IV KA 462/15

Sygn. akt IV Ka 462/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Ewa Ślemp po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. sprawy H. K. syna E. i A. z domu O. urodzonego (...) w L. obwinionego z art. 92a k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym Dz. U. z 2012r. poz. 1137 na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 24 lutego 2015 r. sygnatura akt II W 856/14 I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w. umarza postępowanie karne przeciwko H. K. o wykroczenie z art. 92a k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym Dz. U. z 2012r. poz. 1137, a opisane w części wstępnej; II. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygnatura akt IV Ka 462/15 UZASADNIENIE Wyrokiem zaocznym z dnia 24 lutego 2015r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt II W 856/14, uznał H. K. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 91a kw w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j Dz.U. Nr 1137 z 2012r.) polegającego na tym, że w dniu (...) . w W. , o godzinie 11.24 kierując samochodem marki F. o numerze rejestracyjnym (...) w terenie zabudowanym na ulicy (...) przekroczył dozwoloną prędkość wynoszącą 50 km/h, poruszając się z prędkością 75 km/h, tj. o 25 km/h oraz obciążył obwinionego kosztami sądowymi w łącznej kwocie 130 złotych. Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się obwiniony, który w osobistej apelacji zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że strona pozywająca dopełniła wszelkich czynności aby pomiar prędkości wykonywany był zgodnie z prawem. Formułując ten zarzut, skarżący wniósł zmianę wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu i umorzenie postępowania ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Abstrahując w tym momencie od oceny trafności zarzutu apelacji, Sąd odwoławczy zobligowany był uchylić zaskarżony wyrok i postępowanie umorzyć, a to wobec stwierdzenia wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej określonej w art.,. 5 §1 pkt 9 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia w związku z art. 7 i art. 10b Ustawy z dnia 09.05.1996r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U z 2011r. Nr 7, poz. 29). Jak wynika m.in. z pism obwinionego, zweryfikowanych przez Sąd Okręgowy, jest on posłem Sejmu RP, uzyskał bowiem mandat poselski w wyborach parlamentarnych 2011r. Od tego momentu, tj. dnia ogłoszenia wyników wyborów, do dnia wygaśnięcia mandatu - jako poseł - nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zgody Sejmu (art. 7 ust. 1 w/wym. ustawy), a rozciąga ten obowiązek na odpowiedzialność za wykroczenia (art. 10b). Z akt sprawy II W 856/14 wynika, że takiej zgody na pociągnięcie H. K. do odpowiedzialności karnej za zarzucane wykroczenie Sejm RP nie wyraził, ani też nikt o taką zgodę nie występował. Także sam poseł oświadczenie o zrzeczeniu się immunitetu w tej sprawie nie złożył, a skoro tak, to prowadzenie postępowania nie było możliwe. Z tego też względu, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu, a samo postępowanie karne umorzeniu. Oskarżyciel winien zatem – zgodnie z regulacjami Ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora – wystąpić najpierw o stosowaną zgodę, by móc skutecznie wnieść wniosek o ukaranie, skutkujący dopuszczalnością wydania wyroku. O kosztach sądowych, związanych z postępowaniem w sprawie orzeczono zgodnie z brzmieniem art. 118§2 kpw w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 119 kpw .