IV KA 539/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, w IV Wydziale Karnym Odwoławczym, rozpoznał sprawę Ł. H. oskarżonego o usiłowanie kradzieży z włamaniem (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk). Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim skazał oskarżonego na karę 1 roku pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na 2 lata, oraz grzywnę 30 stawek dziennych. Obrońca oskarżonego złożył apelację, zarzucając obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 4, 7, 410 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów, niesłuszne uznanie zeznań pokrzywdzonego za wiarygodne i zeznań świadków obrony za niewiarygodne, a także naruszenie art. 192 § 2 kpk przez oddalenie wniosku o przesłuchanie pokrzywdzonego z udziałem psychologa. Zarzucono również błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że apelacja sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu I instancji i odmiennej oceny dowodów. Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów przez Sąd Rejonowy, uznając zeznania pokrzywdzonego K. W. za wiarygodne, zwłaszcza że znał on wcześniej oskarżonego, miał z nim bezpośredni kontakt podczas zdarzenia, a także rozpoznał go i jego odzież. Obrażenia pokrzywdzonego potwierdzały przebieg zdarzenia. Zeznania świadków z rodziny oskarżonego uznano za próbę zapewnienia alibi, a wyjaśnienia oskarżonego za linię obrony. Oddalenie wniosku o przesłuchanie z udziałem psychologa uznano za zasadne, gdyż nie wykazano wątpliwości co do stanu psychicznego świadka. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej oceny dowodów w sprawach o kradzież z włamaniem, w szczególności wiarygodności zeznań pokrzywdzonego i rozpoznania sprawcy.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zeznania pokrzywdzonego, który znał wcześniej oskarżonego i miał z nim bezpośredni kontakt podczas zdarzenia, są wystarczające do ustalenia sprawstwa, zwłaszcza w kontekście sprzecznych zeznań świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania pokrzywdzonego są wiarygodne i wystarczające do ustalenia sprawstwa, szczególnie gdy oskarżony został przez niego rozpoznany.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne, ponieważ znał on wcześniej oskarżonego, miał z nim bezpośredni kontakt podczas zdarzenia, a także rozpoznał go i jego odzież. Obrażenia pokrzywdzonego potwierdzały przebieg zdarzenia.
Czy oddalenie wniosku o przesłuchanie pokrzywdzonego z udziałem biegłego psychologa, ze względu na jego podeszły wiek, stanowi naruszenie przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku było zasadne, ponieważ nie wykazano wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, jego zdolności postrzegania lub odtwarzania spostrzeżeń.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że stosowanie art. 192 § 2 k.p.k. wymaga uprawdopodobnienia wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, a sam wiek świadka nie jest wystarczającą podstawą do przesłuchania z udziałem biegłego psychologa.
Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, czy też dopuścił się obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, nie dopuszczając się obrazy przepisów postępowania ani błędu w ustaleniach.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że sprowadza się ona do polemiki z ustaleniami sądu I instancji i odmiennej oceny dowodów. Ustalenia sądu I instancji odpowiadają zebranym dowodom i są wynikiem wszechstronnej analizy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. H. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
| K. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań pokrzywdzonego K. W. jako kluczowego dowodu sprawstwa. • Rozpoznanie oskarżonego i jego odzieży przez pokrzywdzonego. • Obrażenia pokrzywdzonego potwierdzające przebieg zdarzenia. • Niewiarygodność zeznań świadków z rodziny oskarżonego jako próby zapewnienia alibi. • Oddalenie wniosku o przesłuchanie z udziałem psychologa jako nieuzasadnionego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 4, 7, 410 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Niesłuszne uznanie zeznań pokrzywdzonego za wiarygodne. • Niesłuszne uznanie zeznań świadków obrony za niewiarygodne. • Naruszenie art. 192 § 2 kpk przez oddalenie wniosku o przesłuchanie z udziałem psychologa. • Błąd w ustaleniach faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
apelacja sprowadza się w istocie rzeczy do zanegowania prawidłowych ustaleń faktycznych • nie przedstawiają jakichkolwiek przekonywujących argumentów, podważających prawidłowości i słuszności rozumowania Sądu I instancji • skarżący nie wykazał bowiem w przekonywujący sposób, że rozumowanie Sądu meriti było wadliwe bądź nielogiczne • przekonanie Sądu I instancji o istnieniu niepodważalnych dowodów na popełnienie przez oskarżonego Ł. H. czynu (...) pozostaje pod ochroną prawa procesowego, jako że nie wykracza przez normy zasady swobodnej oceny dowodów • pokrzywdzony od początku ze stu procentową pewnością wskazywał Ł. H. jako jednego ze sprawców, nadto rozpoznał jego kurtkę jako jednego ze sprawców • nie można podzielić zarzutu obrazy tego przepisu, gdy takich cech świadka skarżący nie wykazał ani we wniosku, ani w apelacji, kwestionując oddalenie wniosku, a nietrafność rozstrzygnięcia sądu uzasadniał wyłącznie własnym przekonaniem o niewiarygodności tej osoby, wywodzonym ze sposobu jej funkcjonowania, w szczególności z wieku świadka.
Skład orzekający
Stanisław Tomasik
przewodniczący-sprawozdawca
Ireneusz Grodek
sędzia
Tomasz Ignaczak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej oceny dowodów w sprawach o kradzież z włamaniem, w szczególności wiarygodności zeznań pokrzywdzonego i rozpoznania sprawcy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego przestępstwa i standardowej procedury odwoławczej, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.