IV Ka 666/25

Sygnatura akt IV Ka 666/25 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2025 r. 4.Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: 1.Przewodnicząca: 1.SSO Ewa Rusin 1.Protokolant: 1.Ewa Ślemp przy udziale oskarżyciela publicznego R. M. z Urzędu Skarbowego W. we W. po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. 6.sprawy J. M. 7.syna J. i J. z domu K. 8. urodzonego (...) w G. 9.oskarżonego z art. 77 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 9 § 3 kks 10.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 11.od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy 12.z dnia 5 czerwca 2025 r., sygnatura akt VI K 1140/24 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 20 złotych i wymierza opłatę za to postępowanie w kwocie 1500 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 666/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 czerwca 2025r. sygn. akt VI K 1140/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ obrońca 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. J. M. Nie figuruje w kartotece Krajowego Rejestru Karnego jako osoba karana sądownie. Informacja KRK z dnia 4.09.2025r. 145 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Informacja KRK Dowód niekwestionowany. 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. 1. na podstawie art 438 pkt 4) k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść tego orzeczenia, w postaci niedokonania przez Sąd I instancji istotnych ustaleń ze względu na nieprzeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego tj. nieustalenia, że: a. spółka, w imieniu której działał Oskarżony, w czasookresie objętym niniejszym postępowaniem nie wypłacała pracownikom wynagrodzeń; b. spółka, w imieniu której działał Oskarżony w czasookresie objętym niniejszym postępowaniem znajdowała się w skrajnie złej kondycji finansowej, przez co nie mogła regulować swoich zobowiązań, a w tym również wynagrodzeń pracowników; 2. na podstawie art. 438 pkt. 1 ) k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k. s obrazę przepisów prawa materialnego a to art. 77 § 2 k.k.s. w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, polegającą na niezasadnym przyjęciu, że zachowanie Oskarżonego spełnia znamiona opisanego w nim przestępstwa, podczas gdy Oskarżony, ze względu na bardzo złą kondycję finansową spółki nie wypłacił wynagrodzeń pracownikom, czego skutkiem jest niepobranie przez niego podatku, co zgodnie z treścią ww. przepisu jest warunkiem sine qua non popełnienia tego przestępstwa. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut 1. apelacji deklaruje zarzucenie błędnych ustaleń faktycznych na podstawie art. 438 pkt. 4 kpk , najwyraźniej omyłkowo, bo przecież wskazana podstawa definiuje rażącą niewspółmierność kary. Wbrew oczekiwaniom autora apelacji zaskarżony wyrok poprzedziło prawidłowe postępowanie dowodowe i trafna ocena całokształtu zebranych dowodów, prowadząca do słusznych ustaleń faktycznych. Przeprowadzona w sposób bezstronny i rzeczowy ocena dowodów nie zawiera błędów natury logicznej i faktycznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, czyniąc zadość wymogom przepisu art. 7 kpk . Przyznał apelujący, iż oskarżony w inkryminowanym czasie nie odprowadzał zaliczek na poczet podatku dochodowego i jednocześnie, że znana jest mu powszechnie akceptowana wykładnia sądowa przepisu art. 77 § 2 k.k.s. cyt. Bez znaczenia dla odpowiedzialności karnej płatnika jest natomiast, czy posiada on środki finansowe na odprowadzenie pobranego podatku dochodowego, na bieżącą produkcję, wypłatę wynagrodzenia dla pracowników, czy też spłatę zobowiązań wobec kontrahentów.". (Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 16 maja 2002 r. IV KKN 427/98 ) , ale nieskutecznie dąży do wykazania, iż w działaniu oskarżonego nie zaistniały okoliczności faktyczne dla przypisania wypełnienia ustawowych znamion występku z art. 77 § 2 k.k.s. Odnosząc się do podnoszonego błędu w ustaleniach faktycznych wypada przypomnieć, iż w postępowaniu przygotowawczym oskarżony skorzystał z przysługującego prawa do odmowy składania wyjaśnień i nie podjął próby wykazania, że w inkryminowanym okresie 24 miesięcy ( od lutego 2022r. do stycznia 2024r.) zarządzana przezeń Spółka nie posiadała środków finansowych na odprowadzenie zadeklarowanych pobranych zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. W toku postępowania sądowego taką próbę obrony oskarżony podjął, podnosząc iż w dacie zarzucanego mu czynu Spółka w ogóle nie wypłacała pracownikom wynagrodzenia ( k. 101 akt), co słusznie sąd I instancji potraktował jako obronę nieskuteczną. Wszak to oskarżony składał za 2 lata deklaracje PIT – 4R ( w dniach 31.01.2023r. i 29.01.2024r. ) wykazując kwoty pobranych zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. Trudno jest więc dać wiarę, by przez okres aż 2-ch lat podległych oskarżonemu 4-ch pracowników wykonywało pracę bez wypłaty wynagrodzenia. Choć prawdą pozostaje, że wobec Spółki od 14.03.2023r. było prowadzone postępowanie egzekucyjne, nieskutecznie ( k. 2 v. ), to z materiałów zebranych w sprawie nie wynika ( podobnie jak i z apelacji), że oskarżony podejmował jakiekolwiek działania naprawcze, w szczególności np. działalność gospodarczą zawiesił, udzielił pracownikom urlopów bezpłatnych, wdrożył procedurę ogłoszenia upadłości, czy wreszcie jako płatnik w trybie art. 67a . w zw. z art. 67c . § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U.2025.111 t.j. z dnia 2025.01.28) ubiegał się o odroczenie terminu płatności podatku, rozłożenie zapłaty podatku na raty czy umorzenie zaległości podatkowej. Oskarżony miał szansę skorzystania z takich możliwości, wszak od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą, zatem są mu doskonale znane, a powoływanie się na stanowisko bliżej nie określonej księgowej pozostaje gołosłownym i nieskutecznym. Można tu dodać, iż organ podatkowy może przyznać wskazane ulgi (o jakich mowa w ordynacji podatkowej), jeśli przemawia za tym ważny interes podatnika, w tym także i płatnika, lub interes publiczny. Płatnik musi jednak szczegółowo uzasadnić wniosek np. przedstawiając dowody na przejściowe trudności finansowe, utratę płynności, zdarzenia losowe itp. Ponadto uzyskanie takiej ulgi nie ma żadnego wpływu na pracownika, bo zaliczka została już z jego wynagrodzenia potrącona i na potrzeby jego rozliczenia rocznego jest traktowana jako zapłacona, skoro płatnik pobrał z wynagrodzenia pracownika ale środki formalnie należą do Skarbu Państwa, zaś kwestia rozliczenia się z urzędem skarbowym jest już wyłącznie problemem płatnika. Zarzut 2. Apelującemu, jako podmiotowi fachowemu powinno być wiadome, że obraza prawa materialnego polega na tym, że do prawidłowo skonstruowanego stanu faktycznego sąd zastosował przepis, choć tego nie mógł zrobić, bądź też mimo tego, że był zobowiązany dany przepis zastosować, tego nie uczynił. Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie występują, skoro apelujący w pierwszej kolejności zakwestionował ( nieskutecznie ) prawidłowość ustaleń faktycznych wyroku. Wniosek 1. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ewentualnie; 2. uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 1) Trafne ustalenia faktyczne, potwierdzające działanie oskarżonego jako wypełniające ustawowe znamiona występku karnoskarbowego stypizowanego w art. 77 § 2 k.k.s. 2) Nieskuteczność zarzutów apelacyjnych. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Nie wystąpiły. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie o winie i karze. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1). Bezpodstawność zarzutów apelacyjnych z przyczyn wykazanych w sekcji 3.1. 2). W sprawie nie wystąpiły podstawy bezwzględne z art. 439 § 1 kpk dla uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów apelacyjnych. 3). Nieuwzględnienie apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego obliguje sąd odwoławczy do zbadania zasadności orzeczenia w zakresie wymiaru kary. W badanej sprawie brak podstaw faktycznych dla modyfikacji rozstrzygnięcia o konsekwencjach prawnych skazania, w tym stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 440 kpk , podlegających uwzględnieniu na korzyść oskarżonego. Wymierzona grzywna stanowi słuszną dolegliwość za złamanie norm prawa karnoskarbowego oraz przystaje do deklarowanych dochodów oskarżonego. Kara ta spełnia wymogi art.13 § 1 kks oraz art.23 ust.3 kks , przez co nie występują jakiekolwiek uzasadnione powody dla zmiany wyroku na korzyść oskarżonego. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.113 § 1 kks w zw. z art.636 § 1 kpk i art. 627 kpk oraz na podstawie art.21 ust. 1 ) i art. 8 w zw. z art.3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r. /tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji. 7. PODPIS SSO Ewa Rusin 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie w całości. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana