VI Ka 187/24
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący oskarżonego za przywłaszczenie pieniędzy, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. K., skazanego przez Sąd Rejonowy za przywłaszczenie pieniędzy z art. 284 § 2 kk. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za bezzasadne, wskazując na jednoznaczny materiał dowodowy w postaci nagrania monitoringu, który potwierdzał sprawstwo oskarżonego. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądzając jednocześnie koszty obrony z urzędu oraz koszty zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego A. K., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 18 stycznia 2024 r. (sygn. akt II K 376/23) za czyn z art. 284 § 2 Kodeksu karnego (przywłaszczenie). Apelacja obrońcy podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania karnego (m.in. art. 2 § 2, art. 4, art. 7, art. 410 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na uznaniu sprawstwa oskarżonego. Argumentowano, że dowód z monitoringu nie był wystarczający do przypisania oskarżonemu winy, a sąd pierwszej instancji pominął inne dowody, takie jak zeznania świadków czy adnotacje w dzienniku zmiany, które mogłyby wskazywać na brak bezpośredniego zamiaru przywłaszczenia. Podnoszono również, że do pomieszczenia, z którego odebrano pakiety, miały dostęp inne osoby, a problemy z brakującymi pakietami zdarzały się częściej. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Podkreślono, że nagranie monitoringu jednoznacznie dowodzi, iż oskarżony umieścił w walizce 14 pakietów, a opisał i przekazał jedynie 13. Wskazano, że hipoteza o sklejeniu pakietów jest nieprawdziwa, co wynika z odtworzonego zapisu. Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Podkreślono, że oskarżony zwrócił kwotę stanowiącą przedmiot przestępstwa, co potwierdza jego winę. Wątpliwości co do sprawstwa zostały rozstrzygnięte na korzyść oskarżyciela na podstawie obiektywnego dowodu w postaci nagrania. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej obrony z urzędu oraz od oskarżonego koszty zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego i koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, nagranie monitoringu jednoznacznie dowodzi sprawstwa oskarżonego, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wszystkie dowody, nie dopuszczając się błędu w ustaleniach faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że nagranie monitoringu wprost dowodzi, iż oskarżony umieścił w walizce 14 pakietów, a opisał i przekazał jedynie 13. Pozostałe dowody, choć mogły wskazywać na pewne nieprawidłowości proceduralne, nie podważały jednoznacznego obrazu sytuacji przedstawionego przez monitoring.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony A. K. (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) S.A. | spółka | oskarżyciel posiłkowy |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | kosztodawca |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
P.o.a. art. 29
Prawo o adwokaturze
Podstawa zasądzenia kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nagranie monitoringu jednoznacznie dowodzi sprawstwa oskarżonego. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy. Zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych są bezzasadne.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania, w szczególności zasady in dubio pro reo. Błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przypisaniu oskarżonemu zamiaru przywłaszczenia. Niewłaściwa ocena dowodów z monitoringu, zeznań świadków i dziennika zmiany.
Godne uwagi sformułowania
Jakiekolwiek wątpliwości w zakresie sprawstwa oskarżonego rozstrzyga w sposób jednoznaczny nagranie monitoringu. Wszak A. K. nie miał żadnego interesu w naprawianiu szkody w sytuacji, gdyby sam jej nie wyrządził. Zasada in dubio pro reo pozostaje w rażącej sprzeczności z treścią obiektywnego dowodu w postaci opisanego nagrania.
Skład orzekający
Robert Bednarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie znaczenia dowodu z monitoringu w sprawach o przywłaszczenie oraz prawidłowej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przywłaszczenia i rutynowego postępowania odwoławczego, gdzie sąd odwoławczy potwierdza ustalenia sądu niższej instancji. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VI Ka 187/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Małgorzata Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024r. sprawy A. K. ur. (...) w L. s. J. , Z. z domu J. oskarżonego z art. 284 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 376/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. K. ; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. S. kwotę 840 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od oskarżonego A. K. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 160 złotych opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 187/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 stycznia 2024r. w sprawie II K 376/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut I.rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, w szczególności naczelnych zasad procesowych, mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przejawiające się: 1)w błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że sprawstwo oskarżonego A. K. w popełnieniu w dniu 20 maja 2022 r. czynu z art. 284§ 2 k.k. na szkodę (...) S.A. wynika z dowodu w postaci monitoringu pomieszczenia użytkowanego przez (...) w W. (k. 45, 200 akt) w sytuacji, gdy na podstawie analizy przedmiotowych nagrań stwierdzić można, że: -oskarżony po wyjęciu pakietów z urządzenia wrzutowego (sejfu) dokonuje przeliczenia pakietów, biorąc je do ręki, podczas której to czynności doliczyć się można trzynastu (13) pakietów, -oskarżony po przeliczeniu pakietów ponownie bierze je do ręki, odrywając z pakietów pokwitowania i wpisując je w liczbie trzynastu (13), -podczas odrywania pokwitowań z pakietów oskarżony co najmniej czterokrotnie * przekłada różne pakiety bez odrywania od nich pokwitowania, -oskarżony umieścił wszystkie wyciągnięte z urządzenia wrzutowego pakiety w walizce służbowej, -na nagraniu z k. 200 akt znajduje się nieprawdziwa godzina czynności (godz. 08:00 podczas, gdy oskarżony był na miejscu o godz. 09:00), na co oskarżony zwrócił uwagę podczas odtwarzania nagrania na rozprawie w dniu 09.01.2024 r., nie zostało to jednak zaprotokołowane, skutkiem czego twierdzenie Sądu I instancji, jakoby na podstawie tego dowodu możliwym było bezsporne przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zabronionego z art. 284 § 2 k.k. w szczególności, że dokonał włączenia jednego z pakietów do swojego majątku pozostaje w sprzeczności z zasadą in dubio pro reo; 2)w niezasadnym pominięciu dowodów: a)z zeznań świadków B. W. /vide: protokół rozprawy z dnia 19.09.2023r./ oraz R. S. /vide: protokół rozprawy z dnia 19.09.2023 r./ oraz adnotacji oskarżonego w dzienniku zmiany z dnia 20.05.2022 r. /k. akt 202-203/ w zakresie, w jakim Sąd I instancji przyjął, że oskarżony nie powiadomił przełożonego o brakującym pakiecie — w sytuacji, gdy fakt braku pakietu został przez oskarżonego odnotowany w dzienniku zmiany, a według wiedzy w/w świadków nieprawidłowości należało zgłosić w jakikolwiek sposób; b)z zeznań świadków A. T. , A. S. /vide: protokół rozprawy z dnia 19.09.2023 r/ i A. Ś. /vide: protokół rozprawy z dnia 07.11.2023 r./ jako dowodów, które w ocenie Sądu I instancji nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy - w sytuacji, gdy: -do pomieszczenia, z którego oskarżony odbierał pakiety w dniu 20 maja 2022 roku miały dostęp również inne osoby; -odbiór pakietów pieniężnych z pomieszczenia (...) S.A. w W. przez (...) S.A. nie był dobrze zorganizowany; -problemy, polegające na braku pakietów, odbieranych z pomieszczenia (...) S.A. w W. zdarzały się często i nie były tylko udziałem oskarżonego, skutkiem czego nie sposób jednoznacznie stwierdzić, że brakujący pakiet mógł znajdować się jedynie w dyspozycji oskarżonego, a także, że oskarżony podjął jakiekolwiek działania w celu zatrzymania środków z brakującego pakietu; II.błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu przez Sąd I instancji, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 284 § 2 k.k. , a tym samym, że oskarżonemu przypisać można działanie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z brakującym pakietem, jak ze swoją własnością w sytuacji, gdy oskarżony: -tego samego dnia ujawnił brak pakietu w Dzienniku zmiany, -miał świadomość monitorowania pomieszczenia (...) w W. , skąd odbierał pakiety w dniu 20 maja 2022 r., -podczas dokonywania przedmiotowej czynności był opanowany, a wszystkie wyciągnięte z urządzenia wrzutowego pakiety umieścił w walizce służbowej, skutkiem czego nie sposób stwierdzić, że oskarżonemu towarzyszył cel definitywnego włączenia pakietu do swojego majątku w miejscu i czasie, przyjętym w wyroku Sądu 1 instancji, a więc że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona strony podmiotowej występku, wskazanego w tym przepisie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sformułowane przez obrońcę oskarżonego zarzuty są bezzasadne. Jakiekolwiek wątpliwości w zakresie sprawstwa oskarżonego rozstrzyga w sposób jednoznaczny nagranie monitoringu (k.45), przedstawione przez pokrzywdzona jednostkę wraz z pisemnym zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa. Wyraźni zostało na nim uwidocznione, że oskarżony umieścił w walizce 14 wyjętych uprzednio z szafki pakietów, z czego opisał tylko 13. Po odtworzeniu owego zapisu na rozprawie głównej A. K. potwierdził, że ,,doliczył się” 14 pakietów (k.155), lecz w jego ocenie ,,mogły się skleić”. Ta ostatnia hipoteza nie jest jednak prawdziwa, co także wprost wynika z odtworzonej przez Sąd Rejonowy płyty. Każdy bowiem pakiet został przez oskarżonego włożony do walizki oddzielnie i -poza jednym- skrupulatnie przezeń opisany. Jeśli dodać, że oskarżony zwrócił pokrzywdzonemu stanowiącą przedmiot przestępstwa kwotę, to słusznie Sąd I instancji ustalił tak sprawstwo, jak i winę oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. Wszak A. K. nie miał żadnego interesu w naprawianiu szkody w sytuacji, gdyby sam jej nie wyrządził. Na odtworzonym nagraniu uwidoczniona jest zarówno prawdziwa data, jak i godzina przebiegu dokonywanych przez oskarżonego czynności, zaś różnice w tym zakresie na kopii nagrania pozbawione są jakiegokolwiek znaczenia dowodowego. Zarzut I.1 pozostaje zatem w rażącej sprzeczności z treścią obiektywnego dowodu w postaci opisanego nagrania. Wbrew zarzutowi I.2 Sąd Rejonowy nie pominął wskazanych w nim dowodów, nie tylko bowiem dowody te przeprowadził, ale także w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku poddał je ocenie. Zarzucanie w tej sytuacji obrazy art. 410 kpk jest chybione. Przedstawione przez obrońcę tezy o odnotowaniu przez oskarżonego w dzienniku zmiany braku jednego pakietu, dostępie innych osób do pomieszczenia, w jakim oskarżony odbierał pakiety i problemach, polegających na braku pakietów w innych sytuacjach są co prawda prawdziwe, lecz żadną miarą nie wpływają w realiach przedmiotowej sprawy na sprawstwo oskarżonego. Zarówno bowiem, co należy powtórzyć, z nagrania oraz relacji oskarżonego wprost i w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że odebrał on 14 pakietów a opisał i przekazał jedynie 13, pozostawiając jeden z nich dla siebie. Tym samym bezzasadny jest sformułowany w punkcie II apelacji zarzut, bo Sąd Rejonowy ustrzegł się błędu w ustaleniach faktycznych. Oceny tej nie zmienia świadomość A. K. monitorowania pomieszczenia, w jakim odebrał on pakiety z pieniędzmi, ani też jego opanowanie podczas dokonywania zarejestrowanych czynności. Nagranie monitoringu wskazuje bowiem, że oskarżony zasłonił się walizką podczas umieszczania w niej pobranych uprzednio przesyłek. Konkludując stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy ustrzegł się wyszczególnionych w apelacji uchybień, zebrał pełny materiał dowodowy i w sposób zgodny z art. 7 kpk dokonał jego oceny, co sprawia, że odnoszące się do nich zarzuty są bezzasadne w stopniu oczywistym. Wniosek 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu, względnie, o: 2) zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podniesione w apelacji zarzuty nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarte w niej, korelujące z zarzutami wnioski zasadne nie są. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu I instancji jest wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk .. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III O kosztach nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 29 Prawa o adwokaturze (Dz.U.2019.1513 t.j.). Z kolei podstawą zasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego należności z tytułu zastępstwa procesowego jest art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk . 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze stanowi przepis art. 636 § 1 k.p.k. Sąd nie stwierdził podstaw faktycznych, uzasadniających odstąpienie od obciążania oskarżonego tymi należnościami. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę