IV Ka 481 / 21
Podsumowanie
Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając apelację obrońcy oskarżonego za niezasadną.
Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim wydał wyrok skazujący w sprawie II K 178/20. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą surowość kary. Sąd Okręgowy w [Miasto Sądu Okręgowego - brak w tekście] uznał te zarzuty za niezasadne, wskazując na logiczną i spójną ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji oraz brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary. W konsekwencji apelacja została oddalona, a oskarżony obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego K. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 18 maja 2021 r. (sygn. akt II K 178/20). Apelacja zarzucała sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów prawa procesowego (art. 4, 7, 92, 410, 424 § 1 k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą surowość kary. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że ocena dowodów przez sąd rejonowy była logiczna, spójna z doświadczeniem życiowym i oparta na całokształcie okoliczności sprawy, a reguła in dubio pro reo nie została naruszona. Sąd odwoławczy podkreślił, że wyjaśnienia współoskarżonych, przyznających się do udziału w procederze wyłudzania odszkodowań komunikacyjnych, jednoznacznie wskazywały na świadomy udział oskarżonego w "ustawianych" zdarzeniach drogowych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd odrzucił również zarzut rażącej surowości kary, wskazując, że kara pozbawienia wolności została warunkowo zawieszona, a grzywna nie przekraczała możliwości zarobkowych oskarżonego. Koszty postępowania odwoławczego obciążyły oskarżonego w całości, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów była logiczna, spójna z doświadczeniem życiowym i oparta na całokształcie okoliczności sprawy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, oparta na analizie wyjaśnień współoskarżonych i innych dowodów, które jednoznacznie wskazywały na świadomy udział oskarżonego w procederze wyłudzania odszkodowań.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator / Oskarżenie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca | inne | obrońca |
| współoskarżeni | inne | współoskarżony |
Przepisy (14)
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Reguła in dubio pro reo
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i logiczna. Nie naruszono zasady in dubio pro reo. Kara nie była rażąco surowa.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych. Rażąca surowość kary.
Godne uwagi sformułowania
ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i stanowiła wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego Nie doszło także do naruszenia zawartej w art. 5 § 2 kpk reguły in dubio pro reo zdarzenia drogowe z ich udziałem były „ ustawiane ” Nie było natomiast żadnych merytorycznych powodów, by karę oskarżonemu nadzwyczajnie złagodzić
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o wyłudzenie odszkodowań i stosowania zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa wyłudzenia odszkodowania i rutynowego postępowania apelacyjnego, bez szczególnych elementów zaskoczenia czy kontrowersji.
Sektor
ubezpieczenia
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 481 / 21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 18 maja 2021 r. w sprawie II K 178 / 20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. zarzuty obrazy przepisów prawa procesowego, mającej wpływ na treść wyroku, tj. art. 4 kpk , art. 7 kpk , 92 kpk , art. art. 410 kpk oraz 424 § 1 kpk oraz będącego ich następstwem błędu w ustaleniach faktycznych; 3. rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny 1Wbrew zarzutom wynikającym apelacji, wskazana przez sąd I instancji ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i stanowiła wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Została też należycie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – argumentowana w uzasadnieniu. Nie doszło także do naruszenia zawartej w art. 5 § 2 kpk reguły in dubio pro reo, albowiem dowody, które przywołał sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ponad wszelką wątpliwość wskazują, iż K. K. dopuścił się zarzuconych mu czynów. Chodzi tu przede wszystkim o oceniane we wzajemnym powiązaniu wyjaśnienia przywoływanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku współoskarżonych, którzy przyznawali się do uczestniczenia w regularnym procederze wyłudzania odszkodowań komunikacyjnych, jakie były ich udziałem. Ich relacje bądź to wprost, bądź to w sposób pośredni wskazują, iż w odniesieniu do czynów oskarżonego, w grę wchodził ten sam proceder, a oskarżony miał tego świadomość i czynnie brał w nim udział. Podkreślić należy, iż każdy z tych czynów odnosi się do zdarzeń drogowych mających zaistnieć na przestrzeni stosunkowo krótkiego okresu czasu. Krąg uczestników tych zdarzeń ograniczał się do kilku, pojawiających się w rozmaitych konfiguracjach, osób. Z zeznań części współoskarżonych przyznających się do winy, odsłaniających charakter i organizację tego procederu wynika, iż każdorazowo zdarzenia drogowe z ich udziałem były „ ustawiane ”. Trudno w tym kontekście uwierzyć i pogodzić z regułami doświadczenia życiowego, że zdarzenia z udziałem oskarżonego, których współuczestnikami były inne osoby „ trudniące się ” w tym czasie wyłudzeniami komunikacyjnymi, były dziełem przypadku. Istotą tych zdarzeń było wyłudzenie nienależnego odszkodowania od firm ubezpieczeniowych, w związku z czym kwestionowanie, iż oskarżony nie działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i nie otrzymywał z tego powodu żadnych profitów, nie da się pogodzić z realiami faktycznymi sprawy, regułami logiki i doświadczenia życiowego. 2Wymierzonych oskarżonemu kar nie sposób uznać za rażąco rurowe – ani w związku z wyborem ich rodzaju, ani ich wysokości. Skarżący, przywołując na użytek tego zarzutu te okoliczności, które jawią się jako korzystne dla oskarżonego, pomija te o wymowie przeciwnej, na których w swoim uzasadnieniu opierał swą decyzję sąd I instancji oraz ich doniosłość. Dolegliwość wynikającą z kary pozbawienia wolności ogranicza jej orzeczenie z warunkowym zawieszeniem wykonania. Z kolei grzywna nie odstaje od jego możliwości zarobkowych. Podobny wniosek odnieść należy także do obciążenia oskarżonego kosztami procesu, które są naturalną konsekwencją ukarania. Nawet więc, gdyby oskarżony wszystkich tych należności nie był w stanie wyłożyć jednorazowo, to przecież może ubiegać się o ich spłatę w trybie ratalnym. Nie było natomiast żadnych merytorycznych powodów, by karę oskarżonemu nadzwyczajnie złagodzić – apelacja dostatecznych ku temu argumentów nie przywołuje. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu, względnie o jego złagodzenie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów wyżej opisanych 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Z powodów wyżej opisanych 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego, oskarżony został obciążony kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w całości. 7. PODPIS
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę