IV KA 61/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego umarzający postępowanie w sprawie wykroczenia, uznając, że obrażenia pokrzywdzonego wskazują na popełnienie przestępstwa z art. 177 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał apelację obrońcy obwinionego T. P. od wyroku Sądu Rejonowego umarzającego postępowanie w sprawie zarzucanych czynów. Sąd uznał apelację za bezzasadną, utrzymując wyrok w mocy. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że obrażenia pokrzywdzonego naruszają czynności narządu ciała na okres przekraczający siedem dni, co kwalifikuje czyn jako występek z art. 177 § 1 k.k., a nie wykroczenie. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia opinii sądowo-lekarskiej ani do uwzględnienia stanu zdrowia obwinionego.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, IV Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy obwinionego T. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 10 października 2013 roku, sygn. akt XIV W 5594/11, który umorzył postępowanie w sprawie zarzucanych obwinionemu czynów. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną i utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Podstawą rozstrzygnięcia była opinia sądowo-lekarska, która jednoznacznie stwierdziła, że obrażenia ciała pokrzywdzonego, M. M., powstałe w następstwie zdarzenia z udziałem obwinionego, naruszają czynności narządu ciała na okres przekraczający siedem dni. W związku z tym sąd uznał, że w sprawie mamy do czynienia z występkiem z art. 177 § 1 k.k., a nie z wykroczeniem. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia tej opinii, mimo wadliwego oznaczenia sygnatury innej sprawy, wskazując, że opinia dotyczy przedmiotowej sprawy i osoby pokrzywdzonego. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia obwinionego, przedstawione przez obronę, również nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, zwłaszcza w kontekście dalszych powoływań się pokrzywdzonego na te same okoliczności. Sąd uznał również, że obwiniony był należycie reprezentowany przez obrońcę, a przerwanie rozprawy nie miało wpływu na zapewnienie standardów obrony. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Zasądzono od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 1.080 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, a pozostałe koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, obrażenia te kwalifikują czyn jako występek z art. 177 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Opinia sądowo-lekarska jednoznacznie stwierdziła, że obrażenia naruszają czynności narządu ciała na okres przekraczający siedem dni, co jest podstawą do kwalifikacji czynu jako występku, a nie wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w części kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| M. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| oskarżyciel posiłkowy | inne | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 177 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.w. art. 87 § § 1
Kodeks wykroczeń
PoRD art. 19 § ust. 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
PoRD art. 45 § ust. 1 pkt 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obrażenia pokrzywdzonego naruszają czynności narządu ciała na okres przekraczający siedem dni, co kwalifikuje czyn jako występek z art. 177 § 1 k.k.
Odrzucone argumenty
Stan zdrowia obwinionego Kwestie proceduralne dotyczące przebiegu rozprawy
Godne uwagi sformułowania
treść opinii sądowo-lekarskiej (...) jest kategoryczna i jednoznaczna w swych wnioskach brak jest dostatecznych przesłanek do skutecznego podważenia treści tejże opinii w sprawie mamy do czynienia nie z zarzucanym T. P. wykroczeniem, lecz z czynem o charakterze występku obwiniony w trakcie postępowania był należycie reprezentowany przez nader aktywnego w sprawie obrońcę
Skład orzekający
Włodzimierz Hilla
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna czynów w przypadku obrażeń ciała w wypadkach drogowych, znaczenie opinii biegłych, prawo do obrony."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i dowodowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy zmiany kwalifikacji prawnej czynu z wykroczenia na występek na podstawie opinii biegłego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i drogowego.
“Wypadek drogowy: od wykroczenia do przestępstwa – kluczowa rola opinii biegłego.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. IV Ka 61/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Bobak przy udziale oskarżyciela ------ po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 roku sprawy T. P. obwinionego z art. 86§1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy PoRD, art. 87§1 k.w. w zw. z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy PoRD na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 10 października 2013 roku sygn. akt XIV W 5594/11 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 1.080,00 (jeden tysiąc osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu odwoławczym; koszty procesu w pozostałej części ponosi Skarb Państwa. IV Ka 61/14 UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była apelacja obrońcy obwinionego T. P. od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 10 października 2013 r. (sygn. akt XIV W 5594/11) umarzającego postępowanie w sprawie od zarzucanych wymienionemu we wniosku o ukaranie czynów. Powyższą apelację należało uznać za bezzasadną, a zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy. W pierwszym rzędzie należy bowiem skonstatować, że treść opinii sądowo-lekarskiej (...) (...) w T. jest kategoryczna i jednoznaczna w swych wnioskach co do tego, że obrażenia ciała powstałe u pokrzywdzonego, w następstwie zdarzenia z udziałem obwinionego, naruszają czynności narządu ciała pokrzywdzonego na okres przekraczający siedem dni (k. 195 – 196). Na obecnym etapie postępowania brak jest dostatecznych przesłanek do skutecznego podważenia treści tejże opinii. To zaś implikuje wniosek, że w sprawie mamy do czynienia nie z zarzucanym T. P. wykroczeniem, lecz z czynem o charakterze występku (z art. 177 § 1 k.k. ) podlegającym rozpoznaniu w trybie postępowania karnego (w tej sytuacji drugi z czynów należy potraktować jako czyn wspólukarany). Przy czym, z oczywistych powodów nie może budzić wątpliwości to, że rzeczona opinia dotyczy tejże sprawy oraz osoby pokrzywdzonego – M. M. . Opinia ta, poza wadliwym oznaczeniem sygnaturą innej sprawy, zawiera także sygnaturę przedmiotowej sprawy – XIV W 5594/11 (s. 1), a nadto z jej treści w sposób jednoznaczny wynika, że to właśnie M. . M. jest osobą, odnośnie której stwierdza się powstanie opisanych uszkodzeń ciała i ich medyczno-prawną ocenę (por. k. 195 – 196). Nie są istotne dla przedmiotowego rozstrzygnięcia także podnoszone przez obronę okoliczności dotyczące stanu zdrowia obwinionego, wykazywane stosowną dokumentacją medyczną, a to wobec treści zasięgniętej w tym względzie opinii (...) w T. i to w sytuacji, w której pokrzywdzony w dalszym ciągu, w trakcie postępowania, powoływał się na te same okoliczności dotyczące stanu jego zdrowia, a będące przedmiotem wzmiankowanej opinii medycznej, dopuszczającej udział wymienionego w rozprawie (k. 162-163). Wreszcie, stwierdzić należy i to, że obwiniony w trakcie postępowania był należycie reprezentowany przez nader aktywnego w sprawie obrońcę, w związku z czym fakt przerwania rozprawy na okres dwóch dni, kiedy to na kolejnym terminie rozprawy ujawniono jedynie dokumenty z akt sprawy, w żaden sposób nie może mieć istotnego znaczenia, już to dla oceny zapewnienia obwinionemu standardów formalnej i materialnej obrony, już to w konsekwencji dla treści zapadłego w sprawie orzeczenia merytorycznego, które w zaistniałym stanie rzeczy było jak najbardziej zasadne i jedynie możliwe. Rozstrzygnięcie odnośnie kosztów procesu uzasadnione było treścią przedłożonego przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, należycie udokumentowanego spisu kosztów procesu za II instancję, a także treścią przepisu art. 632 pkt 2 k.p.k.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI