IV Ka 605 / 18

Podsumowanie

Sąd odwoławczy sprostował oczywistą omyłkę w wyroku dotyczącą okresu warunkowego zawieszenia kary, uznając apelację za nieskuteczną, ponieważ rozbieżności w zapisach nie zawsze stanowią bezwzględną przyczynę odwoławczą.

W niniejszej sprawie rozpatrywano kwestię rozbieżności między zapisem cyfrowym a słownym kary w wyroku, w tym w zakresie warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd odwoławczy, odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego, uznał, że takie nieścisłości nie zawsze są bezwzględną przyczyną odwoławczą. Kluczowe jest ogłoszone brzmienie wyroku. W sytuacji, gdy omyłka jest oczywista i możliwa do ustalenia (np. na podstawie oświadczeń składu orzekającego), należy ją sprostować na podstawie art. 105 kpk, co też uczyniono, a następnie apelację uznano za nieskuteczną.

Uzasadnienie dotyczy rozbieżności występujących w wyroku, zarówno w zapisie cyfrowym, jak i słownym, w szczególności w odniesieniu do orzeczonych kar. Sąd podkreśla, że takie rozbieżności nie zawsze muszą być traktowane jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 7 kpk (sprzeczność uniemożliwiająca wykonanie). Sąd odwołuje się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2018 r. (I KZP 2/18), która szczegółowo omawia tę kwestię. Kluczowe jest to, że decydujące znaczenie ma treść ogłoszona publicznie podczas rozprawy, ponieważ to ona informuje oskarżonego o zapadłym rozstrzygnięciu. Jeśli możliwe jest odtworzenie faktycznej treści ogłoszonego wyroku, można ustalić, który zapis (cyfrowy czy słowny) jest omyłką. W takich przypadkach, zamiast od razu wszczynać postępowanie odwoławcze, należy w pierwszej kolejności skorzystać z instrumentów procesowych służących poprawieniu błędów, takich jak sprostowanie oczywistej omyłki na podstawie art. 105 kpk. W analizowanej sprawie, po ustaleniu faktycznej treści wyroku w zakresie okresu warunkowego zawieszenia kary na podstawie oświadczeń przewodniczącego i protokolanta, sąd odwoławczy dokonał sprostowania tej oczywistej omyłki. W konsekwencji, apelacja została uznana za nieskuteczną.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Przepisy (2)

Argumenty

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV Ka 605 / 18 UZASADNIENIE Rozbieżności w zapisach cyfrowym i słownym zaistniałe w wyroku, w tym w ramach rozstrzygnięć dotyczących kary, nie zawsze muszą być kwalifikowane w kategoriach tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 7 kpk , tj. w postaci sprzeczności w treści orzeczenia, uniemożliwiającej jego wykonanie. Kompleksowe rozważania na ten temat, z uwzględnieniem dorobku dotychczasowego orzecznictwa w tej materii, przedstawił Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 czerwca 2018 r. ( I KZP 2/18 ) , w związku z czym za wystarczające uznać należy odwołanie się do wywodów tam przywołanych. Uwypuklenia jedynie wymagają podniesione tam argumenty za przyjęciem tezy, że zważywszy na rangę prawną instytucji ogłoszenia wyroku, to jego ogłoszona treść winna decydować o tym, jakie rozstrzygnięcie zapadło wobec oskarżonego tak co do winy, jak i co do wymiaru kary i innych środków reakcji prawnokarnej. Jeżeli jest więc możliwym odtworzenie przebiegu tej czynności w spornym zakresie, ogłoszenie wyroku może być kluczowe dla oceny, jaka kara została orzeczona. W sytuacji bowiem, gdy ogłoszona treść wyroku jest znana, w oparciu o nią dopuszczalną może być ocena, który zapis kary – w przypadku rozbieżności zapisu cyfrowego i słownego – odpowiada karze rzeczywiście ogłoszonej, a który jest omyłką. W takich przypadkach istnieją procesowe instrumenty poprawienia tego rodzaju błędu prawnego – w postaci sprostowania orzeczenia w oparciu o art. 105 kpk – po które należy sięgać w pierwszej kolejności, zamiast uruchamiania toku kontroli instancyjnej orzeczenia. Mając to na uwadze – w sytuacji, gdy w oparciu o oświadczenie przewodniczącego składu wydającego zaskarżony wyrok oraz o zbieżne z nim oświadczenie uczestniczącego przy publikacji protokolanta można było ustalić, jaką faktyczną treść miał ogłoszony wyrok w zakresie wskazania okresu, na jaki warunkowo zawieszono wykonanie kary, sąd odwoławczy rozbieżność pomiędzy zapisem słownym, a cyfrowym usunął wydając stosowne postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w wyroku. W takiej już sytuacji apelację należało uznać za nieskuteczną.