IV KA 545/13

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2013-09-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko zdrowiu i życiuŚredniaokręgowy
ustawa o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadanie narkotykówudzielanie narkotykówapelacjauchylenie wyrokuponowne rozpoznaniebłędy proceduralnenawiązka

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i merytorycznych dotyczących przypisania czynów i orzeczenia nawiązki.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku dotyczącego zarzutów posiadania i udzielania narkotyków. Apelacja wskazywała na błędy w orzeczeniu, w tym brak rozstrzygnięcia co do jednego z czynów przypisanych oskarżonemu P. Z. oraz błędne orzeczenie nawiązki. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku dotyczący oskarżonych D. S. i P. Z. w sprawie o przestępstwa narkotykowe. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania, w tym art. 335 § 1 kpk, wskazując na brak orzeczenia nawiązki od P. Z. oraz błędne orzeczenie jej od D. S., a także obrazę art. 413 § 2 pkt 1 i 2 kpk z powodu braku rozstrzygnięcia w sentencji wyroku odnośnie jednego z czynów zarzucanych P. Z. Sąd Okręgowy przyznał rację apelującemu, stwierdzając, że Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do jednego z czynów P. Z., a nawiązka została orzeczona od niewłaściwej osoby. Z uwagi na fakt, że wyrok został wydany w trybie art. 343 § 6 kpk (dobrowolne poddanie się karze), Sąd Okręgowy nie mógł dokonać zmian, lecz musiał uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy nie był władny do dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu wydanym w trybie art. 343 § 6 kpk, lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrok wydany w trybie dobrowolnego poddania się karze ma specyficzny charakter, a sąd odwoławczy w takiej sytuacji nie może modyfikować orzeczenia, a jedynie je utrzymać w mocy lub uchylić i przekazać do ponownego rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
D. S.osoba_fizycznaoskarżony
P. Z.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (10)

Główne

u.p.n. art. 62 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

u.p.n. art. 59 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Pomocnicze

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Ciąg przestępstw

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

Kara łączna

k.k. art. 69

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary

u.p.n. art. 70 § 4

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Nawiązka na cel społeczny

k.p.k. art. 335 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wniosek o skazanie bez rozprawy

k.p.k. art. 413 § 2

Kodeks postępowania karnego

Sentencja wyroku

k.p.k. art. 343 § 6

Kodeks postępowania karnego

Tryb dobrowolnego poddania się karze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak rozstrzygnięcia w sentencji wyroku sądu I instancji co do jednego z czynów zarzucanych P. Z. Nawiązka na cel społeczny orzeczona od niewłaściwej osoby (D. S. zamiast P. Z.). Wyrok wydany w trybie art. 343 § 6 kpk uniemożliwia sądowi odwoławczemu dokonanie zmian.

Godne uwagi sformułowania

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania Rację ma apelujący, iż Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do zarzucanego P. Z. czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia Rację ma także apelujący, iż nawiązka o jakiej mowa w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku winna być orzeczona od P. Z., nie zaś jak to błędnie wskazano od D. S. Sąd Okręgowy nie był władny dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.

Skład orzekający

Mariusz Górski

przewodniczący-sprawozdawca

Agnieszka Połyniak

sędzia

Tomasz Wysocki

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących trybu dobrowolnego poddania się karze (art. 343 § 6 kpk) oraz konsekwencji błędów proceduralnych w wyrokach skazujących."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wydania wyroku w trybie dobrowolnego poddania się karze i błędów sądu I instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne, które mogą pojawić się w postępowaniu karnym, zwłaszcza przy skomplikowanych stanach faktycznych i trybie dobrowolnego poddania się karze. Jest to interesujące dla prawników procesowych.

Błędy w wyroku karnym: Sąd Okręgowy uchyla sprawę z powodu niedopatrzeń Sądu Rejonowego.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt IV Ka 545/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie : SO Agnieszka Połyniak SO Tomasz Wysocki Protokolant : Agnieszka Paduch przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 roku sprawy oskarżonych D. S. i P. Z. oskarżonych z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 lutego 2013 roku, sygnatura akt VI K 958/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 545/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem D. S. uznany został za winnego, że: I. w dniu 4 sierpnia 2013 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 1,81 grama netto tj. za winnego popełnienia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Tymże wyrokiem D. S. uznany został za winnego, że działając ciągiem przestępstw określonych w art. 91 § 1 kk : II. w miesiącu maju 2011 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 3 gram netto za kwotę 60 złotych, III. w miesiącu grudniu 20011 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w3 postaci marihuany w ilości 3 gram netto za kwotę 60 złotych, IV. w miesiącu marcu 2012 roku w B. , woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2 gram netto za kwotę 50 złotych, V. dniu 3 sierpnia 2012 roku w S. Górnym, woj. (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił innej ustalonej osobie środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 4 gram netto za kwotę 100 złotych tj. za winnego popełnienia przestępstw z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie wskazanego wyżej przepisu w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 91 § 2 kk wymierzono oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności, a jej wymiar określono na 1 rok i 6 miesięcy, przy czym warunkowo zawieszono wykonanie tej kary na okres lat 2 ( art. 69 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk ). Poza tym, zważywszy na treść art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono od D. S. 1000 złotych nawiązki na cel społeczny. Tymże wyrokiem P. Z. uznany został za winnego , iż działając ciągiem przestępstw określonych w art. 91 § 1 kk : I. w miesiącu maju 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, II. w miesiącu grudniu 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, III. w miesiącu marcu 2012 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 2 gram netto, IV. w miesiącu grudniu 2011 roku w B. , woj. (...) , posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środek odurzający w postaci marihuany w ilości 3 gram netto, tj. za winnego popełnienia przestępstw z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na mocy powołanego wyżej przepisu w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 2 ( art. 69 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk ). Ponadto, zważywszy na treść art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono wobec D. S. 800 zł nawiązki na cel społeczny. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów postępowania, tj. art. 335 § 1 kpk , gdyż wbrew uzgodnionemu wnioskowi Sąd nie orzekł nawiązki od P. Z. w kwocie 800 zł, co więcej nawiązkę tę orzekł od oskarżonego D. S. pomimo, iż w pkt. V wyroku zgodnie z wnioskiem orzeczono od D. S. nawiązkę w kwocie 1.000 zł, a także obrazę art. 413 § 2 pkt 1 i 2 polegającą na braku orzeczenia w sentencji wyroku odnośnie czynu zarzucanego P. Z. w pkt. IV aktu oskarżenia. Tymże samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Rację ma apelujący, iż Sąd I instancji nie wydał orzeczenia co do zarzucanego P. Z. czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia (V dyspozycji), zaś w to miejsce dodatkowo skazał tegoż oskarżonego za czyn jaki miał miejsce w grudniu 2011 r. (por. pkt II i IV oraz V części dyspozytywnej). Rację ma także apelujący, iż nawiązka o jakiej mowa w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku winna być orzeczona od P. Z. , nie zaś jak to błędnie wskazano od D. S. . Z uwagi już tylko na powyższe, mając na względzie, że zaskarżony wyrok wydany został w trybie art. 343 § 6 kpk Sąd Okręgowy nie był władny dokonania stosownych zmian w zaskarżonym orzeczeniu lecz musiał je uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Już tylko na marginesie należy zaznaczyć, że nawet gdyby zaskarżony wyrok wydany został na ogólnych zasadach to i w takim przypadku Sąd II instancji nie mógłby skazać oskarżonego P. Z. za czyn opisany w pkt. IV aktu oskarżenia, co do którego to punktu po prostu brak rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI