IV KA 545/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i merytorycznych dotyczących przypisania czynów i orzeczenia nawiązki.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku dotyczącego zarzutów posiadania i udzielania narkotyków. Apelacja wskazywała na błędy w orzeczeniu, w tym brak rozstrzygnięcia co do jednego z czynów przypisanych oskarżonemu P. Z. oraz błędne orzeczenie nawiązki. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku dotyczący oskarżonych D. S. i P. Z. w sprawie o przestępstwa narkotykowe. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania, w tym art. 335 § 1 kpk, wskazując na brak orzeczenia nawiązki od P. Z. oraz błędne orzeczenie jej od D. S., a także obrazę art. 413 § 2 pkt 1 i 2 kpk z powodu braku rozstrzygnięcia w sentencji wyroku odnośnie jednego z czynów zarzucanych P. Z. Sąd Okręgowy przyznał rację apelującemu, stwierdzając, że Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do jednego z czynów P. Z., a nawiązka została orzeczona od niewłaściwej osoby. Z uwagi na fakt, że wyrok został wydany w trybie art. 343 § 6 kpk (dobrowolne poddanie się karze), Sąd Okręgowy nie mógł dokonać zmian, lecz musiał uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy nie był władny do dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu wydanym w trybie art. 343 § 6 kpk, lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrok wydany w trybie dobrowolnego poddania się karze ma specyficzny charakter, a sąd odwoławczy w takiej sytuacji nie może modyfikować orzeczenia, a jedynie je utrzymać w mocy lub uchylić i przekazać do ponownego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (10)
Główne
u.p.n. art. 62 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Pomocnicze
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Ciąg przestępstw
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Kara łączna
k.k. art. 69
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary
u.p.n. art. 70 § 4
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Nawiązka na cel społeczny
k.p.k. art. 335 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniosek o skazanie bez rozprawy
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Sentencja wyroku
k.p.k. art. 343 § 6
Kodeks postępowania karnego
Tryb dobrowolnego poddania się karze
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak rozstrzygnięcia w sentencji wyroku sądu I instancji co do jednego z czynów zarzucanych P. Z. Nawiązka na cel społeczny orzeczona od niewłaściwej osoby (D. S. zamiast P. Z.). Wyrok wydany w trybie art. 343 § 6 kpk uniemożliwia sądowi odwoławczemu dokonanie zmian.
Godne uwagi sformułowania
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania Rację ma apelujący, iż Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do zarzucanego P. Z. czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia Rację ma także apelujący, iż nawiązka o jakiej mowa w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku winna być orzeczona od P. Z., nie zaś jak to błędnie wskazano od D. S. Sąd Okręgowy nie był władny dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
Skład orzekający
Mariusz Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Połyniak
sędzia
Tomasz Wysocki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących trybu dobrowolnego poddania się karze (art. 343 § 6 kpk) oraz konsekwencji błędów proceduralnych w wyrokach skazujących."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wydania wyroku w trybie dobrowolnego poddania się karze i błędów sądu I instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne, które mogą pojawić się w postępowaniu karnym, zwłaszcza przy skomplikowanych stanach faktycznych i trybie dobrowolnego poddania się karze. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Błędy w wyroku karnym: Sąd Okręgowy uchyla sprawę z powodu niedopatrzeń Sądu Rejonowego.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt IV Ka 545/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie : SO Agnieszka Połyniak SO Tomasz Wysocki Protokolant : Agnieszka Paduch przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 roku sprawy oskarżonych D. S. i P. Z. oskarżonych z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 lutego 2013 roku, sygnatura akt VI K 958/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 545/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem D. S. uznany został za winnego, że: I. w dniu 4 sierpnia 2013 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 1,81 grama netto tj. za winnego popełnienia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Tymże wyrokiem D. S. uznany został za winnego, że działając ciągiem przestępstw określonych w art. 91 § 1 kk : II. w miesiącu maju 2011 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3 gram netto za kwotę 60 złotych, III. w miesiącu grudniu 20011 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w3 postaci marihuany w ilości 3 gram netto za kwotę 60 złotych, IV. w miesiącu marcu 2012 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2 gram netto za kwotę 50 złotych, V. dniu 3 sierpnia 2012 roku w S. Górnym, woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4 gram netto za kwotę 100 złotych tj. za winnego popełnienia przestępstw z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie wskazanego wyżej przepisu w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 91 § 2 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności, a jej wymiar określono na 1 rok i 6 miesięcy, przy czym warunkowo zawieszono wykonanie tej kary na okres lat 2 ( art. 69 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk ). Poza tym, zważywszy na treść art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono od D. S. 1000 złotych nawiązki na cel społeczny. Tymże wyrokiem P. Z. uznany został za winnego , iż działając ciągiem przestępstw określonych w art. 91 § 1 kk : I. w miesiącu maju 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, II. w miesiącu grudniu 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, III. w miesiącu marcu 2012 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 2 gram netto, IV. w miesiącu grudniu 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, tj. za winnego popełnienia przestępstw z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na mocy powołanego wyżej przepisu w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 2 ( art. 69 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk ). Ponadto, zważywszy na treść art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono wobec D. S. 800 zł nawiązki na cel społeczny. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów postępowania, tj. art. 335 § 1 kpk , gdyż wbrew uzgodnionemu wnioskowi Sąd nie orzekł nawiązki od P. Z. w kwocie 800 zł, co więcej nawiązkę tę orzekł od oskarżonego D. S. pomimo, iż w pkt. V wyroku zgodnie z wnioskiem orzeczono od D. S. nawiązkę w kwocie 1.000 zł, a także obrazę art. 413 § 2 pkt 1 i 2 polegającą na braku orzeczenia w sentencji wyroku odnośnie czynu zarzucanego P. Z. w pkt. IV aktu oskarżenia. Tymże samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Rację ma apelujący, iż Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do zarzucanego P. Z. czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia (V dyspozycji), zaś w to miejsce dodatkowo skazał tegoż oskarżonego za czyn jaki miał miejsce w grudniu 2011 r. (por. pkt II i IV oraz V części dyspozytywnej). Rację ma także apelujący, iż nawiązka o jakiej mowa w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku winna być orzeczona od P. Z. , nie zaś jak to błędnie wskazano od D. S. . Z uwagi już tylko na powyższe, mając na względzie, że zaskarżony wyrok wydany został w trybie art. 343 § 6 kpk Sąd Okręgowy nie był władny dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Już tylko na marginesie należy zaznaczyć, że nawet gdyby zaskarżony wyrok wydany został na ogólnych zasadach to i w takim przypadku Sąd II instancji nie mógłby skazać oskarżonego P. Z. za czyn opisany w pkt. IV aktu oskarżenia, co do którego to punktu po prostu brak rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI