IV Ka 653/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażących naruszeń proceduralnych i wymierzenia kary nieznanej ustawie.
Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu w sprawie S. K. oskarżonego z art. 209 § 1 k.k. Głównymi przyczynami uchylenia były: wymierzenie kary nieznanej ustawie (rok ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności) oraz rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego, który nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia. Sąd odwoławczy podkreślił również konieczność zbadania, czy oskarżony, przebywając w zakładzie karnym, faktycznie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 8 czerwca 2022 r. (sygn. akt III K 435/22) w sprawie S. K., oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. (uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego). Podstawą uchylenia wyroku były przede wszystkim dwa kluczowe błędy Sądu Rejonowego. Po pierwsze, sąd pierwszej instancji wymierzył oskarżonemu karę, która jest nieznana polskiemu prawu – rok ograniczenia wolności połączony z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności. Taka konstrukcja kary nie odpowiada żadnej z kar zasadniczych ani karze sekwencyjnej przewidzianej w Kodeksie karnym. Po drugie, Sąd Okręgowy stwierdził rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego. S. K., który od października 2020 r. przebywał w Zakładzie Karnym w K., nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, na którym rozpoznano wniosek prokuratora o skazanie go w trybie art. 335 § 2 k.p.k. Korespondencja kierowana na adres wskazany w aktach sprawy, mimo dwukrotnego awizowania, nie została podjęta. Sąd odwoławczy podkreślił, że w takich okolicznościach nie można było uznać oskarżonego za prawidłowo powiadomionego. Dodatkowo, Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na brak analizy przez sąd pierwszej instancji, czy oskarżony, przebywając w zakładzie karnym, faktycznie miał obiektywną możliwość spełnienia obowiązku alimentacyjnego. Przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. wymaga umyślnego uchylania się od obowiązku, co wiąże się z brakiem woli jego wykonania, a nie tylko z obiektywną niemożnością jego spełnienia. Z uwagi na powyższe uchybienia, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność prawidłowego zawiadomienia oskarżonego, a także ponownej oceny, czy jego zachowanie wyczerpuje znamiona czynu zabronionego, uwzględniając jego sytuację procesową i faktyczną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może orzec kary nieznanej ustawie, a w przypadku procedowania w trybie art. 335 § 2 k.p.k., powinien uwzględnić wniosek prokuratora lub go oddalić, a nie modyfikować karę w sposób prowadzący do jej nieznanej formy.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wymierzył karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności, co stanowi karę nieznaną ustawie. Jest to sprzeczne z przepisami k.k. dotyczącymi kar i trybu skazania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | prokurator |
| Prokuratura Rejonowa w Wałbrzychu | organ_państwowy | podmiot wnoszący apelację |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
Uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wymaga umyślności i obiektywnej możliwości wykonania obowiązku.
k.p.k. art. 335 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wniosku o skazanie bez rozprawy.
k.p.k. art. 343 § § 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd uwzględnia wniosek prokuratora o skazanie bez rozprawy lub go oddala; nie może modyfikować kary w sposób prowadzący do jej nieznanej ustawie formy.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 439 § pkt 5
Kodeks postępowania karnego
Wymierzenie kary nieznanej ustawie.
Pomocnicze
k.k. art. 37b
Kodeks karny
Dotyczy kary sekwencyjnej.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzenie kary nieznanej ustawie. Rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego poprzez nieprawidłowe zawiadomienie o terminie posiedzenia. Brak analizy obiektywnej możliwości wykonania obowiązku alimentacyjnego przez oskarżonego przebywającego w zakładzie karnym.
Godne uwagi sformułowania
wymierzył S. K. karę inną aniżeli ta ustalona, a także nieznaną ustawie nie jest to więc żadna z kar zasadniczych przewidziana w art. 32 pkt 1 - 5 k.k., czy nawet kara tzw. sekwencyjna ( art. 37b k.k. ) w żadnym razie nie można zgodzić się, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia już tylko z tego powodu przeprowadzenie posiedzenia i wydanie wyroku nastąpiło z rażącym pogwałceniem prawa do obrony S. K. uchylanie się od obowiązku łożenia na utrzymanie osoby uprawnionej do alimentacji" - w ujęciu art. 209 § 1 k.k. - zachodzi wtedy, gdy zobowiązany, mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku, nie dopełnia go ze złej woli.
Skład orzekający
Agnieszka Połyniak
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 209 § 1 k.k. w kontekście odbywania kary pozbawienia wolności, prawidłowość procedowania w trybie art. 335 § 2 k.p.k., ochrona prawa do obrony w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji oskarżonego przebywającego w zakładzie karnym i procedury skazania bez rozprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego – przestępstwa alimentacyjnego – oraz kluczowych gwarancji procesowych, takich jak prawo do obrony i prawidłowość procedur sądowych, co jest istotne dla prawników i osób zainteresowanych wymiarem sprawiedliwości.
“Kara nieznana ustawie i naruszone prawo do obrony – dlaczego sąd uchylił wyrok w sprawie o alimenty?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt IV Ka 653/22 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 sierpnia 2022 r. 4.Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: 1.Przewodnicząca: 1.SSO Agnieszka Połyniak 1.Protokolant: 1. Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. 6.sprawy S. K. 7.syna M. i Z. z domu G. 8. urodzonego (...) w T. 9.oskarżonego z art. 209 § 1 a kk 10.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 11.od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu 12.z dnia 8 czerwca 2022 r. sygnatura akt III K 435/22 14.uchyla zaskarżony wyroku i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 653/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 8 czerwca 2022r. sygn. akt III K 435/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. S. K. uprzednia karalność oskarżonego karta karna 206 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 karta karna dokument niekwestionowany w zakresie treści, wydany przez uprawniony podmiot 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Prokuratora zarzuciła na podstawie art. 439 pkt 5 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, mająca istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 343§7 k.p.k. polegająca na zmodyfikowaniu wniosku prokuratora skierowanego w trybie art. 335§1 k.p.k. , który zawierał uprzednio uzgodniony z oskarżonym wniosek o wymierzenie kary 7 miesięcy pozbawienia wolności o dodatkową karę orku ograniczenia wolności, co doprowadziło do orzeczenia kary nieznanej ustawie ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Prokuratora ma oczywiście rację, iż Sąd Rejonowy procedując w niniejszej sprawie choć postanowił uwzględnić wniosek prokuratora i wydać wyrok skazujący zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez prokuratora z oskarżonym, to w istocie wymierzył S. K. karę inną aniżeli ta ustalona, a także nieznaną ustawie. Jak wynika z treści zaskarżonego wyroku wymierzył oskarżonemu karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności. Nie jest to więc żadna z kar zasadniczych przewidziana w art. 32 pkt 1 - 5 k.k. , czy nawet kara tzw. sekwencyjna ( art. 37b k.k. ). Już tylko z tego powodu zgodzić się należy, iż wniesienie apelacji było konieczne, a Sąd meriti faktycznie dopuścił się obrazy art. 343§7 k.p.k. (jeżeli wniosku z jakiś powodów nie zamierzał uwzględnić), bądź też art. 343§3 k.p.k. (o ile jego wolą było orzeczenia kary innej aniżeli ustalona), w konsekwencji czego wymierzył S. K. karę nieznaną ustawie, której w obowiązującym systemie prawnym nie sposób wykonać. Niemniej kontrola instancyjna ujawniła kolejne uchybienia Sądu Rejonowego, które także obligowały do uchylenia wyroku, gdyż: - S. K. na przesłuchanie w toku postępowania przygotowawczego doprowadzony został z Zakładu Karnego w K. , gdzie przebywa od 9 października 2020r. (przewidywany koniec kary to 9 lipca 2022r. - k. 59) i podając swoje dane jako, w miejsce aktualnego pobytu oraz adres dla korespondencji wskazał właśnie Zakład Karny w K. (k. 62). Prokurator, choć w akcie oskarżenia zawarł informację, że oskarżony jest osadzony w ZK K. (k.72), to w załączniku adresowym wskazał jako adres dla doręczeń S. K. W. ul. (...) i to na ten adres kierowana była cała korespondencja sądowa, w tym zawiadomienie o terminie posiedzenia (k. 83).Wobec powyższego w żadnym razie nie można zgodzić się, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, bowiem korespondencja wysłana na adres w W. nie została (bo nie mogła być) podjęta, pomimo dwukrotnego awizo. Już tylko z tego powodu przeprowadzenie posiedzenia i wydanie wyroku nastąpiło z rażącym pogwałceniem prawa do obrony S. K. . Nadto Sąd odwoławczy stwierdził, iż poza uwagą nie tylko prokuratora, ale przede wszystkim Sądu I instancji pozostała informacja, iż oskarżony od 9 października 2020r . jest pozbawiony wolności (k. 59), zaś zarzucono mu, że w okresie od 20 lutego 2021r. do 16 lipca 2021r . uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, powodując powstanie zaległości odpowiadającej co najmniej 3 świadczeniom okresowym. Prawdą przy tym jest, że oskarżony przyznał ten fakt, lecz nie skorzystał z prawa do złożenia wyjaśnień. Ani prokurator, ani Sąd meriti nie analizowali sytuacji oskarżonego oraz tego, czy obiektywnie w zaistniałych okolicznościach miał możliwość spełnić obowiązek alimentacyjny. Nie ulega przecież wątpliwości, że "uchylanie się od obowiązku łożenia na utrzymanie osoby uprawnionej do alimentacji" - w ujęciu art. 209 § 1 k.k. - zachodzi wtedy, gdy zobowiązany, mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku, nie dopełnia go ze złej woli. W pojęciu tym zawarty jest zawsze negatywny stosunek psychiczny osoby zobowiązanej do świadczenia - sprawca obowiązku tego nie wypełnia, gdyż go wypełnić nie chce lub lekceważy ten obowiązek. Musi to więc być zachowanie umyślne, w którym wyraża się szczególne nastawienie psychiczne sprawcy (element subiektywny), a z drugiej strony - stan uchylania się trwający przez określony dłuższy czas (element obiektywny). Dowodów, której by uprawniały do ustaleń w tym zakresie w aktach sprawy próżno szukać. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn wskazanych powyżej w żadnym razie nie można zgodzić się z Sądem Rejonowym, że prawidłowo rozpoznał wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335§2 k.p.k. (a nie jak błędnie wskazała autorka apelacji - art. 335§1 k.p.k. ) oraz, że wydał wyrok zgodnie z ustaleniami poczynionymi pomiędzy prokuratorem a oskarżonym, pod uwagę należy wziąć również to, że w toku rozpoznania tego wniosku doszło do oczywistego naruszenia prawa do obrony oskarżonego, którego w ogóle nie powiadomiono o wniesieniu wniosku i aktu oskarżenia, ani też o terminie rozpoznania tego wniosku. Kiedy nadto uwzględni się jawiące się wątpliwości odnośnie kompletności materiału dowodowego oraz wniosków, jaki można na tej podstawie wyprowadzić, to o uchylenie wyroku jest jedynie dopuszczalną decyzją. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. wymierzona została kara nieznana ustawie ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności, a w sytuacji kiedy nadto doszło do rażącego naruszenia prawa do obrony oskarżonego, którego nie zawiadomiono ani o wniesieniu aktu oskarżenia i wniosku, ani też o terminie posiedzenia, na którym ów wniosek został rozpoznany, jak też bez głębszej analizy akt sprawy i podstaw uzasadniających zarzut oraz wniosek o skazanie, uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania jawi się jako jedynie dopuszczalne. 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Rzeczą Sądu Rejonowego przy ponownym rozpoznaniu sprawy (wniosek o skazanie dołączony został do aktu oskarżenia - art. 335§2 k.p.k. ) zgodnie z wymogami art. 343§7 k.p.k. będzie zagwarantowanie, by S. K. został prawidłowo zawiadomiony o skierowaniu przeciwko niemu aktu oskarżenia, jak też o terminie rozprawy, a następnie - uwzględniając z jednej strony treść zarzutu, z drugiej zaś fakt, że oskarżony od 9 października 2020r. (k. 59 i 70) przebywa w Zakładzie Karnym w K. , dokonanie oceny, czy wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona zarzucanego mu występku, tj. "uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego", bo to, że żadnych kwot nie przekazywał, jest poza sporem i tego on sam nie neguje. 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 7. PODPIS SSO Agnieszka Połyniak 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja zmodyfikowanie wniosku prokuratora skierowanego w trybie art. 335§1 k.p.k. i wymierzenie kary innej aniżeli uzgodniona 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI