IV KA 556/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 29 maja 2023 roku (sygn. akt II K 836/22), którym skazano oskarżonego za przestępstwo niealimentacji z art. 209 § 1a Kodeksu karnego. Obrońca podniósł zarzuty obrazy prawa materialnego, w tym art. 111 § 1 kk poprzez nieustalenie miejsca popełnienia czynu, co miało prowadzić do bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 kpk. Zarzucono również naruszenie art. 344a § 1 kpk przez brak wstępnej kontroli aktu oskarżenia. Dodatkowo, obrońca zarzucił obrazę art. 209 § 1a kk poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że pokrzywdzeni zostali narażeni na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do miejsca popełnienia czynu, sąd wskazał, że skutek przestępstwa nastąpił tam, gdzie mieszkały dzieci, czyli w Polsce, a także że miejsce realizacji obowiązku alimentacyjnego jest miejscem popełnienia przestępstwa. Sąd podkreślił, że zarzut dotyczący błędnej wykładni art. 209 § 1a kk był chybiony, ponieważ oskarżony poddał się karze w trybie art. 387 kpk, a ustalenie narażenia było objęte porozumieniem. Sąd wyjaśnił, że narażenie na niemożność zaspokojenia potrzeb życiowych zostało wykazane, a brak faktycznego zaspokojenia tych potrzeb wynikał z pomocy dziadków, matki dzieci i Funduszu Alimentacyjnego. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa niealimentacji (art. 209 § 1a kk), zwłaszcza w kontekście narażenia i wpływu pomocy osób trzecich, a także dopuszczalności zarzutów apelacyjnych po poddaniu się karze.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i trybu procesowego (podporządkowanie karze), co może ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy nieustalenie miejsca popełnienia czynu niealimentacji stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 8 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest niezasadny. Miejsce popełnienia czynu zostało prawidłowo ustalone jako Polska, gdzie dzieci oskarżonego przebywały i gdzie nastąpił skutek w postaci narażenia ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, gdzie sprawca działał lub zaniechał działania, albo gdzie skutek nastąpił. W przypadku niealimentacji, skutek nastąpił w miejscu zamieszkania dzieci, a miejsce realizacji obowiązku alimentacyjnego również wskazuje na Polskę. Ponadto, obrońca próbował pod pozorem zarzutu obrazy prawa materialnego przemycić zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych, które nie mogły stanowić podstawy apelacji w sytuacji poddania się karze w trybie art. 387 kpk.
Czy błędna wykładnia art. 209 § 1a kk nastąpiła poprzez przyjęcie, że pokrzywdzeni zostali narażeni na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest niezasadny. Narażenie zostało wykazane, a brak faktycznego zaspokojenia potrzeb wynikał z pomocy osób trzecich.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że oskarżony poddał się karze w trybie art. 387 kpk, a ustalenie narażenia było objęte porozumieniem. Niezależnie od tego, sąd uznał, że narażenie miało miejsce, a do niezaspokojenia potrzeb nie doszło dzięki pomocy dziadków, matki dzieci i Funduszu Alimentacyjnego. Obrońca mylił samo narażenie z faktycznym skutkiem.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| oskarżony | inne | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 209 § § 1 a
Kodeks karny
Przestępstwo niealimentacji polegające na narażeniu pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Pomocnicze
k.k. art. 111 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy ustalenia miejsca popełnienia czynu i podlegania orzecznictwu sądów polskich.
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 9
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględna podstawa odwoławcza związana z brakiem ustalenia miejsca popełnienia czynu.
k.k. art. 17 § § 1 pkt 8
Kodeks karny
Dotyczy braku orzecznictwa sądów polskich.
k.p.k. art. 344a § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wstępnej kontroli aktu oskarżenia.
k.k. art. 6 § § 2
Kodeks karny
Definicja miejsca popełnienia czynu zabronionego.
k.p.k. art. 447 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie podstaw apelacji w przypadku poddania się karze w trybie art. 387 kpk.
k.p.k. art. 387
Kodeks postępowania karnego
Tryb poddania się karze.
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
Podstawowa kwalifikacja przestępstwa niealimentacji.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasady słuszności przy zwalnianiu od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Miejsce popełnienia przestępstwa niealimentacji jest tam, gdzie nastąpił skutek (w miejscu zamieszkania dzieci) lub gdzie realizowany jest obowiązek alimentacyjny. • Narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych zostało wykazane, a brak faktycznego zaspokojenia nie wyklucza popełnienia przestępstwa. • Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych nie mogą stanowić podstawy apelacji, gdy oskarżony poddał się karze w trybie art. 387 kpk.
Odrzucone argumenty
Nieustalenie miejsca popełnienia czynu jako bezwzględna podstawa odwoławcza. • Brak wstępnej kontroli aktu oskarżenia. • Błędna wykładnia art. 209 § 1a kk w zakresie znamienia 'narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych'.
Godne uwagi sformułowania
Obrońca pod pozorem zarzutu obrazy prawa materialnego próbuje „przemycić" zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych. • Obrońca myli narażenie na skutek z samym skutkiem.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa niealimentacji (art. 209 § 1a kk), zwłaszcza w kontekście narażenia i wpływu pomocy osób trzecich, a także dopuszczalności zarzutów apelacyjnych po poddaniu się karze."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i trybu procesowego (podporządkowanie karze), co może ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i pokazuje, jak sąd interpretuje znamiona przestępstwa, nawet gdy rodzina otrzymuje wsparcie z innych źródeł.
“Czy pomoc rodziny zwalnia z odpowiedzialności za niealimentację? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.