IV KA 627/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku, uznając apelację obrońcy dotyczącą rażącej niewspółmierności kary łącznej za bezzasadną.
Obrońca złożył apelację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Radomsku, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał zarzut za niezasadny, podkreślając, że kara została wymierzona prawidłowo z uwzględnieniem przesłanek z art. 85a k.k. i zasady asperacji, a wielokrotna karalność skazanego za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości uzasadniała brak zastosowania zasady absorpcji. Sąd utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy wniesioną od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 7 czerwca 2022 roku (sygn. akt II K 293/22). Głównym zarzutem podniesionym w apelacji była rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za bezzasadny. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przesłanki z art. 85a Kodeksu karnego oraz zasadę asperacji przy wymiarze kary łącznej. Podkreślono, że skazany był wielokrotnie karany za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, a dwa ostatnie przestępstwa popełnił mimo obowiązujących zakazów prowadzenia pojazdów. W związku z tym, zastosowanie zasady absorpcji lub łagodniejszej formy asperacji byłoby nieuzasadnione, gdyż kara łączna nie powinna stanowić nagrody za wielokrotne łamanie prawa. Sąd Okręgowy stwierdził, że wymierzona kara łączna 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, mieszcząca się w granicach ustawowych, jest karą łagodną. Apelacja obrońcy, domagająca się złagodzenia kary do 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności (zastosowanie zasady absorpcji), została uznana za niezasadną. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania, zasądzając wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu, z podwyższeniem stawki do 150% ze względu na nakład pracy i wkład w wyjaśnienie sprawy, odnosząc się przy tym do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego dotyczących stawek pomocy prawnej z urzędu. Skazanego zwolniono od kosztów sądowych za drugą instancję z uwagi na jego złą sytuację finansową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przesłanki z art. 85a k.k. i zasadę asperacji. Wielokrotna karalność skazanego za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości, w tym z naruszeniem zakazów, uzasadnia wymierzenie kary łącznej na zasadzie zbliżonej do absorpcji, a nie pełnej absorpcji. Kara 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest karą łagodną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
skazany (w zakresie kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| skazany | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca | inne | obrońca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | inne |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zarzutu rażącej niewspółmierności kary.
k.k. art. 85a
Kodeks karny
Przesłanki wymiaru kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia skazanego od kosztów sądowych.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. § 4 ust. 1, 2 i 3
Podstawa zasądzenia wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. § 17 ust. 5
Podstawa zasądzenia wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
kara łączna nie może być swoistą nagrodą prowadzącą do łagodzenia konsekwencji wielokrotnego łamania prawa wymierzona kara łączna 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako łagodna, wymierzona na zasadzie asperacji zbliżonej do absorpcji
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady asperacji i absorpcji przy wymiarze kary łącznej w przypadku wielokrotnej karalności za prowadzenie pojazdów pod wpływem alkoholu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego - kary łącznej i jej wymiaru w kontekście recydywy. Pokazuje praktyczne zastosowanie zasad kodeksu karnego.
“Kara łączna za jazdę po alkoholu: kiedy sąd łagodzi wyrok, a kiedy trzyma się twardych zasad?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 627/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 7 czerwca 2022 roku w sprawie II K 293/22. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zrzut jest bezzasadny. Sąd Rejonowy wymierzając karę prawidłowo rozważył i zastosował przesłanki z art. 85 a kk . Przyjął w odpowiednim stopniu zasadę asperacji. Wymierzona kara łączna nie mogła być niższa, przede wszystkim z uwagi na wielokrotną karalność skazanego. Skoro skazany notorycznie popełniał przestępstwa polegające na prowadzeniu pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości ( a dwa ostatnie dodatkowo naruszając zakazy prowadzenia tych pojazdów), nie byłoby zasadne zastosowanie przy łączeniu kar zasady absorbcji, ani zasady asperacji do pełnej absorbcji bardziej zbliżonej, bo kara łączna nie może być swoistą nagrodą prowadzącą do łagodzenia konsekwencji wielokrotnego łamania prawa. Skazany za każdym razem prowadził pojazdy mechaniczne w stanie znacznego upojenia alkoholem. Opinia z Zakładu Karnego na którą powołuje się obrońca jest przeciętna i nie uzasadnia dalszego łagodzenia kary łącznej ( k. 18). Ponadto Sąd Rejonowy poruszał się w granicach kary łącznej od 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zatem wymierzona kara łączna 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako łagodna, wymierzona na zasadzie asperacji zbliżonej do absorbcji. Wniosek O złagodzenie kary łącznej poprzez obniżenie jej do 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności, a więc zastosowanie zasady absorbcji w maksymalnym stopniu na jaki pozwalają przepisy prawa materialnego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to powyżej omówione. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Było to omawiane. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu wynagrodzenie zgodnie z § 4 ust. 1, 2 i 3 i § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714) tj. z dnia 30 listopada 2018 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 18). W związku z nakładem pracy obrońcy w sporządzenie apelacji i jego wkładem w przyczynienie się do wyjaśnienia na etapie odwoławczym okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych Sąd Okręgowy podwyższył stawkę minimalną wynagrodzenia do 150 % zgodnie z § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Sąd brał pod uwagę (zgodnie z wnioskiem obrońcy) wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 roku w sprawie SK 66/19 i akceptuje stwierdzenie niekonstytucyjności różnicowania stawek wynagrodzenia dla obrońców i pełnomocników z urzędu i z wyboru - ale po pierwsze, z orzeczenia tego zdaniem Sądu Okręgowego nie wynika obowiązek podwyższenia wynagrodzeń dla obrońców i pełnomocników z urzędu, tylko postulat zrównania tych wynagrodzeń ( wszak równać można w dół, a niekoniecznie w górę ), więc przywrócenie porządku konstytucyjnego nie musi wiązać się z podwyższaniem wynagrodzeń dla obrońców i pełnomocników z urzędu, tyko z obniżeniem ich dla obrońców pełnomocników z wyboru. Po drugie, w kolejnym orzeczeniu, tj. postanowieniu z dnia 29 kwietnia 2020 r. w sprawie S 1/20, Trybunał Konstytucyjny zasygnalizował konieczność zmian przepisów rozporządzenia tak, aby zrównać wysokość tych wynagrodzeń, z czego wynika, że orzeczenia te same w sobie nie stanowią bezpośredniej podstawy do zasądzania wyższych wynagrodzeń obrońcom i pełnomocnikom z urzędu, tylko stanowią sygnał dla prawodawcy, aby dokonał zmian legislacyjnych. 4 Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono skazanego od kosztów sądowych za drugą instancję kierując się jego złą sytuacją finansową. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara łączna 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana