Orzeczenie · 2025-10-14

IV KA 671/25

Sąd
Sąd Okręgowy w Świdnicy
Miejsce
Świdnica
Data
2025-10-14
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzieżucieczkaprzemocniebezpieczeństwokodeks karnypostępowanie odwoławczeocena dowodówin dubio pro reo

Sąd Okręgowy w Świdnicy, w składzie SSO Ewa Rusin (przewodniczący-sprawozdawca), SO Agnieszka Połyniak oraz SR del. do SO Maciej Kudzia, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 30 kwietnia 2025 r. (sygn. akt III K 1020/23). Oskarżony został skazany za popełnienie czynów z art. 281 k.k. (groźba karalna lub przemoc w celu utrzymania się w posiadaniu rzeczy) i art. 160 § 1 k.k. (narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu) w zw. z art. 11 § 2 k.k. Apelacja zarzucała obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k., poprzez dowolną ocenę dowodów i nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. W uzasadnieniu podkreślono, że przepisy art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. mają charakter rozłączny, a zasada in dubio pro reo ma zastosowanie dopiero po wyczerpaniu możliwości usunięcia wątpliwości. Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrane dowody, w tym zeznania świadków T. Ż. i S. K., a także zeznania innych świadków i wyjaśnienia współoskarżonych, które potwierdzały wersję zdarzenia zgodną z ustaleniami sądu. Sąd odrzucił argumentację obrony dotyczącą rzekomego poczucia zagrożenia ze strony pracowników ochrony, wskazując na przewagę liczebną i fizyczną oskarżonych oraz ich możliwość zamknięcia się w pojeździe. Uznano, że oskarżony S. S. działał z zamiarem utrzymania się w posiadaniu skradzionych przedmiotów, co wyczerpuje znamiona art. 281 k.k., a jego działanie stanowiło również narażenie pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Jednocześnie, na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k., zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa, z uwagi na jego trudną sytuację majątkową i liczne skazania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, zasady in dubio pro reo, a także znamion czynów z art. 281 k.k. i art. 160 § 1 k.k.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zasady prawne są uniwersalne.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrane dowody, w tym zeznania świadków, i czy nie naruszył zasady in dubio pro reo, rozstrzygając wątpliwości na korzyść oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie naruszył zasady in dubio pro reo. Przepisy art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. są rozłączne, a zasada in dubio pro reo ma zastosowanie dopiero po wyczerpaniu możliwości usunięcia wątpliwości. Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy szczegółowo analizuje zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k., wskazując na utrwaloną wykładnię, że zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy po prawidłowej ocenie dowodów nadal istnieją nierozstrzygnięte wątpliwości. W tej sprawie sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji dokonał pełnej i prawidłowej oceny dowodów, a zeznania świadków T. Ż. i S. K. oraz innych dowodów były spójne i logiczne, co pozwoliło na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych. Nie było podstaw do stosowania zasady in dubio pro reo.

Czy zachowanie oskarżonego, polegające na ruszeniu pojazdem w kierunku pracownika ochrony stojącego przed samochodem, wypełnia znamiona czynu z art. 281 k.k. (utrzymanie się w posiadaniu rzeczy) i art. 160 § 1 k.k. (narażenie na niebezpieczeństwo)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona obu wskazanych przepisów.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że gwałtowne ruszenie pojazdem przez oskarżonego w celu natychmiastowego opuszczenia parkingu sklepowego, mimo świadomości obecności pokrzywdzonego bezpośrednio przed pojazdem, stanowiło skuteczny sposób utrzymania się w posiadaniu skradzionych przedmiotów, co wyczerpuje znamiona art. 281 k.k. Jednocześnie, ze względu na masę pojazdu, sposób manewrowania i niewielką odległość od pokrzywdzonego, działanie to stworzyło stan bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia pokrzywdzonego, wypełniając znamiona art. 160 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
S. S.osoba_fizycznaoskarżony
T. Ż.osoba_fizycznaświadek
S. K.osoba_fizycznapokrzywdzony/świadek
A. S.osoba_fizycznaświadek
M. M.osoba_fizycznawspółoskarżony (skazany prawomocnie)
L. V.osoba_fizycznawspółoskarżony (skazany prawomocnie)
J. C.osoba_fizycznawspółoskarżony (skazany prawomocnie)
Julita PodlewskainneProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 281

Kodeks karny

Użycie przemocy lub groźby bezprawnej w celu utrzymania się w posiadaniu rzeczy.

k.k. art. 160 § § 1

Kodeks karny

Narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów. Sąd odwoławczy podkreślił, że przepis ten ma charakter rozłączny z art. 5 § 2 k.p.k.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo. Sąd odwoławczy wyjaśnił, że można mówić o naruszeniu tej zasady dopiero wtedy, gdy po prawidłowej ocenie dowodów nadal istnieją nierozstrzygnięte wątpliwości, które należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji przepisów (łączenia czynów).

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

Wymogi uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie przepisów o kosztach w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

k.w. art. 119 § § 1

Kodeks wykroczeń

Kradzież cudzej rzeczy ruchomej.

k.w. art. 119 § § 4

Kodeks wykroczeń

Obowiązek naprawienia szkody.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Rozłączność przepisów art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. • Brak nierozstrzygniętych wątpliwości na korzyść oskarżonego. • Działanie oskarżonego wypełnia znamiona art. 281 k.k. i art. 160 § 1 k.k. • Oskarżony nie działał w stanie wyłączającym winę lub jego poczytalność.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k.) przez dowolną ocenę dowodów. • Nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego. • Brak zamiaru utrzymania się w posiadaniu rzeczy. • Poczucie zagrożenia ze strony pracowników ochrony jako okoliczność usprawiedliwiająca ucieczkę.

Godne uwagi sformułowania

Zarzuty naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. wzajemnie się wykluczają i mogą istnieć tyko rozdzielnie. • Dla zasadności tego zarzutu nie wystarczy zaś zaprezentowanie przez stronę własnych wątpliwości co do stanu dowodów. • Oczywiście trafne pozostają ustalenia wyroku, iż krytycznego dnia oskarżony w towarzystwie skazanych już prawomocnie oskarżonych M. M. , L. V. , J. C. przybyli do sklepu sieci (...) w celu dokonania kradzieży... • Obrona taka jest całkowicie chybiona i wręcz infantylna...

Skład orzekający

Ewa Rusin

przewodniczący-sprawozdawca

Agnieszka Połyniak

sędzia

Maciej Kudzia

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, zasady in dubio pro reo, a także znamion czynów z art. 281 k.k. i art. 160 § 1 k.k."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zasady prawne są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa kradzieży połączonego z próbą ucieczki i użyciem pojazdu, ale zawiera interesującą analizę prawną dotyczącą oceny dowodów i zasady in dubio pro reo, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Czy ucieczka samochodem po kradzieży to zawsze utrzymanie się w posiadaniu rzeczy? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst