IV KA 604/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego łączący kary pozbawienia wolności, uznając orzeczoną karę 3 lat za wyrozumiałą, mimo apelacji obrońcy o zastosowanie zasady absorpcji i wymierzenie kary 2 lat.
Obrońca skazanego A. S. złożył apelację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności i wnosząc o jej obniżenie do 2 lat poprzez zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji, podkreślając, że suma kar jednostkowych wynosiła 4 lata i 6 miesięcy, a orzeczona kara łączna 3 lat, zastosowana z zasadą aperacji, jest wyrazem wyrozumiałości. Sąd zwrócił uwagę na wielokrotne karanie skazanego i jego dojrzały wiek.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację obrońcy skazanego A. S. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu różnymi wyrokami i orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność tej kary, argumentując, że powinna ona zostać orzeczona z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji i wynosić 2 lata pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy nie zgodził się z tym stanowiskiem. W uzasadnieniu podkreślono, że suma kar jednostkowych, które podlegały połączeniu, wynosiła 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona kara łączna 3 lat, zastosowana zgodnie z zasadą aperacji, została uznana za nader wyrozumiałą. Sąd zwrócił uwagę na fakt wielokrotnego karania skazanego za różnorodne przestępstwa oraz na jego dojrzały wiek, odrzucając argument, że działał pod wpływem otoczenia. Dodatkowo, sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji co do umorzenia postępowania w zakresie połączenia z innymi wyrokami, zgodnie z art. 572 kpk. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna 3 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna i jest wyrazem wyrozumiałości.
Uzasadnienie
Suma kar jednostkowych wynosiła 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara 3 lat, zastosowana z zasadą aperacji, jest wyrazem wyrozumiałości, biorąc pod uwagę wielokrotne karanie skazanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 89 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 89a § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 5
Kodeks karny
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 275 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 57a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 193
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna 3 lat pozbawienia wolności jest wyrazem wyrozumiałości. Suma kar jednostkowych wynosiła 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany jest dojrzałym mężczyzną, wielokrotnie karanym.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności. Konsekwencją zastosowania zasady pełnej absorpcji powinna być kara łączna 2 lat pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
kwestionowana kara 3 lat pozbawienia wolności, zastosowana zgodnie z zasadą asperacji, jawi się jako nader wyrozumiałe potraktowanie A. S. apelująca zdaje się zapominać, że skazany to dojrzały mężczyzna, nie zaś podatne na wpływy otoczenia dziecko. wyrok łączny nie może być traktowany jako swoisty „bonus” dla skazanego
Skład orzekający
Mariusz Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Połyniak
sędzia
Waldemar Majka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej (aperacja vs absorpcja) w kontekście wielokrotnego karania i sumy kar jednostkowych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i sumy kar jednostkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy zasad wymiaru kary łącznej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak sąd ocenia argumenty o niewspółmierności kary w kontekście historii karalności.
“Kara łączna 3 lat zamiast 2? Sąd Okręgowy wyjaśnia zasady wymiaru kary w sprawach recydywistów.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 604/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Agnieszka Połyniak SSO Waldemar Majka Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Władysławy Kunickiej - Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. sprawy skazanego A. S. syna K. i A. z domu K. (...) r. w L. skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 maja 2015 r. sygnatura akt III K 246/15 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. z Kancelarii Adwokackiej w W. 147, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 604/15 UZASADNIENIE A. S. skazany był uprzednio prawomocnymi wyrokami: I. łącznym Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 września 2008 roku sygn. akt II K 226/08, obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 25 stycznia 2007 roku sygn. akt II K 518/06 skazującym za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 i 5 kk i inne popełnionych w okresie od dnia 21.01.2006 r do 10.02.2006 r na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 280 § 1 kk i inne popełniony w dniu 20.02.2006 r na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, oraz karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, a także wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 19 marca 2008 roku sygn. akt II K 767/07 skazujący za czyn z art. 297 § 1 kk i inne popełniony w dniu 09.05.2006 r na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , którym to wyrokiem łącznym wymierzono skazanemu karę łączna 3 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, II. Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 28 września 2011 roku sygn. akt VIII K 144/11 za czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 2 kwietnia 2010 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, zarządzoną do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Legnicy z 14 listopada 2012 roku, III. Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 stycznia 2012 roku sygn. akt III K 752/11 za czyn z art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 6 kwietnia 2011 roku na karę roku pozbawienia wolności, IV. Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 22.02.2013 roku sygn. akt III K 1007/11 za czyny z art. 278 § 1 i 5 kk w zw z art. 12 kk w zw z art. 64 §1 kk oraz 193 kk , popełnione w okresie od dnia 10 stycznia 2011 r do 15 czerwca 2011 r i w dniu 10 stycznia 2011 r na karę łączną roku i 5 miesięcy pozbawiania wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 4 lat próby, V. Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 9 lipca 2012 roku sygn. akt III K 331/12 za czyny z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. popełnione w warunkach art. 91 § 1 k.k. w dniach 9 lutego 2012 roku, 11 lutego 2012 roku i 25 lutego 2012 roku na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, VI. łącznym Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 4 kwietnia 2013 r roku sygn. akt III K 687/12 , obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 28 września 2011 roku sygn. akt VIII K 144/11 i wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 stycznia 2012 roku sygn. akt III K 752/11 na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, VII. Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 czerwca 2014 roku sygn. akt III K 254/14 za czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 64 § 1 kk popełniony w dniu 2 lutego 2012 roku, na karę roku pozbawienia wolności, Zaskarżonym wyrokiem łącznym, na podstawie art. 85 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 89§1 kk w zw. z art. 89a§1 kk połączono jednostkowe kary wymierzone A. S. wyrokami wymienionymi w punktach II,II i IV części wstępnej i wymierzono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Nadto, zważywszy na treść art. 572 kpk umorzono postępowanie karne w zakresie połączenia z innymi wyrokami kar wymierzonych w punkcie I części wstępnej. Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca skazanego zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności podczas gdy całokształt okoliczności podmiotowo – przedmiotowych wskazuje, że wymierzona skazanemu kara winna być orzeczona z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności. Tym samym apelująca wniosła o zmianę zaskarżonej części wyroku, tj. punktu I jego części dyspozytywnej poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd I instancji nie tylko dokonał prawidłowego połączenia kar orzeczonych wcześniej wobec A. S. prawomocnymi wyrokami, ale także orzekł karę łączna, której w żadnej mierze nie sposób uznać za rażąco surową. Podzielając zatem wszelkie argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia należy jedynie podkreślić, że suma wszystkich kar jednostkowych wymierzonych skazanemu, a jakie podlegały obecnie łączeniu, to 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym kwestionowania kara 3 lat pozbawienia wolności, zastosowana zgodnie z zasadą asperacji, jawi się jako nader wyrozumiałe potraktowanie A. S. . Do powyższego wniosku prowadzi w szczególności to, że był on dotąd wielokrotnie karany przez sądy za różnego rodzaju przestępstwa i twierdzenie, że działo się to pod wpływem osób z jego środowiska wydaje się być nadużyciem, nie mającym pokrycia w rzeczywistości. Apelująca zdaje się zapominać, że skazany to dojrzały mężczyzna, nie zaś podatne na wpływy otoczenia dziecko. Mając na względzie także opinię o A. S. z zakładu karnego, którą można określić jako co najmniej przeciętną, a także pomijaną przez obrońcę okoliczność, że wyrok łączny nie może być traktowany jako swoisty „bonus” dla skazanego – zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy. pd
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI