IV KA 525/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej K. L. od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 25 maja 2022 roku (sygn. akt VII K 828/21), którym oskarżoną uznano za winną popełnienia przestępstw z art. 190a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zb. z art. 11 § 2 kk (nękanie i groźba karalna) oraz z art. 288 § 1 kk w zb. z art. 12 § 1 kk (zniszczenie mienia). Obrońca zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonej, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7, 410 k.p.k.), błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów prawa materialnego (art. 190 § 1 kk, art. 190a § 1 kk) oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd odwoławczy uznał wszystkie zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutów procesowych, sąd stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, w tym zeznania pokrzywdzonej K. W., i dokonał trafnych ustaleń faktycznych. Analiza czynu uporczywego nękania wykazała, że zachowanie oskarżonej było uporczywe i miało na celu wzbudzenie uzasadnionego poczucia zagrożenia u pokrzywdzonej, a także istotnie naruszało jej prywatność. Sąd odwoławczy szczegółowo omówił motywację oskarżonej, zaznaczając, że jej działania były motywowane zazdrością i poczuciem odrzucenia, a powrót pokrzywdzonej do oskarżonej nie oznaczał przebaczenia, lecz był próbą uniknięcia eskalacji agresji. Sąd odwoławczy podkreślił, że groźby karalne kierowane przez oskarżoną były poważne i mogły wywołać uzasadnioną obawę ich spełnienia, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej karalności oskarżonej i jej zachowań. W kwestii zniszczenia mienia, sąd uznał, że dowody poszlakowe, analizowane łącznie, pozwoliły na niewątpliwe ustalenie sprawstwa oskarżonej. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzut rażącej niewspółmierności kary, wskazując na konieczność uwzględnienia dyrektyw wymiaru kary, w tym prewencji indywidualnej i generalnej, a także na dotychczasową karalność oskarżonej i wysoki stopień społecznej szkodliwości jej czynów. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji, obciążając oskarżoną kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa uporczywego nękania (stalkingu) i groźby karalnej, ocena dowodów poszlakowych w sprawach karnych, zasady wymiaru kary w przypadku recydywistów.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne rozważania prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie oskarżonej polegające na wielokrotnym kontaktowaniu się z pokrzywdzoną, obrażaniu jej, szantażowaniu i grożeniu, a także niszczeniu jej mienia, wyczerpuje znamiona przestępstwa uporczywego nękania (stalkingu) z art. 190a § 1 k.k. i groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona obu przestępstw. Sąd odwoławczy uznał, że działania oskarżonej były uporczywe, miały na celu wzbudzenie poczucia zagrożenia i naruszały prywatność pokrzywdzonej, a groźby były poważne i mogły wywołać uzasadnioną obawę ich spełnienia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zeznania pokrzywdzonej i inne dowody, wskazując na uporczywość działań oskarżonej, jej motywację (zazdrość, poczucie odrzucenia) oraz realność groźby, zwłaszcza w kontekście jej wcześniejszej karalności. Podkreślono, że powrót pokrzywdzonej do oskarżonej nie był wyrazem przebaczenia, a jedynie próbą uniknięcia eskalacji agresji.
Czy dowody poszlakowe mogą stanowić wystarczającą podstawę do przypisania oskarżonej popełnienia czynu zniszczenia mienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dowody poszlakowe, analizowane łącznie i prowadzące do niewątpliwego ustalenia sprawstwa przy jednoczesnym wykluczeniu innych wersji, mogą stanowić pełnowartościowy dowód sprawstwa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że całokształt materiału dowodowego, w tym motywacja oskarżonej i powtórzenie podobnego ataku w analogicznych okolicznościach, pozwalał na przypisanie jej popełnienia czynu zniszczenia mienia, wykluczając inne interpretacje.
Czy wymierzona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna do popełnionych czynów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest adekwatna i nie nosi znamion rażącej niewspółmierności.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uzasadnił, że kara została wymierzona z uwzględnieniem dyrektyw wymiaru kary, w tym prewencji indywidualnej i generalnej. Podkreślono dotychczasową karalność oskarżonej, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów oraz brak okoliczności łagodzących, które mogłyby uzasadniać łagodniejsze traktowanie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. L. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| K. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| M. S. | osoba_fizyczna | znajomy pokrzywdzonej |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 190a § § 1
Kodeks karny
Zachowanie oskarżonej wyczerpało znamiona przestępstwa uporczywego nękania (stalkingu).
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Groźby karalne kierowane przez oskarżoną wyczerpały znamiona przestępstwa groźby karalnej.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Zastosowano zasadę absorpcji przy zbiegu przestępstw nękania i groźby karalnej.
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
Zachowanie oskarżonej wyczerpało znamiona przestępstwa zniszczenia mienia.
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
Zastosowano zasadę ciągłości przy przestępstwie zniszczenia mienia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Sąd rejonowy zebrał i ocenił dowody w sposób wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Reguła rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonej nie znalazła zastosowania, gdyż po prawidłowej ocenie dowodów nie stwierdzono nieusuwalnych wątpliwości.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd rejonowy dokonał swobodnej, a nie dowolnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Sąd rejonowy ocenił całokształt zebranych dowodów.
k.k. art. 53 § § 1
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary zostały uwzględnione przy orzekaniu kary, w tym okoliczności obciążające.
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu został uznany za niezasadny.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów postępowania został uznany za niezasadny.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary został uznany za niezasadny.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Oskarżona ponosi koszty postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Oskarżona ponosi koszty postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Oskarżona ponosi koszty postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Ustalenia faktyczne są zgodne z zebranym materiałem dowodowym. • Zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona przestępstw nękania, groźby karalnej i zniszczenia mienia. • Kara wymierzona oskarżonej jest adekwatna i nie jest rażąco niewspółmierna.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7, 410 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Obraza przepisów prawa materialnego (art. 190 § 1 k.k., art. 190a § 1 k.k.). • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ten ustosunkował się do wszystkich istotnych dowodów w sprawie, mając w polu widzenia określone między nimi rozbieżności i stanowisku swemu dał wyraz w zasługującym na pełną aprobatę uzasadnieniu. • Wbrew odmiennym twierdzeniom zawartym w apelacji, nie ma podstaw, ani do skutecznego kwestionowania dokonanej przez sąd I instancji oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, ani też poczynionych na podstawie tego materiału dowodowego ustaleń faktycznych w sprawie. • By zachowanie mogło być uznane za stalking, nękanie przez sprawcę musi być uporczywe, a zatem polegać na nieustannym oraz istotnym naruszaniu prywatności innej osoby lub na wzbudzeniu w pokrzywdzonym uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia, poniżenia lub udręczenia. • W tym kontekście należy podkreślić, iż: - groźby te były wyrażane wprost przez oskarżoną i nie pozostawią pola do interpretacji; • Wymierzenie postulowanej przez obrońcę kary takiej kary prowadziłoby do bezpodstawnego i niezrozumiałego w danych realiach łagodnego traktowania sprawcy i nie osiągałoby zakładanych celów w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa uporczywego nękania (stalkingu) i groźby karalnej, ocena dowodów poszlakowych w sprawach karnych, zasady wymiaru kary w przypadku recydywistów."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne rozważania prawne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnych przestępstw, takich jak stalking i groźby, a szczegółowe uzasadnienie sądu odwoławczego dotyczące oceny dowodów i interpretacji przepisów jest cenne dla prawników praktyków.
“Sąd Okręgowy potwierdza: uporczywe nękanie i groźby to poważne przestępstwa. Jakie dowody wystarczą do skazania?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.