IV KA 334/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 24 marca 2022 roku uznał R. G. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86 § 2 Kodeksu wykroczeń, wymierzając mu karę grzywny w kwocie 400 złotych. Obwiniony miał w stanie nietrzeźwości (0,92 mg/l) wejść na przejście dla pieszych wprost przed jadący pojazd, stwarzając zagrożenie w ruchu drogowym. Obrońca obwinionego złożyła apelację, zarzucając wyrokowi obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 5 kpk, 7 kpk, 193 kpk) poprzez niezasadną odmowę wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego i nieuwzględnienie wniosku o opinię innego biegłego, a także błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, dopuścił dowód z ustnej opinii uzupełniającej biegłego, który stwierdził brak możliwości ustalenia toru ruchu pieszego. Mimo to, sąd okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Podkreślono wiarygodność zeznań świadka S. K., która widziała zdarzenie i wskazała na kierunek ruchu pieszego. Sąd okręgowy podzielił ustalenia sądu I instancji co do kierunku ruchu obwinionego, wskazując, że są one zgodne z ustaleniami w prawomocnym wyroku skazującym kierowcę pojazdu (K. M.) za wypadek z art. 177 § 1 kk. Sąd uznał, że obwiniony R. G. nie zachował szczególnej ostrożności, wchodząc na przejście bez upewnienia się o bezpieczeństwie, co wymusiło na kierowcy gwałtowne hamowanie i spowodowało zagrożenie w ruchu drogowym. Sąd utrzymał w mocy karę grzywny, wskazując, że przepisy obowiązujące w dacie zdarzenia były względniejsze dla obwinionego niż te obowiązujące od 1 stycznia 2022 roku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów kpk i kpw.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności pieszego za stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym, zwłaszcza w kontekście nietrzeźwości i oceny dowodów.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy obu instancji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i wyjaśnienia obwinionego, przy ustalaniu winy w popełnieniu wykroczenia z art. 86 § 2 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, uznając zeznania świadka S. K. za wiarygodne i odmawiając wiary wyjaśnieniom obwinionego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania świadka S. K. za logiczne, spójne i konsekwentne, a także potwierdzone przez ustalenia w prawomocnym wyroku skazującym kierowcę. Wskazano, że obwiniony wszedł na przejście bez upewnienia się o bezpieczeństwie, co stanowiło zagrożenie.
Czy nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu techniki jazdy stanowiło obrazę przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nieuwzględnienie wniosku nie stanowiło obrazy przepisów, gdyż istniejące opinie biegłego były kompletne i nie budziły wątpliwości, a sąd okręgowy dopuścił dowód z ustnej opinii uzupełniającej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że opinie biegłego były wystarczające do oceny zdarzenia, zwłaszcza po dopuszczeniu dowodu z ustnej opinii uzupełniającej, która potwierdziła brak możliwości ustalenia toru ruchu pieszego na podstawie materiału dowodowego, ale nie wykluczyła winy pieszego.
Czy zachowanie pieszego polegające na wejściu na przejście dla pieszych w stanie nietrzeźwości bezpośrednio przed nadjeżdżający pojazd stanowi wykroczenie z art. 86 § 2 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie stanowi wykroczenie z art. 86 § 2 kw, ponieważ stworzyło zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko sądu I instancji, że pieszy, wchodząc na przejście bez upewnienia się o bezpieczeństwie, naruszył zasady ruchu drogowego i spowodował zagrożenie, wymuszając na kierowcy gwałtowne hamowanie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. G. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
| K. M. | osoba_fizyczna | kierowca pojazdu |
| S. K. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (9)
Główne
k.w. art. 86 § § 2
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie polegające na stworzeniu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 5
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
Dowód z opinii biegłego.
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Zasada in dubio pro reo.
p.r.d. art. 13 § ust. 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Obowiązek pieszego upewnienia się o możliwości bezpiecznego wejścia na jezdnię.
p.r.d. art. 14 § pkt 1 a
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Zabronione jest wchodzenie na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd.
k.k. art. 177 § § 1
Kodeks karny
Spowodowanie wypadku komunikacyjnego.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 21 § pkt. 2
Opłata za postępowanie odwoławcze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań świadka S. K. potwierdzająca kierunek ruchu pieszego. • Zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym spowodowane przez pieszego. • Zgodność ustaleń faktycznych z prawomocnym wyrokiem skazującym kierowcę. • Obowiązek pieszego upewnienia się o możliwości bezpiecznego wejścia na jezdnię.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez odmowę wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego. • Obraza przepisów postępowania przez nieuwzględnienie wniosku o opinię innego biegłego. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
nie ma możliwości ustalenia jaki był tor ruchu obwinionego (pieszego) przez przejście dla pieszych tuż przed jego potrąceniem • nie oznacza to jednak, że (...) w sprawie tej zaistniały przesłanki do zastosowania art. 5§2 kpk w zw. z art. 8 kpw i uniewinnienia obwinionego • za wiarygodne zostały uznane zeznania naocznego świadka tego zdarzenia S. K. • obwiniony swoim zachowaniem wymusił na kierowcy manewr gwałtownego hamowania, który umożliwiałby zatrzymanie samochodu przed przejściem dla pieszych, to spowodował swoim zachowaniem zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności pieszego za stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym, zwłaszcza w kontekście nietrzeźwości i oceny dowodów."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy obu instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje odpowiedzialność pieszego za wykroczenie drogowe, nawet jeśli sam został potrącony, co jest często pomijanym aspektem bezpieczeństwa ruchu drogowego.
“Czy pieszy w stanie nietrzeźwości, który wszedł na pasy, może być uznany za winnego stworzenia zagrożenia w ruchu drogowym?”
Dane finansowe
grzywna: 400 PLN
opłata: 40 PLN
wydatki postępowania: 190 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.