IV Ka 591/22

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego R.B. od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu z art. 65 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s. Sąd odwoławczy uznał za zasadne zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów prawa materialnego (art. 65 § 1 k.k.s.) oraz przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k.), a także błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). Kluczowym argumentem było stwierdzenie, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak jest znamion przestępstwa paserstwa akcyzowego, ponieważ nie ustalono, z jakiego konkretnego przestępstwa skarbowego (wymienionego w art. 63-64, 69, 73 lub 73a k.k.s.) pochodziły zabezpieczone wyroby akcyzowe (papierosy, tytoń, alkohol). Sąd podkreślił, że dla przypisania odpowiedzialności z art. 65 § 1 k.k.s. konieczne jest wykazanie, iż przechowywane wyroby akcyzowe stanowią przedmiot konkretnego czynu zabronionego, co nie zostało udowodnione w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Ponieważ apelacja została wniesiona wyłącznie na korzyść oskarżonego, sąd odwoławczy nie mógł uzupełnić opisu czynu w sposób niekorzystny dla oskarżonego (zasada reformationis in peius), co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia. Sąd stwierdził również, że koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający