IV KA 489/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok skazujący za oszustwo i poświadczenie nieprawdy, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i faktycznych.
Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok Sądu Rejonowego skazujący Z. K. za oszustwa związane z wymianą kuchenek gazowych i poświadczenie nieprawdy we wnioskach kredytowych. Powodem uchylenia były błędy w ustaleniach faktycznych, w tym brak przeprowadzenia czynności okazania w sprawie jednego z pokrzywdzonych oraz wątpliwości co do roli świadka K. Z. w wypełnianiu wniosków kredytowych. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego Z. K., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Oskarżony został pierwotnie skazany za oszustwa polegające na doprowadzeniu pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie ich w błąd co do stanu technicznego kuchenek gazowych i nakłonienie do podpisania umów kredytowych, a także za poświadczenie nieprawdy we wnioskach kredytowych. Sąd Okręgowy uznał, że niektóre zarzuty apelacji zasługują na uwzględnienie. Wskazano na błędy w ustaleniach faktycznych, w szczególności dotyczące czynu przypisanego A. G., gdzie nie przeprowadzono czynności okazania oskarżonego, a podpis na umowie nie odpowiadał podpisowi oskarżonego. Pojawiły się również wątpliwości co do roli świadka K. Z. w wypełnianiu wniosków kredytowych, co wymagało dodatkowej weryfikacji. Sąd Okręgowy stwierdził, że popełnienie przez oskarżonego przestępstw z art. 286 § 1 kk w stosunku do S. K. i J. B. jest niewątpliwe, jednakże w warunkach art. 12 kk (czyn ciągiony), a nie art. 91 § 1 kk (ciąg przestępstw). Z uwagi na powyższe uchybienia, zadecydowano o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, w tej części ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji budzą wątpliwości, a brak jest dowodów na popełnienie czynu wspólnie z innymi osobami.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na brak przeprowadzenia czynności okazania oskarżonego A. G. oraz na niezgodność podpisu na umowie z podpisem oskarżonego, sugerując, że mógł go złożyć P. M.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżony (w zakresie uchylenia wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| H. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| J. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| (...) Bank S.A. | spółka | podmiot finansujący |
| Władysława Kunicka – Żurek | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Dotyczy ciągu przestępstw.
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Dotyczy orzekania kary łącznej.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Dotyczy obowiązku naprawienia szkody.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy czynu ciągłego.
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na popełnienie czynu z art. 286 § 1 kk na szkodę A. G. wspólnie z innymi osobami. Niewłaściwe przeprowadzenie czynności okazania oskarżonego A. G. Niezgodność podpisu na umowie z podpisem oskarżonego. Wątpliwości co do roli świadka K. Z. w wypełnianiu wniosków kredytowych i poświadczaniu nieprawdy. Nieprawidłowa kwalifikacja czynów z art. 286 § 1 kk jako ciągu przestępstw zamiast czynu ciągłego.
Godne uwagi sformułowania
Niektóre z argumentów obrońcy zasługują na uwzględnienie. Nieuprawnionym wydaje się przyjęcie dokonania przez Z. K. przestępstwa na szkodę A. G. i to wspólnie z innymi osobami. Wątpliwości budzić musi także przypisanie oskarżonemu czynów z art. 297 § 1 kk. Niewątpliwe zdaje się popełnienie przez oskarżonego przestępstw opisanych w punktach I, III i V zaskarżonego wyroku, lecz nie w warunkach art. 91 § 1 kk , a art. 12 kk , bowiem sprawca niewątpliwie miał z góry powzięty zamiar dokonywania oszustw określonych w art. 286 § 1 kk .
Skład orzekający
Mariusz Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Waldemar Majka
sędzia
Agnieszka Połyniak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty prowadzenia postępowań karnych, w tym konieczność przeprowadzania czynności okazania, analiza wypełniania wniosków kredytowych i prawidłowa kwalifikacja prawna czynów."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i błędów proceduralnych sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowe oszustwo na starszych osobach, ale zwraca uwagę na błędy proceduralne sądu pierwszej instancji, które doprowadziły do uchylenia wyroku. Jest to pouczające dla prawników procesowych.
“Błędy proceduralne uchyliły wyrok skazujący za oszustwo na starszych osobach – co poszło nie tak?”
Dane finansowe
zobowiązanie: 2061,84 PLN
zobowiązanie: 2061,84 PLN
zaliczka: 300 PLN
zobowiązanie: 1380,4 PLN
gotówka: 1740 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 489/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski (spr.) Sędziowie: SSO Waldemar Majka SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Władysławy Kunickiej – Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy Z. K. syna I. i J. z domu R. urodzonego (...) w O. oskarżonego z art. 286§1 kk i art. 297§ 1kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 24 marca 2015 r. sygnatura akt II K 573/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 489/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Z. K. uznany został za winnego, że: - w dniu 6 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził S. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci powstania zobowiązania w kwocie 2061,84 zł, w ten sposób, że przedstawiając za pracownika gazowni, pod pozorem sprawdzenia szczelności kuchenki gazowej wszedł do wnętrza jej mieszkania, a następnie wykorzystując podeszły wiek pokrzywdzonej, wprowadził ją w błąd co do faktu podejrzenia nieszczelności kuchenki i nakłonił ją do wymiany kuchenki na nową oraz do podpisania ratalnej umowy kredytowej z (...) Bank S.A. opiewającej na łączną kwotę 2061,84 zł, a nadto wprowadził ją w błąd co do jakości montowanej kuchenki; - w dniu 12 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził H. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci powstania zobowiązania w kwocie 2061,84 zł, w ten sposób że przedstawiając za pracownika gazowni, pod pozorem sprawdzenia szczelności kuchenki gazowej wszedł do wnętrza jej mieszkania, a następnie wykorzystując podeszły wiek pokrzywdzonej, wprowadził ją w błąd co do faktu podejrzenia nieszczelności kuchenki i nakłonił ją do wymiany kuchenki na nową oraz do podpisania ratalnej umowy kredytowej z (...) Bank S.A. opiewającej na łączną kwotę 2061,84 zł, a nadto wprowadził ją w błąd co do jakości montowanej kuchenki, - w dniu 6 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził J. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300 zł oraz w postaci powstania zobowiązania w kwocie 1380,40 zł, w ten sposób że przedstawiając się za pracownika gazowni, pod pozorem sprawdzenia szczelności kuchenki gazowej wszedł do wnętrza jej mieszkania, a następnie wykorzystując podeszły wiek pokrzywdzonej, wprowadził ją w błąd co do faktu podejrzenia nieszczelności kuchenki i nakłonił ją do wymiany kuchenki na nową oraz do podpisania ratalnej umowy kredytowej z (...) Bank S.A. opiewającej na łączną kwotę 1380,40 zł oraz zapłaty zaliczki za montaż w kwocie 300 zł nieujętej w kosztach kredytu, a nadto wprowadził ją w błąd co do jakości montowanej kuchenki, - w dniu 12 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1740 zł, w ten sposób że przedstawiając się za pracownika gazowni, pod pozorem sprawdzenia szczelności kuchenki gazowej wszedł do wnętrza jej mieszkania, a następnie wykorzystując podeszły wiek pokrzywdzonej, wprowadził ją w błąd co do faktu podejrzenia nieszczelności kuchenki i nakłonił ją do wymiany kuchenki na nową pobierając od niej za to gotówkę w kwocie 1740 zł tj. występków z art. 286 § 1 kk popełnionych w warunkach ciągu przestępstw, a także każdorazowo wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Za to, w oparciu o art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto Z. K. uznany został za winnego, że: - w dniu 6 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) w celu uzyskania dla S. K. kredytu na zakup towaru i sług w łącznej kwocie 2061,84 zł od (...) Bank S.A. poświadczył we wniosku kredytowym (...) S.A. nieprawdę, wskazując, że sprzedaje S. K. nie istniejący w rzeczywistości model kuchenki A. , - w dniu 12 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) w celu uzyskania dla H. K. kredytu na zakup towaru i usług w łącznej kwocie 2061,84 zł od (...) Bank S.A. poświadczył we wniosku kredytowym (...) S.A. nieprawdę, wskazując, że sprzedaje H. K. nie istniejący w rzeczywistości model kuchenki A. , - w dniu 6 września 2012 r. w Ś. , woj. (...) w celu uzyskania dla J. B. kredytu na zakup towaru i sług w łącznej kwocie 1380,40 zł od (...) Bank S.A. poświadczył we wniosku kredytowym (...) S.A. nieprawdę, wskazując, że sprzedaje J. B. nie istniejący w rzeczywistości model kuchenki A. , tj. za winnego popełnienia czynów z art. 297 § 1 kk dokonanych w warunkach ciągu przestępstw oraz każdorazowo wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Za to, na mocy art. 297 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzono oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zważywszy na treść art. 91 § 2 kk orzeczono karę łączną pozbawienia wolności określając jej wymiar na 1 rok. Poza tym wydano stosowne rozstrzygnięcie na podstawie art. 46 § 1 kk . Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając: I. istotne i liczne błędy w ustaleniach faktycznych, mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia w postaci skazania za czyny opisane w części wstępnej zaskarżonego wyroku, wyrażające się w przyjęciu, iż: 1) oskarżony legitymował się identyfikatorem z napisem sugerującym, że jest pracownikiem gazowni [str. 1 akapit 1 uzasadnienia], tymczasem w aktach jest upoważnienie ze zdjęciem i w żadnym miejscu nie zawiera informacji, jakoby oskarżony był pracownikiem gazowni; 2) oskarżony sporządził i podpisał wnioski kredytowe S. K. i J. B. do (...) Banku S.A. [str.2 akapit 1 uzasadnienia], tymczasem rzeczone wnioski wypełnił jedynie w zakresie danych osobowych, świadek K. Z. wypełniła wnioski w pozostałym zakresie obejmującym także model kredytowanego towaru, zaś podpisane zostały przez obie pokrzywdzone, co kobiety potwierdziły w swoich zeznaniach przed sądem; 3) oskarżony dostarczał świadkowi K. Z. informacji w przedmiocie sposobu wypełnienia wniosków kredytowych [str.2 akapit 1 uzasadnienia], o których mowa w pkt 2, gdy żaden z zebranych dowodów, a w szczególności zeznania K. Z. i wyjaśnienia oskarżonego nie dają podstaw do takiego ustalenia; 4) oskarżony zawarł umowę sprzedaży kuchenki gazowej z A. G. [str.2 akapit 2 uzasadnienia], tymczasem na tej umowie nie ma podpisu oskarżonego; 5) oskarżony udzielał świadkowi K. Z. informacji dotyczących sposobu wypełnienia wniosków kredytowych H. K. [str.2 akapit 2 uzasadnienia], gdy żaden z zebranych dowodów nie usprawiedliwia tych ustaleń, zaś stwierdzona w toku postępowania rozpoznawczego pragmatyka działania przewidywała złożenie w biurze pośrednictwa kredytowego P. K. umowy oraz wniosku kredytowego, czego każdorazowo dokonywał właściciel firmy - P. M. ; 6) wszystkie dostarczone przez oskarżonego kuchenki były niesprawne [str.3 uzasadnienia], tymczasem świadek J. B. zeznała na rozprawie 19 listopada 2013r., że ujawnioną wadę palnika dostawca kuchenki usunął po telefonicznym monicie a kuchenka jest nadal eksploatowana. Nadto apelujący zarzucił orzeczeniu rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w stosunku do zarzucanych czynów oraz nieprawidłową prognozę dotyczącą prewencji szczególnej. W konsekwencji apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył: Niektóre z argumentów obrońcy zasługują na uwzględnienie. W szczególności nieuprawnionym wydaje się przyjęcie dokonania przez Z. K. przestępstwa na szkodę A. G. i to wspólnie z innymi osobami. Jak wynika bowiem z protokołu przesłuchania pokrzywdzonej (k.56) sprawca działał sam, przy czym opisała jego wygląd, dodając, że mężczyznę jest w stanie rozpoznać. Nie dokonano jednak stosownej czynności okazania oskarżonego, jak tez pozostałych dwóch „wspólników”. W tym stanie rzeczy należy odwołać się do treści umowy (k.93). Widniejący na niej podpis pracownika (...) u nie odpowiada podpisowi Z. K. (por. k.94-95), zaś zdaje się odpowiadać podpisowi P. M. . Wątpliwości budzić musi także przypisanie oskarżonemu czynów z art. 297 § 1 kk . Jak wynika bowiem z zeznań K. Z. (k.556-557), w sytuacji gdy „był wpisany piec gazowy, ale nie była wpisana cena wtedy to uzupełniała dane”. Powyższe należy powiązać z treścią wniosków kredytowych (k.132-1340, gdzie jak się wydaje wypełnione one zostały w całości przez jedną osobę. Należało zatem ustalić kto to uczynił. Jeśli faktycznie w całości K. Z. , to być może popełniła 3-krotnie błąd w nazwie urządzenia, być może sama dostosowała nazwę urządzenia dla „potrzeb” uzyskania kredytu. Możliwym jest zatem, że czyniła te zapisy z własnej inicjatywy, ale też nie można wykluczyć, że postąpiła tak w porozumieniu z oskarżonym. Te okoliczności wymagają dodatkowej weryfikacji. W efekcie należy stwierdzić, że niewątpliwe zdaje się popełnienie przez oskarżonego przestępstw opisanych w punktach I, III i V zaskarżonego wyroku, lecz nie w warunkach art. 91 § 1 kk , a art. 12 kk , bowiem sprawca niewątpliwie miał z góry powzięty zamiar dokonywania oszustw określonych w art. 286 § 1 kk . Jednak nawet skazanie wyłącznie za występek z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk (3-krotne zachowania) daje pełną podstawę dla orzeczenia kary pozbawienia wolności bez dobrodziejstwa art. 69 § 1 kk , a to z uwagi na zuchwałe działanie oraz uprzednią dwukrotną karalność. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI