IV Ka 606 / 19

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację od wyroku sądu pierwszej instancji, która opierała się na zarzucie obrazy art. 413 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.). Zarzut ten dotyczył sposobu opisu czynu ciągłego przypisanego oskarżonemu. Sąd odwoławczy wyjaśnił, że przypisanie oskarżonemu popełnienia konkretnego czynu zabronionego nie wymaga dosłownego przytaczania wszystkich zwrotów ustawowych użytych do opisania znamion danego typu czynu. Podobnie, nie jest konieczne powtarzanie ustawowych wyrażeń opisujących instytucję czynu ciągłego, w tym "w krótkich odstępach czasu" czy "w wykonaniu z góry powziętego zamiaru", o których mowa w art. 12 § 1 Kodeksu karnego (k.k.). Wystarczające jest, aby opis zachowania sprawcy używał określeń, które wypełniają treść ustawowych znamion danego przestępstwa. Zastąpienie ustawowych zwrotów sformułowaniami równoważnymi lub oddającymi istotę czynu nie stanowi obrazy art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., o ile opis mieści się w granicach pojęć ustawowych. W niniejszej sprawie, każde z trzech zachowań składających się na czyn ciągły zostało precyzyjnie opisane z podaniem czasu popełnienia, wskazując na ich zaistnienie w ciągu zaledwie dwóch godzin, w tożsamy sposób i w tym samym celu. Sąd uznał, że te elementy wystarczająco oddają znamiona czynu ciągłego, a przesłanki zastosowania tej instytucji przez sąd pierwszej instancji znalazły oparcie w aktach sprawy. Wobec powyższego, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.

Zagadnienia prawne (1)