IV Ka 471 / 21

Sąd Okręgowy w CzęstochowieCzęstochowa
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
prawo karnejazda po alkoholukara pozbawienia wolnościkara grzywnyśrodek karnyzakaz prowadzenia pojazdówapelacjasąd odwoławczy

Sąd odwoławczy częściowo uwzględnił apelację obrońcy, zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji w zakresie kary i środka karnego, uznając, że kara grzywny jest wystarczająca dla niekaranej osoby, która popełniła czyn incydentalnie.

Sąd Rejonowy w Radomsku wydał wyrok skazujący oskarżonego Z. L. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz zakaz prowadzenia pojazdów na 3 lata. Obrońca w apelacji zarzucił rażącą niewspółmierność kary i środka karnego. Sąd Okręgowy w Częstochowie częściowo uwzględnił apelację, uznając, że sąd pierwszej instancji nie dostatecznie uwzględnił fakt, iż oskarżony był niekarany, a przekroczenie progu trzeźwości było nieznaczne. Zmieniono karę pozbawienia wolności na karę grzywny, uznając ją za wystarczającą.

Sąd Okręgowy w Częstochowie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego Z. L. od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku, który skazał oskarżonego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 k.k.) na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, a także orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary i środka karnego. Sąd odwoławczy uznał zarzut częściowo za zasadny w zakresie wymiaru kary. Stwierdzono, że sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wystarczająco faktu niekaralności oskarżonego, nieznacznego przekroczenia progu trzeźwości oraz niewielkiego dystansu pokonanego w stanie nietrzeźwości. Sąd odwoławczy uznał, że kara grzywny, połączona z trzyletnim zakazem prowadzenia pojazdów, będzie wystarczająco dolegliwa i prewencyjna, zwłaszcza że oskarżony utrzymywał się z pracy kierowcy. Wniosek o zmianę zakazu prowadzenia pojazdów poprzez wyłączenie z niego kategorii C i C+E został uznany za niezasadny, ze względu na treść art. 12 ustawy o kierujących pojazdami, który powoduje, że nawet przy takim wyłączeniu, oskarżony nie odzyskałby uprawnień do tych kategorii w czasie obowiązywania zakazu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. Kara grzywny połączona z zakazem prowadzenia pojazdów jest wystarczająca.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wystarczająco okoliczności niekaralności oskarżonego, nieznacznego przekroczenia progu trzeźwości i krótkiego dystansu. Kara grzywny jest adekwatna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony Z. L.

Strony

NazwaTypRola
Z. L.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 178a § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

Ustawa o kierujących pojazdami art. 12

Zakaz prowadzenia pojazdów kategorii B skutkuje niemożnością odzyskania uprawnień do kategorii C i C+E, nawet jeśli zakaz nie obejmuje tych kategorii.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niekaralność oskarżonego. Nieznaczne przekroczenie progu trzeźwości. Niewielki dystans pokonany w stanie nietrzeźwości. Oskarżony przyznał się do winy i wyraził skruchę. Kara grzywny jest wystarczająco dolegliwa i prewencyjna. Oskarżony utrzymywał się z pracy kierowcy, co czyni zakaz prowadzenia pojazdów szczególnie dotkliwym.

Odrzucone argumenty

Wniosek o wyłączenie z zakazu prowadzenia pojazdów kategorii C i C+E.

Godne uwagi sformułowania

Przekroczenie przez niego progu trzeźwości opisanego w art. 115 § 16 kk było nieznaczne czyn miał charakter incydentalny, wynikający z jednorazowego, nieodpowiedzialnego zachowania wolą ustawodawcy było wywołanie dodatkowej, niezależnej od represji karnej, sankcji administracyjnej

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady współmierności kary w przypadku niekaranych sprawców przestępstw komunikacyjnych oraz skutki art. 12 ustawy o kierujących pojazdami w kontekście zakazu prowadzenia pojazdów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niekaranego sprawcy i interpretacji przepisów dotyczących zakazu prowadzenia pojazdów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może złagodzić karę dla niekaranego sprawcy, biorąc pod uwagę jego sytuację życiową i incydentalny charakter czynu. Wyjaśnia również zawiłości prawne związane z zakazem prowadzenia pojazdów.

Niekarany kierowca złapał się na jeździe po alkoholu – sąd złagodził wyrok. Dlaczego?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 471 / 21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 24 maja 2021 roku wydany w sprawie II K 234 / 21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzuty rażąco niewspółmiernie orzeczonej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat wymierzonej oskarżonemu wraz z środkiem karnym w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zasadnym jest zarzut w części odnoszącej się do wyboru rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego Z. L. . Sąd I instancji w sposób nie dość dostateczny uwzględnił, iż oskarżony był dotąd osobą nie karaną. Przekroczenie przez niego progu trzeźwości opisanego w art. 115 § 16 kk było nieznaczne, zaś oskarżony w takim stanie przebył stosunkowo niewielki odcinek drogi, która zważywszy na jej charakter i położenie nie cechuje się znacznym natężeniem ruchu. Ponadto należy mieć na uwadze, iż oskarżony przyznał się do winy i wyraził żal oraz skruchę za swoje zachowanie. Popełnienie występku w takich realiach i przez osobę o takim profilu życiowym pozwala racjonalne zakładać, że jego czyn, jakkolwiek wyczerpujący znamiona występku z art. 178a § 1 kk , miał charakter incydentalny, wynikający z jednorazowego, nieodpowiedzialnego zachowania, za który karą wystarczająco dolegliwą i w dostatecznym stopniu prewencyjną będzie kara grzywny - tym bardziej, że łączy się ona z czasowym (aż trzyletnim) pozbawieniem oskarżonego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w strefie ruchu lądowego oraz dodatkowymi dolegliwościami finansowymi w postaci świadczenia pieniężnego. Dolegliwość stąd wynikająca jest o tyle duża, iż oskarżony utrzymywał się dotąd z zatrudnienia na stanowisku kierowcy. Jeśli zaś chodzi o zakwestionowany w apelacji zakres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych – wyłączaniu spod tego zakazu wyszczególnionych w apelacji kategorii ( tj. kategorii C i C+E ) stoi na przeszkodzie aktualna treść art. 12 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami . W związku z jej obecnym brzmieniem stwierdzić należy, iż nawet gdyby sąd odwoławczy przychylił się do wniosków skarżącego, to i tak orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ograniczonego choćby tylko do kategorii B i tak pozbawiłoby oskarżonego możliwości ubiegania się o przywrócenie uprawnień C i C+E. Takie stanowisko wielokrotnie wyrażał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim bogatym orzecznictwie wydanym na gruncie tego przepisu, podkreślając, iż jego brzmienie i cel wyraźnie wskazują, że wolą ustawodawcy było wywołanie dodatkowej, niezależnej od represji karnej, sankcji administracyjnej, polegającej na uniemożliwieniu osobie z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów kategorii B odzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami „ wyższych ” kategorii C i C+E i to nawet wówczas, gdy orzeczony środek karny nie pozbawił skazanego uprawnień do kierowania nimi ( por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2020 roku wydany w sprawie I OSK 2411/19; wyrok NSA z dnia 15 października 2020 roku wydany w sprawie I OSK 1009/20 ). Innymi słowy, skutek zdarzenia prawnego, jakim jest skazanie prawomocnym wyrokiem zakazującym prowadzenie pojazdów mechanicznych w zakresie kategorii B, w związku z treścią art. 12 wyżej wymienionej ustawy, został rozciągnięty także na uprawnienia kategorii C i C+E. Nawet zatem, gdyby wobec oskarżonego Z. L. został orzeczony w przedmiotowej sprawie środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kat. C i C+E, to i tak – z racji wspomnianego art. 12 ustawy o kierujących pojazdami – oskarżony nie odzyskałby tych uprawnień w czasie obowiązywania zakazu oraz nie zwrócono by mu dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami, do których odnoszą się wspomniane kategorie. W związku z powyższym zmiana zaskarżonego wyroku w kierunku wskazywanym przez skarżącego wymykałaby się spod racjonalności, skoro jedynym powodem tej zmiany miałoby być stworzenie oskarżonemu możliwości kontynuowania wykonywanego dotąd zawodu kierowcy pojazdów, do których prowadzenia wymagane są kategorie C i C+E. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu Z. L. samoistnej kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przyjmując, iż jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 30 złotych Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kat. C i C + E na okres 3 lat. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Omówiono powyżej 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Opisano powyzej Zwięźle o powodach zmiany Z powodów wyżej opisanych 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Stosownie do treści art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk , oskarżony został obciążony kosztami sądowymi za postępowanie przed sądem II instancji. 7. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI