IV KA 462/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok łączny Sądu Rejonowego, korygując sposób łączenia kar pozbawienia wolności na podstawie błędnej interpretacji art. 85 k.k., co skutkowało zmianą wymiaru kary łącznej.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelacje skazanego i jego obrońcy od wyroku łącznego Sądu Rejonowego. Stwierdzono obrazę art. 85 k.k. w zakresie łączenia kar, ponieważ nie uwzględniono chronologii wydawania pierwszych wyroków jednostkowych. W konsekwencji uchylono część wyroku łącznego i orzeczono nową karę łączną, uwzględniając korzystniejszą dla skazanego konfigurację kar jednostkowych i zasady łączenia kar.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał sprawę z apelacji skazanego A. M. oraz jego obrońcy od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim. Głównym zarzutem było naruszenie art. 85 k.k. poprzez błędne połączenie kar jednostkowych, które nie uwzględniało chronologii wydania pierwszego wyroku skazującego. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za zasadny, wskazując, że warunki do połączenia kar zachodziły jedynie wobec wyroków z lat 2010-2011, a nie obejmowały wszystkich wskazanych przez Sąd Rejonowy. W związku z tym, sąd pierwszej instancji nie mógł połączyć kar z wyroków z lat 2010 i 2012, a także z wyroku z 2011 roku, jeśli czyny popełniono po wydaniu pierwszego wyroku. Sąd Okręgowy, działając na korzyść skazanego, połączył kary z wyroków z lat 2004 (II K 353/04), 2011 (II K 9/10) i 2012 (II K 1060/10), wymierzając karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zaliczył również na poczet tej kary okresy pozbawienia wolności. Uchylono również rozstrzygnięcia dotyczące innych kar i umorzono postępowanie w zakresie niektórych wyroków. Zmieniono również rozstrzygnięcie o kosztach, zasądzając zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwalniając skazanego od wydatków.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Rejonowy naruszył art. 85 k.k. poprzez błędne połączenie kar, nie uwzględniając chronologii wydania pierwszego wyroku skazującego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na uchwałę SN I KZP 36/04, która precyzuje, że art. 85 k.k. odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem kolejnego przestępstwa. W analizowanej sprawie, przestępstwa popełnione po wydaniu pierwszego wyroku (II K 273/10) nie mogły być objęte tą samą karą łączną co te popełnione przed nim.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
skazany A. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokuratura Okręgowa w Piotrkowie Trybunalskim | organ_państwowy | prokurator |
| W. D. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (23)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
Przepis ten, kształtujący materialnoprawne przesłanki orzekania kary łącznej także w wyroku łącznym (z racji art. 569 § 1 kpk) stanowi, że jest to dopuszczalne tylko wtedy, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich. Znaczenie zawartego w art. 85 kk sformułowania „ zanim zapadł pierwszy wyrok ” zostało wyjaśnione w mającej moc zasady prawnej uchwale SN z dnia 25 lutego 2005 r. (I KZP 36/04, opubl. Legalis), w której jednoznacznie wskazano, że odnosi się ono tylko i wyłącznie do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (przestępstw), a tym samym, iż wyłączona jest dowolność w wyborze jednej z dwóch lub więcej wchodzących w grę konfiguracji kształtowania kary łącznej.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 71 § § 2
Kodeks karny
W zw. z art. 92 kk stwierdza, iż orzeczona w punkcie Ib) kara łączna pozbawienia wolności podlega skróceniu o okres 8 (ośmiu) dni, odpowiadający liczbie wykonanych 8 (ośmiu) stawek dziennych grzywny, wymierzonej wyrokiem opisanym w punkcie III części wstępnej wyroku.
kpk art. 437 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 577
Kodeks postępowania karnego
Na poczet orzeczonej w punkcie Ib) kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu karę pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem opisanym w punkcie VI części wstępnej zaskarżonego wyroku, odbytą w okresie czasu od dnia 19 sierpnia 2012 roku do dnia 08 lutego 2014 roku, a także okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 23 września 2009 roku do dnia 24 września 2009 roku w sprawie zakończonej wydaniem wyroku opisanego w punkcie V części wstępnej zaskarżonego wyroku.
kpk art. 572
Kodeks postępowania karnego
Umarza postępowanie także w zakresie wyroku opisanego w punkcie VII części wstępnej zaskarżonego wyroku.
k.k. art. 224 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 222 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 89 § § 1
Kodeks karny
Możliwość sięgania do rozwiązania wskazanego w tym przepisie może wszak, zgodnie z art. 4 § 1 kk, dotyczyć skazań za zbiegające się przestępstwa popełnione po dniu 7 czerwca 2010 r. (a więc po wejściu w życie nowelizacji kodeksu karnego z dnia 5 listopada 2009 r. – por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 r., V KK 146/13, opubl. Legalis).
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 85 k.k. przez Sąd Rejonowy w zakresie chronologii wydawania wyroków jednostkowych przy orzekaniu kary łącznej. Zaskarżenie wyroku wyłącznie na korzyść skazanego uniemożliwia orzekanie w sposób dla niego niekorzystny.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącej niewspółmierności (surowości) kar łącznych pozbawienia wolności wymierzonych przez Sąd Rejonowy (choć sąd odwoławczy nie rozstrzygał tej kwestii bezpośrednio, a skupił się na błędzie proceduralnym).
Godne uwagi sformułowania
do wymierzenia opisanych wyżej kar łącznych pozbawienia wolności doszło z obrazą art. 85 kk odnosi się ono tylko i wyłącznie do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa wyłączona jest dowolność w wyborze jednej z dwóch lub więcej wchodzących w grę konfiguracji kształtowania kary łącznej wyrok został zaskarżony wyłącznie na korzyść oskarżonego, co wyłączało dopuszczalność orzekania w kierunku przeciwnym
Skład orzekający
Stanisław Tomasik
przewodniczący
Ireneusz Grodek
sprawozdawca
Agnieszka Szulc-Wroniszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 85 k.k. dotycząca chronologii wydawania wyroków jednostkowych przy orzekaniu kary łącznej w wyroku łącznym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie wyrok łączny jest zaskarżony wyłącznie na korzyść skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowego aspektu prawa karnego wykonawczego – prawidłowego łączenia kar. Błędna interpretacja przepisu przez sąd niższej instancji i jej korekta przez sąd odwoławczy stanowi ciekawy przykład dla prawników.
“Błąd w sztuce orzekania kary łącznej: Sąd Okręgowy koryguje wyrok Sądu Rejonowego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 462/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SA w SO Stanisław Tomasik Sędziowie SO Ireneusz Grodek (spr.) SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Janusza Omyły po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 roku sprawy A. M. skazanego wyrokiem łącznym z powodu apelacji wniesionych przez skazanego i obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 9 października 2013 roku sygn. akt II K 354/13 na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk , art. 438 pkt 1 kpk , art. 624 § 1 kpk I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcia zawarte w punktach od 1 do 5 i w ich miejsce: a) rozwiązuje kary łączne pozbawienia wolności orzeczone w wyrokach opisanych w punktach V i VI części wstępnej zaskarżonego wyroku; b) na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami opisanymi w punktach III, V i VI części wstępnej zaskarżonego wyroku i wymierza skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności stwierdzając, iż w pozostałym zakresie wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu; c) na podstawie 71 § 2 kk w zw. z art. 92 kk stwierdza, iż orzeczona w punkcie Ib) kara łączna pozbawienia wolności podlega skróceniu o okres 8 (ośmiu) dni, odpowiadający liczbie wykonanych 8 (ośmiu) stawek dziennych grzywny, wymierzonej wyrokiem opisanym w punkcie III części wstępnej zaskarżonego wyroku; d) na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej w punkcie Ib) kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu karę pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem opisanym w punkcie VI części wstępnej zaskarżonego wyroku, odbytą w okresie czasu od dnia 19 sierpnia 2012 roku do dnia 08 lutego 2014 roku, a także okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 23 września 2009 roku do dnia 24 września 2009 roku w sprawie zakończonej wydaniem wyroku opisanego w punkcie V części wstępnej zaskarżonego wyroku; e) na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie także w zakresie wyroku opisanego w punkcie VII części wstępnej zaskarżonego wyroku; II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. D. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia skazanego A. M. od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 462 / 14 UZASADNIENIE Przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego wyroku łącznego były jednostkowe wyroki skazujące: 1. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 05 listopada 2004 roku w sprawie II K 353/04 za czyny popełnione w dniu 4 maja 2004 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 224 § 2 kk , za który na podstawie art. 224 § 2 kk wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w dniu 4 maja 2004 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 kk , za który na podstawie art. 226 § 1 kk wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w nocy z 17/18.05.2004 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 279 § 1 kk , za który na podstawie art. 279 § 1 kk i art. 33 § 2 k.k. wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności i 40 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda, gdzie na podstawie art. 85 kk i 86 § 1 kk za wyżej opisane przestępstwa wymierzono karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności, 2. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 14 marca 2006 roku w sprawie II K 535/05 za czyn popełniony w dniu 27 września 2005 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, w dniu 27 września 2005 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , za który na podstawie art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie na podstawie art. 85 kk i 86 § 1 kk za wyżej opisane przestępstwa wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 5 lat i na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzono karę 150 stawek po 10 złotych grzywny 3. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 21 października 2010 roku w sprawie II K 273/10 za czyn popełniony w dniu 07 kwietnia 2009 roku, wyczerpujący dyspozycje 233 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 233 § 1 k.k wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem na okres próby 5 lat, zaś na podstawie art. 71 § 1 k.k. karę 60 stawek po 10 złotych grzywny, po czym postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 roku Sądu Rejonowego w Tomasze Maz. w sprawie II Ko 3145/12 zarządzono wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności, 4. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 03 listopada 2011 roku w sprawie II K 706/11, za czyn popełniony w okresie od 17 lutego 2010 roku do 19 września 20 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 209 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 209 § 1 k wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, 5. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 11 kwietnia 2011 roku w sprawie II K 9/10 za czyn popełniony w dniu 23 września 2009 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 224 § 2 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 224 § 2 k.k. wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, w dniu 23 września 2009 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie na podstawie art. 85, 86 § 1 kk za wyżej opisane przestępstwa wymierzono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono na podstawie art. 63 § 1 kk okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23-24.09.2009 roku, 6. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 12 stycznia 2012 roku w sprawie II K 1060/10 za czyn popełniony w dniu 01 maja 2010 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, w dniu 01 maja 2010 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ; i art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , za który na podstawie art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności, w dniu 01 maja 2010 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 224 § 2 k.k. wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie na podstawie art. 85 k i 86 § 1 kk za wyżej opisane przestępstwa wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono na podstawie art. 63 § 1 k.k. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 01-02.05.2010 roku, 7. Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 15 listopada 2011 roku w sprawie II K 965/11 za czyn popełniony w dniu 24 maja 2011 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, w dniu 14 lipca 2011 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 222 § 1 k.k. w zw. art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 222 § 1 k.k. wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności, w dniu 14 lipca 2011 roku, wyczerpujący dyspozycję art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , za który na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, gdzie na podstawie art. 85, 86 § 1 kk za wyżej opisane przestępstwa wymierzono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono na podstawie art. 63 § 1 k.k. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24-25.05.2011 roku, oraz od 14-15.07.2011 roku. Zaskarżonym wyrokiem łącznym Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. min: 1. na podstawie art. 575 § 1 kpk stwierdził, iż tracą moc kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 11 kwietnia 2011 w sprawie II K 9/10, z dnia 12 stycznia 2012r. w sprawie II K 1060/10 oraz z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie II K 965/11, opisane w punktach V, VI i VII niniejszego wyroku, 2. na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 i § 2 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk za przestępstwa opisane w punktach : a) III iV wymierzył skazanemu A. M. karę łączną 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, b) VI i VII wymierzył skazanemu A. M. karę łączną 2 lat i 3 miesiące pozbawienia wolności, 3. na podstawie art. 577 kpk początek odbywania orzeczonej w punkcie 2 b) kary łącznej pozbawienia wolności określił na dzień 19 sierpnia 2012 r. zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 1060/10 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. i w sprawie II K 965/11 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. w dniach: 01-02.05.2010 roku , 24-25.05.2011 roku i 14-15.07.2011 roku, 4. na podstawie art. 577 kpk zaliczył na poczet w punkcie 2 a) kary łącznej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 9/10 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. w dniach: 23-24.09.2009 roku, 5. wyroki opisane w punktach: III, V , VI i VII w części dotyczącej kar pozbawienia wolności uznał za pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym, a w pozostałym zakresie pozostawił do odrębnego wykonania 6. umorzył postępowanie w części dotyczącej wydania wyroku łącznego obejmujące prawomocne skazanie w sprawach Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. o sygnaturach II K 353/04, II K 535/05 oraz II K 706/11 opisanych w punktach I,II i IV wyroku łącznego. Powyższy wyrok zaskarżył oskarżony oraz jego obrońca. Obrońca oskarżonego zakwestionował orzeczenie w części dotyczącej kary, zarzucając jej rażącą niewspółmierność ( surowość ) poprzez wymierzenie kar łącznych pozbawienia wolności w rozmiarach 2 lat i 9 miesięcy oraz 2 lat i 3 miesięcy. Wnosił o jego zmianę poprzez wymierzenie A. M. kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności w miejsce pierwszej z kar wymienionych w zdaniu poprzednim oraz kary 1 roku pozbawienia wolności w miejsce kary drugiej. Apelacja oskarżonego nie formułowała w sposób czytelny zarzutów odwoławczych. Skazany wnosił w niej o zmianę zaskarżonego wyroku przy uwzględnieniu najbardziej dla niego korzystnej konfiguracji kar jednostkowych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacje są skuteczne, albowiem niezależnie od podniesionych w nich zarzutów stwierdzić należy, iż do wymierzenia opisanych wyżej kar łącznych pozbawienia wolności doszło z obrazą art. 85 kk . Przepis ten, kształtujący materialnoprawne przesłanki orzekania kary łącznej także w wyroku łącznym ( z racji art. 569 § 1 kpk ) stanowi, że jest to dopuszczalne tylko wtedy, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich. Znaczenie zawartego w art. 85 kk sformułowania „ zanim zapadł pierwszy wyrok ” zostało wyjaśnione w mającej moc zasady prawnej uchwale SN z dnia 25 lutego 2005 r. ( I KZP 36/04, opubl. Legalis), w której jednoznacznie wskazano, że odnosi się ono tylko i wyłącznie do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (przestępstw), a tym samym, iż wyłączona jest dowolność w wyborze jednej z dwóch lub więcej wchodzących w grę konfiguracji kształtowania kary łącznej. W niniejszej sprawie oznaczało to – mając na względzie zestawienie dat popełnienia poszczególnych przestępstw oraz dat wydania jednostkowych wyroków skazujących – że wynikające z art. 85 kk warunki zachodziły względem kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach z punktów od III do VI części wstępnej zaskarżonego orzeczenia ( II K 273 / 10, II K 706 / 11, II K 9 / 10 oraz 1060 / 10 ). Pierwszym chronologicznie wyrokiem jednostkowym, który w nich zapadł, był wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 21 października 2010 r., wydany w sprawie II K 273 / 10, zaś wszystkie przestępstwa, które były przedmiotem osądu w tych sprawach, popełnione zostały przed tą datą. Tym samym Sąd Rejonowy nie mógł połączyć jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach z punktu VI i VII, albowiem przestępstwa będące przedmiotem osądu w sprawie II K 1060 / 10 popełnione były przed dniem 21 października 2010 r., zaś te, których dotyczyła sprawa II K 965 / 11, A. M. popełnił już po tej dacie. Innymi słowy, w omawianej konfiguracji procesowej, karą łączną mogły zostać objęte tylko te kary orzeczone w analizowanej grupie wyroków jednostkowych, które zostały wymierzone za przestępstwa popełnione przed 21 października 2010 r. Przestępstwa popełnione później mogą ewentualnie stanowić podstawę wydania kolejnej kary łącznej. W realiach niniejszej sprawy, przy właściwej ocenie przesłanek ujętych w art. 85 kk , dopuszczalne zatem było wydanie kary łącznej pozbawienia wolności z kar orzeczonych w sprawach opisanych w punktach III, IV, V i VI zaskarżonego wyroku, zaś odrębnemu ( samodzielnemu ) wykonaniu winna podlegać kara łączna orzeczona w sprawie z punktu VII ( dla oskarżonego rozwiązanie takie miało o tyle korzystny aspekt, iż w tej ostatniej sprawie kara łączna orzeczona została przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji ). Przy czym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie było przeszkód, by w zaistniałym układzie procesowym karę łączną pozbawienia wolności ukształtować z wszystkich kar jednostkowych, jakie orzeczone zostały sprawach opisanych w punktach III, IV, V i VI części wstępnej zaskarżonego wyroku. Co prawda w sprawie z punktu IV kara pozbawienia wolności orzeczona została z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, tym niemniej mając na względzie, iż przestępstwo, za które kara ta została wymierzona, trwało do 19 września 2010 r., zastosowanie mógł mieć przepis art. 89 § 1 kk . Możliwość sięgania do rozwiązania wskazanego w tym przepisie może wszak, zgodnie z art. 4 § 1 kk , dotyczyć skazań za zbiegające się przestępstwa popełnione po dniu 7 czerwca 2010 r. ( a więc po wejściu w życie nowelizacji kodeksu karnego z dnia 5 listopada 2009 r. – por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 r., V KK 146/13, opubl. Legalis). W postępowaniu apelacyjnym Sąd Okręgowy musiał już mieć jednak na względzie, iż wyrok został zaskarżony wyłącznie na korzyść oskarżonego, co wyłączało dopuszczalność orzekania w kierunku przeciwnym. Sąd Okręgowy nie mógł więc objąć karą łączną także kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 706 / 11, albowiem byłoby to de facto wprowadzenie do wykonania kary, która póki co nie ma charakteru bezwzględnej. W konsekwencji – karą łączną Sąd Okręgowy objął kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach z punktu III, V i VI części wstępnej zaskarżonego wyroku. Przy jej kształtowaniu, badając tzw. związek podmiotowo – przedmiotowy zachodzący między wchodzącymi w grę przestępstwami, Sąd Okręgowy wziął pod uwagę, iż przestępstwa ze sprawy II K 9 / 10 były popełnione tego samego dnia, w tym samym miejscu i skierowane przeciwko temu samemu rodzajowo dobru. Analogiczny wniosek odnosi się do przestępstw ze sprawy II K 1060 / 10. Z kolei oddzielał je znaczny odcinek czasowy od przestępstwa ze sprawy II K 273 / 10, które także godziło w zupełnie odmienny przedmiot ochrony. Mając nadto na uwadze przeciętną opinię o skazanym, Sąd Okręgowy zastosował zasadę wymiaru kary łącznej pośrednią pomiędzy absorpcją, a kumulacją. W konsekwencji – w porównaniu do tej wynikającej z zaskarżonego wyroku – sytuacja prawna skazanego uległa polepszeniu, albowiem skazany w miejsce dotychczasowych dwóch kar łącznych pozbawienia wolności w rozmiarze 2 lat i 9 miesięcy oraz 2 lat i 3 miesięcy, posiada obecnie do odbycia karę łączną wynikającą z niniejszego wyroku w rozmiarze 3 lat i 8 miesięcy, a także karę łączną 1 roku pozbawienia wolności ze sprawy II K 965 / 11. Mając na uwadze, iż grzywna wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. w sprawie II K 273 / 10 orzeczona została na podstawie art. 71 § 1 kk ( a zatem akcesoryjnie wobec orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ) i została częściowo wykonana, w sytuacji, gdy kara pozbawienia wolności objęta została karą łączną o charakterze bezwzględnym, wobec treści art. 71 § 2 kk w zw. z art. 92 kw, kara łączna pozbawienia wolności podlega skróceniu o okres odpowiadający liczbie wykonanych stawek dziennych.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI