IV KA 561/23

Sąd OkręgowyRadomsko
SAOSKarnepostępowanie karneNiskaokręgowy
apelacjaocena dowodówustalenia faktycznein dubio pro reoobraza prawa procesowegoobraza prawa materialnegowyrok sądu pierwszej instancjikoszty postępowania

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację obrońcy za bezzasadną i oddalając wniosek o uniewinnienie.

Sąd Okręgowy rozpatrzył apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku, który skazał oskarżonego za spowodowanie obrażeń ciała. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za chybione, aprobowując ocenę dowodów i ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, w tym częściowe wyjaśnienia oskarżonego, zeznania pokrzywdzonego i świadka oraz dowody z dokumentacji medycznej i opinii biegłych. Utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy w Radomsku rozpoznał apelację obrońcy wniesioną na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 25 kwietnia 2023 roku, sygn. akt II K 1001/21. Apelacja dotyczyła warunkowego umorzenia postępowania i podniesiono w niej zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.), które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, obiektywnie ustalił stan faktyczny i nie naruszył zasady in dubio pro reo. Sąd odwoławczy aprobował ocenę dowodów, w tym częściowe wyjaśnienia oskarżonego, zeznania pokrzywdzonego (którego relację uznano za częściowo koloryzowaną, ale potwierdzoną dowodami medycznymi) oraz zeznania świadka A. Z. (której zeznania uznano za asekuracyjne i niepodważające ustaleń sądu). Obrażenia pokrzywdzonego, rozmieszczone na różnych częściach ciała, wykluczyły samookaleczenie. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając wniosek o uniewinnienie za bezzasadny. Zasądzono od oskarżonego koszty zastępstwa procesowego pokrzywdzonego oraz opłatę za drugą instancję na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty są chybione.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, obiektywnie ustalił stan faktyczny, a wątpliwości zostały rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów. Opinia biegłych pozwoliła odsiać ziarno od plew co do obrażeń pokrzywdzonego, a zeznania świadka A. Z. uznano za asekuracyjne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Oskarżyciel publiczny / Pokrzywdzony

Strony

NazwaTypRola
Oskarżonyinneoskarżony
Obrońcainneobrońca
Pokrzywdzonyinneoskarżyciel posiłkowy
A. Z.inneświadek

Przepisy (6)

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego.

k.p.k. art. 636 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego.

u.o.w.s.k. art. 8

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Opłata za drugą instancję.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego poprzez nieobiektywną i błędną ocenę materiału dowodowego naruszającą zasadę in dubio pro reo. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Wniosek o uniewinnienie.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy podchodząc obiektywnie do sprawy i zgodnie z prawdą ustalił stan faktyczny. Za dokonaniem przez oskarżonego przypisanego mu czynu przemawiają częściowo wyjaśnienia oskarżonego i zeznania pokrzywdzonego oraz częściowo zeznania świadka A. Z., a ponadto obiektywny materiał dowodowy w postaci dokumentacji medycznej z pobytu pokrzywdzonego na izbie przyjęć szpitala i opinia biegłych. Opisując zachowanie sprawcy pokrzywdzony koloryzował, przesadzał, wyolbrzymiał swoje obrażenia i próbował przypisać oskarżonemu takie, których w wyniku zdarzenia nie doznał. Obrażenia oskarżonego nie mogły powstać w wyniku samookaleczenia, bo są rozmieszczone na różnych częściach ciała. W sprawie nie ma więc żadnych nieusuniętych wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów. To, że apelant się z tą oceną nie zgadza, nie jest równoznaczne z sytuacją określoną w art. 5 § 2 kpk.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o uszkodzenie ciała, gdy istnieją wątpliwości co do zakresu obrażeń i wiarygodności zeznań pokrzywdzonego."

Ograniczenia: Sprawa opiera się na specyficznych okolicznościach faktycznych i ocenie konkretnych dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy dowodowe w sprawach karnych dotyczących uszkodzenia ciała, w tym ocenę zeznań pokrzywdzonego i świadków oraz znaczenie opinii biegłych i dokumentacji medycznej.

Jak sąd ocenia zeznania pokrzywdzonego, gdy ten "koloryzuje" swoje obrażenia? Kluczowa rola biegłych w sprawach o uszkodzenie ciała.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 561/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 25 kwietnia 2023 roku w sprawie II K 1001/21 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.2. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.3. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.4. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.5. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzuty obrazy prawa procesowego poprzez nieobiektywną i błędną ocenę materiału dowodowego naruszającą zasadę in dubio pro reo co doprowadziło do błędów w ustaleniach faktycznych i niesłusznego przypisania oskarżonemu sprawstwa i winy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty są chybione. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy podchodząc obiektywnie do sprawy i zgodnie z prawdą ustalił stan faktyczny. Ponieważ jest to omówione w bardzo szczegółowym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie będzie tu powielane, dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje ocenę dowodów i ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd pierwszej instancji. Za dokonaniem przez oskarżonego przypisanego mu czynu przemawiają częściowo wyjaśnienia oskarżonego i zeznania pokrzywdzonego oraz częściowo zeznania świadka A. Z. , a ponadto obiektywny materiał dowodowy w postaci dokumentacji medycznej z pobytu pokrzywdzonego na izbie przyjęć szpitala i opinia biegłych z (...) w Ł. . Apelant nie dostrzega, że Sąd Rejonowy dał wiarę pokrzywdzonemu jedynie częściowo. Opisując zachowanie sprawcy pokrzywdzony koloryzował, przesadzał, wyolbrzymiał swoje obrażenia i próbował przypisać oskarżonemu takie, których w wyniku zdarzenia nie doznał. Jednak opinia biegłych z wysoko wyspecjalizowanej instytucji ( (...) w Ł. ) pozwoliła odsiać ziarno od plew i wskazać, jakich obrażeń pokrzywdzony rzeczywiście doznał na skutek działań oskarżonego ( te i tylko te zostały przypisane oskarżonemu w wyroku). Co do argumentów apelanta, że oskarżony miał wiele innych okazji i powodów, aby zaatakować pokrzywdzonego, co czyni niewiarygodnym, że zrobił to feralnego dnia, to jest on chybiony, w dodatku ma charakter obosieczny. Oskarżony i jego żona byli niewątpliwie ofiarami nękania ze strony pokrzywdzonego ( Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie poczynił takie ustalenie, a Sąd Okręgowy je aprobuje i uważa za trafne). Jednak tego dnia pokrzywdzony zatarasował oskarżonemu drogę, uniemożliwiał mu odjechanie samochodem i w końcu cierpliwość oskarżonego się wyczerpała i stosując przemoc wepchnął pokrzywdzonego do jego samochodu, uderzając go przy tym i powodując niewielkie obrażenia ciała ( jest to szczegółowo opisane w zaskarżonym wyroku i w uzasadnieniu). Obosieczność argumentu apelanta polega na tym, że gdyby pokrzywdzony chciał postawić oskarżonemu fikcyjny zarzut, miałby ku temu wiele innych okazji – w końcu nachodził oskarżonego i jego żonę od wielu miesięcy, w tym w sytuacjach „sam na sam”, więc nie pomawiałby go w sytuacji, w której wiedział, że zdarzenie miało miejsce pod domem członków rodziny oskarżonego, a więc, że będą świadkowie, którzy mogą zakwestionować jego słowa. Chybione są zarzuty związane z oceną zeznań A. Z. . Widziała ona zdarzenie z okna, oskarżony i pokrzywdzony przemieścili się do samochodu, świadek nie miała możliwości dokładnej obserwacji ciosów zadawanych przez oskarżonego po tym, jak widok przesłonił jej samochód. Ponadto Sąd Rejonowy słusznie zauważył, że świadek A. Z. przyjęła stanowisko asekuracyjne, zasłaniając się niewiedzą i chcąc chronić zięcia. Dlatego jej zeznania nie podważają prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego, że oskarżony nie tylko wepchnął pokrzywdzonego do samochodu, ale również złapał go za twarz i kopał w okolicach ud i krocza oraz uderzał go w okolicach klatki piersiowej i brzucha powodując przypisane w wyroku obrażenia. Obrażenia oskarżonego nie mogły powstać w wyniku samookaleczenia, bo są rozmieszczone na różnych częściach ciała ( klatce piersiowej, brzuchu i lewym udzie oraz nosie). Co do zakrwawionej koszuli pokrzywdzonego, to faktycznie krew na niej nie mogła znaleźć się w momencie zdarzenia ( pokrzywdzony miał na niej jeszcze nałożony sweter). Jednak pokrzywdzony doznał otarcia naskórka nosa, takie rany krwawią, a potem był w szpitalu, przechodził badania, zdejmował ubranie, wtedy krew mogła zostać naniesiona na koszulę. I oczywiście pokrzywdzony koloryzował co do swoich obrażeń i obfitości krwawienia z nosa – ale m.in. dlatego damo mu wiarę jedynie częściowo. W sprawie nie ma więc żadnych nieusuniętych wątpliwości, bo zostały one rozwiane w drodze rzetelnej i logicznej oceny dowodów. To, że apelant się z tą oceną nie zgadza, nie jest równoznaczne z sytuacją określoną w art. 5 § 2 kpk . Zatem nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo, a zarzuty z tym związane są chybione. Wniosek Wniosek o uniewinnienie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie jest zasadny, co było powyżej omówione. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.6. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Było to omawiane. 1.7. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.8. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.9. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Na podstawie art. 636 § 1 i 3 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zwrot wydatków związanych z ustanowieniem przez niego pełnomocnika z wyboru i jego udziałem w postępowaniu odwoławczym. Wynagrodzenie pełnomocnika Sąd Okręgowy ustalił na poziomie minimalnym w oparciu o treść § 11 ust 2 pkt pkt 4 w zw. z § 11 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). 3 Na podstawie art. 636 § 1 i 3 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za drugą instancję. 7. PODPIS 1.10. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja warunkowe umorzenie postępowania 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI