IV KA 38/24
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutu przestępnego składowania odpadów, uznając apelację prokuratora za bezzasadną.
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego uniewinniającego R. S. od zarzutu przestępnego składowania odpadów. Zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym uznaniu, że oskarżony nie nabył własności części ruchomych na działce i że obszar ten jest w posiadaniu innej osoby. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie poczynił ustaleń bez podstawy dowodowej. Utrzymano w mocy wyrok uniewinniający.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który uniewinnił R. S. od zarzutu przestępnego składowania odpadów (art. 183 § 1 kk i art. 164 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że błędnie uznano brak dowodów na nabycie przez oskarżonego własności ruchomości na działce oraz że obszar ten jest w posiadaniu M. S. Sąd Okręgowy uznał jednak zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał, że apelacja miała wyłącznie polemiczny charakter i nie wykazała, aby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne bez podstawy dowodowej. Sąd odwoławczy potwierdził, że sąd pierwszej instancji przeprowadził komplet wnioskowanych dowodów, ocenił je prawidłowo i uwzględnił wszystkie istotne okoliczności. Ustalono, że oskarżony nabył prawo użytkowania wieczystego działki, ale poprzedni właściciel zawarł umowę podnajmu z M. S., który składował tam odpady i został za to prawomocnie skazany. Sąd Okręgowy podkreślił, że dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, by R. S. podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia. Argumentacja apelacji dotycząca posiadania odpadów przez R. S. została uznana za chybioną, gdyż działka pozostawała w posiadaniu M. S. na mocy umowy najmu. Sąd odwoławczy odrzucił również argument dotyczący porozumienia z dnia 27 marca 2023 roku, wskazując, że nie dotyczy ono okresu objętego aktem oskarżenia i nie ma znaczenia dla ustaleń faktycznych. Stwierdzono również, że apelujący nie wskazał konkretnych przepisów prawa, które miały zostać naruszone przez oskarżonego. Wobec bezzasadności zarzutów apelacyjnych i braku podstaw do uchylenia wyroku, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający. Koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych okazał się chybiony.
Uzasadnienie
Apelacja miała wyłącznie polemiczny charakter i nie wykazała, aby ustalenia faktyczne były pozbawione podstaw dowodowych. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, uwzględnił istotne okoliczności i nie poczynił dowolnych ustaleń. Dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, że oskarżony podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia, a działka pozostawała w posiadaniu innej osoby na mocy umowy najmu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony R. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 183 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 164 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.
Ustawa o odpadach
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie poczynił ustaleń faktycznych bez podstawy dowodowej. Dowody nie dostarczyły podstaw do ustalenia, że oskarżony R. S. podejmował czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów w okresie objętym aktem oskarżenia. Działka pozostawała w posiadaniu M. S. na mocy umowy najmu, co wykluczało posiadanie jej przez oskarżonego. Umowa z dnia 27 marca 2023 roku nie ma znaczenia dla ustaleń faktycznych sprawy, ponieważ nie dotyczy okresu objętego aktem oskarżenia. Zarzut apelacyjny nie wskazał konkretnych przepisów prawa, które miały zostać naruszone przez oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym i przedwczesnym uznaniu, że nie ma dowodów na to, że R. S. nabywając prawo użytkowania wieczystego działki położonej przy ulicy (...) w G. nabył własność części ruchomych znajdujących się na działce, a nadto przyjęcie przez Sąd orzekający, że przedmiotowy obszar jest w fizycznym posiadaniu przez M. S., co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem R. S. od popełnienia zarzuconego mu czynu.
Godne uwagi sformułowania
Wyłącznie polemiczny charakter zarzutów apelacji nie mógł wpłynąć na zmianę stanowiska co do słuszności orzeczenia uniewinniającego oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Tego rodzaju zarzut mógłby zostać skutecznie podniesiony tylko wtedy, gdyby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne nie mające jakiegokolwiek oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo gdyby określonych ustaleń nie poczyniono, pomimo, że z przeprowadzonych i uznanych za wiarygodne dowodów określone fakty jednoznacznie wynikały. Przeprowadzonej ocenie dowodów zatem nie można zarzucić dowolności czy powierzchowności. Te przymioty można natomiast przypisać uzasadnieniu apelacji. Sam fakt braku akceptacji apelującego sądowej oceny zebranego materiału dowodowego i poczynionych w wyniku tej oceny ustaleń faktycznych, a we wniesionym środku odwoławczym prezentacji własnych wniosków, nie upoważnia do automatycznego uznania, że dokonana sądowa ocena jest błędna. Wskazany M. S. – w niniejszej sprawie przesłuchany w charakterze świadka - wynajął przedmiotową nieruchomość w celu składowania paliw alternatywnych, po czym nawet zawnioskował o stosowne zezwolenie na zbieranie odpadów ( jak się dalej okazało - nieskutecznie), ale rzeczone odpady jednak zwoził na teren nieruchomości. Formułując wobec oskarżonego zarzut przestępnego składowania odpadów cyt. „wbrew przepisom” zaniechał wskazania, jakie konkretnie przepisy prawa ( administracyjnego, powszechnie obowiązującego czy np. akty prawa miejscowego) stanowią o inkryminowanym umyślnym działaniu oskarżonego, zresztą i w uzasadnieniu aktu oskarżenia takich przepisów też nie przywołał. Wywiedziona apelacja także takich przepisów nie wskazuje. Główny skutek takiego zaniedbania to oczywiste utrudnienie oskarżonemu prawa do obrony.
Skład orzekający
Ewa Rusin
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Połyniak
sędzia
Sebastian Kowalski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o nielegalne składowanie odpadów, w szczególności w kontekście posiadania nieruchomości i odpowiedzialności za składowane odpady."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Brak wskazania konkretnych przepisów w zarzucie apelacyjnym jako istotny błąd proceduralny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii odpowiedzialności za nielegalne składowanie odpadów, co jest tematem istotnym z punktu widzenia ochrony środowiska i prawa karnego. Jednakże, rozstrzygnięcie opiera się na analizie faktów i dowodów, a nie na nowatorskiej interpretacji prawa, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności prawniczej.
Sektor
ochrona środowiska
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt IV Ka 38/24 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2024 r. 4Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: 1Przewodniczący: 1SSO Ewa Rusin (spr.) 1Sędziowie: 1SO Agnieszka Połyniak 2SR (del. do SO) Sebastian Kowalski 1Protokolant: 1Magdalena Telesz przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r. 6sprawy R. S. 7syna K. i W. z domu K. 8 urodzonego (...) we W. 9oskarżonego z art. 183 § 1 kk i art. 164 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk 10na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora 11od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu 12z dnia 15 listopada 2023 r., sygnatura akt III K 159/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. stwierdza, iż koszty procesu związane z postępowaniem odwoławczym ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt Ka 38/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 listopada 2023 r., sygnatura akt III K 159/23 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. R. S. Oskarżony był 4- krotnie karany sądownie za występki kwalifikowane m. in z art. 286 § 1kk i art. 270 § 1 kk . Dane o karalności z dnia 22.01.2024r. 1036 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dane o karalności z dnia 22.01.2024r. Niekwestionowane. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Apelacji prokuratora: błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym i przedwczesnym uznaniu, że nie ma dowodów na to, że R. S. nabywając prawo użytkowania wieczystego działki położonej przy ulicy (...) w G. nabył własność części ruchomych znajdujących się na działce, a nadto przyjęcie przez Sąd orzekający, że przedmiotowy obszar jest w fizycznym posiadaniu przez M. S. , co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem R. S. od popełnienia zarzuconego mu czynu, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego we wzajemnym powiązaniu, zaniechanie zweryfikowania autentyczności porozumienia, którego kopię przedłożył na etapie postępowania sądowego oskarżony, a zawartego pomiędzy M. S. , a firmą (...) sp. z o.o. B. P. oraz pominiecie okoliczności, na które wskazywał M. S. w swoim zeznaniu złożonym na etapie śledztwa, nie uprawniały Sądu I instancji do wydania wyroku uniewinniającego, czyniąc takie rozstrzygnięcie Sądu przy obecnym materiale dowodowym zdecydowanie przedwczesnym. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wyłącznie polemiczny charakter zarzutów apelacji nie mógł wpłynąć na zmianę stanowiska co do słuszności orzeczenia uniewinniającego oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych okazał się chybiony. Tego rodzaju zarzut mógłby zostać skutecznie podniesiony tylko wtedy, gdyby w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenia faktyczne nie mające jakiegokolwiek oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo gdyby określonych ustaleń nie poczyniono, pomimo, że z przeprowadzonych i uznanych za wiarygodne dowodów określone fakty jednoznacznie wynikały. Natomiast apelujący nie wykazał, by w niniejszym postępowaniu dokonano dowolnych ustaleń faktycznych bez podstawy dowodowej. Przeprowadzona w toku kontroli instancyjnej analiza dowodów sprawy oraz pisemnych motywów rozstrzygnięcia potwierdza jednoznacznie, że sąd I instancji przeprowadził komplet wnioskowanych dowodów zaś przy wyrokowaniu uwzględnił wszystkie ujawnione w toku rozprawy istotne okoliczności. Potwierdzeniem tego jest prawidłowa ich ocena, uargumentowana należycie w pisemnych motywach, z jednoznacznym wskazaniem, którym konkretnie dowodom dał wiarę i dlaczego tj. wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadka M. S. , wymienionym dokumentom), a którym wiary tej odmówił i z jakich powodów. Stanowisko sądu I instancji w tym zakresie jest jasne i przekonujące ( tu odsyła się do w pełni akceptowanych wywodów zawartych w sekcji 3.5 pisemnych motywów zaskarżonego wyroku). Przeprowadzonej ocenie dowodów zatem nie można zarzucić dowolności czy powierzchowności. Te przymioty można natomiast przypisać uzasadnieniu apelacji. Sam fakt braku akceptacji apelującego sądowej oceny zebranego materiału dowodowego i poczynionych w wyniku tej oceny ustaleń faktycznych, a we wniesionym środku odwoławczym prezentacji własnych wniosków, nie upoważnia do automatycznego uznania, że dokonana sądowa ocena jest błędna. Ustalono wszak w zaskarżonym wyroku fakt nabycia przez oskarżonego w dniu 26 września 2019 roku prawa do użytkowania wieczystego nieruchomości położonej na ul. (...) w G. od (...) Sp z o.o. Prawidłowo ustalił także sąd, iż poprzedni właściciel zawarł w dniu 20 grudnia 2017 r. na 10 lat umowę podnajmu tej nieruchomości firmie (...) . Wskazany M. S. – w niniejszej sprawie przesłuchany w charakterze świadka - wynajął przedmiotową nieruchomość w celu składowania paliw alternatywnych, po czym nawet zawnioskował o stosowne zezwolenie na zbieranie odpadów ( jak się dalej okazało - nieskutecznie), ale rzeczone odpady jednak zwoził na teren nieruchomości. Także trafnie sąd ustalił, że w dniu 5 czerwca 2018 roku Burmistrz G. Decyzją nr (...) wezwał M. S. do usunięcia odpadów, a także - że wobec składowania przedmiotowych odpadów bez stosownego pozwolenia – M. S. został skazany prawomocnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 12 kwietnia 2019r. za czyn kwalifikowany z art. 183 § 1 kk . Dowody zebrane w toku postępowania nie dostarczyły podstawy dla ustalenia, by w okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony R. S. podejmował jakiekolwiek czynności polegające na sprowadzaniu nowych odpadów, czy był ich wytwórcą, zresztą apelujący w tym zakresie ustaleń faktycznych wyroku nie sformułował zastrzeżeń. Akcentuje natomiast apelujący, iż z chwilą podpisania aktu notarialnego i wejścia w posiadanie przedmiotowej działki miał oskarżony pełną świadomość, że odpady tam się znajdują i z tego faktu oczywiście błędnie wywodzi, jakoby to R. S. był posiadaczem odpadów, pomijając tu skutki prawne wynikające z treści umowy najmu działki przez firmę M. S. , umowy obowiązującej do 31 grudnia 2027r. Oskarżony wszak skutecznie wykazał, że przedmiotowa działka pozostaje w posiadaniu M. S. wobec warunków tej umowy. Równie chybiony okazał się argument apelacji, iż skoro oskarżony przedstawił przed sądem I instancji kopię porozumienia datowanego na 27 marca 2023 roku zawartego pomiędzy M. S. a firmą (...) sp. z o.o. B. P. , to zasadnym było przesłuchanie B. P. na okoliczności dotyczące tej umowy i jej autentyczności ( bowiem zawarta umowa świadczy o tym, że M. S. niejako przyznaje się do władztwa nad nieruchomością, co jednak w dalszym ciągu nie znajduje pokrycia w zeznaniach M. S. ze śledztwa). Rzecz jednak w tym, że wskazana umowa z dnia 27 marca 2023 roku ( kopia k. 900 akt) nie ma żadnego znaczenia dla prawidłowości ustaleń faktycznych sprawy, bo nie tylko nie dotyczy okresu objętego aktem oskarżenia, nadto apelujący nie wskazał, które okoliczności umowy są w ogóle jego zdaniem istotne dla prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy. Wytknąć również należy apelującemu prokuratorowi, iż formułując wobec oskarżonego zarzut przestępnego składowania odpadów cyt. „wbrew przepisom” zaniechał wskazania, jakie konkretnie przepisy prawa ( administracyjnego, powszechnie obowiązującego czy np. akty prawa miejscowego) stanowią o inkryminowanym umyślnym działaniu oskarżonego, zresztą i w uzasadnieniu aktu oskarżenia takich przepisów też nie przywołał. Wywiedziona apelacja także takich przepisów nie wskazuje. Główny skutek takiego zaniedbania to oczywiste utrudnienie oskarżonemu prawa do obrony. Sąd I instancji dążąc do należytego wyjaśnienia sprawy przeprowadził samodzielną ocenę stanu faktycznego sprawy w kontekście obowiązujących regulacji prawnych, m. in. sięgając po przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U.2023.1587 t.j. z dnia 2023.08.10 ). Prawidłowość przedstawionego w tym zakresie wywodu, wspartego przywołanym tamże orzecznictwem sądów administracyjnych nie została przez apelującego w żaden sposób wzruszona ( sekcja 3.5 motywów zaskarżonego wyroku). Wniosek o uchylenie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutu apelacyjnego oraz brak innych podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania ( art. 437 § 2 kpk ). 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Nie wystąpiły. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie uniewinniające oskarżonego. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1. Bezzasadność zarzutów apelacyjnych - nie wykazanie przez apelującego podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania ( art. 437 § 2 kpk ). 2. W sprawie nie wystąpiły podstawy bezwzględne z art. 439 § 1 kpk dla uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów apelacyjnych. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Wobec nieuwzględnienia apelacji prokuratora na podstawie art. 636 § 1 kpk procesu związane z postępowaniem odwoławczym ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS SSO Agnieszka Połyniak SSO Ewa Rusin SSR (del. do SO) Sebastian Kowalski 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie uniewinniające 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę