IV KA 335/15

Sygn. akt. IV Ka 335/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2015 r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dorota Nowińska ( spr .) Sędziowie SSO Anna Bałazińska – Goliszewska (...) del. do SO Piotr Wylegalski Protokolant Justyna Gdula przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tadeusza Kaczana po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. sprawy A. D. oskarżonej o przestępstwa z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ; z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. ; z art. 13 § 1 k.k. w z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. ; z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ; z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. ; z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 11 grudnia 2014r. sygn. akt II K 185/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) uchyla orzeczenie zawarte w pkt XIX części dyspozytywnej tegoż wyroku; b) ustala, iż czynu przypisanego w pkt IX części dyspozytywnej tegoż wyroku oskarżona dopuściła się w okresie od stycznia 2012 r. do marca 2012 r. II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej) na rzecz adwokata G. U. kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i 60 / 100 , w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza jej opłatę w kwocie 400 złotych za II instancję. Sygn. akt: IV Ka 335/15 UZASADNIENIE A. D. została oskarżona o to, że: I. w dniu 13 sierpnia 2010 r. we W. przywłaszczyła dowód osobisty o nr (...) wystawiony na nazwisko E. W. , przy czym czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Fabrycznej II Wydział Karny z dnia 10 marca 2011 roku sygn. akt II K 1258/10 za czyny z art. 286 § 1 k.k. , 230 § 1 k.k. na kary łączne w wymiarze 5 (pięciu), 2 (dwóch) oraz 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, które odbyła od dnia 1.07.2006 r. do dnia 15.05.2007 r. oraz od dnia 10.05.2008 r. do dnia 27.01.2009 r., tj. o czyn z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. II. w dniu 13 sierpnia 2010 r. we W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła E. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1400 zł w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu wymienionej w błąd co do zamiaru i możliwości przeprowadzenia transakcji sprzedaży mieszkania komunalnego, pobrała od niej wskazaną sumę pieniędzy jako kaucję poprzedzającą przyszłą transakcję, po czym nie wywiązała się z zaciągniętego zobowiązania i nie zwróciła pobranych pieniędzy, czym działała na szkodę E. W. , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. III. w dniu 16 sierpnia 2010 r. we W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowała doprowadzić (...) Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3130,52 zł, w ten sposób, że przedkładając dowód osobisty wystawiony na nazwisko E. W. o nr (...) oraz podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu w U. (...) , próbowała wprowadzić pracownika salonu autoryzowanego przedstawiciela przy ul. (...) , w błąd co do swojej tożsamości, zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania, a następnie zawrzeć dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z aparatami S. (...) i raz (...) , których nie otrzymała, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na działanie pracowników w/w salonu, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. IV. w dniu 16 października 2010 r. we W. przywłaszczyła powierzony jej przez M. K. laptop marki E- M. wraz z modemem I. o łącznej wartości 1500 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. V. w okresie od 29 października 2010 r. do dnia 16 listopada 2010 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła (...) Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1785,66 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika salonu sprzedaży E. przy ul. (...) we W. co do swojej tożsamości poprzez przedłożenie dowodu osobistego nr (...) wystawionego na M. K. oraz podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) , w dniu 29 października 2010 r. zawarła dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) oraz (...) , do której otrzymała w promocyjnych cenach telefon marki L. (...) oraz S. (...) , a następnie korzystała z usług telekomunikacyjnych do dnia 16 listopada 2010 r., nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działała na szkodę (...) Sp. z o.o. , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. VI. w dniu 30 października 2010 r. we W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 944,00 zł (...) Bank S A ., w ten sposób, że wprowadziła w błąd pracownika sklepu (...) Sp. z o.o. przy ul. (...) co do swojej tożsamości podając się za M. K. oraz przedłożyła podrobione zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) , a następnie zawarła umowę kredytu nr (...) na zakup aparatu fotograficznego i karty pamięci, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z niej, czym działała na szkodę w/w Banku, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. VII. w okresie od 30 października 2010 r. do dnia 17 listopada 2010 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1153,85 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika sklepu (...) przy ul. (...) we W. co do swojej tożsamości poprzez przedłożenie dowodu osobistego nr (...) wystawionego na M. K. , w dniu 30 października 2010 r. zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, do której otrzymała w promocyjnej cenie telefon marki