IV Ka 376 / 15

Sprawa dotyczyła apelacji obrońcy oskarżonego K. K. od wyroku Sądu Rejonowego, który uznał go winnym dwóch czynów: naruszenia nietykalności cielesnej żony A. K. (1) (art. 217 § 1 kk) oraz naruszenia nietykalności cielesnej i spowodowania obrażeń u małoletniej córki A. K. (2) (art. 217 § 1 kk i art. 157 § 1 kk). Sąd Rejonowy odstąpił od wymierzenia kary za czyn wobec żony, a za czyn wobec córki wymierzył karę 40 stawek dziennych oraz nawiązkę. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa procesowego i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, badając sprawę z urzędu, stwierdził bezwzględną przyczynę odwoławczą w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 kpk) w części dotyczącej czynu na szkodę małoletniej córki. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego (I KZP 10/10) i wyrok Trybunału Konstytucyjnego (SK 5/12), sąd uznał, że rodzic nie może wykonywać praw małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym, gdy oskarżonym jest drugi z rodziców, bez ustanowienia kuratora. W związku z tym, wyrok w części dotyczącej czynu na szkodę córki został uchylony, a postępowanie umorzone. W odniesieniu do czynu na szkodę żony, sąd odwoławczy uznał apelację za bezzasadną. Zarzut obrazy przepisów dotyczących badań psychiatrycznych został uznany za chybiony, ponieważ wcześniejsze badania nie podważały poczytalności oskarżonego, a skarżący nie wykazał potrzeby przeprowadzenia nowych badań. Pozostałe zarzuty dotyczące oceny dowodów również uznano za niezasadne, wskazując na zgodność ustaleń Sądu Rejonowego z zeznaniami pokrzywdzonych, małoletniej córki (w zakresie opisu zdarzeń) oraz opiniami biegłych.

Zagadnienia prawne (3)