V Ka 323/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu obrazy prawa materialnego dotyczącej stosowania przepisów względniejszych.
Prokurator wniósł apelację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok, stwierdzając obrazę prawa materialnego (art. 4 k.k.) polegającą na zastosowaniu ustawy nowej zamiast względniejszej, co miało wpływ na wymiar kary. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy w Koszalinie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść skazanego M. K. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Białogardzie. Apelacja dotyczyła kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie I wyroku. Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego, w szczególności art. 4 k.k., poprzez zastosowanie ustawy nowej zamiast względniejszej przy orzekaniu kary łącznej. Dotyczyło to sytuacji, gdy część przestępstw popełniono przed wejściem w życie nowelizacji Kodeksu karnego z dnia 8 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy stwierdził również uchybienia w punkcie III wyroku oraz inne nieprawidłowości, takie jak nieczytelność dokumentu i brak ujawnienia akt spraw. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, nakazując uwzględnienie wskazówek sądu odwoławczego dotyczących stosowania przepisów względniejszych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego (art. 4 k.k.) poprzez zastosowanie ustawy nowej zamiast względniejszej, co miało wpływ na wymiar kary łącznej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że w przypadku przestępstw popełnionych przed wejściem w życie nowelizacji Kodeksu karnego z dnia 8 czerwca 2010 r., należy stosować przepisy w brzmieniu sprzed tej daty, jeśli są one względniejsze dla skazanego. Sąd Rejonowy nie zastosował tej zasady, łącząc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia wykonania, co było niedopuszczalne w świetle art. 4 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w części dotyczącej uchylenia wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel |
| adw. P. J. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (27)
Główne
k.k. art. 4
Kodeks karny
Nakazuje stosowanie ustawy względniejszej, jeśli w czasie orzekania obowiązuje inna ustawa niż w czasie popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Reguluje zasady łączenia kar.
k.k. art. 86 § §1 i §2
Kodeks karny
Reguluje zasady wymiaru kary łącznej.
Pomocnicze
k.k. art. 91 § §2
Kodeks karny
Dotyczy stosowania przepisów o zbiegu przestępstw przy łączeniu kar.
k.k. art. 89 § §1 a
Kodeks karny
Umożliwia orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, nawet gdy kary jednostkowe były warunkowo zawieszone (po nowelizacji z 8 czerwca 2010 r.).
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wniesienia apelacji z powodu rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 437 § §1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Reguluje zasady reformatoryjnego i kasatoryjnego orzekania przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia uchylenie wyroku z powodu rażącej niesprawiedliwości.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje sądowi opieranie się na wszystkich dowodach ujawnionych na rozprawie.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
k.p.k. art. 626 § §1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku art. §14 ust. 5
Dotyczy opłat za czynności adwokackie i kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
k.k. art. 286 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 297 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 227
Kodeks karny
k.k. art. 270 § §3
Kodeks karny
k.k. art. 71 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 271 § §3
Kodeks karny
k.k. art. 49 § ustawy o ochronie osób i mienia
Kodeks karny
k.k. art. 270 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 219
Kodeks karny
k.k. art. 221
Kodeks karny
k.k. art. 225 § §2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji zastosował ustawę nową zamiast względniejszej, co stanowi obrazę art. 4 k.k. Nieprawidłowe połączenie kar z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia wykonania. Nieujawnienie akt spraw podczas rozprawy odwoławczej stanowi obrazę przepisów postępowania.
Odrzucone argumenty
Apelacja prokuratora zarzucająca rażącą niewspółmierność kary łącznej (sąd odwoławczy uchylił wyrok na korzyść skazanego).
Godne uwagi sformułowania
dopuszczenie się oczywistej obrazy prawa materialnego tj. art. 4 kk polegającej na zastosowaniu ustawy nowej i orzeczeniu wobec skazanego w punkcie I kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności ustawa względniejsza dla skazanego, wykluczająca możliwość orzeczenia w opisanej sytuacji kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania
Skład orzekający
Andrzej Jaracz
przewodniczący
Grzegorz Polewiak
członek
Renata Rzepecka-Gawrysiak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady stosowania ustawy względniejszej (art. 4 k.k.) w kontekście wyroków łącznych, zwłaszcza po nowelizacjach Kodeksu karnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji połączenia kar z różnym statusem wykonania (zawieszone/niezawieszone) i popełnionych przed/po zmianach przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii wyroków łącznych i stosowania przepisów prawa karnego, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak błędy proceduralne i materialne mogą prowadzić do uchylenia orzeczenia.
“Błąd sądu w wyroku łącznym: uchylenie kary z powodu nieprawidłowego zastosowania prawa.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V Ka 323/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 lipca 2014r. Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia: SO Andrzej Jaracz Sędziowie: SO Grzegorz Polewiak SO Renata Rzepecka-Gawrysiak (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Jolanta Grosiak przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Katarzyny Słodzińskiej po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2014 r. sprawy M. K. skazanego wyrokiem łącznym na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie z dnia 01 kwietnia 2014r. sygn. akt VII K 680/13 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białogardzie do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. J. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt V Ka 323/14 UZASADNIENIE M. K. został skazany prawomocnymi wyrokami: 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 20 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII K 262/10 za czyn z art. 286 §1 k. k. w zb. z art. 270 §1 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. w zw. z art. 12 k. k. popełniony w okresie od 11 września 2009 r. do 21 października 2009 r. m. in. na: karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. czyn z art. 286 §1 k. k. w zb. z art. 270 §1 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. popełniony 06 listopada 2007 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (a łącznie na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania - której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono); 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 22 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII K 154/10 za czyn z 13 §1 k. k. z art. 286 §1 k. k. i art. 297 §1 k. k. i art. 270 §1 k. k. w zw. z art. 12 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. popełniony 30 lipca 2009 r. m. in. na: karę 10 miesięcy pozbawienia wolności -z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 33 §2 k. k. w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka (w całości wykonaną); 3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z 22 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 1135/10 za czyn z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 270 §1 k. k. i art. 227 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. przy zast. art. 12 k. k. popełniony w okresie od 7-8 kwietnia 2010 r. m. in. na: karę 6 miesięcy pozbawienia wolności - z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 33 §2 k. k. w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 28 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII K 265/10 za czyn z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 297 §1 k. k. i art. 11 §2 k.k. przy zast. art. 12 k. k. popełniony w okresie od 03 sierpnia 2007 r. do 10 września 2007 r. m. in. na: karę 8 miesięcy pozbawienia, za ciąg czynów, w tym czyny z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 297 §1 k. k. i art. 11 §2 k.k. oraz czyn z art. 13 §1 k. k. w zw. z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 297 §1 k. k. i art. 11 §2 k.k. przy zast. art. 12 k. k. , popełnionych w okresie od 23 lutego 2009 r. do 14 lipca 2009 r. na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz za ciąg czynów z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 12 k. k. , popełnionych w okresie od 28 lutego 2009 r. do 18 kwietnia 2009 r. na karę roku pozbawienia wolności (a łącznie na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania - której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono); 5. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 17 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII K 141/11 za czyn z art. 270 §1 k. k. popełniony 02 września 2010 r. m. in. na: karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 270 §3 k. k. popełniony w sierpniu 2010 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności (a łącznie na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania - której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono) oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 71 §1 k. k. w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka; 6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 17 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII K 64/11 za czyn z art. 286 §1 k. k. w zb. z art. 271 §3 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. , popełniony 13 maja 2010 r. m. in. na: karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 33 § 2 k. k. w wymiarze 60 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka - obecnie skierowaną do wykonania w formie prawomocnie określonej zastępczej kary 30 dni pozbawienia wolności; 7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 14 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII K 140/11 za ciąg czynów z art. 286 §1 k. k. i art. 270 §1 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. , popełnionych w okresie od 29 marca 2010 r. do 07 kwietnia 2010 r. m. in. na: karę roku pozbawienia wolności (z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art, 33 §2 k. k. w wymiarze 120 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka - obecnie skierowaną do wykonania w formie prawomocnie określonej zastępczej kary 60 dni pozbawienia wolności; 8. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 21 maja 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII K 350/11: za czyn z art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 12 k. k. popełniony w okresie od 10 lipca 2009 r. do 05 sierpnia 2009 r. m. in. na: karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 33 §2 k. k. w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka; za czyn z art. 270 §1 k. k. popełniony w październiku 2009 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; za czyn z art. 49 ustawy o ochronie osób i mienia popełniony w okresie od października 2009 r. do lutego 2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 270 §2 k. k. popełniony w okresie od 01-08 marca 2011 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności (a łącznie na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania -której wykonanie następnie prawomocnie zarządzono); 9. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 19 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII K 301/12 za czyn z art. 219 k. k. popełniony w okresie od 01 czerwca 2011 r. do 01 września 2011 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 221 k. k. popełniony w okresie od 14 czerwca 2011 r. do 30 września 2011 r. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności, za czyn z art.225 §2 k. k. popełniony w okresie od 05 sierpnia 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 270 §1 k. k. popełniony w czerwcu 2011 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (a łącznie na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności); 10. wyrokiem Sądu Rejonowego w Łobzie z 07 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 296/12 za czyn z art. 286 § 1 k. k. popełniony 19 września 2011 r. na karę roku pozbawienia wolności; 11. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z 21 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 346/12 za czyn z art. 13 §1 k. k. w zw. z art. 286 §1 k. k. w zb. z art. 270 §1 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; 12. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie (w VII Zamiejscowym Wydziale Karnym w Świdwinie) z 17 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt VII K 144/13 za ciąg czynów z art. 297 §1 k. k. i art. 286 §1 k. k. w zw. z art. 11 §2 k. k. w zw. z art. 12 k. k. 5 popełnionych w okresie od 16 października 2009 r. do 14 grudnia 2009 r. m. in. na: karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz na karę grzywny wymierzoną na podstawie art. 33 §2 k. k. w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka oraz za ciąg czynów z art. 219 k. k. , popełnionych w okresie od 11 stycznia 2010 r. do 01 lutego 2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a łącznie na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Rejonowy w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie wyrokiem łącznym z dnia 01 kwietnia 2014r. sygn. akt VII K 680/13: I. na podstawie art. 85 k. k. i art. 86 §1 k. k. przy zast. art. 91 §2 k. k. połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. K. ww. sześcioma wyrokami wydanymi w ww. sprawach o sygn. akt VII K 262/10, VII K 154/10, VII K 265/10, VII K 140/11, VII K 144/13 oraz II K 1135/10 i wymierzył mu łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 85 k. k. i art. 86 §1 i §2 k. k. przy zast. art. 91 §2 k. k. łączy kary grzywien orzeczone wobec skazanego M. K. ww. trzema wyrokami w ww. sprawach o sygn. akt VII K 154/10, II K 1135/10 oraz VII K 140/11 i wymierzył mu karę łączną grzywny w ilości 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 złotych, III. na podstawie art. 85 k. k. i art. 86 §1 k. k. połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. K. ww. trzema wyrokami w ww. sprawach o sygn. akt VII K 141/11, VII K 64/11 oraz VII K 350/11 i wymierzył mu łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 85 k. k. i art. 86 §1 i §2 k. k. połączył kary grzywien orzeczone wobec skazanego M. K. ww. trzema wyrokami w ww. sprawach o sygn. akt VII K 64/11 oraz VII K 350/11 i wymierzył mu karę łączną grzywny w ilości 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 złotych, V. na podstawie art. 85 k. k. i art. 86 §1 k. k. połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. K. ww. trzema wyrokami w ww. sprawach o sygn. akt VII K 301/12, II K 296/12 oraz II K 346/12 oraz karę ograniczenia wolności orzeczoną wobec niego ww. wyrokiem w ww. sprawie o sygn. akt VII K 301/12 i wymierzył mu łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności, VI. na podstawie art. 63 §1 k. k. na poczet orzeczonych mocą niniejszego wyroku kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył skazanemu M. K. wszystkie okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w tych sprawach, w których zostały orzeczone kary podlegające danemu łączeniu, VII. na podstawie art. 575 §1 k. p. k. stwierdził, że poprzedni wyrok łączny z 31 sierpnia 2012 r. wydany wobec skazanego M. K. przez tutejszy sąd w sprawie o sygn. akt VII K 135/12 traci moc, VIII. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach, opisanych w części wstępnej niniejszego wyroku łącznego pozostawił do odrębnego wykonania, IX. początek każdej z kar łącznych orzeczonych mocą niniejszego wyroku ustalił na pierwszy dzień jej faktycznego odbywania, X. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. J. z Kancelarii Adwokackiej w B. kwotę 147,60 złotych, w tym 23 % podatku VAT za nieopłaconą pomocą prawną udzieloną skazanemu z urzędu, XI. kosztami w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciążył Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator. Prokurator na podstawie art. 425 kpk i art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść skazanego M. K. w części dotyczącej wymierzenia mu w punkcie I kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, łączącej kary pozbawienia wolności orzeczone uprzednio za poszczególne przestępstwa i ciągi przestępstw: - wyrokiem Sądu Rejonowego w z 20 dnia kwietnia 2010 r. o sygn. akt VII K 262/10, - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 22 czerwca 2010 r. o sygn. akt VII K 154/10, - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 14 września 2011 r. o sygn. akt VII K 140/11; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 17 dnia kwietnia 2013 r. o sygn. akt VII K 144/13; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 22 grudnia 2010 r. o sygn. akt II KI 135/10. Powołując się na przepis art. 438 pkt 4 kpk , wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej w pkt I kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, łączącej kary pozbawienia wolności orzeczone uprzednio za poszczególne przestępstwa i ciągi przestępstw: - wyrokiem Sądu Rejonowego w z 20 dnia kwietnia 2010 r. o sygn. akt VII K 262/10; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 22 czerwca 2010 r. o sygn. akt VII K 154/10; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 14 września 2011 r. o sygn. akt VII K 140/11; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 17 dnia kwietnia 2013 r. o sygn. akt VII K 144/13; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 22 grudnia 2010 r. o sygn. akt IIK 1135/10 - wobec ilości popełnionych przez skazanego przestępstw w krótkich odstępach czasu, dotychczasowego sposobu życia M. K. oraz zawartości kryminalnej przestępczej działalności skazanego, jak również zasad dyrektyw prewencji indywidualnej i generalnej. Podnosząc powyższy zarzut, w oparciu o art. 437 § 1 i 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez podwyższenie wobec skazanego M. K. wymiaru kary łącznej orzeczonej za poszczególne przestępstwa i ciągi przestępstw: - wyrokiem Sądu Rejonowego w z 20 dnia kwietnia 2010 r. o sygn. akt VII K 262/10; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 22 czerwca 2010 r. o sygn. akt VII K 154/10; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 14 września 2011 r. o sygn. akt VII K 140/11; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 17 dnia kwietnia 2013 r. o sygn. akt VII K 144/13; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 22 grudnia 2010 r. o sygn. akt IIK 1135/10 - z 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności do 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz o pozostawienie pozostałych rozstrzygnięć w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniesiona w tej sprawie apelacja na niekorzyść skazanego spowodowała wskutek kontroli odwoławczej wyroku konieczność uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania i to na korzyść skazanego. Sąd pierwszej instancji orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do orzeczeń objętych rozstrzygnięciem w punkcie I sentencji zaskarżonego wyroku dopuścił się oczywistej obrazy prawa materialnego tj. art. 4 kk polegającej na zastosowaniu ustawy nowej i orzeczeniu wobec skazanego w punkcie I kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności za zbiegające się przestępstwa, za które na mocy wyroków