IV KA 361/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację oskarżyciela posiłkowego dotyczącą obowiązku naprawienia szkody za bezzasadną z powodu jego zaniedbań procesowych.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację oskarżyciela posiłkowego Z. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie, który skazał R. O., G. K. i S. K. za usiłowanie kradzieży bramy. Oskarżyciel posiłkowy zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i brak rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną, wskazując na zaniedbania procesowe pokrzywdzonego, który nie podniósł kwestii szkody w odpowiednim czasie i nie stawił się na rozprawie.
Sąd Okręgowy w Świdnicy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie, uznając apelację oskarżyciela posiłkowego Z. Z. za oczywiście bezzasadną. Sprawa dotyczyła usiłowania kradzieży bramy wartości 2000 złotych przez R. O., G. K. i S. K., którzy zostali skazani na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Oskarżyciel posiłkowy w swojej apelacji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na pominięciu kwestii szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu i braku rozstrzygnięcia o obowiązku jej naprawienia. Sąd Okręgowy podkreślił, że oskarżyciel posiłkowy był wielokrotnie pouczany o swoich uprawnieniach procesowych, w tym o możliwości dochodzenia naprawienia szkody. Mimo przystąpienia do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego, nie stawił się na rozprawie, na której mógł podnieść te kwestie. Sąd uznał, że działania oskarżyciela posiłkowego zmierzające do uzyskania odszkodowania były spóźnione, a sąd pierwszej instancji, działając zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego, nie mógł orzec o obowiązku naprawienia szkody. Sąd wskazał również, że pokrzywdzony może dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli pokrzywdzony zaniedbał swoje obowiązki procesowe i nie podniósł kwestii szkody w toku postępowania jurysdykcyjnego, sąd nie ma obowiązku orzekać o obowiązku naprawienia szkody.
Uzasadnienie
Oskarżyciel posiłkowy był pouczony o swoich uprawnieniach, w tym o możliwości dochodzenia naprawienia szkody. Mimo to, nie stawił się na rozprawie, na której mógł podnieść te kwestie. Sąd pierwszej instancji, działając zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego, nie mógł orzec o obowiązku naprawienia szkody. Pokrzywdzony może dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Oskarżeni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. O. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| G. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. Z. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Julita Podlewska | osoba_fizyczna | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 53
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 54
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 62
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 335 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja oskarżyciela posiłkowego jest oczywiście bezzasadna z uwagi na jego zaniedbania procesowe. Pokrzywdzony był wielokrotnie pouczany o swoich uprawnieniach procesowych. Brak stawiennictwa na rozprawie uniemożliwił sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcie o obowiązku naprawienia szkody. Kwestię naprawienia szkody można dochodzić na drodze postępowania cywilnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i pominięcia kwestii szkody przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
apelacja jest oczywiście bezzasadna działania oskarżyciela posiłkowego zmierzające do uzyskania (być może uzasadnionego) odszkodowania za faktyczne szkody wyrządzone przez oskarżonych, należy uznać za spóźnione zaniedbania tego nie uzupełnił (na skutek nieusprawiedliwionej nieobecności) w postępowaniu jurysdykcyjnym pokrzywdzony może oczywiście dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego
Skład orzekający
Mariusz Górski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie na konsekwencje procesowe zaniedbań pokrzywdzonego w dochodzeniu naprawienia szkody oraz możliwości dochodzenia roszczeń na drodze cywilnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i braku aktywności pokrzywdzonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady procesowe dotyczące dochodzenia naprawienia szkody w postępowaniu karnym i konsekwencje zaniedbań strony.
“Czy spóźnione dochodzenie odszkodowania w procesie karnym przekreśla szansę na jego uzyskanie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt IV Ka 361/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Agnieszka Kaczmarek przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 roku sprawy R. O. , G. K. i S. K. oskarżonych z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego Z. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 7 lutego 2014 roku, sygnatura akt II K 1356/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. wydatkami związanymi z postępowaniem odwoławczym obciąża oskarżyciela posiłkowego Z. Z. , zwalniając go jednocześnie od ponoszenia opłaty za to postępowanie. Sygn. akt IV Ka 361/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem R. O. , G. K. i S. K. uznani zostali za winnych tego, że w dniu 3 grudnia 2013 roku w P. , działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim zdjęciu z budynku gospodarczego usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia bramy przesuwanej dwuskrzydłowej wartości 2000 złotych działając na szkodę Z. Z. lecz zamierzonego czynu nie osiągnęli z uwagi na interwencję patrolu Policji, to jest za winnych popełnienia czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk i za to na podstawie art. 14 § 1kk w zw. z art. 278 § 1 kk wymierzono R. O. i G. K. kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na okres lat 3 ( art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk ), zaś S. K. karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2 ( art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 pkt 1 kk ). Wyrok powyższy zaskarżył oskarżyciel posiłkowy Z. Z. , a z treści jego osobistej apelacji wynika zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przejawiający się w pominięciu kwestii związanych ze szkodą jaką sprawcy wyrządzili pokrzywdzonemu, a co w konsekwencji doprowadziło do braku rozstrzygnięcia w części tyczącej obowiązku naprawienia owej szkody przez oskarżonych. W konsekwencji apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest oczywiście bezzasadna. Działania oskarżyciela posiłkowego zmierzające do uzyskania (być może uzasadnionego) odszkodowania za faktyczne szkody wyrządzone przez oskarżonych, należy uznać za spóźnione. I tak Z. Z. został pouczony w trackie postępowania przygotowawczego o jego uprawnieniach, a w szczególności o treści art. 53, 54 oraz 62 kpk . Następnie o stosownych uprawnieniach pouczył Z. Z. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie przesyłając mu zawiadomienie o wniesieniu aktu oskarżenia wraz z wnioskiem złożonym w trybie art. 335 § 1 kpk . Pokrzywdzony wiedział zatem, że sprawa rozpoznawana będzie na posiedzeniu oraz jakie mogą mieć konsekwencje tego typu procedury. Znamiennym jest, że Z. Z. skorzystał z owego pouczenia i 16 stycznia 2014 roku złożył oświadczenie o chęci przystąpienia do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Mimo tego, nie stawił się w Sądzie 7 lutego 2014 roku (mimo zawiadomienia go o terminie) i choć stał się wówczas oskarżycielem posiłkowym, nie skorzystał ze swoich uprawnień. O treści wyroku dowiedział się zatem, dopiero po doręczaniu odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, po czym złożył omawianą obecnie apelację. Mając na względzie powyższe, zważywszy, że w postępowaniu przygotowawczym pokrzywdzony nie podał jakichkolwiek faktów mogących wskazywać na dokonanie przez sprawców uszkodzeń bramy, którą usiłowali zabrać, a przy tym zaniedbania tego nie uzupełnił (na skutek nieusprawiedliwionej nieobecności) w postępowaniu jurysdykcyjnym - Sąd I instancji wydał wyrok zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego, w którym, co wydaje się oczywistym nie mogło zapaść rozstrzygnięcie co do obowiązku naprawienia szkody i dlatego apelacja Z. Z. nie mogła być uwzględniona. Już tylko na marginesie należy wskazać, że pokrzywdzony może oczywiście dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI