IV KA 464/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnej kwalifikacji prawnej czynu w kontekście recydywy.
Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku, który skazał M. C. za kradzież z włamaniem w warunkach recydywy (art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.). Powodem uchylenia było błędne zastosowanie art. 64 § 2 k.k., gdyż przestępstwo, za które oskarżony był wcześniej skazany (art. 288 § 1 k.k.), nie znajduje się w katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k. Dodatkowo, sprawa była prowadzona w trybie wniosku o skazanie bez rozprawy (art. 387 k.p.k.), co wymaga ponownego rozpoznania przy właściwej kwalifikacji prawnej.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację oskarżonego M. C. od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego kradzieży z włamaniem (art. 279 § 1 k.k.) w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 2 k.k., opierając się na jego wcześniejszych skazaniach, w tym za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. Sąd Okręgowy stwierdził jednak, że wcześniejsze skazanie za czyn z art. 288 § 1 k.k. nie może stanowić podstawy do zastosowania art. 64 § 2 k.k., ponieważ ten przepis wymienia konkretny katalog przestępstw, a art. 288 § 1 k.k. do niego nie należy. Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym przestępstwo, za które sprawca był skazany w warunkach art. 64 § 1 k.k., musi należeć do katalogu przestępstw z art. 64 § 2 k.k. Ponadto, sprawa była prowadzona w trybie wniosku o skazanie bez rozprawy (art. 387 k.p.k.), co przy błędnej kwalifikacji prawnej czynu uniemożliwiało wydanie orzeczenia reformatoryjnego. Z tych względów konieczne stało się uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wcześniejsze skazanie za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. nie może stanowić podstawy do zastosowania art. 64 § 2 k.k. przy popełnieniu nowego czynu z art. 279 § 1 k.k., ponieważ art. 288 § 1 k.k. nie znajduje się w katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oparł się na wykładni art. 64 § 2 k.k., zgodnie z którą przestępstwo, za które sprawca został skazany w warunkach art. 64 § 1 k.k., musi należeć do katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k. Przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. nie jest w tym katalogu wymienione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | inne |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży z włamaniem.
k.k. art. 64 § 2
Kodeks karny
Dotyczy wielokrotnego powrotu do przestępstwa. Sąd Okręgowy wskazał, że przestępstwo popełnione w warunkach art. 64 § 1 k.k. musi należeć do katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k.
Pomocnicze
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Dotyczy powrotu do przestępstwa.
k.p.k. art. 387
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wniosku o skazanie bez rozprawy.
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
Dotyczy zniszczenia lub uszkodzenia rzeczy.
k.k. art. 44 § 2
Kodeks karny
Dotyczy przepadku dowodów rzeczowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna kwalifikacja prawna czynu w zakresie recydywy z art. 64 § 2 k.k. z uwagi na niedopasowanie wcześniejszego skazania do katalogu przestępstw z tego przepisu.
Godne uwagi sformułowania
występek określony w art. 288 § 1 kk nie należy do katalogu przestępstw jakie zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 64 § 2 kk to przestępstwo, za które sprawca został skazany w warunkach art. 64 § 1 k.k. , musi należeć do katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k. orzeczenie reformatoryjne nie byłoby dopuszczalne skoro przy łagodniejszej kwalifikacji prawnej czynu oskarżony może złożyć wniosek o skazanie zupełnie w innym kształcie.
Skład orzekający
Waldemar Majka
przewodniczący-sprawozdawca
Ewa Rusin
sędzia
Tomasz Wysocki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących recydywy (art. 64 § 2 k.k.) oraz dopuszczalności orzeczeń reformatoryjnych w sprawach prowadzonych w trybie art. 387 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki kwalifikacji prawnej czynu z art. 279 § 1 k.k. w powiązaniu z art. 64 § 2 k.k. oraz art. 288 § 1 k.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje istotne niuanse w stosowaniu przepisów o recydywie i procedurze karnej, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.
“Błąd w kwalifikacji recydywy: dlaczego sąd uchylił wyrok za kradzież z włamaniem?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt IV Ka 464/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka (spr.) Sędziowie : SO Ewa Rusin SO Tomasz Wysocki Protokolant : Agnieszka Kaczmarek przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku sprawy M. C. oskarżonego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 2 kwietnia 2013 roku, sygnatura akt II K 764/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 464/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2013 roku (sygn. akt II K 764/12) Sąd Rejonowy w Kłodzku uznał oskarżonego M. C. za winnego tego że: I. w nocy z dnia 28 na 29 czerwca 2010 roku w N. , woj. (...) dokonał kradzieży z włamaniem do restauracji (...) w ten sposób, że po uprzednim wyłamaniu okna znajdującego się na zapleczu w kuchni, dostał się do wnętrza lokalu skąd zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 820 zł na szkodę M. M. , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § 1 kk przed upływem 5 lat od odbycia łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 16 marca 2009 roku, sygn. akt VIII k 1058/08 za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na kare 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 25 marca 2009 roku do dnia 02 lutego 2010 roku, sygn. akt VIII K 1564/04 na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności – obejmującym karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , to jest o czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i za to na podstawie art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zniszczenie dowodu rzeczowego opisanego na karcie 93 pkt 1 i pozostawienie w aktach sprawy dowodów opisanych na karcie 93 pkt 2 i 3 ; III. zwolniono oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a wydatkami poniesionymi w toku postępowania obciążono Skarb Państwa. Apelację od wyroku wywiódł oskarżony zarzucając iż nie do końca zgadza się z wyrokiem 1 roku i 10 miesięcy, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o skrócenie tej kary o 4 miesiące. Sąd Okręgowy zważył: apelacja oskarżonego odniosła ten skutek, iż koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Wyrokując w sprawie sąd rejonowy uznał oskarżonego M. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk . Jak wynika z opisu czynu, którego popełnienie przypisano oskarżonemu sąd orzekający działanie M. C. w niniejszej sprawie w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 2 kk przyjął na podstawie danych o karalności tego oskarżonego w tym skazania M. C. wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 16 marca 2009 roku sygnatura akt VIII K 1058/08 za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 25 marca 2009 roku do dnia 02 lutego 2010 roku a także wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30.11.2004 roku sygn. akt 1564/04 za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności obejmującym karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk . Stwierdzić jednakże należy, iż dokonane w oparciu o wskazane wyżej wyroki skazujące ustalenia nie pozwalają na przyjęcie, jak uczynił to sąd rejonowy, działania oskarżonego w ramach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 2 kk . Podkreślenia w tym miejscy wymaga, iż występek określony w art. 288 § 1 kk nie należy do katalogu przestępstw jakie zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 64 § 2 kk podczas gdy jedną z przesłanek przypisania sprawcy czynu określonego w art. 64 § 2 k.k. i obecnie osądzanego, a następnie przyjęcie, że ów sprawca dopuścił się tego czynu w warunkach art. 64 § 2 k.k. , jest uprzednie popełnienie takiego czynu i skazanie zań w warunkach art. 64 § 1 k.k. Innymi słowy, to przestępstwo, za które sprawca został skazany w warunkach art. 64 § 1 k.k. , musi należeć do katalogu przestępstw wymienionych w art. 64 § 2 k.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2012 roku V KK 388/11). Wydany przez sąd rejonowy wyrok zapadł po uwzględnieniu wniosku złożonego przez oskarżonego w trybie art. 387 kpk . Wniosek ten co istotne został złożony przez oskarżonego w sytuacji gdy aktem oskarżenia zarzucono mu popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy wielokrotnej w innej zatem sytuacji prawnej oskarżonego z tych też względów koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji, bowiem orzeczenie reformatoryjne nie byłoby dopuszczalne skoro przy łagodniejszej kwalifikacji prawnej czynu oskarżony może złożyć wniosek o skazanie zupełnie w innym kształcie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI