IV Ka 591/22

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2023-01-10
SAOSKarneprzestępstwa skarboweWysokaokręgowy
kodeks karny skarbowypaserstwowyroby akcyzoweznamię czynukwalifikacja prawnaapelacjauniewinnieniepostępowanie karne

Podsumowanie

Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu paserstwa akcyzowego z powodu braku znamion czynu zabronionego w przypisanej kwalifikacji prawnej.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R.B. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go za paserstwo akcyzowe. Sąd odwoławczy, uwzględniając zarzuty apelacji dotyczące obrazy prawa materialnego i procesowego, stwierdził, że w przypisanym oskarżonemu czynie brak jest wszystkich ustawowych znamion przestępstwa z art. 65 § 1 k.k.s., w szczególności nie ustalono, z jakiego konkretnego przestępstwa skarbowego pochodziły zabezpieczone wyroby akcyzowe. Ze względu na wniesienie apelacji wyłącznie na korzyść oskarżonego, sąd nie mógł uzupełnić opisu czynu, co skutkowało uniewinnieniem.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego R.B. od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s. Sąd odwoławczy uznał za zasadne zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów prawa materialnego (art. 65 § 1 k.k.s.) oraz przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k.), a także błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). Kluczowym argumentem było stwierdzenie, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak jest znamion przestępstwa paserstwa akcyzowego, ponieważ nie ustalono, z jakiego konkretnego przestępstwa skarbowego (wymienionego w art. 63-64, 69, 73 lub 73a k.k.s.) pochodziły zabezpieczone wyroby akcyzowe (papierosy, tytoń, alkohol). Sąd podkreślił, że dla przypisania odpowiedzialności z art. 65 § 1 k.k.s. konieczne jest wykazanie, iż przechowywane wyroby akcyzowe stanowią przedmiot konkretnego czynu zabronionego, co nie zostało udowodnione w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Ponieważ apelacja została wniesiona wyłącznie na korzyść oskarżonego, sąd odwoławczy nie mógł uzupełnić opisu czynu w sposób niekorzystny dla oskarżonego (zasada reformationis in peius), co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia. Sąd stwierdził również, że koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, brak ustalenia pochodzenia wyrobów akcyzowych z konkretnego czynu zabronionego, wymienionego w art. 65 § 1 k.k.s., skutkuje brakiem możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności na podstawie tego przepisu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że przepis art. 65 § 1 k.k.s. wymaga, aby przechowywane wyroby akcyzowe stanowiły przedmiot konkretnego czynu zabronionego (np. z art. 63-64, 69, 73 k.k.s.). Ponieważ sąd pierwszej instancji nie ustalił, z jakiego konkretnie przestępstwa skarbowego pochodziły zabezpieczone wyroby, brak jest znamion czynu zabronionego, co uniemożliwia przypisanie paserstwa akcyzowego. Dodatkowo, ze względu na wniesienie apelacji jedynie na korzyść oskarżonego, sąd nie mógł uzupełnić opisu czynu w sposób niekorzystny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i uniewinnienie

Strona wygrywająca

R. B.

Strony

NazwaTypRola
R. B.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (7)

Główne

k.k.s. art. 65 § 1

Kodeks karny skarbowy

Przepis penalizuje nabywanie, przechowywanie, przewożenie lub przesyłanie wyrobów akcyzowych stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63-64, 69 § 1 lub 3, 69a, 73 lub 73a k.k.s. Wymaga ustalenia, z jakiego konkretnego przestępstwa skarbowego pochodzą te wyroby.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

k.p.k. art. 434 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakaz reformationis in peius – zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego w przypadku wniesienia apelacji wyłącznie na jego korzyść.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.k.s. art. 63

Kodeks karny skarbowy

Przepis określający rodzaje przestępstw skarbowych związanych z wyrobami akcyzowymi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak znamion czynu zabronionego z art. 65 § 1 k.k.s. w przypisanej kwalifikacji prawnej z powodu nieustalenia pochodzenia wyrobów akcyzowych z konkretnego przestępstwa skarbowego. Obraza przepisów prawa materialnego i procesowego przez sąd pierwszej instancji. Błąd w ustaleniach faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

w opisie czynu zarzuconego oskarżonemu w ramach znamion czynu zabronionego nie wskazano jakiego konkretnie czynu zabronionego zabezpieczony tytoń, papierosy i wyroby alkoholowe miał stanowić przedmiot Sąd meriti ograniczył się jedynie do wskazania numeru artykułu w kodeksie karnym skarbowym, czego nie sposób uznać za wystarczające nie jest przy tym tak, jak wskazano w uzupełnieniu uzasadnienia wyroku, iż „nie ma konieczności dowodzenia, z jakiego konkretnie źródła pochodziły krajanka tytoniowa, papierosy i wyroby alkoholowe, które przechowywał oskarżony, ani na jakiej konkretnie podstawie doszło do ich nabycia". Takie rozumowanie Sądu jest u podstawy obarczone błędem i stoi w rażącej sprzeczności z treścią art. 65 § 1 k.k.s. brak zaskarżenia orzeczenia na niekorzyść powoduje, iż tego opisu nie można uzupełnić określeniami, które nie znalazły się w opisie czynu przypisanego oskarżonemu lub domniemaniem faktycznym

Skład orzekający

Waldemar Majka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 65 § 1 k.k.s. w kontekście konieczności ustalenia pochodzenia wyrobów akcyzowych z konkretnego przestępstwa skarbowego oraz stosowania zasady reformationis in peius."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku ustalenia pochodzenia wyrobów akcyzowych i wniesienia apelacji wyłącznie na korzyść oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest precyzyjne ustalenie wszystkich znamion czynu zabronionego, nawet w sprawach karnoskarbowych, a także jak zasady procesowe chronią oskarżonego przed niekorzystnymi zmianami orzeczenia.

Paserstwo akcyzowe bez dowodu pochodzenia? Sąd Okręgowy uniewinnia oskarżonego.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt IV Ka 591/22 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2023 roku 4.Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: 1.Przewodniczący: 1.SSO Waldemar Majka 1.Protokolant: 1.Ewa Ślemp przy udziale Jolanty Siwik-Ważny Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniach 9 sierpnia 2022 roku i 10 stycznia 2023 roku 6.sprawy R. B. 7.syna E. i D. z domu D. 8. urodzonego (...) w G. 9.oskarżonego z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s. 10.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 11.od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy 12.z dnia 11 kwietnia 2022 roku, sygnatura akt VI K 920/20 14.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego R. B. od popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie II dyspozycji kwalifikowanego z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s. i stwierdza, że koszty procesu w tym zakresie w sprawie ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 591/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z 11 kwietnia 2022 roku, sygnatura akt VI K 920/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. R. B. Karalność oskarżonego Informacja z KRK 1018 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. obraza przepisów prawa materialnego mogącą mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia tj. art. 65 § 1 k.k.s. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności karno-skarbowej za popełnienie przestępstwa paserstwa akcyzowego, w sytuacji gdy w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak jest znamion tegoż przestępstwa w postaci ustaleń, iż ujawnione w magazynie papierosy, krajanka tytoniowa lub alkohol etylowy stanowią przedmiotu czynu zabronionego określonego w art. 63, 64 lub 73 k.k. s obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, sprzeczną z materią dowodową oraz zasadami logiki ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, przejawiającą się w przyjęciu, że wyroby akcyzowe zabezpieczone w toku postępowania przygotowawczego stanowią przedmiot czynu zabronionego z przepisu art. 63 k.k.s. , podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie pozwala na poczynienie jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie pochodzenia zabezpieczonych wyrobów ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżonemu zarzucono i w efekcie przypisano przechowywanie wyrobów akcyzowych bez polskich znaków akcyzy. Tymczasem przepis art. 65 kks penalizuje obecnie zachowania polegające na nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu lub przesyłaniu wyrobów akcyzowych stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego w art 63-64,art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a kks (przed zmianą kks odnosząc się do art.63-64 kks i art.73 kks ) nie zaś, jak zarzucił to oskarżyciel publiczny „każdego tytoniu czy wyrobów alkoholowych nieoznaczonych znakami akcyzy” niezależnie od źródła jego pochodzenia. W opisie czynu zarzuconego oskarżonemu w ramach znamion czynu zabronionego nie wskazano jakiego konkretnie czynu zabronionego zabezpieczony tytoń, papierosy i wyroby alkoholowe miał stanowić przedmiot, a jest to nieodzowne w zakresie treści zarzutu stawianego oskarżonemu, bowiem znamiona czynów do których odnosi się przepis art.65§1 kks są rodzajowo różne. Sąd I instancji nie poczynił ustaleń faktycznych w tym zakresie ani też nie wskazał tego w ramach czynu przypisanego oskarżonemu. Sąd odwoławczy skorzystał z instytucji art.449a§1 kpk w zw. z art.113§1 kks , zaś sąd I instancji po uzupełnieniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazał, iż ujawnione w pomieszczeniach magazynowych przedmioty opisane w ramach czynu przypisanego oskarżonemu stanowiły przedmiot czynu zabronionego z art.63 kks i ciążył na nich obowiązek podatkowy (k.980 odwr.). W uzupełnionym uzasadnieniu wskazał również, iż nie ustalono w jaki sposób oskarżony wszedł w posiadanie zabezpieczonych u niego wyrobów akcyzowych i nie ma to znaczenia w aspekcie odpowiedzialności oskarżonego (k.983 odwr.) wskazując, iż nie ulega wątpliwości że „stanowią one przedmiot czynu zabronionego z art.63 kks ” nie wskazując jednak o jaką postać przestępstwa wskazanego w tym przepisie chodzi i kiedy oraz w jakich okolicznościach zostało ono popełnione. Jak słusznie wywodzi apelujący „ art. 63 k.k.s. zawiera pięć rodzajów przestępstw skarbowych w typie podstawowym, pięć rodzajów typów uprzywilejowanych przestępstw skarbowych, gdzie znamieniem przywilejującym jest mała wartość należnego podatku akcyzowego, oraz pięć, adekwatnych w stosunku do podstawowych przestępstw, rodzajów wykroczeń skarbowych. Z uwagi na powyższe na Sądzie Rejonowym przy przypisywaniu oskarżonemu czynu z art. 65 § 1 k.k.s. ciążył obowiązek wskazania z jakiego czynu zabronionego z wymienionych w art. 63 § 1-5 k.k.s. pochodziły zabezpieczone towary akcyzowe, jednakże Sąd meriti ograniczył się jedynie do wskazania numeru artykułu w kodeksie karnym skarbowym , czego nie sposób uznać za wystarczające, zwłaszcza wobec faktu, iż nie uszczegółowiono chociażby wskazaniem opisowym, która z sytuacji określonych w art. 63 k.k.s. miała miejsce. Ma to o tyle ważkie znaczenie, że w wypadku czynu z art.63§2 kks przestępstwo to polega na sprowadzeniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy i sprawca dopuszcza się również przemytu celnego ( art. 86 § 1 k.k.s. ), a przestępstwo to nie pozostaje w katalogu art.65§1 kks . Czyn zabroniony polega na przywiezieniu z zagranicy towaru bez jego przedstawienia organowi celnemu lub zgłoszenia celnego. Dochodzi tu do narażenia na uszczuplenie należności celnej. Skoro zatem przemytnik w takiej sytuacji nie ujawnia, że dokonany został import np. papierosów, które powinny być przedmiotem opodatkowania akcyzą oraz obowiązkiem uiszczenia cła i VAT, i nie dokonał zgłoszenia celnego, to działa w celu uchylenia się od opodatkowania. Działanie takie powoduje z kolei skutek w postaci narażenia VAT i akcyzy na uszczuplenie. Gdyby zatem przypisać oskarżonemu przechowywanie takich wyrobów akcyzowych, to już na etapie realizacji znamion czynu z art.63§2 kks doszłoby do narażenia na uszczuplenie akcyzy, a nie w wypadku działania oskarżonego. Przemytnik odpowiadałby również z art.54 kks , który również nie pozostaje w katalogu art.65§1 kks . Aktualne w tym zakresie pozostaje orzecznictwo do art.291 kk . Do przypisania bowiem paserstwa niezbędne jest ustalenie znamion czynu określonego w ustawie karnej, za pomocą którego uzyskana została rzecz będąca przedmiotem przestępstwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z 6.08.1981 r., I KR 145/81, LEX nr 21915; Kodeks karny ..., oprac. K. Janczukowicz, s. 683, teza 22 do art. 215 k.k. z 1969 r. ; zob. też wyrok SA w Warszawie z 22.05.2013 r., II AKa 120/13; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 16.05.2013 r., II AKa 298/12, LEX nr 1324731). W innym ujęciu podkreśla się, że „byt paserstwa uzależniony jest od dokonania wcześniej, przez inną osobę czynu zabronionego, w wyniku którego uzyskuje ona rzecz, to wymaga zaś poczynienia ustaleń, co do znamion określonego w ustawie karnej czynu, za pomocą którego uzyskana rzecz była następnie przedmiotem nabycia (wyrok Sądu Najwyższego z 10.02.2009 r., V KK 426/08). Również w aspekcie paserstwa skarbowego z art.65§1 kks istotne pozostaje ustalenie z jakiego przestępstwa wyroby akcyzowy pochodziły. W niniejszym postępowaniu oskarżyciel publiczny nie zebrał i w konsekwencji nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, pozwalających na ustalenie, że wyroby akcyzowe posiadane przez oskarżonego pochodzą z konkretnego przestępstwa skarbowego wymienionego w art.65§1 kks . Brak jest dowodów, że pochodzą od podmiotu, o jakim mowa w przepisie art. 63 § 3 kks . W efekcie tego zaniedbania, co słusznie podnosi apelujący obrońca, pochodzenie przedmiotowych wyrobów do dnia dzisiejszego jest niewiadome, a tylko w sferze spekulacji pozostają alternatywne założenia dotyczące pochodzenia z przemytu celnego albo nielegalnej produkcji krajowej. Słusznie wywodzi zatem apelujący obrońca, iż „powyższe okoliczności wyraźnie wskazują, iż Sąd Rejonowy nie miał pewności, z którego z czynów zabronionych z art. 63 § 1-5 k.k.s. pochodziły zabezpieczone wyroby. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż nie jest przy tym tak, jak wskazano w uzupełnieniu uzasadnienia wyroku, iż „nie ma konieczności dowodzenia, z jakiego konkretnie źródła pochodziły krajanka tytoniowa, papierosy i wyroby alkoholowe, które przechowywał oskarżony, ani na jakiej konkretnie podstawie doszło do ich nabycia". Takie rozumowanie Sądu jest u podstawy obarczone błędem i stoi w rażącej sprzeczności z treścią art. 65 § 1 k.k.s. Przepis ów nie przewiduje bowiem kryminalizacji zachowania polegającego na nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przesyłaniu lub przenoszeniu wyrobów akcyzowych, które stanowiły przedmiot innego czynu przestępnego, aniżeli wprost wymienione w jego treści. Należy z tego wyciągnąć wniosek, iż po pierwsze w opisie czynu zarzucanego sprawcy przestępstwa z art. 65 k.k.s. konieczne jest wskazanie, jako elementu znamienia przedmiotowego, faktu, iż przedmiotem zarzucanego paserstwa był wyrób akcyzowy pochodzący z czynu zabronionego z art. 63-64, art. 69 § 1 lub 3, art. 69a, art. 73 lub art. 73a . Ponadto zaś okoliczność ta powinna znajdować odzwierciedlenie w przeprowadzonym przez Sąd postępowaniu dowodowym i zostać wskazana w uzasadnieniu wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, czego w sprawie Sąd I instancji niewątpliwie zaniechał. Samo zaś przechowywanie (posiadanie) przez oskarżonego krajanki tytoniowej, papierosów i alkoholu etylowego, bez możliwości ustalenia, że pochodziły z któregoś z czynów wymienionych w art. 65 § 1 k.k.s. , skutkuje brakiem możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności na podstawie tegoż przepisu”. Biorąc pod uwagę fakt, że apelację wniesiono jedynie na korzyść oskarżonego zaś przypisany mu czyn nie zawiera wszystkich koniecznych ustawowych znamion czynu zabronionego powoduje to określone konsekwencje w postępowaniu odwoławczym w wypadku wniesienia apelacji jedynie na korzyść oskarżonego, co i ma miejsce. Do istotnych bowiem elementów opisu czynu zabronionego należą wskazania dotyczące podmiotu czynu, rodzaju atakowanego dobra, czasu, miejsca i sposobu popełnienia czynu oraz jego skutków. Uzupełnienie sentencji orzeczenia (opisu czynu przypisanego) podlega ograniczeniom wynikającym z treści art. 434 § 1 k.p.k. oraz art. 443 k.p.k. Brak zaskarżenia orzeczenia na niekorzyść powoduje, iż tego opisu nie można uzupełnić określeniami, które nie znalazły się w opisie czynu przypisanego oskarżonemu lub domniemaniem faktycznym (podzielając pogląd prawny wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z 30 września 2021 roku, LEX nr 3259113). Koniecznym zatem stało się uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia przypisanego mu czynu wobec braku znamion czynu zabronionego w ramach czynu przypisanego oskarżonemu oraz niemożnością dokonania zmian w tym zakresie na niekorzyść oskarżonego, a to ze względu na kierunek zaskarżenia jedynie na korzyść oskarżonego. Zakazem bezpośrednim reformationis in peius, określonym w art. 434 § 1 k.p.k. , objęte są zmiany na niekorzyść oskarżonego w jakimkolwiek zakresie, w relacji do wyroku wydanego wobec niego w I instancji, a także niezależnie od tego, w jakim miejscu zostały dokonane. Wykluczone jest zatem dokonanie wbrew treści art. 434 § 1 k.p.k. niekorzystnych dla oskarżonego zmian zarówno w części dyspozytywnej wyroku sądu odwoławczego, jak również w jego części motywacyjnej, w tym także w ramach ustaleń faktycznych (podzielając pogląd prawny wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 2021 roku, I KK 55/19). Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek zasadny wobec braku w ramach czynu przypisanego oskarżonemu wszystkich znamion przestępstwa z art.65§1 kks 3.2. obraza przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia a to: a) art. 410 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez oparcie rozstrzygnięcia jedynie na wybiórczych elementach ujawnionego w toku rozprawy materiału dowodowego i nie odniesienie się przy wydawaniu rozstrzygnięcia do informacji wynikających z: - opinii Komendy Wojewódzkiej Policji we W. z przeprowadzonych badań z zakresu chemii z dnia 16 grudnia 2019 r.} iż zabezpieczone próbki alkoholu etylowego wskazują na możliwość przeznaczenia tegoż alkoholu wyłączanie do zastosowań technicznych; - pisma (...) we W. z dnia 28 lutego 2020 r., iż zabezpieczone próbki alkoholu etylowego nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić czy jest to alkohol etylowy całkowicie skażony przeznaczony do celów technicznych czy też jest to alkohol etylowy czysty; b) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez dowolną niezgodną z zasadami doświadczenia życiowego oraz logiki ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nieopartą na całokształcie ujawnionych w sprawie okoliczności i dokonaną bez rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego polegającą na uznaniu, iż umowa najmu z dnia 14 listopada 2019 r. stworzona została na użytek procesu a wyjaśnienia R. B. nie zasługują na wiarę w zakresie w jakim utrzymywał on, że podnajął część magazynu D. G. , a co za tym idzie zabezpieczone przez organy ścigania przedmioty przechowywyane były w magazynie przez tegoż podnajmującego ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zgodnie z art.436 kpk w zw. z art.113§1 kks Sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Uwzględnienie zarzutów opisanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia w sytuacji wniesienia apelacji jedynie na korzyść oskarżonego i co za tym idzie niemożność uchylenia zaskarżonego wyroku celem poczynienia dodatkowych ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego czyni zbędnym odnoszenie się szczegółowe do pozostałych zarzutów apelacji. Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów wskazanych w części 3.1. 3.3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia polegający na: a) nieustaleniu, iż R. B. podnajął D. G. część lokalu znajdującego się w J. przy ul (...) ; b) nieustaleniu, iż D. G. przechowywał w pomieszczeniach znajdujących się w J. przy ul (...) worków z krajanką tytoniową oraz 50.000 sztuk papierosów; c) ustaleniu, iż w 558 pojemnikach plastikowych o pojemności 5 litrów znajdujących się w J. przy ul (...) znajdował się alkohol etylowy będący przedmiotem przestępstwa paserstwa akcyzowego tj. podlegający opodatkowaniu stawką akcyzy określoną w ustawie o podatku akcyzowym d) ustaleniu, iż przechowywanie zabezpieczonego przez organy ścigania alkoholu etylowego naraziło kwotę podatku akcyzowego na uszczuplenie w kwocie 10.044,61 zł ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zgodnie z art.436 kpk w zw. z art.113§1 kks Sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Uwzględnienie zarzutów opisanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia w sytuacji wniesienia apelacji jedynie na korzyść oskarżonego i co za tym idzie niemożność uchylenia zaskarżonego wyroku celem poczynienia dodatkowych ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego czyni zbędnym odnoszenie się szczegółowe do pozostałych zarzutów apelacji. Godzi się jednak zauważyć, iż w aspekcie przypisanego oskarżonemu narażenia na uszczuplenie podatku akcyzowego – zgłoszenie do opodatkowania przedmiotu działalności przestępczej zarzucanej oskarżonemu (przedmiotów pochodzących z przestępstwa) prowadziłoby do samooskarżenia gdyby oskarżony informował organy podatkowe w celu uiszczenia akcyzy z tytułu nabycia wyrobów akcyzowych od sprawcy jednego z przestępstw wymienionych w art.65§1 kks , który z racji popełnienia przestępstwa z tego obowiązku się nie wywiązał. Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn wskazanych w części 3.1. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z 11 kwietnia 2022 roku, sygnatura akt VI K 920/20 odnośnie oskarżonego R. B. w punktach II, IV,V i VII dyspozycji. Zwięźle o powodach zmiany W czynie przypisanym oskarżonemu brak znamion czynu zabronionego, co skutkować musiało uniewinnieniem oskarżonego w braku apelacji na niekorzyść oskarżonego. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego uzasadnia przepis art.636§1 kpk i art.632 pkt 2 kpk w zw. z art.113§1 kks . 7. PODPIS SSO Waldemar Majka 1.11. 1.12. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z 11 kwietnia 2022 roku, sygnatura akt VI K 920/20 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę