła do uchylenia wyroku.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. IV Ka 676/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Joanna Żelazny (spr.) Sędziowie SSO Agata Regulska SSR del do SO Anna Statkiewicz Protokolant Jowita Sierańska przy udziale L. K. Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013r. sprawy D. K. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 15 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 17/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 676/13 UZASADNIENIE D. K. został skazany prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 7 grudnia 2010 roku , w sprawie o sygn. akt XII K 868/10 za przestępstwo z art. 286§1 kk , art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w z. z art. 91§1 kk popełnione w okresie od 25 lutego 2010 r. do 8 maja 2010 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2012 roku; 2. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 5 kwietnia 2011 roku , w sprawie o sygn. akt II K 1421/10 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ,popełnione w dniu 23 listopada 2010 r. na krę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 20102 roku; 3. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 26 stycznia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 346/10 za przestępstwo z art. 190§1 kk w zw. z art. 31§2 kk popełnione w dniu 27 grudnia 2009 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby , której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2012 r. ; 4. zaocznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 13 czerwca 2012 r. , w sprawie o sygn. akt II K 78/12 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione 3 października 2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; 5. zaocznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt XII K 984/10 za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione 3 października 2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; 6. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 23 grudnia 2008 r. , w sprawie o sygn.akt II K 781/08 za przestępstwo z art. 190§1 kk popełnione w dniu 10 grudnia 2007r. na karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary łącznej ograniczenia wolności na okres 2 lat próby; 7. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 906/11 za przestępstwo z art. 244a kk popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym ; 8. Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 1002/11 za przestępstwo z art. 244 a kk popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z warunkowym Wyrokiem łącznym z dnia 15 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia , w sprawie o sygn akt II K 17/13 : I. na podstawie art. 569§1 kpk w zw. z art. 85 kk i art. 86§1 i 2 kk połączył wyroki opisane w punktach 1,2, 3 części wstępnej wyroku i wymierzył skazanemu D. K. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył skazanemu okres zatrzymania w dniu 13 listopada 2010 r. oraz okresy kar dotychczas odbytych z wyroków podlegających połączeniu; III. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w zakresie wyroków opisanych w punktach 4-8 części wstępnej wyroku; IV. pozostałe orzeczenia zawarte w połączonych wyrokach pozostawił do odrębnego wykonania ; V. na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego , zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa; VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat Z. G. kwotę 147, 60 zł. tytułem udzielonej skazanej obrony z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia postanowił na podstawie art. 105§1 kpk sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu z dnia 15 kwietnia 2013 r., w sprawie II K 17/13 w ten sposób, iż w części wstępnej wyroku wyeliminował pkt 5 i 8 w zakresie skazań wyrokami XII K 984/10 oraz II K 1002/11 , albowiem skazania te nie dotyczą D. K. , a ich wpisanie było wynikiem omyłki komputerowej oraz w części dyspozytywnej w ten sposób,iż w punkcie III w miejsce punktów „4-8” wpisać punkty 4,6, 7 . Apelację od powyższego wyroku wniósł skazany za pośrednictwem swojego obrońcy. Obrońca zaskarżyła wyrok w punkcie I , zarzucając naruszenie prawa materialnego, to jest art. 85 kk i art. 86 kk w ten sposób, że Sąd nie zastosował w pełni zasady absorpcji , wymierzając skazanemu w punkcie I wyroku karę łączną dwóch lat pozbawienia wolności za trzy czyny opisane w punktach 1,2 , 3 części wstępnej wyroku, za które wymierzone zostały kary jednostkowe 1 roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności , 6 miesięcy pozbawienia wolności i sześciu miesięcy pozbawienia wolności- mimo istnienia podstaw do wymiaru kary łącznej w łagodniejszym wymiarze . Formułując powyższy zarzut obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I przez wydanie wyroku łącznego z pełnym zastosowaniem zasady absorpcji przez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Zaskarżony wyrok nie mógł się ostać . Zważyć należy ,że Sąd Okręgowy dokonując kontroli odwoławczej , zobligowany jest badać nie tylko , czy zarzuty podniesione w środku odwoławczym są zasadne . W myśl art. 440 kpk ma obowiązek również, niezależnie od granic zaskarżenia oraz podniesionych zarzutów , analizować , czy utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy nie byłoby rażąco niesprawiedliwe . Z taką natomiast sytuacją mieliśmy do czynienia w rozpoznawanej sprawie . Zaskarżony wyrok bowiem wydany został z rażącym naruszeniem art. 85 kk . Wszak zawarte w nim” sformułowanie „sąd orzeka karę łączną” oznacza ,że zastosowanie tej instytucji jest obligatoryjne , a więc w razie spełnienia przesłanek wskazanych w art. 85 kk nie ma możliwości jej niezastosowania . W takim wypadku sąd obowiązany jest do wydania wyroku łącznego, co oznacza również brak swobody w doborze skazań podlegających łączeniu i niemożność pominięcia części z nich” /por. wyrok SN z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt IV KK 416/12/. Lektura akt , w szczególności pisemnych motywów zaskarżonego wyroku przekonuje zaś ,że Sąd Rejonowy nie rozważył możliwości ukształtowania drugiej kary łącznej , obok tej określonej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku , a dotyczącej kar orzeczonych wyrokami :zaocznym Sadu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej , sygn. akt II K 78/12 z dnia 13 czerwca 2012 r., i Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r. , sygn.akt II K 906/11. Nie rozważył zaś , jak przekonuje pisemne uzasadnienie , na skutek błędnej interpretacji art. 85 kk . W ocenie Sądu I instancji bowiem art. 85 kk daje możliwość połączenia jedynie kar tego samego rodzaju (k.3 uzasadnienia). W konsekwencji tego błędu Sąd Rejonowy , jak dalej wskazuje uzasadnienie, rozważał oddzielnie możliwości połączenia kar pozbawienia wolności i w drugiej grupie kar ograniczenia wolności , co doprowadziło go do konstatacji ,iż połączeniu podlegają jedynie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1, 2, 3 części wstępnej wyroku . Podczas gdy art. 85 kk jasno stanowi ,iż sąd orzeka karę łączną ,jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw , zanim zapadł pierwszy wyrok , chociażby nieprawomocny , co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. O tym natomiast , iż kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności , wbrew stanowisku Sądu , są karami podlegającymi łączeniu , określa art. 87 kk , wskazujący przy tym zasady takiego połączenia . Gdyby Sąd miał to na uwadze , rozważyłby możliwość połączenia kary 4 miesięcy ograniczenia wolności ( bez warunkowego zawieszenia jej wykonania , w przeciwieństwie do opisu dokonanego w wyroku) orzeczonej wyrokiem Sadu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 16 listopada 2011 r . (syg. akt II K 906/11) , za przestępstwo z art. 244 a popełnione w dniu 17 kwietnia 2011 r. i kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczonej wyrokiem zaocznym Sadu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 13 czerwca 2012 r. ( sygn .akt II K 78/12 ) za przestępstwo z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 3 października 2011r.. Z tych też powodów zaskarżony wyrok , jako rażąco niesprawiedliwy , ostać się nie mógł . Przy ponownym rozpoznaniu sprawy , Sąd Rejonowy będzie miał na uwadze poczynione wyżej rozważania . Niezależnie od tego , wykaże się większą dbałością przy formułowaniu wyroku , w szczególności , by w jego części wstępnej znalazły się tylko te orzeczenia dotyczące skazanego D. K. , a nadto , by opis poszczególnych skazań , odpowiadał stanowi rzeczywistemu ( pkt 7 części wstępnej wyroku). Wobec powyższego orzeczono , jak na wstępie .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI