VI Ka 239/15

Sygn. akt VI Ka 239/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski Protokolant Małgorzata Zawadzka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Dariusza Kończyka po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 roku sprawy J. M. i Ł. R. oskarżonych z art. 279 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt II K 447/14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonych J. M. i Ł. R. w ten sposób, że uchyla orzeczenie z punktu III i na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec obydwu oskarżonych obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody poprzez uiszczenie na rzecz Zakładu (...) Sp. z o.o. kwoty 10.100,15 złotych (dziesięć tysięcy sto złotych piętnaście groszy), II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. K. kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 239/15 UZASADNIENIE Ł. R. i J. M. zostali oskarżeni o to że: w okresie od 11 do 12 kwietnia 2014r. w L. , woj. (...) , przy ul. (...) , na terenie Cmentarza (...) , po uprzednim bezprawnym wejściu w posiadanie oryginalnego klucza, otworzyli zamek drzwi wejściowych do pomieszczenia gospodarczego, z którego następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia drabiny aluminiowej wartości 160 zł, a następie przy użyciu tej drabiny i podstawienia jej pod okno budynku usług pogrzebowych i wejściu na tą drabinę, po uprzednim wybiciu szyby nieustalonym narzędziem, dostali się do wnętrza budynku, a następnie do pomieszczenia biurowego, z którego następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia kasetki z zawartością pieniędzy w kwocie 6.321,77 zł, laptopa A. , wartość 2.495 zł, wraz z torbą do laptopa marki M. wartości 50 zł, aparatu fotograficznego N. (...) wartości 1.207,38 zł wraz z kartą pamięci P. , do aparatu, wartość 26 zł, działając na szkodę Zakładu (...) Sp. z o.o. w L. , tj. o czyn z art. 279 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 3 marca 2015 roku w sprawie sygn. akt II K 447/14: I. uznał oskarżonych Ł. R. i J. M. winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 279 § 1 kk i za to na podstawie art. 279 § 1 kk wymierzył im kary po 1 (jeden) rok pozbawienia wolności, każdemu z nich; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wymierzone oskarżonym Ł. R. i J. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata, dla każdego z nich; III. na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał oskarżonych Ł. R. i J. M. do solidarnego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Zakładu (...) Sp. z o.o. w L. kwoty 10.100,15 zł (dziesięć tysięcy sto złotych 15/100) w terminie 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o Adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. J. K. koszty nieopłaconej obrony z urzędu w kwocie 516 zł (pięćset szesnaście złotych) w tym podatek VAT, V. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierza im opłaty. Z wyrokiem tym nie zgodził się prokurator. Prokurator w apelacji: I. na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk , art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonych Ł. R. i J. M. , w części dotyczącej orzeczenia o karze, II. powołując się na przepis art. 438 pkt 1 kpk , wyrokowi temu zarzucił: obrazę przepisów prawa karnego materialnego, wyrażonego w art. 46 § 1 k.k. , poprzez jego nie zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonych środka probacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem- na podstawie art. 72 § 2 k.k. , w sytuacji gdy Sąd I instancji był obligowany do orzeczenia środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 k.k. , wobec złożenia stosownego wniosku przez przedstawiciela pokrzywdzonego podmiotu, III. powołując się na przepis art. 437 § 2 k.p.k. Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w jego pkt III i orzeczenie w stosunku do Ł. R. i J. M. środka karnego w postaci solidarnego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości, poprzez zapłatę na rzecz Zakładu (...) Sp. z o.o. w L. kwoty 10100,15 (dziesięciu tysięcy stu 15/100) zł- na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów i dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Kwalifikacja prawna czynu nie budzi wątpliwości i jest prawidłowa. Kara orzeczona nie razi swoją surowością. Rację ma jednak apelujący, iż Sąd I instancji z obrazą art. 46 § 1 kk nie orzekł na tej podstawie obowiązku naprawienia szkody pomimo złożonego w tym zakresie wniosku. Wniosek o orzeczenie naprawienia szkody w oparciu o art. 46 § 1 kk został złożony przez pokrzywdzonego w toku postępowania przygotowawczego (k. 59 akt) co obligowało sąd do orzeczenia tego obowiązku na tej właśnie podstawie a nie w oparciu o przepis art. 72 § 2 kk . Z tych przyczyn zaskarżony wyrok należało zmienić poprzez uchylenie pkt III części dyspozytywnej i orzeczenie na podstawie art. 46 § 1 kk wobec oskarżonych obowiązku naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego kwoty 10100,15 zł- art. 437 § 2 kpk . W pozostałej części zaskarżany wyrok jako trafny utrzymano w mocy- art. 437 § 1 kpk . O kosztach obrońcy z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze . Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego na zasadach słuszności albowiem nie mogą ani ponosić konsekwencji wynikających z błędu sądu.