IV Ka 330/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Świdnicy, w składzie SSO Sylwana Wirth, rozpoznał apelację obrońcy obwinionego S. J. od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 30 stycznia 2018 r. (sygn. akt II W 493/16). Obwiniony został uznany za winnego popełnienia trzech wykroczeń: niestosowania się do znaku zakazu zatrzymywania (art. 92 § 1 kw), prowadzenia pojazdu bez uprawnień (art. 94 § 1 kw) oraz nieudzielenia informacji co do tożsamości (art. 65 § 2 kw). Sąd Rejonowy wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 700 zł oraz orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres roku. Obrońca zaskarżył wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa do obrony poprzez nieodroczenie rozprawy, dowolną ocenę dowodów (w szczególności w kwestii posiadania uprawnień), obrazę art. 34 kpw oraz art. 4 i 5 kpk w zw. z art. 8 kpw. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa do obrony, sąd wskazał, że nie zaistniały podstawy do odroczenia rozprawy, a obwiniony i jego pełnomocnik mieli możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Wniosek o odroczenie został złożony zbyt późno. Sąd odrzucił również zarzut dowolnej oceny dowodów, wskazując, że sąd rejonowy rzetelnie analizował zgromadzony materiał dowodowy. W kwestii posiadania uprawnień, sąd odwoławczy szczegółowo omówił przepisy dotyczące zatrzymania prawa jazdy i administracyjnego postępowania w tym zakresie, wskazując, że decyzja administracyjna o zatrzymaniu prawa jazdy została wydana po terminie zarzucanego czynu, jednakże obwiniony prowadził pojazd w okresie, gdy jego prawo jazdy zostało zatrzymane za pokwitowaniem, a pouczono go o terminie ważności pokwitowania. Sąd uznał, że prowadzenie pojazdu po zatrzymaniu prawa jazdy w oparciu o art. 135 ust. 1 pkt 1 lit b Prawa o ruchu drogowym wypełniało znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 kw. Sąd Okręgowy nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących obrazu przepisów proceduralnych, w tym zasady in dubio pro reo. Kara łączna grzywny i środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów zostały uznane za adekwatne i spełniające cele ustawy. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego oraz opłatę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zatrzymania prawa jazdy, prowadzenia pojazdu bez uprawnień po zatrzymaniu prawa jazdy, procedury odwoławczej w sprawach wykroczeniowych oraz prawa do obrony.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z zatrzymaniem prawa jazdy i administracyjnym postępowaniem.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie prawa do obrony następuje poprzez nieodroczenie rozprawy mimo wniosku obrońcy, gdy obwiniony i jego pełnomocnik mieli możliwość przedstawienia stanowiska w poprzednich terminach, a wniosek o odroczenie został złożony zbyt późno?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie zaistniały podstawy do odroczenia rozprawy w sytuacji, gdy obwiniony i jego pełnomocnik mieli możliwość przedstawienia swojego stanowiska w poprzednich terminach, a wniosek o odroczenie został złożony z naruszeniem terminów procesowych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że samo złożenie wniosku o odroczenie nie obliguje sądu do jego uwzględnienia, zwłaszcza gdy nie zaistniały ku temu powody, a strony miały możliwość wypowiedzenia się w sprawie w poprzednich terminach rozprawy.
Czy prowadzenie pojazdu mechanicznego po zatrzymaniu prawa jazdy za pokwitowaniem, gdy pouczono o terminie ważności pokwitowania, stanowi wykroczenie z art. 94 § 1 kw (prowadzenie pojazdu bez uprawnień)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, prowadzenie pojazdu mechanicznego po zatrzymaniu prawa jazdy w oparciu o art. 135 ust. 1 pkt 1 lit b Prawa o ruchu drogowym wypełnia znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy, analizując przepisy Prawa o ruchu drogowym i ustawy o kierujących pojazdami, a także orzecznictwo administracyjne, uznał, że obwiniony prowadził pojazd w dniu 17 kwietnia 2016 r. nie posiadając uprawnień, mimo że prawo jazdy zostało mu zatrzymane za pokwitowaniem.
Czy sąd orzekający w sprawie o wykroczenie narusza zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 8 kpw) lub zasadę obiektywizmu (art. 4 kpk), jeśli wyjaśnił wszystkie istotne dla odpowiedzialności kwestie i nie powziął wątpliwości, a sprawstwo obwinionego nie budzi wątpliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy nie można wyjaśnić obiektywnych wątpliwości stwierdzonych przez sąd. Zasada obiektywizmu wymaga wykazania naruszenia konkretnych przepisów gwarantujących jej realizację.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd rejonowy wyjaśnił wszystkie istotne kwestie i nie powziął wątpliwości, a sprawstwo obwinionego nie budziło wątpliwości. Nie wykazano również naruszenia konkretnych przepisów proceduralnych gwarantujących realizację zasady obiektywizmu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. J. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (20)
Główne
kw art. 92 § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 94 § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 65 § 2
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kpw art. 34
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 4
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Ustawa o kierujących pojazdami art. 102 § 1
Ustawa o kierujących pojazdami art. 102 § 1c
Ustawa o kierujących pojazdami art. 102 § 1e
Ustawa Prawo o ruchu drogowym art. 135 § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym art. 135 § 2
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
kpk art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia art. 4
Ustawa z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 3 § 1
Ustawa z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 21 § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do odroczenia rozprawy w sytuacji, gdy obwiniony i jego pełnomocnik mieli możliwość wypowiedzenia się w poprzednich terminach, a wniosek o odroczenie został złożony z naruszeniem terminów procesowych. • Sąd rejonowy rzetelnie ocenił zgromadzony materiał dowodowy. • Prowadzenie pojazdu po zatrzymaniu prawa jazdy za pokwitowaniem, gdy pouczono o terminie ważności pokwitowania, stanowi wykroczenie z art. 94 § 1 kw. • Sąd rejonowy wyjaśnił wszystkie istotne kwestie i nie powziął wątpliwości, a sprawstwo obwinionego nie budzi wątpliwości. • Kara łączna grzywny i środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów są adekwatne i spełniają cele ustawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa do obrony poprzez nieodroczenie rozprawy. • Dowolna ocena dowodów w kwestii posiadania uprawnień do kierowania pojazdami. • Obraza art. 34 kpw poprzez podjęcie rozstrzygnięcia bez uwzględnienia całokształtu okoliczności. • Obraza art. 4 i 5 kpk w zw. z art. 8 kpw poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść obwinionego i rozstrzygnięcie wątpliwości na jego niekorzyść.
Godne uwagi sformułowania
samo złożenie takiego wniosku nie powoduje powinności, konieczności - jak zdaje się to sugerować skarżący - odroczenia rozprawy głównej. • nie można w tym miejscu nadto nie wspomnieć, iż pismo zawierające wniosek o odroczenie terminu rozprawy nadesłane zostało przez obrońcę obwinionego do Sądu Rejonowego w Świdnicy 26 stycznia 2018 roku. • reguła in dubio pro reo unormowana w art. 5§2 kpk ma zastosowanie jedynie wówczas gdy nie można wyjaśnić wątpliwości, które muszą być obiektywne i co wymaga podkreślenia stwierdzone przez sąd orzekający. • W rozpatrywanej sprawie sąd rejonowy trafnie zaznaczył przy tym, iż obwinionemu zatrzymano prawo jazdy za pokwitowaniem pouczono go więc o terminie ważności pokwitowania i terminie uprawniającym go do prowadzenia pojazdów po zatrzymaniu prawa jazdy. • Postępowanie dotyczące wykroczenia oraz postępowanie administracyjne w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dotyczą wprawdzie tego samego zdarzenia, ale ich cel jest inny.
Skład orzekający
Sylwana Wirth
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zatrzymania prawa jazdy, prowadzenia pojazdu bez uprawnień po zatrzymaniu prawa jazdy, procedury odwoławczej w sprawach wykroczeniowych oraz prawa do obrony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z zatrzymaniem prawa jazdy i administracyjnym postępowaniem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność przepisów dotyczących prawa jazdy i wykroczeń drogowych, a także znaczenie prawidłowego procedowania przez sądy i organy administracji. Szczegółowe omówienie procedury zatrzymania prawa jazdy jest wartościowe dla prawników.
“Czy można jeździć po zatrzymaniu prawa jazdy? Sąd Okręgowy wyjaśnia zawiłości procedury.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.