jednostkowych orzeczono karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (VII K 262/10, VII K 154/10, VII K 265/10 i II K 1135/10) oraz karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (sygn. VII K 144/13 i VII K 140/11), pomimo, iż w czasie popełnienia przestępstwa objętego wyrokiem w sprawie VII K 144/13 tj. X-XII 2009r. oraz w czasie popełnienia przestępstwa objętego wyrokiem w sprawie VII K140/11 tj. 29.03-07.04.2010r. obowiązywała ustawa względniejsza dla skazanego, wykluczająca możliwość orzeczenia w opisanej sytuacji kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności . Z dniem 08 czerwca 2010r. zmianie uległ przepis art. 89 § 1 kk , a dodano przepis art. 89 § 1 a kk , zgodnie z którym: w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Przypomnieć należy, że w związku z nowelą Kodeksu karnego z dnia 05.11.2009r., która weszła w życie z dniem 08 czerwca 2010 roku – po tym dniu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego sąd powinien rozważyć „względność ” ustaw przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu. Prowadzi to do wniosku, iż jeśli choć jedno z przestępstw wchodzących w skład realnego zbiegu, za które orzeczono kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i bez warunkowego zawieszenia wykonania, zostało popełnione przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, należy stosować, jako względniejszy, Kodeks karny w brzmieniu sprzed dnia 08 czerwca 2010r. (vide- wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013r. sygn. II KK 84/12. Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że czyny objęte postępowaniem w sprawie VII K 144/13 oraz w sprawie VII K 140/11 zostały popełnione przed wejściem w życie ustawy zmieniającej tj. do dnia 08 czerwca 2010r. – do nich należałoby zastosować przepis art. 4 kk , a zatem wyłączone było zastosowanie przepisu art. 89 § 1 a , co jednak uczynił sąd pierwszej instancji. Zgodnie z przytoczonym wyżej poglądem Sądu Najwyższego, który akceptuje sąd odwoławczy, orzekając w przedmiocie wyroku łącznego w niniejszej sprawie należałoby zastosować jako przepisy względniejsze Kodeks karny sprzed zmiany z dnia 05.11.2009r. Podobna sytuacja dotyczy rozstrzygnięcia sądu w punkcie III, w którym sąd połączył kare pozbawienia wolności orzeczoną z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za czyn popełniony do czerwca 2010r. (VII K 64/11) z karami bezwzględnymi pozbawienia wolności (VII K 141/11 i VII K 350/11). Rozstrzygnięcie to również dotknięte jest uchybieniem w postaci obrazy art. 4 kk . Ponieważ utrzymanie w mocy tego punktu wyroku byłoby rażąco niesprawiedliwe wyrok i w tej części należało uchylić ( art. 440 kpk ). Z urzędu wskazać należy, że zaskarżony wyrok jest nieczytelny z uwagi na omyłki pisarskie( sprostowanie wyroku nie odnotowane w oryginale k. 81) i jego uzupełnienie (k. 105). Sąd odwoławczy poczytuje również za uchybienie procesowe, stanowiące obrazę przepisów postępowania- art. 410 kpk , która mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, polegające na nieujawnieniu na rozprawie akt spraw dotyczących skazanego, a podlegających badaniu w sprawie o wydanie wyroku łącznego. W ocenie sądu odwoławczego nie wydaje się prawidłowym takie procedowanie w sprawie, które ogranicza się jedynie do zapoznania się z odpisami orzeczeń bez zapoznania się z aktami spraw, które wszak mogą zawierać nowe informacje np. o wszczęciu postępowania w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności. Reasumując, wniesiona tej sprawie apelacja prokuratora dotycząca punktu I wyroku spowodowała koniczność uchylenia zaskarżonego wyroku w tej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W pozostałej części uchylenie zaskarżonego wyroku jest uzasadnione stwierdzeniem rażącej niesprawiedliwości orzeczenia ( art. 440 kpk ), która wyraża się w stwierdzeniu oczywistych uchybień w punkcie III i powiązaniu pozostałych rozstrzygnięć ze sobą. Utrzymanie w mocy jedynie fragmentu zaskarżonego wyroku, przy stwierdzonych uchybieniach dotyczących innych części wyroku, jego nieczytelności, omyłek pisarskich, spowodowałoby nieczytelność sytuacji prawnej skazanego. Wobec tego, że uchybienia sądu orzekającego są tego rodzaju, że nie jest możliwe wydanie orzeczenia reformatoryjnego, koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania . Orzeczenie Sądu Okręgowego zapadło na podstawie art. 437 § 2 kpk . Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd orzekający uwzględni uwagi sądu odwoławczego oraz podejmie decyzję w przedmiocie wniosku o wydanie wyroku łącznego, bacząc na regulację przepisu art. 4 kk . O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 634 i art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 02.163.1348. ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI