VI Ka 246/25

Sygn. akt VI Ka 246/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron Protokolant Joanna Szmel przy udziale prokurator Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Małgorzaty Kopczyńskiej po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025r. sprawy 1. K. K. ur. (...) w L. s. A. , M. z domu T. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk 2. D. M. ur. (...) w Z. s. J. , M. z domu W. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt II K 601/24 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonych K. K. i D. M. ; II. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie po 10 złotych i wymierza im opłaty za II instancję: K. K. w kwocie 180 złotych, zaś D. M. w kwocie 300 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 246/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II K 601/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut W apelacji adw. D. K. - obrońcy oskarżonego D. M. : 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu D. M. za winnego usiłowania popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w sytuacji, gdy nie pozwala na to zebrany w sprawie materiał dowodowy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny W apelacji adw. G. P. - obrońcy oskarżonego K. K. : 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu K. K. za winnego usiłowania popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w sytuacji, gdy nie pozwala na to zebrany w sprawie materiał dowodowy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 i Ad. 2 Apelacje obrońców oskarżonych koncentrowały się wokół tożsamych kwestii, a mianowicie czynienia przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych na tej podstawie, że D. M. i K. K. w zbliżonym miejscu i czasie, przy wykorzystaniu tego samego samochodu dopuścili się innego przestępstwa, za które zostali już prawomocnie skazani, nieuwzględnienia przez Sąd wyjaśnień oskarżonych, jak również nieuwzględnienia wniosków wynikających z opinii biegłego z Biura (...) w L. ; co uzasadniało łączne odniesienie się do zarzutów zawartych w obu tych środkach odwoławczych. Podkreślić na wstępie należy, że poczyniona w przedmiotowej sprawie przez Sąd Rejonowy ocena zebranych dowodów, zdaniem Sądu Odwoławczego, nie była obarczona błędami wynikającymi z przekroczenia reguły sformułowanej w art. 7 k.p.k. Wywody wiążące się z oceną materiału dowodowego są jasne, zrozumiałe, wewnętrznie spójne, a przede wszystkim pozostają w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania. Podważając dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę poszczególnych dowodów, apelujący w uzasadnieniu apelacji wyłącznie polemizowali z ustaleniami i wnioskami Sądu I instancji. Obrońcy zbagatelizowali te dowody i okoliczności z nich wynikające, które były niekorzystne z punktu widzenia realizacji linii obrony oskarżonych, podkreślając i nadając szczególne znaczenie tym, które są z tego punktu widzenia korzystne. Apelujący nie przedstawili przy tym żadnej logicznej alternatywnej wersji, która mogłaby podważyć przeprowadzone wnioskowanie Sądu Rejonowego. Przede wszystkim za nietrafne należało uznać stanowisko obrońców, jakoby Sąd Rejonowy błędne ocenił wyjaśnienia oskarżonych. Oceniając wartość dowodową tych wyjaśnień Sąd prawidłowo wywiódł, że oskarżeni zostali prawomocnie skazani za jedno z przestępstw popełnionych w dniu w dniu 21 kwietnia 2019 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 31 stycznia 2024 r. w sprawie II K 1030/19, gdzie sprawstwo zostało wykazane takimi dowodami jak zeznania naocznego świadka V. K. , który rozpoznał osobę oskarżonego K. K. oraz pojazd marki B. o nr rejestracyjnych (...) , opinii daktyloskopijnej, która potwierdziła, że ujawnione na miejscu popełnienia przestępstwa odciski należą do oskarżonego D. M. oraz protokołu przeszukania w miejscu zamieszkania oskarżonego K. K. , gdzie ujawniono skradzione przedmioty. Nie można również pomijać że w sprawie II K 1030/19, jak i w sprawie niniejszej czyny zostały popełnione w bliskiej odległości, a więc na parkingach zlokalizowanych wzdłuż autostrady (...) , przebiegającej przez powiat (...) , w zbliżonym czasie, a modus operandi sprawców – włamywanie się do samochodów ciężarowych, znajdujących się na postojach parkingowych, wymagał współpracy co najmniej dwóch osób i był powtarzalny. Dotyczy to również kradzieży popełnionej w dniu 21 kwietnia 2019 r. przez D. M. wspólnie z K. K. w sprawie II W 198/20 i II W 196/20 Sądu Rejonowego w Bolesławcu. Wszystkie te czyny zostały popełnione w przedziale czasowym od godziny 04:00 do 06:00. Same okoliczności sprawy wykluczały więc przyjęcie zaprezentowanego przez obrońców stanowiska, że skoro oskarżeni nie rozpoznali siebie na nagraniu z monitoringu, to nie sposób przyjąć, że dopuścili się zarzucanych im przestępstw. Należy również wskazać, że chociaż na nagraniu z monitoringu rzeczywiście nie można jednoznacznie stwierdzić, czy utrwalony na nim pojazd to należący do K. K. pojazd marki B. o numerach rejestracyjnych (...) , to jednak opinia biegłego z Biura (...) w L. okoliczności tej nie wyklucza. Odnotować w tym miejscu należy, że zarówno opinia, jak i przedmiotowe nagranie z monitoringu podlega ocenie sądu, tak jak każdy inny dowód w sprawie. Mając jednak na uwadze wspomniany wyżej modus operandi sprawców, którzy tego samego dnia, w bliskiej odległości czasowej, dopuścili się podobnego czynu, to zdaniem Sądu Odwoławczego nie ma wątpliwości, że jest to tożsamy pojazd. Dla czynienia ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa i winy oskarżonych istotne znaczenie miały również wyjaśnienia K. K. . Weryfikując linię obrony oskarżonych Sąd Rejonowy trafnie dostrzegł, że oskarżony K. K. w swoich wyjaśnieniach złożonych na rozprawie głównej – k. 46 wskazał, że w czasie czynu pojazd B. był zepsuty i stał na podwórku, podczas gdy świadek V. K. jednoznacznie opisał pojazd, którym przyjechali oskarżeni w dniu 21 kwietnia 2019 r., spisał jego tablice i podał jego numery rejestracyjne, a także rozpoznał K. K. . Również trafnie Sąd ten dostrzegł, że wyjaśnienia D. M. odnośnie tego, że nie jeździł pojazdem B. o numerze rejestracyjnym (...) , w tym jako pasażer, nie polegają na prawdzie, bowiem bezsprzecznie odciski jego palców ujawniono w pojeździe, do którego włamali się sprawcy. Sąd Rejonowy odniósł się do wyjaśnień K. K. co tego, że pojazd marki B. o numerze rejestracyjnym (...) różni się od pojazdu przedstawionego na monitoringu. Początkowo oskarżony twierdził, że pojazd na nagraniu różni się kolorem i felgami. Argument ten nie znalazł jednak oparcia w materiale dowodowym, bowiem z opinii biegłego wynika, że nie można jednoznacznie rozstrzygnąć jaki był kolor pojazdu i jaki był kształt jego felg. Ponadto oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie potrafił jednoznacznie wskazać jaki kolor felg miał użytkowany przez niego pojazd marki B. , zastrzegając, że jeżeli pojazd na monitoringu miał srebrne felgi, to jego pojazd miał czarne, a jeżeli miał czarne, to jego miał srebrne. Okoliczności te trafnie dostrzegł Sąd Rejonowy, wskazując, że pojazd marki B. o nr rejestracyjnym (...) miał z jednej strony felgi koloru czarnego, a z drugiej koloru srebrnego, co jednoznacznie wynika z dokumentacji fotograficznej przedmiotowego pojazdu – k. 36-41 akt II K 1030/19. Zaznaczyć także należy, że po okazaniu ww. zdjęć oskarżony spontanicznie wyjaśnił na rozprawie, że to samochód należący do jego ojca, cyt. „ (…) tata miał czarne felgi w samochodzie (…)” – k. 46. Okoliczność ta jednak również nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, bowiem świadek M. K. (matka oskarżonego), zeznała, że to K. K. był właścicielem i wyłącznym użytkownikiem pojazdu marki B. . W świetle tych rozważań, wbrew stanowisku apelujących, przyjęta przez Sąd Rejonowy wersja inkryminowanego zdarzenia nie pozostaje w sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i zasadami doświadczenia życiowego. Obrońcy nie przedstawili żadnej logicznie wytłumaczalnej wersji zdarzenia, która mogłaby podważyć ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny naprowadzony przez ogół pewnych okoliczności, które to wspólnie, w sposób jednoznaczny i niewątpliwy pozwoliły na ustalenie, że to oskarżeni usiłowali dokonać zarzucanej im kradzieży z włamaniem. Wniosek W apelacji adw. D. K. - obrońcy oskarżonego D. M. : 1. o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny W apelacji adw. G. P. - obrońcy oskarżonego K. K. : 2. o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ad. 1 i Ad. 2 Wywiedzione przez obrońców apelacje okazały się bezzasadne, stąd brak było podstaw do uwzględnienia wniosków apelacyjnych. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok został wobec oskarżonych utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, jak i nie znajdując uchybień określonych w art. 435 k.p.k. , art. 439§1 k.p.k. , art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k. , które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu i powodowałyby konieczność ingerencji w treść zaskarżonego wyroku, utrzymano go w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. i art. 8 w zw. z art. 2 ust 3 i 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.2023.123 t.j. z dnia 2023.01.16) zasądzając od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze po 1/2 części, tj. w kwotach po 10 zł i wymierzył im opłaty za to postępowanie: K. K. w kwocie 180 złotych, zaś D. M. w kwocie 300 złotych 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego K. K. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja sprawstwo i wina oskarżonego 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego D. M. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja sprawstwo i wina oskarżonego 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana