IV KA 38/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który uniewinnił R. S. od zarzutu przestępnego składowania odpadów (art. 183 § 1 kk i art. 164 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że błędnie uznano brak dowodów na nabycie przez oskarżonego własności ruchomości na działce oraz że obszar ten jest w posiadaniu M. S. Sąd Okręgowy uznał jednak zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał, że apelacja miała wyłącznie polemiczny charakter i nie wykazała, aby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne bez podstawy dowodowej. Sąd odwoławczy potwierdził, że sąd pierwszej instancji przeprowadził komplet wnioskowanych dowodów, ocenił je prawidłowo i uwzględnił wszystkie istotne okoliczności. Ustalono, że oskarżony nabył prawo użytkowania wieczystego działki, ale poprzedni właściciel zawarł umowę podnajmu z M. S., który składował tam odpady i został za to prawomocnie skazany. Sąd Okręgowy podkreślił, że dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, by R. S. podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia. Argumentacja apelacji dotycząca posiadania odpadów przez R. S. została uznana za chybioną, gdyż działka pozostawała w posiadaniu M. S. na mocy umowy najmu. Sąd odwoławczy odrzucił również argument dotyczący porozumienia z dnia 27 marca 2023 roku, wskazując, że nie dotyczy ono okresu objętego aktem oskarżenia i nie ma znaczenia dla ustaleń faktycznych. Stwierdzono również, że apelujący nie wskazał konkretnych przepisów prawa, które miały zostać naruszone przez oskarżonego. Wobec bezzasadności zarzutów apelacyjnych i braku podstaw do uchylenia wyroku, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający. Koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o nielegalne składowanie odpadów, w szczególności w kontekście posiadania nieruchomości i odpowiedzialności za składowane odpady.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Brak wskazania konkretnych przepisów w zarzucie apelacyjnym jako istotny błąd proceduralny.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez błędne uznanie braku dowodów na nabycie przez oskarżonego własności ruchomości na działce i błędne ustalenie posiadania tej działki przez inną osobę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych okazał się chybiony.
Uzasadnienie
Apelacja miała wyłącznie polemiczny charakter i nie wykazała, aby ustalenia faktyczne były pozbawione podstaw dowodowych. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, uwzględnił istotne okoliczności i nie poczynił dowolnych ustaleń. Dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, że oskarżony podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia, a działka pozostawała w posiadaniu innej osoby na mocy umowy najmu.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił znaczenie umowy z dnia 27 marca 2023 roku zawartej pomiędzy M. S. a firmą (...) sp. z o.o. B. P. dla ustaleń faktycznych sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, umowa ta nie ma znaczenia dla prawidłowości ustaleń faktycznych sprawy.
Uzasadnienie
Wskazana umowa nie dotyczy okresu objętego aktem oskarżenia i apelujący nie wskazał, które jej okoliczności są istotne dla prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy.
Czy zarzut przestępnego składowania odpadów został sformułowany prawidłowo, z uwzględnieniem wskazania konkretnych przepisów prawa, które miały zostać naruszone?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, apelujący prokurator zaniechał wskazania konkretnych przepisów prawa, co utrudniło oskarżonemu prawo do obrony.
Uzasadnienie
Formułując zarzut, apelujący nie wskazał konkretnych przepisów prawa (administracyjnego, powszechnie obowiązującego czy prawa miejscowego), które miały stanowić o inkryminowanym działaniu oskarżonego, co utrudniło mu prawo do obrony. Sąd pierwszej instancji samodzielnie ocenił stan faktyczny w kontekście obowiązujących regulacji, w tym ustawy o odpadach.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 183 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 164 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.
Ustawa o odpadach
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie poczynił ustaleń faktycznych bez podstawy dowodowej. • Dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, że oskarżony R. S. podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia. • Działka pozostawała w posiadaniu M. S. na mocy umowy najmu, co wykluczało posiadanie jej przez oskarżonego. • Umowa z dnia 27 marca 2023 roku nie ma znaczenia dla ustaleń faktycznych sprawy, ponieważ nie dotyczy okresu objętego aktem oskarżenia. • Zarzut apelacyjny nie wskazał konkretnych przepisów prawa, które miały zostać naruszone przez oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym i przedwczesnym uznaniu, że nie ma dowodów na to, że R. S. nabywając prawo użytkowania wieczystego działki położonej przy ulicy (...) w G. nabył własność części ruchomych znajdujących się na działce, a nadto przyjęcie przez Sąd orzekający, że przedmiotowy obszar jest w fizycznym posiadaniu przez M. S., co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem R. S. od popełnienia zarzuconego mu czynu.
Godne uwagi sformułowania
Wyłącznie polemiczny charakter zarzutów apelacji nie mógł wpłynąć na zmianę stanowiska co do słuszności orzeczenia uniewinniającego oskarżonego od zarzucanego mu czynu. • Tego rodzaju zarzut mógłby zostać skutecznie podniesiony tylko wtedy, gdyby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne nie mające jakiegokolwiek oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo gdyby określonych ustaleń nie poczyniono, pomimo, że z przeprowadzonych i uznanych za wiarygodne dowodów określone fakty jednoznacznie wynikały. • Przeprowadzonej ocenie dowodów zatem nie można zarzucić dowolności czy powierzchowności. Te przymioty można natomiast przypisać uzasadnieniu apelacji. • Sam fakt braku akceptacji apelującego sądowej oceny zebranego materiału dowodowego i poczynionych w wyniku tej oceny ustaleń faktycznych, a we wniesionym środku odwoławczym prezentacji własnych wniosków, nie upoważnia do automatycznego uznania, że dokonana sądowa ocena jest błędna. • Wskazany M. S. – w niniejszej sprawie przesłuchany w charakterze świadka - wynajął przedmiotową nieruchomość w celu składowania paliw alternatywnych, po czym nawet zawnioskował o stosowne zezwolenie na zbieranie odpadów ( jak się dalej okazało - nieskutecznie), ale rzeczone odpady jednak zwoził na teren nieruchomości. • Formułując wobec oskarżonego zarzut przestępnego składowania odpadów cyt. „wbrew przepisom” zaniechał wskazania, jakie konkretnie przepisy prawa ( administracyjnego, powszechnie obowiązującego czy np. […]
Skład orzekający
Ewa Rusin
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Połyniak
sędzia
Sebastian Kowalski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o nielegalne składowanie odpadów, w szczególności w kontekście posiadania nieruchomości i odpowiedzialności za składowane odpady."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Brak wskazania konkretnych przepisów w zarzucie apelacyjnym jako istotny błąd proceduralny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii odpowiedzialności za nielegalne składowanie odpadów, co jest tematem istotnym z punktu widzenia ochrony środowiska i prawa karnego. Jednakże, rozstrzygnięcie opiera się na analizie faktów i dowodów, a nie na nowatorskiej interpretacji prawa, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności prawniczej.
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.