IV KA 538/14

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2014-08-20
SAOSKarnewykroczenia drogoweŚredniaokręgowy
wykroczenieruch drogowyzasada szczególnej ostrożnościustąp pierwszeństwaapelacjasąd okręgowysąd rejonowyobrażenia ciała

Sąd Okręgowy uchylił wyrok w części dotyczącej J. S. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, a w pozostałej części utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację w sprawie wykroczenia z art. 86 § 1 kw. Zaskarżonym wyrokiem umorzono postępowanie wobec Ł. B. i J. S. Sąd Okręgowy uchylił wyrok w stosunku do J. S., uznając, że jej czyn powinien być rozpatrywany jako wykroczenie, a nie przestępstwo, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W pozostałej części wyrok utrzymano w mocy.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację wniesioną przez obwinionego Ł. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku, który umorzył postępowanie wobec Ł. B. i J. S. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Obwinieni zostali o naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Sąd Okręgowy, analizując sprawę, stwierdził, że w przypadku J. S. obrażenia ciała mogły przekroczyć 7 dni, co sugeruje możliwość popełnienia przestępstwa z art. 177 § 1 kk, a nie wykroczenia. Dlatego też uchylono wyrok w stosunku do J. S. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W odniesieniu do Ł. B., sąd uznał, że apelacja nie zasługuje na uwzględnienie w tej części i utrzymał wyrok w mocy, zaliczając związane z tym wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Czyn J. S. powinien być rozpatrywany jako wykroczenie z art. 86 § 1 kw, ponieważ ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, by miała ona swym zachowaniem spowodować u kogokolwiek obrażenia o jakich mowa w art. 177 § 1 lub 2 kk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że obrażenia J. S. mogły przekroczyć 7 dni, co pierwotnie skłoniło Sąd I instancji do rozważenia kwalifikacji z art. 177 § 1 kk. Jednakże, sąd odwoławczy uznał, że brak jest dowodów na spowodowanie obrażeń u innych osób, co uzasadnia rozpatrywanie sprawy w kategorii wykroczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania w części, utrzymanie w mocy w pozostałej części

Strony

NazwaTypRola
Ł. B.osoba_fizycznaobwiniony
J. S.osoba_fizycznaobwiniona

Przepisy (3)

Główne

k.w. art. 86 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kpw art. 62 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

kk art. 177 § § 1

Kodeks karny

Rozważana jako potencjalna kwalifikacja czynu Ł. B. i J. S. w przypadku spowodowania obrażeń ciała.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Apelacja obwinionego Ł. B. w zakresie dotyczącym J. S. zasługuje na uwzględnienie, ponieważ jej czyn powinien być rozpatrywany jako wykroczenie, a nie przestępstwo.

Odrzucone argumenty

Argumentacja obwinionego Ł. B. dotycząca konieczności rozpoznania jego czynu jako przestępstwa z art. 177 § 1 kk, zamiast wykroczenia z art. 86 § 1 kw, nie doprowadziła do uchylenia wyroku w tej części.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób obecnie rozpatrywać czynu obwinionej w kontekście art. 177 § 1 kk powinnością Sądu I instancji jest przeprowadzenie postępowania wobec J. S. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw

Skład orzekający

Mariusz Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna czynów w ruchu drogowym, rozróżnienie między wykroczeniem a przestępstwem w zależności od skutków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy rozróżnienia między wykroczeniem a przestępstwem w ruchu drogowym, co jest istotne dla praktyków prawa. Pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje kwalifikację prawną czynu.

Wykroczenie czy przestępstwo? Sąd Okręgowy wyjaśnia rozróżnienie w sprawie wypadku drogowego.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt IV Ka 538/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Ewa Ślemp po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2014 roku sprawy: 1. Ł. B. syna M. i I. z domu P. urodzonego (...) w W. obwinionego z art. 86 § 1 k.w. 2. J. S. córki S. i M. z domu J. urodzonej (...) w G. obwinionej z art. 86 § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego Ł. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 14 kwietnia 2014 roku, sygnatura akt II W 402/13 I. uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do J. S. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zaliczając związane z tym wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 538/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem umorzono w oparciu o art. 62 § 2 kpw postępowanie wobec Ł. B. obwinionego o to, że w dniu 17 stycznia 2013 roku około godziny 17.35 w miejscowości G. , na drodze (...) skrzyżowanie z ulicą (...) , kierując samochodem marki M. o numerach rejestracyjnych (...) z przyczepą o numerach rejestracyjnych (...) i podczas wyjazdu z ulicy (...) naruszył zasadę szczególnej ostrożności oraz naruszył dyspozycje znaku drogowego A-7 „ustąp pierwszeństwa” w wyniku czego doprowadził do zdarzenia z samochodem marki F. (...) o numerach rejestracyjnych (...) powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Tymże wyrokiem na mocy art. 62 § 2 kpw umorzono postępowanie co do J. S. o to, że w dniu 17 stycznia 2013 roku około godziny 17.25 w miejscowości G. na drodze (...) skrzyżowanie z ulicą (...) kierując samochodem marki F. (...) o numerach rejestracyjnych (...) naruszyła zasadę szczególnej ostrożności wynikającej ze znaku drogowego ostrzegawczego A-6B „skrzyżowanie z drogą podporządkowaną”, w wyniku czego uderzyła w bok przyczepy o numerach rejestracyjnych (...) , która była podpięta do samochodu marki M. o numerach rejestracyjnych (...) powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Wyrok powyższy zaskarżył Ł. B. , a z treści jego osobistej apelacji wynika zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, przejawiający się w umorzeniu postępowania, podczas gdy sprawa winna być rozpoznana przez Sąd I instancji o wykroczenia z art. 86 § 1 kw. Tym samym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu celem kontynuowania postępowania „wykroczeniowego”. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. I tak, w sprawie omawianej istnieją opinie lekarskie dotyczące obrażenia jakich doznała w wyniku zdarzenia J. S. . Pierwotnie stwierdzono naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej dni 7, a następnie na okres przekraczający dni 7. W tej sytuacji Sąd I instancji doszedł do słusznego wniosku, iż nie jest uprawnionym do prowadzenia postępowania wobec Ł. B. o czyn z art. 86 § 1 kw, bowiem dotychczasowe dowody zdają się wskazywać, iż obwiniony dopuścił się przestępstwa z art. 177 § 1 kk . Oczywistym przy tym jest, iż być może oskarżyciel publiczny po przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego dojdzie do wniosku, iż sprawca dopuścił się jednak nie przestępstwa, lecz wykroczenia i odmówi sporządzenia aktu oskarżenia. Nie można też wykluczyć, że Sąd Rejonowy rozpatrując już sprawę o występek z art. 177 § 1 kk dojdzie do przekonania, iż zaistniało „tylko” wykroczenie z art. 86 § 1 kw i w tej sytuacji skarze Ł. B. za taki właśnie czyn. Być może konieczne będzie także wydanie wyroku uniewinniającego, lecz to jest obecnie zagadnieniem przedwczesnym. Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w pkt II wyroku. Racje ma natomiast skarżący, iż nie sposób obecnie rozpatrywać czynu obwinionej w kontekście art. 177 § 1 kk . Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika w żaden sposób, by miała ona swym zachowaniem spowodować u kogokolwiek (z wyjątkiem siebie) obrażenia o jakich mowa w art. 177 § 1 lub 2 kk . Tym samym, powinnością Sądu I instancji jest przeprowadzenie postępowania wobec J. S. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw i wydanie wyroku skazującego lub uniewinniającego obwinioną. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w pkt. I wyroku. ap

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI