IV Ka 515/25

Sygn. akt IV Ka 515/25 UZASADNIENIE M. P. (1) został oskarżony o to, że zajmując się sprawami spółki (...) w okresie od 15.02.2019r. roku do 15.01.2021r roku urządzał gry na 6 automatach (...) bez nr w lokalu w B. przy ul. (...) , wbrew przepisowi art. 3, art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540), czyli bez wymaganej koncesji oraz poza kasynem gry, tj. popełnił przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. ; Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 13 maja 2025r. wydanym w sprawie sygn. akt II K 234/24 oskarżonego uznał winnym zarzucanego czynu i na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podst. art. 30 § 5 k.k.s. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa sześciu urządzeń B. bez numeru z polotami i przywieszką, opisanych z wykazie dowodów rzeczowych nr 01 z k.30 pod pozycją 1-6 i zarządził ich zniszczenie, jak również przepadek na rzecz Skarbu Państwa środków pieniężnych w kwocie 3000,20 zł. opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 01 z k.30 pod pozycją 7; zwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów postępowania. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca w całości i na korzyść M. P. (1) . Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postepowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 413 § 2 pkt 1 kpk oraz art. 424 §1 pkt 1 kpk polegającą na niepełnym i nieprecyzyjnym określeniu czynu przypisanego oskarżonemu, gdyż ani z sentencji wyroku, ani z jego uzasadnienia nie wynika, jakie konkretnie działania M. P. (1) sąd uznał za „urządzanie gier”, poprzestając na ogólnikowym powiązaniu go ze Spółką (...) Sp. z o. o. , co uniemożliwiało zrozumienie, za jakie czyny oskarżony został w istocie skazany; a ponadto art. 7 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, polegającej na bezkrytycznym przyznaniu wiary zeznaniom świadka T. S. (1) oraz niezweryfikowanym kserokopiom z akt innej sprawy, przy jednoczesnej dyskwalifikacji wniosków płynących z opinii biegłego grafologa, a w konsekwencji powyższego – poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść M. P. (1) ; 2. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść wyroku, polegający na sprzecznym z materiałem dowodowym dowolnym przyjęciu, że M. P. (1) urządzał gry na automatach, co było konsekwencją” - bezpodstawnego przyjęcia, jako udowodnionego, faktu że oskarżony podpisywał umowy najmu lokali w innych miastach ( O. , G. , T. M. .) i tym samym przejawiał stały wzorzec działania, w sytuacji gdy sąd oparł się wyłącznie na niezweryfikowanych w niniejszym postępowaniu kserokopiach dokumentów z akt innej sprawy (sygn.. RKS 125.2019. (...) ), nie przeprowadzając żadnego dowodu na autentyczność rzekomych podpisów oskarżonego na tych umowach; - zmarginelizowania wniosków opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego; - oparciu ustaleń o niewiarygodne i ogólnikowe zeznania T. S. (1) , - dokonanie generalizacji sprawstwa oskarżonego (wywodzenie winy w przedmiotowej sprawie z faktu ewentualnego zaangażowania w podobną działalność w innych lokalizacjach, gdzie biegły grafolog wykluczył zawarcie umowy najmu przez oskarżonego); 3. z ostrożności procesowej: zarzut rażącej niewspółmierności kary, poprzez wymierzenie kary bezwzględnej pozbawienia wolności, w sytuacji gdy cele kary zostałyby w pełni zrealizowane poprzez orzeczenie kary o charakterze wolnościowym. W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi rejonowemu, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec M. P. (1) samoistnej kary grzywny. W apelacji zawarto wniosek o załączenie aktualnej opinii o M. P. (1) , jako skazanym, który odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie karnej, na okoliczność zachowania i postawy oskarżonego po wydaniu zaskarżonego wyroku; w tym na okoliczność zasadności orzeczenia kary nie izolacyjnej w przedmiotowej sprawie. Wniosek został uwzględniony na etapie postępowania odwoławczego, a opinia o oskarżonym z ZK w W. z dnia 4 sierpnia 2025r. jest pozytywna (i gdzie od 19.02.2025r., kiedy to dokonywano oceny okresowej postępów skazanego w procesie resocjalizacji na terenie ZK, nie uległa ona zmianie). Na rozprawie apelacyjnej obrońca popierał swoja apelacje, a prokurator i przedstawiciel (...) w Ł. wnosili o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy jest bezzasadna. Na wstępie należy podnieść, iż prawidłowa jest ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i dokonane na jej podstawie ustalenia faktyczne w zakresie przestępczego zachowania M. P. (1) . Zarzuty zawarte w apelacji okazały się niezasadne, albowiem wywody skarżącego nie zdołały skutecznie podważyć trafności rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd Rejonowy. Wbrew twierdzeniom skarżącego, ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, dotyczące łącznej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, także – i słusznie – przez pryzmat ustaleń, co do zaangażowania się w prowadzenie spółki (...) sp. z o. o. po stronie oskarżonego, a które to informacje płynęły z innych postępowań celno-skarbowych, są prawidłowe, gdyż stanowią wynik nie budzącej żadnych zastrzeżeń oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. Zarzuty stawiane w apelacji mają natomiast charakter wyłącznie polemiczny, a analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego jest mocno wybiórcza. Wbrew zarzutom skarżącego sąd meriti był w pełni uprawniony do przyjęcia wersji o sprawstwie oskarżonego, a dokładnie o wypełnieniu przez niego znamienia „urządzania” gier hazardowych przez spółkę (...) we wskazanym lokalu w B. . Sąd meriti posłużył się w opisie przypisanego czynu wprost znamieniem zawartym w art. 107 kks , a pisemne uzasadnienie wydanego orzeczenia dostatecznie doprecyzowuje i wypełnia tą treść: zajmowanie się sprawami gospodarczymi spółki (...) sp. z o. o. , zawieranie w jej imieniu umów np. o przyłącza mediów niezbędnych dla realizacji prowadzonego pod adresem ul. (...) przedsięwzięcia (sąd odwoławczy zauważa, że ewentualne uzupełnienie opisu czynu przypisanego oskarżonemu o działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami byłoby nieuzasadnione w świetle kierunku apelacji). Do poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie urządzania w gier hazardowych uprawniały Sąd I instancji głównie zeznania T. S. (1) , pierwsze wyjaśnienia M. P. (1) , a także zebrany w sprawie nieosobowy materiał dowodowy, który był wystarczający do wywiedzenia jedynie logicznych wniosków o przestępczym procederze oskarżonego. Ocena wartości tych dowodów, została dokonana wszechstronnie, we wzajemnym ich kontekście z innymi dowodami, zgodnie z wiedzą i doświadczeniem i jako taka korzysta z ochrony przepisu art. 7 k.p.k. Co do licznych zarzutów naruszenia prawa procesowego i błędu w ustaleniach faktycznych, podnoszonych przez skarżącego, a sprowadzających się do zarzutu pominięcia opinii grafologicznej czy „generalizacji” sprawstwa oskarżonego, sąd odwoławczy zważył, że ww. opinia po pierwsze: wcale nie jest jednoznaczna (stwierdza: „ prawdopodobnie ( podpis) nie został nakreślony przez oskarżonego ”); a po drugie: sąd rejonowy ustalił udział M. P. (1) w urządzaniu gier hazardowych przez spółkę (...) w lokalu w B. na podstawie nie tyle wyglądu umowy najmu lokalu przy ul. (...) zawartej z A. S. , lecz na podstawie szeregu dowodów potwierdzających faktyczny udział oskarżonego w przestępczej działalności prowadzonej pod szyldem spółki (...) sp. z o. o. Oczywiście umowa najmu lokalu opiewała na ww. spółkę, to także liczne osoby działające w jej imieniu wstawiły sporne automaty do gier, zatrudniły osoby je obsługujące, a także podjęły szereg kroków, by całe przedsięwzięcie przebiegało pomyślnie (zadbały, by do lokalu dostarczono wodę, prąd, zabierano z niego śmieci, bezpośrednio nadzorowały pracę zatrudnionych pracowników etc). To właśnie pod pojęciem „urządzanie gier hazardowych” w rozumieniu art. 107 kk kryje się także szereg kroków podejmowanych przez osoby fizyczne dla realizacji określonego przedsięwzięcia; w przedmiotowej sprawie: działania automatów umożliwiających prowadzenie na nich gier hazardowych, przez klientów uiszczających za prowadzone gry opłaty w realnych pieniądzach. Nie budzi wątpliwości, jakiego rodzaju gry urządzane były na 6 ujawnionych i zatrzymanych automatach ( o nazwie B. , bez żadnych numerów seryjnych, pozwalających na identyfikacja sprzętu). Choć drzwi i okna lokalu były przy ul. (...) zaklejone były w taki sposób, by nie było widoczne z zewnątrz, co takiego dzieje się w środku, to jednocześnie widniała na zewnątrz nazwa (...) , a więc nazwa po pierwsze: wirtualnej kryptowaluty, a po drugie: nazwa jednej z gier hazardowych, która prowadzona jest w kasynie z żywym krupierem, czy nazwa automatów do gier (samo operowanie B. jako walutą, bardzo często - co jest wiadome sądowi z życiowego i zawodowego doświadczenia - łączy się z nieprzewidywalnymi zyskami przypominającymi nieco hazard). W trakcie kontroli funkcjonariuszy (...) S. automaty w większości były podłączone do prądu, działające (jeszcze ciepłe), a przy tym przeprowadzone na nich eksperymenty procesowe potwierdzały, iż gry na nich są grami na automatach, w których występował element losowości i gdzie wynik gry zależny był od przypadku (gry hazardowe). Sąd ustalił, iż umowa najmu spornego lokalu zawierana była przez pośredników – Biuro (...) , a przy tym biuro kontaktowało się z klientami e-mailowo i telefonicznie, gdzie kontakt telefoniczny nawiązywany był przez co najmniej dwóch mężczyzn. Samo podpisanie umowy najmu miało już miejsce w obecności aż trzech mężczyzn po stronie najemcy, którzy mieli upoważnienie do reprezentacji spółki (...) Sp. z o. o. Nie ustalono ponad wszelką wątpliwość, kto faktycznie złożył podpis na umowie najmu o treści (...) i – jak ustalił to sąd rejonowy – prawdopodobnie wcale nie był to wcale oskarżony, ale umowie najmu towarzyszyła umowa o zaopatrzenie ww. lokalu w wodę i odprowadzenie ścieków oraz umowa kompleksowa sprzedaży energii. Sąd odwoławczy zważył, że z racji na specyficzne zapotrzebowanie dla pracy zatrzymanych automatów do gier, dostępność energii była kluczowa dla realizacji całego przedsięwzięcia. Ustalono ponad wszelką wątpliwość, że na ww. umowie kompleksowej widnieje podpis M. P. (1) tj. czytelny podpis o takiej treści znajduje się zarówno na umowie z dnia 19.02.2019r, jak i na dokumentach z nią związanych: Załączniku Nr 1, oświadczeniu o wskazaniach licznika i o przyjęciu oferty (k.156-158v). Dokumenty te załączono w kserokopiach, ale już umocowanie do działania w imieniu Spółki (...) Sp. z o. o. udzielone oskarżonemu przez T. S. (1) , zostało notarialnie poświadczone (k.159-159v). W ww. umowie wskazano także numer PESEL oskarżonego, a w pełnomocnictwie pełny jego adres. To na takie ustalenia – poprzedzone bardzo wnikliwą analizą tego, kto i kiedy założył, a następnie komu sprzedawał udziały z spółce (...) , a tym, w którym momencie na stanowisko Prezesa tej spółki powołano oskarżonego i kiedy sprzedał on swoje udziały T. S. (1) i kiedy je odkupił - nałożyły się wiadomości pozyskane z innych postępowań, a ostatecznie zeznania T. S. (1) . Sąd odwoławczy zważył także, że choć dokumenty przesłane przez świadka T. S. do Sądu Rejonowego w (...) Wydziału X Krajowego Rejestru Sądowego o wpis (sprawa (...) (...) k.249 i nast.), nie spowodowały wnioskowanej zmiany w rejestrze, to w jednoznaczny sposób uwiarygadniały jego wersję zdarzeń, zarówno o odsprzedaży udziałów, jak i o złożonej rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu na ręce M. P. . Słusznie temu osobowemu źródłowi dowodowemu dano wiarę. Skarżący stara się nie zauważać, jak wiele punktów stycznych łączy działalność spółki (...) prowadzoną w B. , z podobną działalnością spółki także w innych miastach. Nie sposób jest pomijać np. ustaleń płynących chociażby z zeznań W. S. : otóż mężczyzna kontaktujący się z numeru telefonu zarejestrowanego na spółkę (...) poinformował ją, że choć nie ma już miejsc pracy dla świadka w kafejce internetowej w R. , to jest w B. . Słusznie także szereg umów najmu lokali w innych miastach poza B. , jakie w imieniu spółki (...) podpisane zostały danymi oskarżonego, oceniono kompleksowo i zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 7 kpk , wskazuje na jego faktyczny udział w prowadzeniu działalności tej firmy, a dokładnie faktyczne zajmowanie się sprawami gospodarczymi tej osoby prawnej (w rozumieniu art. 9 § 3 kks ) w zakresie przypisanego urządzania gier przy ul. (...) . Powyższego ustalenia nie jest w stanie obalić, czy zmienić fakt, iż w dniu 5 lutego 2019r. oskarżony zbył formalnie swoje udziały w kapitale zakładowym spółki na rzecz obywatela Ukrainy. Przysłowiową „wisienką na torcie” są pierwsze wyjaśnienia samego M. P. (1) , który podał wówczas, że przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale - pod warunkiem - wymierzenia sobie kary grzywny. Słusznie nie przekonały sądu meriti wyjaśniania oskarżonego z etapu postępowania sądowego, że z chwilą sprzedaży udziałów T. S. „ jeszcze w 2018 r .” przestał on mieć związek z działalności spółki (...) i w związku z tym do popełnienia przestępstwa się nie przyznaje. Pamiętać należy, że oskarżony to osoba wielokrotnie karana w przeszłości, począwszy od 2019 roku i okoliczność ta wyklucza, by akurat M. P. (1) przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu na etapie postepowania przygotowawczego w dniu 10.11.2023r., był nieświadomy konsekwencji takiej, a nie innej treści swoich wyjaśnień złożonych do protokołu opatrzonego własnym podpisem. Nie budzi zastrzeżeń, iż sąd I instancji odmówił wiary oskarżonemu, do czego był w pełni uprawniony, a co dotyczyło w szczególności twierdzeń, iż oskarżony nie dopuścił się przypisanego mu czynu. Sąd merytoryczny stanowisko to zdyskwalifikował w motywach zaskarżonego wyroku i jego argumentów pominąć się nie da. Ponieważ z jego wywodami apelacja nie podejmuje rzeczowej polemiki, a są racjonalne i zakotwiczone w zasadach doświadczenia życiowego, więc w pełni zasługują na aprobatę. Wywody apelacji kwestionujące ustalenia faktyczne i ich ocenę są wybiórcze i nie uwzględniają wszystkich okoliczności i analiz przeprowadzonych przez sąd I instancji. Przeciwstawione stanowisku sądu zarzuty nie mają charakteru rzeczowej kontrargumentacji, wskazującej na konkretne i rzeczywiste uchybienia w procedowaniu sądu lub błędy w ocenie dowodów lub czynionych na ich podstawie ustaleniach, lecz sprowadzają się jedynie do przedstawienia własnych opinii o wymowie dowodów, przy wybiórczym i subiektywnym ujęciu ich zakresu, charakteru i treści (stanowią próbę subiektywnego nadania prymatu wersji oskarżonego ). Sąd merytoryczny badał okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Zasada obiektywizmu nie oznacza natomiast zakazu przyjęcia określonej wersji zdarzenia, którą sąd uznał za udowodnioną. Zarzut obrazy art. 4 kpk nie może stanowić samodzielnej podstawy odwoławczej, gdyż normuje zasadę procesową, a więc konieczne jest wykazanie, że doszło do wadliwego zastosowania lub niezastosowania konkretnego przepisu, który ją realizuje. Skarżący nie wykazał, ażeby doszło do kierunkowego nastawienia sądu do sprawy; że wyrok nie jest wynikiem analizy całokształtu okoliczności sprawy, a więc i tych, które go podważają. Sąd merytoryczny nie naruszył także zasady określonej w art. 5 § 2 kpk . Posłużenie się zarzutem obrazy art. 5 § 2 kpk może przynieść rezultat jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że orzekający w sprawie sąd rzeczywiście miał wątpliwości o takim charakterze i nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego. Dla zasadności tego zarzutu nie wystarczy zaprezentowanie przez stronę własnych wątpliwości co do stanu dowodów. Przepis art. 5 § 2 kpk adresowany jest do organów procesowych. O naruszeniu tego przepisu można więc mówić wówczas, gdy organ procesowy ustalając, że zachodzą nie dające się usunąć wątpliwości, nie rozstrzygnie ich na korzyść skazanego. Sytuacja równoznaczna z „nie dającymi się usunąć wątpliwościami” jest kategorią obiektywną w tym sensie, że zasady logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego lub nauki nie pozwalają ustalić określonego faktu. Nie ma to zatem nic wspólnego z subiektywnymi ocenami strony procesowej, jakie zaprezentowane zostały w apelacji; w tym przypadku zebrane dowody pozwoliły jednak – bez wątpliwości – ustalić jedną wersję zdarzenia. Nie można mówić o naruszeniu reguły in dubio pro reo w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne zależne są od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, bowiem jedną z podstawowych prerogatyw sądu orzekającego jest swobodna ocena dowodów. Stwierdzenie istnienia „nie dających się usunąć wątpliwości" w oparciu jedynie o subiektywne oceny i przekonanie skarżącego, wyłącznie w celu wsparcia tym stwierdzeniem polemiki z ustaleniami faktycznymi sądu, nie stwarza stanu nie dających się usunąć wątpliwości ( zob. postanowienie SN – Izba karna z dnia 23 marca 2016 roku. IV KK 43/16, Legalis ). Istotne dowody zebrane w sprawie zostały wskazane i przekonująco ocenione przez sąd I instancji. Treść apelacji przechodzi do porządku zarówno nad tymi dowodami, jak i ich oceną. Jest oczywiste, iż wybiórcze i jednostronne podejście do środków dowodowych sprowadzające się do bazowania tylko na ostatecznym stanowisku oskarżonego i niejednoznacznej opinii biegłego grafologa nie może być – wobec treści art. 7 i art. 410 kpk – zaakceptowane. Podniesione wyżej okoliczności, a także inne wskazane w motywach zaskarżonego wyroku dały jednak sądowi merytorycznemu nie budząca wątpliwości podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa oskarżonego. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, bezzasadne są zarzuty związane z rzekomą niewspółmiernością wymierzonej kary izolacyjnej. Oskarżony jest osobą karaną, a przy tym aktualnie karaną aż pięćdziesięciokrotnie (!) za tożsame, czy niemal tożsame zachowania. Sąd odwoławczy zauważa, że w dacie końcowej popełnienia przedmiotowego czynu tj. w dniu 15 stycznia 2021r. M. P. (1) był prawomocnie skarany tylko trzykrotnie: w sprawie Sądu Rejonowego w (...) II K 699/18, Sądu Rejonowego w (...) II K 218/19 i Sądu Rejonowego w (...) II K 711/18. Tym nie mniej, orzeczona kara izolacyjna 8 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane przestępstwo, choć surowa, to nosi cech surowości rażącej, czy wyjątkowo niesprawiedliwej, a tylko wówczas zastosowania represja karna podlegałaby zmianie w toku postepowania odwoławczego. Przypisane oskarżonemu przestępstwo trwało przez okres blisko dwóch lat, a urządzanie gier hazardowych dotyczyło sześciu urządzeń (gdzie już jedno tak działające urządzenie byłoby tu wystarczające). W tej sytuacji wymiar zaproponowanej kary nie razi, co spowodowało, że zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości. O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu o art. 624 §1 kpk .