S. (...) , a następnie korzystała z usług telekomunikacyjnych do dnia 17 listopada 2010 r., nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działała na szkodę (...) S.A. , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. VIII. w dniu 3 listopada 2010 r. we W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4787,02 zł (...) Bank (...) S.A. , w ten sposób, że wprowadziła w błąd pracownika sklepu (...) przy ul. (...) co do swojej tożsamości podając się za M. K. oraz przedłożyła podrobione zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) , a następnie zawarła umowę kredytu nr (...) na zakup laptopa A. , nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z niej , czym działała na szkodę w/w Banku, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. IX. w okresie od 9 listopada 2010 r. do dnia 15 grudnia 2010 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła (...) Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1708,82 zł , w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika salonu sprzedaży przy ul. (...) we W. co do swojej tożsamości poprzez przedłożenie dowodu osobistego nr (...) oraz prawa jazdy (...) wystawionych na M. K. , w dniu 9 listopada 2010 r. zawarła dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) oraz (...) , do której otrzymała w promocyjnych cenach telefon marki M. (...) i modem marki H. (...) , a następnie korzystała z usług telekomunikacyjnych do dnia 15 grudnia 2010 r., nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działała na szkodę (...) Sp. z o.o. , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. X. w okresie od 10 listopada 2010 r. do dnia 21 grudnia 2010 r. we W. przy ul. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła (...) Sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1413,44 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika salonu firmowego P. co do swojej tożsamości poprzez przedłożenie dowodu osobistego wystawionego na M. K. oraz podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) , zawarła dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o nr (...) oraz o nr (...) , do których otrzymała w promocyjnych cenach telefony marki S. (...) oraz S. (...) , a następnie korzystała z usług telekomunikacyjnych do dnia 21 grudnia 2010 r., nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z nich, czym działała na szkodę (...) Sp. z o.o. , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , XI. w okresie od marca 2011 r. do 20 września 2011 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u J. T. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla w/w w U. W. przydziału mieszkania komunalnego, a w tym : - w marcu 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 600 zł. - w dniu 1 kwietnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 100 zł - w kwietniu 2011r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 44 zł. - w dniu 21 czerwca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 360 zł - w dniu 1 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 180 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XII. w okresie od 1 kwietnia 2011 r. do 20 września 2011 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u P. O. i B. O. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. w U. W. przydziału mieszkania komunalnego przy ul. (...) we W. , a w tym: - w dniu 1 kwietnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 200 zł, - w dniu 21 czerwca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 450 zł, - w dniu 1 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. T. kwotę 280 zł, - w dniu 20 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 1300 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 25 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 100 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 26 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 260 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 27 lipca 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 120 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 2 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 3000 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 5 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 3000 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 10 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 500 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 17 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 1200 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 17 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy Przyjęła od P. O. kwotę 300 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 22 sierpnia 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 2600 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 19 września 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęla od P. O. kwotę 2000 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , - w dniu 20 września 2011 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od P. O. kwotę 3000 zł, którą wymieniony wpłacił na rachunek bankowy numer (...) , przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XIII. w listopadzie 2011 r. we W. , z góry powziętym zamiarem, wywołała u J. C. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla w/w w U. W. przyspieszenia rozpoznania wniosku o przydział mieszkania socjalnego i spowodowanie takiego przydziału, i w tym celu na początku września 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od w/w kwotę 80 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XIV. od stycznia 2012 r. do marca 2013 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u G. S. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla w/w w U. W. przydziału mieszkania j komunalnego, a w tym : - w styczniu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od G. S. kwotę 400 zł, - w okresie od stycznia 2012 do marca 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od G. S. różne sumy pieniędzy w łącznej kwocie 700 zł, - w marcu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od G. S. kwotę 100 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XV. w okresie od 1 czerwca 2012 r. do 31 lipca 2012 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u R. P. (1) i A. P. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. przyspieszenia rozpoznania wniosku o przydział mieszkania socjalnego i spowodowanie takiego przydziału, a w tym: - w czerwcu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od R. P. (1) kwotę 600 zł, - w czerwcu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od R. P. (1) kwotę 600 zł, - w lipcu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od A. P. kwotę 800 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , XVI. w lipcu 2012 r. we W. wywołała u J. W. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się po-średnictwa w załatwieniu dla ww. sprawy polegającej na zamianie przydzielonego J. W. mieszkania komunalnego przy ul. (...) we W. na inne mieszkanie we W. w lepszym stanie i w tym celu w lipcu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od w/w kwotę 760 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. XVII. w sierpniu 2012 r. we W. wywołała u J. A. M. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyść majątkową podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. przydziału mieszkania komunalnego do remontu, przyjmując w zamian za to od J. A. M. kwotę 350 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XVIII. w sierpniu 2012 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u J. A. M. przekonanie o tym, że posiada wpływy w Wydziale Paszportowym (...) Urzędu Wojewódzkiego we W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu przedłużenia wizy dla męża wyżej wymienionej M. M. , a w tym: - w sierpniu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. A. M. kwotę 400 zł, - w sierpniu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. A. M. kwotę 200 zł, - w sierpniu 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od J. A. M. kwotę 800 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , XIX. na przełomie sierpnia i września 2012 r. we W. , z góry powziętym zamiarem, wywołała u A. Z. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla w/w w U. W. przydziału mieszkania komunalnego i w tym celu na początku września 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od w/w kwotę 400 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XX. w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u W. M. (1) przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. w U. W. przyspieszenia rozpoznania wniosku o zamianę na mniejsze mieszkania komunalnego i spowodowanie takiego przydziału, a w tym: - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) zakupy w postaci artykułów spożywczych o wartości 50 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) psa razy Y. o wartości 2500 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 50 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 50 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) biżuterię ze złota o wartości 150 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 500 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXI. w okresie od 25 października 2012 r. do 04 grudnia 2012 r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wywołała u K. S. przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. przyspieszenia rozpoznania wniosku o przydział dwóch mieszkań socjalnych i spowodowanie takich przydziałów, a w tym: - w dniu 25 października 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od K. S. kwotę 500 zł, - w dniu 02 listopada 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od K. S. kwotę 500 zł. - w dniu 04 grudnia 2012 r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od K. S. kwotę 200 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych jak w pkt I, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej : I. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że była uprzednio skazana wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej II Wydział Karny z dnia 10 marca 2011 roku sygn. akt II K 1258/10 obejmującym: - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyki II Wydział Karny z dnia 28 listopada 2000 roku sygn. akt II K 640/98 za czyny z art. 286 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 278 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i z art. 270 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności i wymierzono karęłączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 14 listopada 2001 roku sygn. akt II K 690/01 za czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 4, którą zarządzono do wykonania, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej II Wydział Karny z dnia 12 listopada 2002 roku sygn. akt II K 942/02 za czyn 286 § 1 k.k. i inne na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5, którą zarządzono do wykonania, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyki z dnia 8 stycznia 2007 roku sygn. akt II K 623/06 za czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 16 lipca 2007 roku sygn. akt V K 1505/05 za czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne na kary 1 roku pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5, której wykonanie zarządzono, na karę łączną w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, którą odbyła w części od dnia 01.07.2006r. do dnia 15.05.2007r. oraz 10.05.2008r. do dnia 27.01.2009r. oraz obejmującym: - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 29 listopada 2005 roku sygn. akt V K1025/04 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w z w z art. 91 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyki z dnia 20 grudnia 2005 roku sygn. akt II K 326/05 za czyny z art. 286 § 1 k.k. , z art. 270 § 1 k.k. , z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 2 k.k i w zw z art. 91 § 1 k.k. i z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 7 grudnia 2006 roku sygn. akt V K 800/06 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, na karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) pozbawienia wolności, którą odbyła w części od dnia 27.01.2009 r. do dnia 22.09.2009r. oraz obejmującym: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyki z dnia 29 listopada 2002 roku sygn. akt II K 855/02 za czyny z art. 286 § 1 k.k. i z art. 270 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 2 k.k , na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 15 marca 2004 roku sygn. akt II K 1609/03 za czyny 286 § 1 k.k. i inne na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3, na karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) pozbawienia wolności, z tym, że z opisu czynu wyeliminował, iż czynu tego dopuściła się czyniąc sobie stałe źródło dochodu, tj. przestępstwa z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w pkt II, VII i IX części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku oraz przyjmuje iż działała w warunkach ciągu przestępstw, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; III. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w pkt III, V i X części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku oraz przyjmuje, iż działała w warunkach ciągu przestępstw, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 2 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. , z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 2 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 3 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IV. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował iż czynu tego dopuściła się czyniąc sobie stałe źródło dochodu oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; V. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w pkt VI i VIII części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku oraz przyjmuje, iż działała w warunkach ciągu przestępstw, tj. przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 2 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 11 § 3 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 91 § 1 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; VI. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XI części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła J. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd J. T. wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VII. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XII części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła P. O. i B. O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu ich w błąd wywołała u nich przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XIII części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w listopadzie 2011r. w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła w listopadzie 2011r. J. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu go w błąd wywołała u niego przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IX. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XIV części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła G. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1200 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustala, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; X. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XV części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła R. P. (1) i A. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 2000 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu ich w błąd wywołała u nich przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XI. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XVI części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła J. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 760 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XII. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XVII części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła J. A. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 350 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XIII. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XVIII części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła J. A. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1400 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w Wydziale Paszportowym Urzędu Wojewódzkiego we W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XIV. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XIX części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działała w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła A. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 400 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XV. uznał oskarżoną A. D. za winną tego popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XX części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że w okresie od sierpnia 2012r. do października 2012r. we W. , działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła W. M. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 600 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w błąd wywołała u niej przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , po czym w zamian za korzyści majątkowe podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla ww. w U. W. przyspieszenia rozpoznania wniosku o zamianę na mniejsze mieszkania komunalnego i spowodowanie takiego przydziału, a w tym: - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 50 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 50 zł, - w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012r. we W. w zamian za załatwienie tej sprawy przyjęła od W. M. (1) kwotę 500 zł, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc z tego stałe źródło dochodu i w warunkach powrotu do przestępstwa, w warunkach określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XVI. uznał oskarżoną A. D. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt XXI części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła K. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1200 zł, w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w go błąd wywołała u niego przekonanie o tym, że posiada wpływy w U. W. , oraz ustalił, że czynu tego dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt I części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. i za to na podstawie z art. 230 § 1 k.k. w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw z art. 65 § 1 k.k. w zw z art. 64 § 1 k.k. w zw z art. 12 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XVII. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej A. D. karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XVIII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 09.01.2013r. do 21.01.2013r.; XIX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 3130,52 zł (trzech tysięcy stu trzydziestu złotych pięćdziesięciu dwóch groszy) na rzecz pokrzywdzonego (...) C. sp z o.o.; XX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1785,66 zł (tysiąca siedmiuset osiemdziesięciu pięciu złotych sześćdziesięciu sześciu groszy) na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. ; XXI. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 944 zł (dziewięćset czterdziestu czterech złotych) na rzecz pokrzywdzonego (...) Bank S.A. ; XXII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1153,85 zł (tysiąca stu pięćdziesięciu trzech złotych osiemdziesięciu pięciu groszy) na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. ; XXIII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1708,82 zł (tysiąca siedmiuset ośmiu złotych osiemdziesięciu dwóch groszy) na rzecz pokrzywdzonego (...) Centertel sp z o.o.; XXIV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1413,44 zł (tysiąca czterystu trzynastu złotych czterdziestu czterech groszy) na rzecz pokrzywdzonego (...) sp z o.o.; XXV. pozostawił w aktach dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 255-256 od poz. 1 do 22 , na karcie 1395-1396 pod poz. od 24 do 42 i na karcie 1397 pod poz. od 43 do 50; XXVI. oddał do depozytu sądowego dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 256 pod poz. 23; XXVII. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Adwokata G. U. prowadzącego Kancelarię Adwokacką we W. przy ul. (...) kwotę 1307,88 zł (tysiąca trzystu siedmiu złotych osiemdziesięciu ośmiu groszy), w tym 23 % VAT, tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem I instancji; XXVIII. zwolnił oskarżoną od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa i nie wymierzył jej opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonej , który zaskarżył go w części dotyczącej: - pkt I, VI, VII, XI, XII, XIV, XVI w zakresie rozstrzygnięcia o karze, - pkt II w części dotyczącej czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o karze, w części dotyczącej czynów opisanych w pkt VII i IX części wstępnej wyroku w całości - pkt III w części dotyczącej czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o karze a w części dotyczącej czynów opisanych w pkt V i X części wstępnej wyroku w całości - pkt IV, V, VIII, IX, X, XIII, XV, XVII, XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV w całości. Skarżący zarzucił Sądowi Rejonowemu: I. obrazę przepisów prawa materialnego tj. przepisu art. 46 § 1 k.k. poprzez orzeczenie od oskarżonej A. D. w punkcie XIX wyroku obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 3130,52 zł na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. w sytuacji gdy czyn za jaki Sąd skazał oskarżoną miał formę stadialną usiłowania (pkt III części wstępnej wyroku) co bezspornie wynika zarówno z treści opisu czynu jak i zeznań pracowników pokrzywdzonego którzy podali, iż oskarżona nie uzyskała aparatów telefonicznych S. (...) S. U. oraz (...) z uwagi na działanie pracowników salonu, stąd też pokrzywdzony nie poniósł szkody która miałaby być orzeczeniem sądu naprawiona, II. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a ujawniła się w naruszeniu dyspozycji art. 4 k.p.k. , art. 5 § 2 kp .k, art. 7 kp .k, oraz art. 410 kp .k poprzez: - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. i w konsekwencji dowolne ustalenie, że oskarżona w okresie od 20 października C 2010 r. do 16 listopada 2010 r. (pkt V części wstępnej wyroku) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenie mieniem, - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. oraz pominięcie w istotnej części zeznań pokrzywdzonej W. M. (2) i w konsekwencji dowolne ustalenie, że oskarżona w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012 r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła W. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 600,- zł (pkt XX części wstępnej wyroku) w sytuacji, gdy z zeznań pokrzywdzonej, co znalazło również potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych przez oskarżoną wynika, iż niewielkie kwoty przekazywane przez W. M. (2) na pewno nie były opłatami za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji samorządowej, - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. i w konsekwencji dowolne ustalenie, że oskarżona w dniu 16 października 2010 r. przywłaszczyła powierzony jej przez M. K. laptop wraz z modemem (pkt IV części wstępnej wyroku), gdy z zeznań pokrzywdzonej na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. wynika, iż przedmiotowy komputer zginął, - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. i w konsekwencji dowolne ustalenie, że oskarżona w listopadzie 2011 r. ,— doprowadziła J. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80 zł (czyn opisany w punkcie XIII części wstępnej wyroku) w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonej wynika, iż kwotę 80 zł pożyczyła od pokrzywdzonego, nie obiecując w zamian pośrednictwa w załatwieniu sprawy w organach samorządowych, - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. oraz częściowe pominięcie zeznań pokrzywdzonej G. S. i w konsekwencji dowolne ustalenie, iż oskarżona dopuściła się czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku, w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonej wynika, iż jedynie pożyczała wymienione w akcie oskarżenia kwoty, zaś sama pokrzywdzona słuchana na rozprawie w dniu 6 października 2014 r. nie była w stanie przekonująco określić przeznaczenie wpłacanych oskarżonej kwot, - przeprowadzenie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niezasadna odmowę wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej A. D. i w konsekwencji dowolne ustalenie, iż oskarżona dopuściła się czynu opisanego w punkcie VI, VII, VIII, IX, X części wstępnej wyroku, w sytuacji gdy prawidłowa ocena wyjaśnień złożonych przez oskarżoną, która w znacznej części przyznała się do innych zarzucanych jej aktem oskarżenia czynów, prowadzi do odmiennych wniosków III. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej przez Sąd pierwszej instancji za czyny opisane w punkcie I, II, III, XI, XII, XVI, XVII, XIX, XXI części wstępnej zaskarżonego wyroku w stosunku do stopnia winy oskarżonej a także celów jakie powinna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, oraz nie wzięcia przez Sąd I instancji podczas wyrokowania faktów przemawiających na korzyść oskarżonej tj. okoliczności, że już w toku postępowania przygotowawczego oskarżona podjęła współpracę z organami ścigania przyznając się do zarzucanych jej czynów oraz złożył obszerne i niebudzące wątpliwości wyjaśnienia będące podstawą poczynionych przez Prokuraturę i Sąd ustaleń faktycznych IV. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na wyciągnięciu wadliwych wniosków opartych na błędnej ocenie materiału dowodowego w szczególności zeznań pokrzywdzonych R. P. (1) i A. P. a także wyjaśnień oskarżonej i przyjęcie że w okolicznościach czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku oskarżona uzyskała od pokrzywdzonych kwotę 2000,- zł w trzech ratach po 600, 600 i 800 zł, gdy z wyjaśnień oskarżonej wynika, iż łącznie przekazano jej 1600,- zł w trzech ratach po 400, 400 i 800 zł, zaś zeznania świadków R. P. (1) i A. P. złożone na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. wskazują na odmienną od ustaleń Sądu liczbę rat i ich jednostkową wysokość; V. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na wyciągnięciu wadliwych wniosków opartych na błędnej ocenie materiału dowodowego w szczególności zeznań pokrzywdzonej J. A. M. a także wyjaśnień oskarżonej i przyjęcie że w okolicznościach czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku oskarżona uzyskała od pokrzywdzonej kwotę 1400,- zł, gdy z wyjaśnień oskarżonej wynika, iż łącznie przekazano jej kwotę 600,- zł w dwóch ratach po 400,- zł i 200,- zł, zaś zeznania świadka J. A. M. złożone na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. wskazują na odmienną od ustaleń Sądu liczbę rat i ich jednostkową wysokość Wskazując na powyższe skarżący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. II w zakresie czynu opisanego w punkcie VII i X części wstępnej wyroku, w pkt III w zakresie czynu opisanego w punkcie V i X części wstępnej wyroku, w pkt IV, w pkt V, pkt VIII, pkt IX, pkt X, pkt XIII, pkt XV i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonej A. D. od postawionych jej aktem oskarżenia zarzutu, oraz w konsekwencji uchylenie orzeczonych obowiązków naprawienia szkody w pkt XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV wyroku, - a także zmianę wyroku w pkt I, pkt II w zakresie czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, pkt III w zakresie czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, pkt VI, pkt VII, pkt XI, pkt XII, pkt XIV, pkt XVI poprzez stosowne złagodzenie orzeczonych za te czyny w stosunku do oskarżonego kar pozbawienia wolności oraz w konsekwencji złagodzenie orzeczonej kary łącznej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonej zasługiwała na uwzględnienie wyłącznie w bardzo ograniczonym zakresie. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Rejonowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy sprawy, zasadnie przypisując oskarżonej popełnienie wszystkich zarzucanych jej czynów. Zmiana zaskarżonego wyroku związana była wyłącznie z koniecznością doprecyzowania opisu jednego z przypisanych oskarżonej przestępstw (w zakresie czasu jego popełnienia) oraz częściowego uchylenia orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody. Sam Sąd Rejonowy wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że błędnym było orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w związku z czynem opisanym w pkt III części wstępnej wyroku, bowiem przestępstwo to nie wykroczyło poza stadium usiłowania, a w konsekwencji szkoda nie została owym przestępstwem wyrządzona. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok przedstawiał się jako prawidłowy i należało utrzymać go w mocy. Oskarżona przyznała się do znacznej części przedstawionych jej zarzutów, skarżący nie kwestionował związanych z tymi czynami ustaleń faktycznych, które znajdowały pełne wsparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach, w szczególności zeznaniach świadków oraz dowodach z opinii biegłego z zakresu badania pisma. W konsekwencji Sąd Okręgowy w całości podzielił ustalenia faktyczne Sądu I instancji dotyczące czynów, co do których oskarżona nie zaprzeczała swojemu sprawstwu, podzielając także argumenty leżące u podstaw wymierzonych oskarżonej kar (o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia). Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Rejonowy w pełni prawidłowo ocenił w szczególności zeznania wszystkich występujących w sprawie pokrzywdzonych. Charakterystyczne pozostaje przy tym, że kwestionując sprawstwo oskarżonej w zakresie wszystkich czynów popełnionych na szkodę M. K. (a więc czynów opisanych w pkt IV, V, VI, VII, VIII, IX i X części wstępnej wyroku) skarżący podniósł skonkretyzowane zarzuty wyłącznie w zakresie czynu opisanego w pkt IV, a więc przywłaszczenia laptopa, nie odnosząc się w wyraźny sposób do pozostałych przestępstw. Tymczasem zaś stanowisko skarżącego, jakoby „ z zeznań pokrzywdzonej na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. wynikało, iż przedmiotowy komputer zaginął ” stanowiło oczywistą próbę manipulowania treścią wypowiedzi świadka. Wszak twierdzenie pokrzywdzonej dotyczące zaginięcia laptopa stanowiło formę usprawiedliwienia braku precyzji w oznaczeniu wysokości szkody (dane te zawarte były w pamięci komputera), żadną zaś miarą nie podważały faktu przywłaszczenia owego laptopa przez oskarżoną. Dla porządku podkreślić należy, że na wskazany fakt pokrzywdzona wyraźnie wskazywała w toku postępowania przygotowawczego („ pożyczyłam oskarżonej laptopa, aby syn oskarżonej mógł dokończyć pisania pracy dyplomowej na tydzień czasu; ja po tym terminie kilkukrotnie dzwoniłam do oskarżonej, ale bezskutecznie, bo nie przywiozła mi tego laptopa; do dnia dzisiejszego laptopa nie odzyskałam ”- k. 409), zaś skarżący nie odwołał się w tym zakresie do żadnego wiarygodnego przeciwdowodu. Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że zeznania pokrzywdzonej w bardzo obszernym zakresie znajdowały wsparcie w opinii biegłego z zakresu badań pisma (a więc w dowodzie w pełni obiektywnym), a w konsekwencji nie zachodziły żadne podstawy do podważenia wiarygodności relacji pokrzywdzonej. Nie sposób przy tym podzielić stanowiska skarżącego, jakoby Sąd Rejonowy błędnie ocenił wyjaśnienia oskarżonej dotyczące czynów opisanych w pkt VI, VII, VIII, IX i X części wstępnej wyroku, bowiem „ do znacznej części zarzutów oskarżona przyznała się, a w konsekwencji nie miałaby interesu w zaprzeczaniu swojego sprawstwa odnośnie pozostałych przestępstw ”. Wskazana argumentacja nie została poparta odniesieniem do jakiegokolwiek innego dowodu, a w konsekwencji stanowi jedynie próbę racjonalizacji postawy oskarżonej, która w równym stopniu może stanowić formę przyjętej przez oskarżoną taktyki procesowej (czego skarżący nie chciał dostrzec). Równie bezzasadne pozostawały zarzuty skarżącego, dotyczące sposobu oceny zeznań pokrzywdzonej W. M. (1) . Należy bardzo wyraźnie wskazać, że sama oskarżona przyznawała się do popełnienia przestępstwa na szkodę ww. pokrzywdzonej (czyn opisany został w pkt XX części wstępnej wyroku- „ do punktów od XV do końca się przyznaję, z tym że kwoty są nie takie jak w rzeczywistości ”- wyjaśnienia oskarżonej, k. 1746), zaś W. M. (1) w żaden sposób nie kwestionowała sprawstwa i winy oskarżonej. W trakcie rozprawy w dniu 13 listopada 2014 r. pokrzywdzona wyraźnie wskazywała, że oskarżona wprowadzała ją w błąd co do możliwości pozytywnego zakończenia sprawy w U. , zaś pokrzywdzona przekazywała jej w zamian drobne kwoty pieniężne, które ściśle wiązały się z przyjętym przez oskarżoną modus operandi . W trakcie postepowania przygotowawczego pokrzywdzona jednoznacznie wskazała, że przekazała oskarżonej 500 zł- „ to miały być opłaty na to obiecane mi mieszkanie związane z opłatami wnoszonymi do urzędu ” (k. 156) - a ponadto wskazała, że oskarżona z premedytacją wykorzystała jej zaufanie i towarzyszącą jej gotowość do odwdzięczenia się oskarżonej za udzielaną jej rzekomo pomoc. Nie sposób bronić poglądu- do czego zdaje się sprowadzać argumentacja skarżącego- że pokrzywdzona przekazywała oskarżonej środki pieniężne w sposób całkowicie bezinteresowny. Przeczyły temu nie tylko elementarne zasady logiki i doświadczenia życiowego, ale także wzgląd na sytuację majątkową pokrzywdzonej, która niewątpliwie nie mogłaby pozwolić sobie na bezinteresowne wspieranie finansowe oskarżonej A. D. . Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił także te fragmenty wyjaśnień oskarżonej, które odnosiły się do czynów opisanych w pkt XIII i XIV części wstępnej wyroku, a więc przestępstw popełnionych na szkodę J. C. oraz G. S. . Wersja oskarżonej, jakoby pokrzywdzeni jedynie pożyczali jej określone kwoty pieniężne, pozostawała w oczywistej sprzeczności ze złożonymi przez nich zeznaniami, zaś podawany przez nich opis zdarzeń wpisywał się w relacje pozostałych pokrzywdzonych, co znacząco wzmacniało ich wiarygodność. Całkowicie niezrozumiały pozostawał zarzut skarżącego, jakoby pokrzywdzona S. „ nie była w stanie przekonująco określić przeznaczenia wpłacanych oskarżonej kwot ”. Wszak pokrzywdzona jednoznacznie wskazała, że przekazywane oskarżonej pieniądze miały służyć uzyskaniu mieszkania, choć pokrzywdzona nie orientowała się dokładnie w procedurze ubiegania się o ów lokal („ po jakimś czasie oskarżona chciała żeby jej wpłacić pieniądze to na znaczki skarbowe, to na kaucję; dałam jej około 1 000 zł ”- zeznania G. S. , k. 1 813). Nie sposób wymagać od pokrzywdzonych, którzy w zdecydowanej większości byli osobami słabo wykształconymi, aby orientowali się w szczegółach procedury administracyjnej i by dokładnie znali przeznaczenie przekazywanych oskarżonej środków pieniężnych. Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił także wysokość szkody wyrządzonej pokrzywdzonym R. i A. P. oraz J. A. M. . W toku rozprawy głównej pokrzywdzeni kategorycznie zaprzeczyli wyjaśnieniom oskarżonej, wskazując na znacznie wyższe niż to podawała A. D. wysokości szkód („ pani A. wyłudziła od nas kwotę 2 000 zł ”- zeznania R. P. (1) , k. 1 761, „oskarżona odezwała się po tygodniu, że znów są pieniądze potrzebne, były cztery raty po 500 zł, łącznie 2 000 zł ”- zeznania A. P. , k. 1 762, „ chciałam podtrzymać zeznania, które składałam na policji, w sumie przekazałam ok. 2 000 zł ”- zeznania J. A. M. , k. 1 765). Bez znaczenia pozostawało, że w trakcie rozprawy świadkowie nie potrafili jednoznacznie opisać wysokości poszczególnych rat, bowiem logicznie tłumaczyli to znacznym upływem czasu, wprost nawiązując do zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego (tak np. „ ja w tej chwili nie jestem w stanie spamiętać dokładnie kwot, bardziej realne będzie zeznanie z policji bo to było na gorąco ”- zeznania R. P. (2) , k. 1 762). W tych okolicznościach nie sposób było dać wiary wyjaśnieniom oskarżonej, która konsekwentnie starała się zaniżać wysokość wyrządzonych szkód, co pozostawało jednak w oczywistej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd Okręgowy w całości zaakceptował rozstrzygnięcie Sądu I instancji w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonej. Częściowa zmiana zaskarżonego wyroku była związana wyłącznie z błędnym oznaczeniem okresu popełnienia jednego z czynów. Z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, że czynu opisanego w pkt IX części dyspozytywnej wyroku oskarżona dopuściła się w okresie od stycznia 2012 r. do marca 2012 r. , nie zaś- jak to wskazano w pkt XIV aktu oskarżenia- w okresie od stycznia 2012 r. do marca 2013 r., co wymagało stosownej modyfikacji tej części wyroku. Wbrew zarzutom skarżącego Sąd I instancji wymierzył także oskarżonej w pełni sprawiedliwe kary jednostkowe oraz orzekł wobec niej adekwatną karę łączną. Należy w szczególności wskazać, że oskarżona była w przeszłości wielokrotnie karana, w tym za szereg przestępstw przeciwko mieniu. Oskarżona wielokrotnie korzystała z instytucji probacyjnych (warunkowego zawieszenia wykonania kar, warunkowego przedterminowego zwolnienia), co w żaden sposób nie wpłynęło jednak na zmianę jej postawy oraz nie wdrożyło w niej woli poszanowania obowiązującego porządku prawnego. Przypisane jej obecnie przestępstwa były zagrożone karami do 8 lat pozbawienia wolności, zaś ich wielość oraz popełnienie ich w warunkach powrotu do przestępstwa niewątpliwie przemawiały za koniecznością zastosowania surowych środków reakcji karnej. W tych okolicznościach bez większego znaczenia pozostawało, że oskarżona przyznała się do winy oraz złożyła w sprawie wyjaśnienia. Osiągnięcie zakładanych celów prewencyjno-wychowawczych wymaga stosowania odpowiednio surowych środków reakcji karnej, a w konsekwencji orzeczona wobec oskarżonej kara łączna 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie tylko nie mogła zostać uznana za rażąco surową, ale mogła wręcz uchodzić za względnie łagodną. O kosztach obrony udzielonej oskarżonej z urzędu orzeczono w oparciu o art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze oraz § 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu . Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze oparto o art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk oraz art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych .