II AKA 150/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd apelacyjny obniżył karę łączną pozbawienia wolności skazanemu M. L. z 6 lat i 3 miesięcy do 6 lat i 1 miesiąca, uwzględniając pozytywne okoliczności procesu resocjalizacji, mimo że zarzuty apelacji obrońcy nie były w pełni zasadne.
Sąd Okręgowy w Szczecinie wydał wyrok łączny, orzekając karę 6 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności wobec skazanego M. L. Obrońca skazanego wniósł apelację, zarzucając m.in. rażącą niewspółmierność kary. Sąd apelacyjny uznał zarzut częściowo za zasadny, ale z innych powodów niż wskazywał apelujący. Obniżono karę łączną do 6 lat i 1 miesiąca, uwzględniając pozytywne opinie o skazanym i jego postawę życiową, co miało większe znaczenie niż poprzednie wyroki łączne.
Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację obrońcy skazanego M. L. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, który orzekł karę łączną 6 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność kary, przy czym obrońca argumentował, że kara łączna powinna być niższa, powołując się na poprzednie wyroki łączne i zasadę absorpcji. Sąd apelacyjny stwierdził, że zarzuty apelacji nie były w pełni zasadne w przedstawionym przez obrońcę zakresie. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zidentyfikował orzeczenia i zastosował właściwy stan prawny do połączenia kar. Jednakże, sąd odwoławczy uznał, że kara orzeczona przez Sąd Okręgowy była niesprawiedliwa z powodu nienależytego uwzględnienia pozytywnych okoliczności dotyczących skazanego, takich jak zaawansowanie procesu resocjalizacji i zmiana postawy życiowej. Z tego powodu, sąd apelacyjny obniżył karę łączną do 6 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, uznając ją za spełniającą cele wychowawcze. Zalecono zaliczenie na poczet kary okresów odbywania kary od 3 lutego 2018 r. do 7 marca 2024 r. i uznano karę za wykonaną w całości. W pozostałym zakresie wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Kara łączna była rażąco niewspółmierna, ale nie z przyczyn wskazanych przez apelującego, lecz z powodu nienależytego uwzględnienia pozytywnych okoliczności resocjalizacji skazanego.
Uzasadnienie
Sąd apelacyjny obniżył karę łączną, uznając, że pozytywne aspekty procesu resocjalizacji skazanego nie zostały wystarczająco uwzględnione przez sąd pierwszej instancji, co czyniło karę niesprawiedliwą. Zastosowano zasadę asperacji, a nie absorpcji, ale z korektą na korzyść skazanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
skazany (M. L.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. L. | osoba_fizyczna | oskarżony / skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zarzutu rażącej niewspółmierności kary.
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Zasady łączenia kar pozbawienia wolności.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
Pomocnicze
k.k. art. 85a
Kodeks karny
Cele kary łącznej.
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary łącznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nienależyte uwzględnienie pozytywnych okoliczności resocjalizacji skazanego przez sąd pierwszej instancji. Potrzeba obniżenia kary łącznej ze względu na zmianę postawy życiowej skazanego.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącej niewspółmierności kary w zakresie wskazanym przez obrońcę (np. zastosowanie pełnej absorpcji). Wniosek o orzeczenie kary łącznej 5 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
choć nie z przyczyn zawartych w apelacji, Sąd odwoławczy podzielając częściowo zarzut rażącej niewspółmierności kary, poprzez nienależyte uwzględnienie obecnej postawy życiowej skazanego, zmienił zaskarżony wyrok - obniżając jej wymiar do 6 lat i 1 miesiąca. Różnorodzajowość popełnionych przez skazanego przestępstw w sposób jednoznaczny sprzeciwia się zastosowaniu zasady absorpcji, a zastosowana przez Sąd Okręgowy zasada asperacji nawet jeśli wymagała nieznacznej korekty, jest odpowiednia w niniejszej sprawie. Sąd winien był bowiem uwzględnić w większym zakresie to, że funkcjonowanie skazanego w warunkach izolacji nie tylko było poprawne, ale wskazuje na to, że skazany zmienił swój stosunek do obowiązującego porządku prawnego, w stopniu nakazującym uwzględnienie tej okoliczności przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności.
Skład orzekający
Dorota Mazurek
sędzia
Małgorzata Jankowska
sędzia
Jacek Szreder
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej w kontekście resocjalizacji skazanego i różnorodności popełnionych przestępstw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego M. L. i konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd apelacyjny może skorygować wyrok sądu niższej instancji, uwzględniając czynniki ludzkie i postępy w resocjalizacji, nawet jeśli formalne zarzuty apelacji nie są w pełni zasadne.
“Resocjalizacja kluczem do niższej kary? Sąd apelacyjny koryguje wyrok łączny.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 150/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 7 marca 2024 roku , sygn. akt III K 251/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. M. L. Skazany miał pozytywną opinię w okresie odbywania kary. M. L. został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary. Opinia o skazanym. Postanowienie o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia, wydane w sprawie V Kow193.24/wz Sąd Okręgowy w Szczecinie. 119-120 116117 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Opinia o skazanym. Postanowienie o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia, wydane w sprawie V Kow193.24/wz Sąd Okręgowy w Szczecinie. Dowody wiarygodne wydane przez właściwe organy, nie kwestionowane w toku postepowania przez żadną ze stron. 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności polegająca na wymierzeniu skazanemu kary 6 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności podczas gdy poprzedni wyrok łączny Sądu Okręgowego w Szczecinie III Wydział Karny z dnia 30 listopada 2022 roku sygn.. akt III K 298/22 zastosował pełną absorbcję bowiem za wyrok III K 39/21 kara łączna wynosiła 5 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności , a za wyrok Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 .08.2018 roku sygn.. akt II K 410/18 wymierzono karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności – zatem przy pierwszym wyroku realnie zmniejszono karę pozbawienia wolności do obycia skazanemu o 4 miesiące pozbawienia wolności a obecnie realnie za przestępstwo posiadania 6 naboi tylko o dwa miesiące- zatem wyrok obecny jest niesprawiedliwy niespójny z poprzednimi skazaniami i realnie kara ta powinna być obniżona minimalnie o dalsze minimum 3 miesiące pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Na wstępie dla porządku należy stwierdzić, że choć skarżący jako podstawę prawą przywołanego przez siebie zarzutu przywołał art. 438 pkt 1, 1a,2 i 3 k.p.k. jak i art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. , to niemniej w istocie sformułował zarzut oparty o art. 438 pkt 4 k.p.k. i ten zarzut stał się przedmiotem uwagi Sądu odwoławczego. Dla porządku należy jedynie wskazać, że procedujący w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w żadnym zakresie nie uchybił normom prawa materialnego, jak i procedury karnej , jak też nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Nie sposób uznać by Sąd orzekł karę nieznaną ustawie o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. . Sposób procedowania Sądu Okręgowego nie budzi zastrzeżeń, nie jest też w istocie przedmiotem zaskarżenia. Sąd I instancji w sposób prawidłowy zidentyfikował orzeczenia jakie zapadły w sprawie M. L. i zastosował właściwy stan prawy pozwalający na połączenie orzeczonych wobec oskarżonego kar pozbawienia wolności za poszczególne przypisane mu przestępstwa. Obligatoryjny charakter przepisów dotyczących kary łącznej powoduje, że okoliczność, iż skazany nie odniósł przy kolejnym łączeniu kar pozbawienia wolności, pożądanego przez siebie rezultatu, nie powoduje, że istnieją podstawy do uznania, że doszło do uchybień dających podstawę do przywołania w całości względnych podstaw odwoławczych, czy też podstawę do przyjęcia, że doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Wymiary kar łącznych orzeczonych w wyrokach przywołanych przez skarżącego w żadnej mierze nie dawał podstawy do zignorowania zasad łączenia kar określonych tak w treści art. 85 § 1 k.k. , 86 § 1 k.k. , jak i dyrektyw określonych treścią art. 85 a k.k. . Zarzut okazał się częściowo zasadny, choć nie ze względów i nie w zakresie, na jakie wskazuje autor apelacji. Sąd Okręgowy procedując w niniejszej sprawie zachowywał samodzielność orzeczniczą i nie był zobligowany do kierowania się względami na jakie powołuje się skarżący i nie te względy powodują, że orzeczoną karę pozbawienia wolności Sąd odwoławczy obniżył do wymiaru 6 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Rażąca niewspółmierność kary wynikała nie z okoliczności przywołanych w apelacji, ale z faktu, że pozytywne okoliczności wynikające z treści opinii o skazanym (które wynikały też z uprzedniej opinii o skazanym), w istocie nie zostały uwzględnione w sposób należyty, co czyniło ową karę niesprawiedliwą. Skarżący nie dostrzega, że na gruncie przedmiotowej sprawy Sąd Okręgowy nie był związany żadnym z zakazów niepogarszania sytuacji skazanego, a podstawą łączenia nie stanowiły kary łączne orzeczone w poszczególnych wyrokach, lecz kary jednostkowe orzeczone za poszczególne przestępstwa. Co istotne wymierzając karę łączną pozbawienia wolności Sąd I instancji trafnie kierował się regułami określonymi tak w treści art. 85 § 1 k.k. jak i w treści art. 86 § 1 k.k. . Wskazał też szczegółowo jakie okoliczności uwzględnił tak na korzyść, jak i na niekorzyść skazanego. Nie pominął żadnej, z istotnych dla wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności, okoliczności, a jedynie okolicznościom pozytywnym, a w szczególności zaawansowaniu procesu resocjalizacji nie przydał należytego znaczenia. Tylko ta okoliczność doprowadziła do potrzeby zmiany orzeczenia na korzyść skazanego i ukształtowania wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności w rozmiarze 6 lat i 1 miesiąca. W ocenie Sądu odwoławczego tak ukształtowana kara spełni należycie cele określone treścią art. 85 a k.k. nie pomijając faktu różnorodzajowości popełnionych przestępstw. Skarżący minimalizując wagę czynu z art. 263 § 2 k.k. zupełnie nie dostrzega, że na tym etapie postępowania, Sąd nie był władny do oceny stopnia społecznej szkodliwości tego przestępstwa, a wymiar kary łącznej pozbawienia wolności nie może być oparty na stanowisku skarżącego co do tego, że skazanie za to przestępstwo nie powinno mieć wpływu na wymiar kary łącznej pozbawienia wolności. Wskazania zawarte w środku odwoławczym przedstawiające wymiary kar pozbawienia wolności orzeczone uprzednio względem skazanego w żadnej mierze nie świadczą o rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Nie podzielając stanowiska obrońcy oskarżonego do możliwości zastosowania względem skazanego zasady pełnej absorbcji, a uznając za konieczne uwzględnienie w większym stopniu zaangażowania skazanego w proces resocjalizacji i zmianę jego postawy życiowej, Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, lecz nie w takim zakresie jak tego oczekiwał skarżący. Różnorodzajowość popełnionvch przez skazanego przestępstw w sposób jednoznaczny sprzeciwia się zastosowaniu zasady absorbcji, a zastosowana przez Sąd Okręgowy zasada asperacji nawet jeśli wymagała nieznacznej korekty, jest odpowiednia w niniejszej sprawie. Sąd winien był bowiem uwzględnić w większym zakresie to, że funkcjonowanie skazanego w warunkach izolacji nie tylko było poprawne, ale wskazuje na to, że skazany zmienił swój stosunek do obowiązującego porządku prawnego, w stopniu nakazującym uwzględnienie tej okoliczności przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności. Tak więc, choć nie z przyczyn zawartych w apelacji, Sąd odwoławczy podzielając częściowo zarzut rażącej niewspółmierności kary, poprzez nienależyte uwzględnienie obecnej postawy życiowej skazanego, zmienił zaskarżony wyrok - obniżając jej wymiar do 6 lat i 1 miesiąca. Tak orzeczona kara spełni cele wychowawcze. Uwzględniając rozmiar kar odbytych przez skazanego karę należało uznać za odbytą w całości z uwzględnieniem faktu, że na jej poczet w myśl art. 577 k.p.k. zaliczone zostały okresy od dnia 3 lutego 2018 roku do dnia 4 lutego 2018 r., od dnia 13 lutego 2018 r. do dnia 7 stycznia 2024 r. oraz od dnia 7 stycznia 2024 r. do dnia 7 marca 2024 r.. Wniosek o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie w pkt II poprzez orzeczenie kary łącznej 5 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, jednakże wobec podzielenia zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, choć z innych względów niż na to wskazywał skarżący doszło do obniżenia jej wymiaru do 6 lat i 1 miesiąca, co szczegółowo wykazano w pkt 3.1. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Pozytywna opinia o skazanym, potwierdzona aktualną opinią i postanowieniem Sądu Okręgowego w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Z przyczyn wskazanych w pkt 3.1. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Poza zmianą w zakresie wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności jej obniżeniu, w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z przyczyn wskazanych w pkt 3.1. Brak było podstaw do zakwestionowania zastosowanych zasad łączenia kar pozbawienia wolności . 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną wobec skazanego karę łączną pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) lat i 1 (jednego) miesiąca; na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy: od dnia 3 lutego 2018 r. do dnia 4 lutego 2018 r., od dnia 13 lutego 2018 r. do dnia 7 stycznia 2024 r. oraz od dnia 7 stycznia 2024 r. do dnia 7 marca 2024 r. i uznał tę karę za wykonaną w całości. Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV zasądzono od skazanego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS SSA Dorota Mazurek SSA Małgorzata Jankowska SSA Jacek Szreder 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI