IV Ka 60/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonych od zarzutów naruszenia prawa własności przemysłowej, uznając apelację prokuratora za bezzasadną z powodu błędnej wykładni przepisów dotyczących "podrobionego znaku towarowego".
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego uniewinniającego oskarżonych od zarzutów wprowadzania do obrotu towarów oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Kluczowe dla rozstrzygnięcia była wykładnia pojęcia "podrobiony znak towarowy" w kontekście przepisów prawa karnego, a nie cywilnego, oraz fakt, że nowelizacja prawa własności przemysłowej rozszerzająca odpowiedzialność weszła w życie po okresie popełnienia zarzucanych czynów.
Sprawa dotyczyła apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, który uniewinnił kilku oskarżonych od zarzutów naruszenia prawa własności przemysłowej, w szczególności wprowadzania do obrotu wód po goleniu oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 305 ust. 1 i 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, rozpoznając apelację, w pełni podzielił stanowisko Sądu Rejonowego i uznał apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną. Sąd odwoławczy podkreślił, że w okresie popełnienia zarzucanych czynów (2001-2003) odpowiedzialność karna na podstawie art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej dotyczyła oznaczania towarów podrobionym znakiem towarowym lub wprowadzania do obrotu towarów tak oznaczonych. Sąd odwoławczy odrzucił argumentację prokuratora, że pojęcie "podrobiony znak towarowy" powinno być interpretowane szerzej, zgodnie z cywilnoprawną ochroną znaków, wskazując, że na gruncie prawa karnego należy stosować wykładnię językową i ścisłą. Podkreślono, że nowelizacja ustawy z 2007 roku, która rozszerzyła zakres penalizacji na używanie zarejestrowanego znaku towarowego bez prawa do jego używania, weszła w życie po okresie, którego dotyczyły zarzuty. Sąd Okręgowy uznał, że przyjęcie wykładni proponowanej przez prokuratora skutkowałoby uznaniem wspomnianej nowelizacji za zbędną. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający, a koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosił Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, takie zachowanie nie było karalne na podstawie art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu pierwotnym, które penalizowało jedynie oznaczanie towarów podrobionym znakiem towarowym lub wprowadzanie do obrotu towarów tak oznaczonych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, podzielając stanowisko Sądu Rejonowego, uznał, że pojęcie "podrobiony znak towarowy" na gruncie prawa karnego należy interpretować ściśle, zgodnie z jego językowym znaczeniem, a nie szerzej, jak w prawie cywilnym. Nowelizacja z 2007 roku, która rozszerzyła zakres penalizacji, weszła w życie po okresie popełnienia zarzucanych czynów, co czyniło je niekaralnymi w świetle ówczesnych przepisów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżeni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy | organ_państwowy | prokurator |
| (...) sp. z o.o. | spółka | podmiot gospodarczy |
| (...) s.c. | inne | podmiot gospodarczy |
| (...) z Holandii | inne | kontrahent zagraniczny |
| (...) Ltd z Wielkiej Brytanii | inne | kontrahent zagraniczny |
| (...) z Belgii | inne | kontrahent zagraniczny |
Przepisy (7)
Główne
u.p.w.p. art. 305 § ust. 1 i 3
Ustawa Prawo własności przemysłowej
W brzmieniu pierwotnym (przed nowelizacją z 2007 r.) penalizowała oznaczanie towarów podrobionym znakiem towarowym lub wprowadzanie do obrotu towarów tak oznaczonych. Po nowelizacji z 2007 r. rozszerzono penalizację na używanie zarejestrowanego znaku towarowego bez prawa do jego używania.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy popełnienia przestępstwa w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
u.p.w.p. art. 309
Ustawa Prawo własności przemysłowej
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji prokuratora dotycząca obrazy przepisów prawa materialnego.
k.p.k. art. 636 § §1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzeczenia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze.
u.p.w.p. art. 297 § ust. 2
Ustawa Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący cywilnoprawnej ochrony znaków towarowych, wskazany przez prokuratora, ale uznany za nieprzenoszalny na grunt prawa karnego.
u.p.w.p. art. 120
Ustawa Prawo własności przemysłowej
Przepis, do którego przeniesiono regulację z art. 297 ust. 2, ale który wszedł w życie po okresie popełnienia zarzucanych czynów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wykładnia pojęcia "podrobiony znak towarowy" na gruncie prawa karnego powinna być ścisła i językowa, a nie rozszerzająca jak w prawie cywilnym. Nowelizacja art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej z 2007 roku, rozszerzająca penalizację, nie może być stosowana do czynów popełnionych przed jej wejściem w życie. Zachowanie polegające na wprowadzaniu do obrotu towarów oznaczonych oryginalnymi znakami towarowymi bez zgody właściciela, gdy umowa licencyjna wygasła, nie było karalne na podstawie art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu pierwotnym.
