IV Ka 347 / 21

Sąd Okręgowy
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko zdrowiu i życiuŚredniaokręgowy
kara pozbawienia wolnościapelacjasąd odwoławczywymiar karywarunkowe zawieszenie karyśrodki odurzającestopień społecznej szkodliwości

Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając zarzut rażącej surowości kary za niezasadny i odrzucając wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy rozpatrzył apelację obrońcy i oskarżonego dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim, który skazał oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia. Apelujący zarzucali rażącą surowość kary, wskazując na niekaralność oskarżonego, przyznanie się do winy i skruchę. Sąd odwoławczy uznał te argumenty za niezasadne, podkreślając wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i brak podstaw do warunkowego zawieszenia kary, biorąc pod uwagę przemyślane zaangażowanie oskarżonego w proceder.

Sąd Okręgowy w ramach rozpoznania apelacji obrońcy i oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 18 grudnia 2020 r. (sygn. akt II K 635/20) analizował zarzut rażącej surowości wymierzonej kary. Apelujący domagali się warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, powołując się na pozytywne cechy oskarżonego, takie jak niekaralność, przyznanie się do winy, skrucha, nienaganne zachowanie po popełnieniu przestępstwa oraz jego obecną sytuację życiową i rodzinną. Sąd odwoławczy, choć nie kwestionował wagi tych okoliczności, uznał, że zostały one wystarczająco uwzględnione przez sąd pierwszej instancji przy wymiarze kary, która odpowiadała dolnemu progowi ustawowego zagrożenia. Sąd podkreślił, że warunkowe zawieszenie kary wymaga przekonania o tym, że sprawca nie powróci do przestępstwa, a wykonanie kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzegania prawa. W ocenie sądu odwoławczego, oskarżony, zaangażowany w proceder obrotu środkami odurzającymi w sposób przemyślany i trwający, nie dawał takich gwarancji. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i winy, wskazując, że warunkowe zawieszenie kary mogłoby prowadzić do sytuacji, w której sprawca pozostałby w istocie bezkarny, co byłoby sprzeczne z dyrektywami wymiaru kary i kształtowaniem świadomości prawnej społeczeństwa. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za niezasadną, i obciążył oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut rażącej surowości kary jest niezasadny, a brak warunkowego zawieszenia wykonania kary jest uzasadniony ze względu na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i brak pewności co do niepowrotu do przestępstwa.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że pozytywne cechy sprawcy zostały uwzględnione przy wymiarze kary, ale wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu i brak pewności co do niepowrotu do przestępstwa uzasadniają brak warunkowego zawieszenia kary. Warunkowe zawieszenie kary nie może prowadzić do sytuacji, w której sprawca pozostaje w istocie bezkarny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
oskarżonyinneoskarżony

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary jest uzasadniony jedynie wówczas, gdyby wymierzona kara odbiegała w sposób rażący od kary sprawiedliwej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego w przypadku nieuwzględnienia apelacji wniesionych na jego korzyść.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut rażącej surowości kary pozbawienia wolności. Wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

chodzi wyłącznie o przypadki znacznej ( wyraźnej, oczywistej, nie dającej się zaakceptować ) dysproporcji między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jawić się będzie jako jedyna kara sprawiedliwa i zgodna z zasadami i dyrektywami wymiaru kar rozstrzygnięcie wobec sprawcy przestępstwa o tak dużym stopniu szkodliwości oraz winy jawiłoby się jako pozostawienie tego sprawcy w istocie bezkarnym

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w sprawach o obrót środkami odurzającymi, zwłaszcza przy dużej ilości posiadanych substancji i przemyślanym zaangażowaniu sprawcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji oskarżonego i rodzaju popełnionego przestępstwa. Interpretacja dyrektyw wymiaru kary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie omawia ważny aspekt wymiaru kary w sprawach karnych, jakim jest warunkowe zawieszenie wykonania kary, i przedstawia argumentację sądu odwoławczego w kontekście społecznej szkodliwości czynu.

Dlaczego sąd nie zawiesił kary za narkotyki? Kluczowe argumenty sądu odwoławczego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 347 / 21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie II K 635 / 20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut zarzuty rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Mając na uwadze, iż obydwie apelacje tak zakresie podniesionych zarzutów i wniosków odwoławczych, jak i co do sposobu ich uzasadnienia, są w istocie tożsame, sąd odniesie się do nich łącznie. Przypomnieć należy, iż zarzut rażącej surowości wymierzonej kary jest uzasadniony jedynie wówczas, gdyby wymierzona kara i środki karne odbiegają w sposób rażący od tych zasłużonych. Chodzi wyłącznie o przypadki znacznej ( wyraźnej, oczywistej, nie dającej się zaakceptować ) dysproporcji między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą ( czyli taką, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary ). Obaj skarżący rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary zdają się upatrywać w tym, iż wymierzona została bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Uzasadniając swoje stanowisko przywoływali okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, ze szczególnym uwzględnieniem jego uprzedniej niekaralności, przyznania się do winy, wyrażenia skruchy, nienagannego zachowania się po popełnieniu przestępstwa ( tak w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania, jak i po opuszczeniu aresztu śledczego ), a nadto jego obecnej sytuacji życiowej i rodzinnej ( podjęcie pracy zarobkowej zgodnie z wyuczonym zawodem, umożliwiającej przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny, utrzymywanie bliskich więzi rodzicielskich z córką, którym dalszy pobyt w zakładzie karnym mógłby zaszkodzić ). Nie kwestionując istnienia i wagi tych okoliczności, sąd odwoławczy stoi jednak na stanowisku, iż zostały one w sposób aż nadto dostateczny uwzględnione podczas wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności równej dolnemu progowi ustawowego zagrożenia za przypisany mu występek ( z uzasadnienia zaskarżonego wyroku zdaje się wynikać, iż sąd I instancji na etapie podejmowania decyzji co do rozmiaru wymierzonej kary nie uwzględnił na niekorzyść sprawcy rzędu wielkości posiadanych środków, a przypomnieć należy, iż okoliczności należące do znamion danego przestępstwa mogą być traktowane jako wpływające na wymiar kary, jeśli podlegają one stopniowaniu co do ich nasilenia ). Dalsze łagodzenie odpowiedzialności oskarżonego za przypisany mu występek poprzez warunkowe zawieszenie wykonania tej kary nie znajduje już uzasadnienia. Po pierwsze, by możliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary, sąd musi nabrać przekonania, że sprawca nie powróci do przestępstwa, a wykonanie wymierzonej mu kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego. Tego rodzaju przekonanie bazować musi nie tylko na ocenie postawy sprawcy po wykryciu popełnionego przez niego przestępstwa i w czasie oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu, albowiem ta może być obliczona jedynie na uzyskanie jak najłagodniejszego wyroku. W tym kontekście przypomnieć należy ( por. zeznania I. G. ), iż oskarżony procederu związanego z posiadaniem tego rodzaju środków nie zamierzał traktować jedynie incydentalnie ( chwilowo ) oraz, że dopóki proceder nie został jeszcze przez organy ścigania wykryty, oskarżony nie zamierzał kończyć z nim dobrowolnie. Mając tona uwadze, a nadto uwzględniając ilość posiadanych przez niego środków uznać należy, iż oskarżony w proceder ten zaangażował się w sposób przemyślany, a potem z rozmysłem przy nim trwał. W przestępstwa związane z obrotem środkami odurzającymi na taką skalę nie „ wchodzi się ” przypadkowo. Wszystko to powoduje, iż sąd odwoławczy nie podziela tak bezkrytycznie argumentacji skarżących co do wyrażanej przez nich pewności, iż kara pozbawienia wolności orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni swoje cele. Po drugie zaś mieć na względzie należy, iż decyzja o możliwości skorzystania z instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary nie może prowadzić do przekonania, że sprawca przestępstwa o szczególnie wysokim stopniu społecznej szkodliwości oraz winy pozostał w istocie bezkarny. Słusznie Sąd Najwyższy podkreślał, że rozważając ewentualność warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, sąd bierze pod uwagę nie tylko dane o osobie sprawcy, ale i ogólne dyrektywy wymiaru kary, w tym w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ( por. wyr. SN z 14.6.2006 r., WA 19/06, Legalis el., por. także wyr. SA w Krakowie z 14.5.2008 r. II AKa 50/08, KZS 2008, Nr 7–8, poz. 52; wyr. SA w Gdańsku z 14.5.2014 r. II AKa 112/14, Legalis el. ). Wyobrażalne są zatem przypadki, gdy tylko kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jawić się będzie jako jedyna kara sprawiedliwa i zgodna z zasadami i dyrektywami wymiaru kar. Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy – w ocenie sądu odwoławczego, gdyby osobie uczestniczącej w obrocie środkami tego typu, jak opisane w akcie oskarżenia, skazanej za posiadanie tak dużej ich ilości bez zamiaru wykorzystywania ich na własne potrzeby, wymierzono karę z najniższym ustawowo zagrożeniem i dodatkowo jeszcze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to tego typu rozstrzygnięcie wobec sprawcy przestępstwa o tak dużym stopniu społecznej szkodliwości oraz winy jawiłoby się jako pozostawienie tego sprawcy w istocie bezkarnym. Zasadnym było także obciążenie oskarżonego kosztami procesu za postępowanie przed sądem I instancji. Oskarżony jest osobą młodą, wykształconą, o możliwościach zarobkowych nieograniczonych stanem zdrowia lub innymi tego typu czynnikami. Nie ma zatem przeszkód, by po wykonaniu pozostałej do odbycia kary mógł pozyskać środki na pokrycie stosunkowo niewysokich kosztów procesu. Jeżeli oskarżony nie będzie w stanie ich wyłożyć jednorazowo, może ubiegać się o ich płatność ratalną. Wniosek Ze względów wyżej opisanych brak było podstaw do korekt zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżących ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy omówiono powyżej 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności punkt 2 Oskarżony jest osobą młodą, zdrową oraz dysponującą możliwościami podejmowania pracy zarobkowej, choćby w związku z wyuczonym zawodem. Trudno zatem uznać, by wyłożenie przez niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w łącznej kwocie 200 złotych byłoby dla niego zbyt uciążliwe z jakiegokolwiek powodu. Nie przemawiają za tym również jakiekolwiek względy natury słusznościowej. W tej sytuacji, wobec nieuwzględnienia apelacji wniesionych na jego korzyść, mając na uwadze treść art. 636 § 1 kpk , został on obciążony kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w całości. 7. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI