IV Ka 502/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za podpalenie, oddalając apelacje oskarżonego i jego obrońcy.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał apelacje oskarżonego Oleksandra M. oraz jego obrońcy od wyroku skazującego za podpalenie. Zarzuty apelacji, dotyczące m.in. błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania, zostały uznane za niezasadne. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego co do winy oskarżonego, uznając zebrany materiał dowodowy za wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, IV Wydział Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 marca 2023 r. (sygn. akt XI K 712/22), którym oskarżony Oleksandr M. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. (podpalenie). Sąd odwoławczy rozpoznał apelacje wniesione przez oskarżonego oraz jego obrońcę. Obrońca zarzucił m.in. nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z przesłuchania biegłego, co miało skutkować błędem w ustaleniach faktycznych. Oskarżony w swojej apelacji kwestionował swoją winę, twierdząc, że został skazany na zasadzie prawdopodobieństwa, a dowody nie były jednoznaczne. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do wniosku dowodowego, sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji, że materiał dowodowy był wystarczający i nie wymagał uzupełnienia poprzez przesłuchanie biegłego, gdyż opinia nie budziła wątpliwości, a kluczowe było subsumpcja jej treści do realiów sprawy. Sąd podkreślił, że sąd orzekający ma obowiązek przeprowadzania dodatkowych dowodów tylko wtedy, gdy materiał jest niepełny. W kwestii zarzutów oskarżonego, sąd odwoławczy stwierdził, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji nie zostały skutecznie zakwestionowane, a ocena dowodów nie nosiła cech dowolności. Sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do dowodów, w tym nagrań monitoringu, które mimo braku możliwości rozpoznania wizerunku, wskazywały na osobę oskarżonego jako sprawcę podpalenia, również ze względu na podobieństwo ubrania i posiadanie japonek, co przyznał sam oskarżony. Wyjaśnienia oskarżonego uznano za niewiarygodne. Sąd odwoławczy uznał również wymierzoną karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za sprawiedliwą i adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, podkreślając, że jest ona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i spełnia cele kary. Wobec powyższego, apelacje zostały oddalone. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu kwotę 1.033,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku dowodowego nie stanowiło uchybienia, jeśli sąd uznał materiał dowodowy za wystarczający do prawidłowego wyrokowania, a opinia nie budziła wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji, że sąd ma obowiązek przeprowadzać dodatkowe dowody tylko wtedy, gdy materiał jest niepełny. W tym przypadku opinia biegłego nie budziła wątpliwości, a kluczowe było subsumpcja jej treści do realiów sprawy, co nie wymagało przesłuchania biegłego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Oleksandr M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dz.U. 2016 poz. 1714 art. 17 § 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Dz.U. 2016 poz. 1714 art. 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Materiały dowodowe (w tym monitoring) jednoznacznie wskazują na oskarżonego jako sprawcę podpalenia. Wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne i nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Kara pozbawienia wolności jest sprawiedliwa i adekwatna do popełnionego czynu.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego o przesłuchanie biegłego. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Twierdzenie o skazaniu na zasadzie prawdopodobieństwa, a nie dowodów. Kwestionowanie podobieństwa ubrania i posiadania japonek.
Godne uwagi sformułowania
subsumpcja jej treści do realiów sprawy ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti nosi cechy dowolności nie jest kwestionowane, że to oskarżony przyjechał taksówką w okolice miejsca zdarzenia nie budzi wątpliwości, że to osoba, która wysiadła z taksówki, kilkakrotnie próbowała rozniecić ogień nie ma żadnych podstaw do negowania rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie zawinienia oskarżonego kara w niższej wysokości nie spełniałaby wszystkich zakładanych przez ustawodawcę celów i nie byłaby karą sprawiedliwą
Skład orzekający
Mirosław Kędzierski
przewodniczący
Mariola Urbańska - Trzecka
sędzia
Roger Michalczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczania dowodów w postępowaniu karnym, oceny dowodów, w tym nagrań monitoringu, oraz wymiaru kary za przestępstwa przeciwko mieniu."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady oceny dowodów i wniosków dowodowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa karnego, ale zawiera ciekawe aspekty dotyczące oceny dowodów z monitoringu i procedury dowodowej, co może być interesujące dla prawników karnistów.
“Sąd Okręgowy potwierdza: nawet bez widocznej twarzy, dowody mogą prowadzić do skazania za podpalenie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 502/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 sierpnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski Sędziowie sędzia Sądu Okręgowego Mariola Urbańska - Trzecka sędzia Sądu Okręgowego Roger Michalczyk Protokolant stażysta Damian Biesiekierski przy udziale Wojciecha Konieczki - prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 22 sierpnia 2023 r. sprawy Oleksandra M. ( M. ) s. I. i N. ur. (...) w m. G. (Ukraina) oskarżonego z art. 288§1 kk w zw z art, 294 §1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt XI K 712/22 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. P. – Kancelaria Adwokacka w B. kwotę 1.033,20 (tysiąc trzydzieści trzy 20/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 502/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 20 marca 2023 r., sygn. XI K 712/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 2. Obrońca wyrokowi zarzucił: nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z przesłuchania biegłego mgr. inż. G. B. w celu uzupełnienia opinii co spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku; Oskarżony w osobistej apelacji podniósł, że „ jest niewinny… skazany został na zasadzie prawdopodobieństwa a nie dowodów… żadna z kamer nie zarejestrowała jego twarzy …..a jedynie miał strój podobny do tego, w którym był ubrany sprawca…., przyznał, że miał ubrane japonki na nogach……. stwierdził, że nie zgadza się z karą 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności….. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1. Zarzut niezasadny . Nie było uchybieniem Sądu I instancji oddalenie wniosku obrońcy w tym zakresie. Sąd odwoławczy w pełni podziela argumentację Sądu I instancji zawartą w uzasadnieniu postanowienia ( k.462). Nadto stwierdzić należy, że wprawdzie sąd orzekający ma obowiązek przeprowadzania dodatkowych dowodów ale dopiero wówczas, gdy dokonując ich oceny uzna, że materiał dowodowy jest niepełny i nasuwa wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy, więc powinien być uzupełniony. Sąd I instancji uznał, że materiał dowodowy w tym konkretnym zakresie jest pełen a „Sąd zobowiązany jest do przeprowadzania dowodów tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Innymi słowy w jakim jest to niezbędne dla prawidłowego wyrokowania” (wyrok SN 2003-05-28 OSNwSK 2003/1/1136). W konsekwencji Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń apelacji, jakoby przesłuchanie biegłego miało wpływ na treść orzeczenia albowiem sama opinia nie była kwestionowana, nie budziła wątpliwości ani stron ani sądu; kwestią zaś istotną dla rozstrzygnięcia była niejako „subsumpcja” jej treści do realiów sprawy i ocena czy to oskarżony jest sprawcą podpalenia; przesłuchanie biegłego na rozprawie samo w sobie nie dawałoby odpowiedzi na pytanie w tym zakresie. W konsekwencji , w ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności materiał ten nie zostałby wzbogacony przesłuchaniem biegłego na rozprawie. Ad. 2. Zarzut niezasadny . Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti nie zostały skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana; w procedurze dochodzenia do nich Sąd nie uchybił dyrektywom art. 7 k.p.k. , nie pominął istotnych w sprawie dowodów, nie oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie zrozumiałe, wewnętrznie niesprzeczne, niesprzeczne też z regułami logicznego rozumowania. Skarżący, wyrażając własną odmienną oceną dowodów i wyprowadzając własne wnioski w tym zakresie nie wykazał w przekonywający sposób, aby ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti nosiła cechy dowolności (wykraczając tym samym poza granice ocen swobodnych zakreślone dyrektywami art. 7 k.p.k. ).Tego rodzaju uchybień jakie skarżący podnosił w związku z oceną jego czynu, aby rodziły one wątpliwości co do merytorycznej trafności zaskarżonego wyroku w tym zakresie, Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie nie stwierdził. W pełni przekonuje argumentacja Sądu zawarta na str. 7-8 uzasadnienia , gdzie Sąd wskazał powody takiej a nie innej oceny dowodów, skutkującej przypisanie oskarżonemu winy w zakresie zarzucanego mu czynu, sąd odwoławczy powołuje się na nią nie dostrzegając powodu jej ponownego powielania; Tylko dodatkowo, niejako w opozycji do poszczególnych argumentów zawartych w apelacji stwierdzić należy że: - nie jest kwestionowane, że to oskarżony przyjechał taksówką w okolice miejsca zdarzenia ( to z jego numeru telefonu zamówiono kurs ) ; to ta osoba ( oskarżony ) następnie przemieściła się w okolice siedziby pokrzywdzonej spółki; jakkolwiek nagranie monitoringu nie pozwala na rozpoznanie wizerunku oskarżonego, to jednak nie budzi wątpliwości, że to osoba, która wysiadła z taksówki, kilkakrotnie próbowała rozniecić ogień, przemieszczała się przez ponad godzinę w bezpośredniej bliskości źródeł ognia; - powyższe powoduje nieodpartą logikę, że to właśnie oskarżony jest owym sprawcą podpalenia; był też na miejscu zdarzenia w trakcie akcji gaśniczej; - z nagrania monitoringu wynika, że na miejscu zdarzenia oprócz oskarżonego, nie było żadnej innej osoby; - ubranie osoby z monitoringu co do zasady odpowiada temu zabezpieczonemu od oskarżonego w dniu zatrzymania, w tym na nogach miał tzw. japonki, co przyznaje sam oskarżony w treści apelacji; - wyjaśnienia oskarżonego nie mają żadnego oparcia w zebranych dowodach a przy tym zostały należycie ocenione przez sąd. Nie budzi też wątpliwości wymierzona oskarżonemu kara. Ustalone okoliczności przedmiotowe i podmiotowe przypisanego oskarżonemu czynu a także prezentowane przez wymienionego właściwości i warunki osobiste, powodują że niepodobna jest skutecznie wywodzić, iż wymierzona oskarżonemu kara razi surowością. Rozstrzygając w tej materii, Sąd Rejonowy należycie ocenił wszystkie okoliczności mające znaczenie dla wymiaru kary, w tym okoliczności popełnienia przestępstwa oraz fakt dotychczasowej niekaralności. Stwierdzić zatem należy, iż orzeczona wobec O. M. kara w niższej wysokości nie spełniałaby wszystkich zakładanych przez ustawodawcę celów i nie byłaby karą sprawiedliwą. Tym samym w ocenie Sądu Okręgowego tylko wymierzenie kary bezwzględnej pozbawienia wolności w orzeczonej wysokości, będzie właściwą karą dla osiągnięcia wobec oskarżonego wszystkich jej celów, a nade wszystko skłoni go do przemyśleń nad własnym postępowaniem i być może zmobilizuje go do poprawy zachowania w przyszłości. Nie ma też żadnych podstaw do orzeczenia kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze. Finalnie w pełni uprawniona jest teza o braku wątpliwości co do winy O. M. w zakresie przypisanego mu czynu a wymierzona kara jest karą sprawiedliwą. Wniosek Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i jego uniewinnienie. Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec ustaleń i argumentacji Sądu Rejonowego skarżący nie przedstawili przekonującej argumentacji pozwalającej na zmianę zaskarżonego wyroku w postulowanym zakresie; nie ma żadnych podstaw do negowania rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie zawinienia oskarżonego co do przypisanego mu czynu. Natomiast wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest sprzeczny z treścią art. 437 § 2 k.p.k. ; również nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 439 § 1 k.p.k. , oraz art. 454 k.p.k. . OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie o winie i karze Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Argumentacja jak powyżej. Oskarżony niewiarygodny; wskazane dowody obciążające jednoznaczne; apelacje kwestionująca winę oskarżonego niezasadne i wyłącznie polemiczne. Z kolei wymierzona kara pozbawienia wolności, w dolnych granicach ustawowego zagrożenia ( górna granica to 10 lat ) jest sprawiedliwa, odpowiednia do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia te wszystkie elementy, jakie są istotne dla jej wymiaru. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (uwzględniając treść wyroku TK z dnia 20.12.2022 roku w sprawie SK 78/21). Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Oskarżony z uwagi na swoją sytuację majątkową oraz pobyt w ZK, nie jest w stanie uiścić opłaty i wydatków postępowania odwoławczego, zaszły okoliczności wymienione w art. 624§1 kpk w zw. z art. 636 § 1 kpk . PODPIS
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI