Orzeczenie

IV KA 306/17

Sąd
Sąd Okręgowy
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚredniaokręgowy
fałszywe zeznaniaskładanie fałszywych zeznańart. 233 kkapelacjakara pozbawienia wolnościwarunkowe zawieszenie karysąd okręgowysąd rejonowy

Sprawa dotyczy apelacji wniesionej przez oskarżonego D.S. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go za składanie fałszywych zeznań w charakterze świadka. Oskarżony zeznał nieprawdę co do okoliczności zatrzymania osób w samochodzie. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony w apelacji zarzucił rażącą niewspółmierność kary i wniósł o jej złagodzenie oraz warunkowe zawieszenie wykonania. Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji. Kluczową przeszkodą do uwzględnienia wniosku o warunkowe zawieszenie kary było ustalenie, że oskarżony w chwili popełnienia czynu był już prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności, co zgodnie z art. 69 § 1 kk wyklucza taką możliwość. Sąd Okręgowy podkreślił również, że orzeczona kara 8 miesięcy pozbawienia wolności mieściła się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 69 § 1 kk w kontekście warunkowego zawieszenia kary dla osób już wcześniej skazanych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy można warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności, jeśli sprawca w czasie popełnienia czynu był już prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne, jeśli sprawca w czasie popełnienia czynu nie był skazany na karę pozbawienia wolności.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy powołał się na art. 69 § 1 kk, który wprost wyklucza możliwość warunkowego zawieszenia kary, gdy sprawca był już wcześniej prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności.

Czy kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za składanie fałszywych zeznań jest rażąco niewspółmierna?

Odpowiedź sądu

Nie, kara 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna i mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy zauważył, że sąd pierwszej instancji orzekając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności zbliżył się do dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a po nowelizacji kodeksu karnego górna granica zagrożenia została podwyższona.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie kary
Strona wygrywająca
Prokuratura / Oskarżyciel

Strony

NazwaTypRola
D. S.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 233 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne, gdy sprawca był już wcześniej skazany na karę pozbawienia wolności.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy stosowania przepisów w czasie popełnienia czynu.

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wcześniejsze prawomocne skazanie oskarżonego na karę pozbawienia wolności wyklucza możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary. • Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Odrzucone argumenty

Kara 8 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. • Wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary.

Godne uwagi sformułowania

brak podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania D. S. orzeczonej wobec niego kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, gdyż stanowiłoby to obrazę przepisu art. 69 § 1 kk • Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zważywszy na jego sytuację materialną i pobyt w zakładzie karnym.

Skład orzekający

Agnieszka Szulc – Wroniszewska

przewodniczący

Andrzej Szawel

członek

Krzysztof Gąsior

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 69 § 1 kk w kontekście warunkowego zawieszenia kary dla osób już wcześniej skazanych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa karnego dotyczącą warunkowego zawieszenia kary, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje też, jak wcześniejsze skazania wpływają na możliwość zastosowania ulg.

Dlaczego wcześniejsze skazanie może odebrać szansę na zawieszenie kary?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV Ka 306/17 UZASADNIENIE D. S. został oskarżony o to, że w dniu 10 grudnia 2015 roku w Komisariacie Policji w K. , będąc przesłuchany jako świadek i uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę, że w dniu 10 grudnia 2015 roku zatrzymał na tzw. "stop" samochód m-ki (...) , i że w samochodzie byli nieznani trzej mężczyźni i kobieta, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że osoby te były mu wcześniej znane, tj. o czyn z art. 233 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Radomsku wyrokiem z 13 stycznia 2017 roku w sprawie VI K 680/16 uznał oskarżonego D. S. za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 10 grudnia 2015roku w Komisariacie Policji w K. , będąc przesłuchany jako świadek i uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę, że w dniu 10 grudnia 2015 roku zatrzymał na tzw. "stop" samochód m-ki (...) i że w samochodzie byli nieznani trzej mężczyźni i kobieta, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że osoby te były mu wcześniej znane a samochodu nie zatrzymał na tzw. „stop”, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 233 § 1 kk i na podstawie art. 233 § 1 kk w związku z art. 4 § 1 kk w brzmieniu z dnia 10 grudnia 2015 roku wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; - zasądził od oskarżonego 180,00 złotych tytułem opłaty oraz 448,72 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu pierwszo instancyjnym. Wyrok zaskarżył oskarżony w części dotyczącej orzeczenia o karze . Apelacja - jak wynika z jej treści –wywiedziona została z podstawy art. 438 pkt 4 kpk i zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary. W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym wymierzonej mu kary przez znaczne jej złagodzenie i zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd Okręgowy zważył ci następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W realiach przedmiotowej sprawy nie jest możliwe przychylenie się do wniosku oskarżonego i złagodzenie kary. Zgodnie z dyspozycją art. 69 § 1 kk - w brzemieniu po 1 lipca 2015 roku - sąd może zawiesić warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności jeżeli sprawca w czasie popełnienia czynu nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z informacji K. – vide k. 111 - wymieniony w chwili popełnienia czynu zarzucanego mu w przedmiotowej sprawie był już skazany prawomocnie na karę pozbawienia wolności. W takim stanie rzeczy brak jest podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania D. S. orzeczonej wobec niego kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, gdyż stanowiłoby to obrazę przepisu art. 69 § 1 kk . Poza tym zauważyć należy, iż obecnie po nowelizacji Kodeksu Karnego , jaka nastąpiła z dniem 15 kwietnia 2016 roku ustawodawca podwyższył górną granicę zagrożenia ustawowego przestępstwa z art. 233 kk do lat 8. W realiach czasowych niniejszej sprawy odnośnie oskarżonego górną granicą reakcji karnej za czyn z art. 233 § 1 kk była dotychczasowa kara 3 lat pozbawienia wolności. Orzekając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności Sąd pierwszej instancji zbliżył się do dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zważywszy na jego sytuację materialną i pobyt w zakładzie karnym. SSO Agnieszka Szulc – Wroniszewska SSA w SO Andrzej Szawel SSO Krzysztof Gąsior