Odrzucone argumenty
Argumentacja prokuratora oparta na szerokiej, cywilnoprawnej wykładni pojęcia "podrobiony znak towarowy" w kontekście prawa karnego. Roszczenie prokuratora o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
apelacja prokuratora nie była zasadna zachowanie poszczególnych oskarżonych polegało na tym, iż bez zgody spółki (...) wprowadzili do obrotu towary oznaczone oryginalnymi znakami towarowymi nie sposób zaaprobować stanowiska prokuratora wykładnia pojęcia „podrobiony znak towarowy” wskazywana przez prokuratora dotyczyła zagadnień z zakresu cywilnoprawnej ochrony znaków towarowych i nie może być przenoszona wprost na grunt prawa karnego użyte w art. 305 ust. 1 wskazazywanej wcześniej ustawy pojęcie „podrobionym” należało rozumieć zgodnie ze znaczeniem obowiązującym na gruncie prawa karnego, a nie cywilnego nowelizacja art. 305 ust. 1 dokonana ustawą z 29 czerwca 2007 roku [...] była zbędna
Skład orzekający
Danuta Lesiewska
przewodniczący
Roger Michalczyk
sprawozdawca
Agnieszka Szczechowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"podrobiony znak towarowy\" na gruncie prawa karnego, zasada nie retroaktywności przepisów karnych surowszych, stosowanie przepisów prawa własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym w czasie czynu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z brzmieniem przepisów przed nowelizacją z 2007 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacji prawa karnego, zwłaszcza w kontekście prawa własności przemysłowej i znaków towarowych. Pokazuje, jak kluczowa jest precyzyjna wykładnia przepisów i jak zmiany legislacyjne wpływają na odpowiedzialność karną.
“Czy używanie oryginalnych znaków towarowych bez zgody jest zawsze przestępstwem? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową różnicę w prawie karnym.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. IV Ka 60/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska Sędziowie SO Roger Michalczyk (sprawozdawca) SR del. do SO Agnieszka Szczechowska Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Sawicka przy udziale Wiesława Giełżeckiego- prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 roku sprawy R. K. , E. J. , Z. G. , T. G. i R. D. oskarżonych z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30.06.2000 r. prawo własności przemysłowej (teks jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk oraz M. P. i J. S. oskarżonych z art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30.06.2000 r. prawo własności przemysłowej (teks jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 września 2013 roku - sygn. akt III K 1259/06 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ka 60/14 UZASADNIENIE R. K. został oskarżony o to, że: 1. w okresie od 22 maja 2001 roku do 5 kwietnia 2002 roku w B. jako prezes Zarządu (...) sp. z o. o. z siedzibą w B. , realizując z góry powzięty zamiar, wprowadził do obrotu wody po goleniu znacznej wartości, oznaczone podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że bez zgody władz spółki (...) sprzedał te kosmetyki w ilości 589.024 sztuk o wartości 2.790.404,73 zł firmom (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) s.c. z siedzibą w K. kolo W. , to jest o czyn z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. , E. J. został oskarżony o to, że: 2. w okresie od 6 maja 2002 roku do 31 grudnia 2002 roku w B. jako prezes Zarządu (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. , realizując z góry powzięty zamiar, wprowadził do obrotu wody po goleniu znacznej wartości, oznaczone podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że bez zgody władz spółki (...) sprzedał te kosmetyki w ilości558.712sztuko wartości 3.007.934 zł firmom (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) s.c. z siedzibą w K. koło W. i (...) z siedzibą w B. , a ponadto w okresie od 9 lipca 2002 roku do 31 grudnia 2002 roku w B. , działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. G. , M. P. i J. S. , wprowadził do obrotu takie kosmetyki w ilości 1.544.928 sztuk o wartości 3.940.304,01 zł w ten sposób, że za pośrednictwem spółki (...) sprzedał je firmom (...) sp. z o.o, z siedzibą w K. , (...) z Holandii i (...) Ltd z Wielkiej Brytanii, to jest o czyn z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. , Z. G. oskarżono o to, że: 3. w okresie od 9 lipca 2002 roku do 31 grudnia 2002 roku w B. jako prezes Zarządu (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. , działając wspólnie i w porozumieniu z E. J. , M. P. i J. S. , realizując z góry powzięty zamiar, wprowadził do obrotu wody po goleniu znacznej wartości, oznaczone podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że siłami i środkami kierowanego podmiotu gospodarczego udzielił spółce (...) pomocy w wytworzeniu tych kosmetyków, a następnie bez zgody władz spółki (...) sprzedał je w ilości 1.544.928 sztuk o wartości 3.940.304,01 zł firmom (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) z Holandii i (...) Ltd z Wielkiej Brytanii, to jest o czyn z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. , M. P. oskarżono o to, że: 4. w okresie od 9 lipca 2002 roku do 16 kwietnia 2003 roku w B. , działając wspólnie i w porozumieniu z J. S. , E. J. prezesem Zarządu (...) sp. zo.o. z siedzibą w B. , Z. G. , T. G. i R. D. - prezesami Zarządu (...) sp. z o.o., realizując z góry powzięty zamiar, wprowadził do obrotu wody po goleniu znacznej wartości, oznaczone podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że nawiązał kontakt z kontrahentami zagranicznymi, co umożliwiło sprzedaż tych kosmetyków w ilości 2.378.688 sztuk o wartości 5.693.223,39 zł bez zgody władz spółki (...) firmom (...) z Holandii i (...) Ltd z Wielkiej Brytanii i (...) z Belgii za pośrednictwem (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) s.c. z siedzibą w K. koło W. i (...) z siedzibą w B. , to jest o czyn z art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz, U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k , J. S. oskarżono o to, że: 5. w okresie od 9 lipca 2002 roku do 16 kwietnia 2003 roku w B. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. , E. J. prezesem Zarządu (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. , Z. G. , T. G. i R. D. - prezesami Zarządu (...) sp. z o.o. , realizując z góry powzięty zamiar, wprowadził do obrotu wody po goleniu znacznej wartości, oznaczone podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że nawiązał kontakt z kontrahentami zagranicznymi, co umożliwiło sprzedaż tych kosmetyków w ilości 2.378.688 sztuk o wartości 5.693.223,39 zł bez zgody władz spółki (...) firmom (...) z Holandii i (...) Ltd z Wielkiej Brytanii i (...) z Belgii za pośrednictwem (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. , (...) s.c. z siedzibą w K. koło W. i (...) z siedzibą w B. , to jest o czyn z art. 305 ust 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k , T. G. oskarżono o to, że: 6. w okresie od 24 lutego do 19 marca 2003 roku w B. jako prezes Zarządu (...) sp. Z o.o. z siedzibą w B. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. i J. S. , realizując z góry powzięty zamiar, w celu wprowadzenia do obrotu oznaczał towary w postaci wód po goleniu znacznej wartości podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. w ten sposób, że bez zgody władz U. (...) .V. wytworzył w kierowanej spółce te kosmetyki w ilości 680.640 sztuko wartości 1.132.185,51 zł, a następnie wprowadził je do obrotu, przekazując firmom (...) sp. Z o.o. z siedzibą w (...) s. c. z siedzibą w K. kolo W. , to jest o czyn z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. , R. D. oskarżono o to, że: 7. w okresie 15 i 16 kwietnia 2003 roku w B. jako prezes Zarządu (...) sp. z o. o. z siedzibą w B. , działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. i J. S. , realizując z góry powzięty zamiar, w celu wprowadzenia do obrotu oznaczał towary w postaci wód po goleniu znacznej wartości podrobionymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V, z siedzibą w R. w ten sposób, że bez zgody władz U. (...) .V wytworzył w kierowanej spółce te kosmetyki w ilości 153.120 sztuk o wartości 620.733,87 zł, a następnie wprowadził je do obrotu, przekazując firmie (...) s.c. z siedzibą w K. koło W. , to jest o czyn z art. 305 ust. 3 w zw. z art. 309 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. , Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, wyrokiem z 9 września 2013r., sygn. akt III K 1259/06 uniewinnił wyżej wymienionych oskarżonych od popełnienia czynów zarzucanych im w akcie oskarżenia. W wyroku zawarto ponadto rozstrzygnięcia o dowodach rzeczowych oraz kosztach procesu. Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zaskarżył wyrok w całości w odniesieniu do wszystkich oskarżonych i w oparciu o art. 438 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. nr 119, poz. 1117 z 2003 r. z późniejszymi zmianami) poprzez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów. W oparciu o tak skonstruowany zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora nie była zasadna. Z ustaleń dokonanych przez Sąd I instancji wynika, iż zachowanie poszczególnych oskarżonych polegało na tym, iż bez zgody spółki (...) wprowadzili do obrotu towary oznaczone oryginalnymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. , a także bez zgody spółki (...) oznaczali towary z oryginalnymi znakami towarowymi A. , D. i B. zastrzeżonymi dla U. (...) .V. w R. . W okresach objętych zarzutami postawionymi oskarżonym, wytworzone w spółce (...) sp. z o.o. towary były oznaczane znakami towarowymi zastrzeżonymi dla U. (...) .V. z siedzibą w R. i następnie wprowadzane do obrotu, także za pośrednictwem innych podmiotów. Odbywało się to niezgodnie z umową z 26 września 1997r. dotyczącą konfekcjonowania wyrobów U. , która już w tym czasie nie obowiązywała. Sąd Okręgowy w pełni podziela argumentację Sądu I instancji, przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 16 – 17), który wywodził, iż takie zachowanie oskarżonych nie było karalne w oparciu o przepis art. 305 ustawy z 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej w brzmieniu pierwotnym (Dz. U. z 2001roku, Nr 49, poz. 508), który wiązał odpowiedzialność karną z oznaczaniem towarów podrobionym znakiem towarowym w celu wprowadzenia ich do obrotu, bądź z wprowadzaniem do obrotu towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, dopiero nowelizacja art. 305 ust. 1 ustawy z 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej dokonana ustawą z 29 czerwca 2007r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2007 roku, Nr 136, poz. 958) rozszerzyła pole penalizacji na zachowania polegające na oznaczaniu przez sprawcę, w celu wprowadzenia do obrotu, towarów zarejestrowanym znakiem towarowym, którego nie ma on prawa używać oraz dokonaniu obrotu towarami oznaczonymi zarejestrowanym znakiem towarowym, którego sprawca nie ma prawa używać. W ocenie Sądu Okręgowego, nie sposób zaaprobować stanowiska prokuratora, który w apelacji (str. 8 – 12 uzasadnienia apelacji) wywodził, iż bezprawne używanie, dla towarów objętych prawem ochronnym, znaków identycznych lub takich, które nie mogą być odróżnione w zwykłych warunkach obrotu od znaków zarejestrowanych było karalne od początku obowiązywania art. 305 prawa własności przemysłowej . Zagadnieniem tym zajmował się Sąd I instancji i w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 17 – 21), gdzie przedstawił szeroką i bardzo przekonującą argumentację pozwalającą na stwierdzenie, iż stanowisko skarżącego nie jest słuszne. Zgodzić się należało ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż wykładnia pojęcia „podrobiony znak towarowy” wskazywana przez prokuratora dotyczyła zagadnień z zakresu cywilnoprawnej ochrony znaków towarowych i nie może być przenoszona wprost na grunt prawa karnego. Wskazywany przez skarżącego przepis art. 297 ust. 2 ustawy prawo własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym w inkryminowanym czasie znajdował się w dziale III ustawy, a przepisy tego działu przewidywały cywilnoprawną ochronę osób, których prawa ochronne na znak towarowy zostały naruszone. Przepis art. 305 tej ustawy znajduje się w tytule X, który zawiera regulacje dotyczące prawa karnego. Użyte w art. 305 ust. 1 wskazywanej wcześniej ustawy pojęcie „podrobionym” należało rozumieć zgodnie ze znaczeniem obowiązującym na gruncie prawa karnego, a nie cywilnego. Rację miał Sąd Rejonowy, który odwołując się do wykładni językowej wskazał, iż trudno byłoby wskazać logiczne racje, które przemawiałyby za inną, a do tego rozszerzającą wykładnia pojęcia „podrobiony” na gruncie przepisów karnych ustawy prawo własności przemysłowej . Sąd odwoławczy, tak jak Sąd Rejonowy, w pełni akceptuje pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 18.12.2002r., III KKN, 421/00 szeroko omówiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 18). Słuszne były także argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia (str. 19 – 20), gdzie stwierdzono, iż przyjęcie argumentacji dopuszczającej penalizację zachowań, których dopuścili się oskarżeni poprzez inną wykładnie pojęcia podrobiony znak towarowy skutkować musiałoby stwierdzeniem, iż nowelizacja art. 305 ust. 1 dokonana ustawą z 29 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2007r., Nr 136, poz. 958) była zbędna. Rację miał także Sąd Rejonowy wywodząc (str. 20 – 21 uzasadnienia), iż argumentacji prezentowanej wcześniej nie podważa fakt, iż regulacja art. 297 ust. 2 ustawy prawo własności przemysłowej w brzmieniu pierwotnym obowiązującym w czasie inkryminowanym została następnie przeniesiona do art. 120 cytowanej ustawy, wskazywanego w apelacji prokuratora. Nowelizacja art. 120 wspomnianej ustawy weszła w życie 17 marca 2004r., a zarzuty postawione oskarżonym obejmowały okres od 22 maja 2001r. do 16 kwietnia 2003r. W tych okolicznościach, Sąd odwoławczy nie znajdując jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia argumentów zawartych w apelacji prokuratora, zaskarżony wyrok, jako słuszny utrzymał w mocy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 636§1 kpk .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI