IV Ka 286/13

Sąd Okręgowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2013-06-04
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniaokręgowy
niealimentacjaart. 209 kkwyrok zaocznysprzeciwprawomocnośćuchylenie wyrokubłąd proceduralnysąd okręgowysąd rejonowy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego z powodu rażącego błędu proceduralnego, polegającego na wydaniu kolejnego wyroku w sprawie, która już się prawomocnie zakończyła.

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uchylił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 marca 2013 roku, uznając, że został wydany mimo prawomocnego zakończenia postępowania. Po złożeniu sprzeciwu od pierwszego wyroku zaocznego, na kolejną rozprawę nie stawili się ani oskarżony, ani jego obrońca. Zgodnie z przepisami, w takiej sytuacji pierwszy wyrok zaoczny uprawomocnił się. W konsekwencji, wydanie drugiego wyroku zaocznego było niedopuszczalne, co stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego S. W. od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego z dnia 4 marca 2013 roku, uchylił zaskarżony wyrok. Powodem uchylenia było stwierdzenie rażącego uchybienia proceduralnego, stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 kpk. Sąd Okręgowy ustalił, że po złożeniu sprzeciwu od pierwszego wyroku zaocznego z dnia 28 listopada 2011 roku, wyznaczono rozprawę na dzień 4 marca 2013 roku. Na tę rozprawę nie stawił się ani oskarżony, ani jego obrońca, mimo prawidłowego wezwania. Zgodnie z art. 482 § 3 kpk, w takiej sytuacji pierwszy wyrok zaoczny uprawomocnił się z dniem 4 marca 2013 roku. W związku z tym, wydanie przez Sąd Rejonowy drugiego wyroku zaocznego z dnia 4 marca 2013 roku było niedopuszczalne, ponieważ postępowanie karne w tej samej sprawie i przeciwko tej samej osobie zostało już prawomocnie zakończone. Sąd Okręgowy, uchylając wyrok z powodu wskazanej wady, nie odniósł się do zarzutów apelacji obrońcy. Orzeczono również o zwolnieniu oskarżonego od kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wydanie kolejnego wyroku zaocznego jest niedopuszczalne, jeśli postępowanie karne co do tego samego czynu i tej samej osoby prawomocnie się zakończyło.

Uzasadnienie

Po złożeniu sprzeciwu od pierwszego wyroku zaocznego, niestawienie się oskarżonego i jego obrońcy na kolejnej rozprawie powoduje uprawomocnienie się pierwszego wyroku. W takiej sytuacji wydanie kolejnego wyroku jest naruszeniem prawa procesowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie uchylenia wyroku)

Strony

NazwaTypRola
S. W.osoba_fizycznaoskarżony
D. W.osoba_fizycznasyn (pokrzywdzony)
Prokuratura Okręgowa w Piotrkowie Trybunalskimorgan_państwowyprokurator

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

pkt 8 - wydanie wyroku mimo, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby prawomocnie zakończyło się.

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego.

k.k. art. 482 § 3

Kodeks karny

Uprawomocnienie się wyroku zaocznego w przypadku niestawienia się oskarżonego i obrońcy na rozprawie po uwzględnieniu sprzeciwu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 17 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

pkt 1 - warunkowe zawieszenie kary.

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

kt 3 - zobowiązanie do bieżącego łożenia na alimenty.

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

pkt 1 - wymogi uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 366 § 1

Kodeks postępowania karnego

obowiązek należytego wyjaśnienia okoliczności.

k.p.k. art. 436

Kodeks postępowania karnego

zakres rozpoznania apelacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 439 § 1 pkt 8 kpk poprzez wydanie wyroku mimo prawomocnego zakończenia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

nie pozostawiło Sądowi Odwoławczemu żadnego wyboru – musiał zaskarżony wyrok uchylić niepotrzebnie wydano wyrok zaoczny z dnia 4 marca 2013 roku – albowiem postępowanie karne w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone

Skład orzekający

Tadeusz Węglarek

przewodniczący

Stanisław Tomasik

sędzia

Tomasz Ignaczak

p.o. SO (sprawozdawca)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uprawomocnienia się wyroków zaocznych po uwzględnieniu sprzeciwu oraz konsekwencji wydania wyroku mimo prawomocnego zakończenia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie procedur prawnych i jak jeden błąd formalny może doprowadzić do uchylenia wyroku, nawet jeśli sprawa dotyczy poważnego przestępstwa.

Sąd uchylił wyrok, bo sprawa była już prawomocnie zakończona! Kluczowy błąd proceduralny.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV Ka 286/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2013 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek Sędziowie SA Stanisław Tomasik p.o. SO Tomasz Ignaczak (spr.) Protokolant Agnieszka Olczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim J. O. po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 roku sprawy S. W. (1) oskarżonego z art.209§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2013 roku sygn. akt VII K 680/11 na podstawie art. 439 § 1 pkt 8 kpk , art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami): - uchyla zaskarżony wyrok; - zwalnia oskarżonego od kosztów procesu za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt IV Ka 286/13 UZASADNIENIE S. W. (2) został oskarżony o to, że: - w okresie od stycznia 2009 roku do maja 2011 roku uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna D. W. , przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 kk Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem zaocznym z dnia 28 listopada 2011 roku w sprawie sygn. akt VII K 680/11: 1. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 209 § 1 kk wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawiania wolności; 2. na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie tej kary na okres próby lat 2; 3. na podstawie art. 72 § 1 kt 3 kk zobowiązał oskarżonego do bieżącego łożenia na alimenty; 4. orzekł o kosztach sądowych. Od wyroku tego złożono sprzeciw ( k. 182 – 183), który po wielu perturbacjach został uwzględniony ( k. 281 – 282). Sąd Rejonowy w innym składzie po uwzględnionym sprzeciwie wyznaczył kolejną rozprawę. Na rozprawę wyznaczoną na dzień 4 marca 2013 roku nie stawił się ani oskarżony ani jego obrońca ( k. 301). Ich nieobecność została uznana za nieusprawiedliwioną, albowiem obaj byli prawidłowo wezwani na termin rozprawy ( wezwanie dla obrońcy odebrała osoba uprawniona - vide k. 299, zaś wezwanie dla oskarżonego oskarżony odebrał osobiście – vide k. 300). Mimo to Sąd Rejonowy kontynuował rozprawę pod nieobecność oskarżonego i jego obrońcy i wydał drugi w tej sprawie wyrok zaoczny. Ponownie rozpoznający sprawę Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 4 marca 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 680/11: 1. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 209 § 1 kk wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawiania wolności; 2. na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie tej kary na okres próby lat 2; 3. orzekł o kosztach sądowych. Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego. Apelacja obrońcy zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego, zarzucając wyrokowi: - błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na jego treść poprzez niesłuszne uznanie, że oskarżony miał możliwości finansowe zaspokajania potrzeb alimentacyjnych syna, - naruszenie prawa karnego procesowego mającego wpływ na treść wyroku, tj. art. 424 § 1 pkt 1 kpk i art. 366 § 1 kpk . W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Apelacja obrońcy oskarżonego odniosła ten skutek, że w wyniku jej rozpoznania zaszła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W wyniku kontroli instancyjnej z urzędu ujawniono bowiem uchybienie proceduralne stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 439 § 1 pkt 8 kpk , co nie pozostawiło Sądowi Odwoławczemu żadnego wyboru – musiał zaskarżony wyrok uchylić. Przechodząc do szczegółów – zgodnie z art. 482 § 3 kpk jeżeli na rozprawę wyznaczoną w wyniku uwzględnienia sprzeciwu nie stawi się bez usprawiedliwienia ani oskarżony, ani jego obrońca, a upłynął już termin do zaskarżenia wyroku zaocznego na zasadach ogólnych, wyrok ten staje się prawomocny także wtedy, gdy ze sprzeciwem, na wypadek jego nieuwzględnienia, połączony był, na podstawie art. 482 § 1 kpk , wniosek o uzasadnienie tego wyroku ( uchw. SN z 25.2.2005 r., I KZP 37/04, OSNKW 2005, Nr 2, poz. 15 z uwagami R. A. S. , (...) 2006, Nr 2, s. 90 ). W niniejszej sprawie po sprzeciwie złożonym od „pierwszego” wyroku zaocznego z dnia 28 listopada 2011 r. wyznaczono termin rozprawy ( na dzień 4 marca 2013 roku), na który prawidłowo wezwani zostali oskarżony i jego obrońca ( k. 299 i k. 300). Mimo to żaden z nich nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia ( k. 301). Oznacza to, ze z dniem 4 marca 2013 roku uprawomocnił się wyrok zaoczny z dnia 28 listopada 2011 r. Zatem niepotrzebnie wydano wyrok zaoczny z dnia 4 marca 2013 roku – albowiem postępowanie karne w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone wyrokiem zaocznym z dnia 28 listopada 2011 roku ( który uprawomocnił się z dniem 4 marca 2013 roku). Dlatego należało uchylić zaskarżony wyrok ( czyli wyrok z dnia 4 marca 2013 roku ), albowiem zachodziła co do niego bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 8 kpk – wydano wyrok mimo, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby prawomocnie zakończyło się ( wyrokiem z dnia 28 listopada 2011 roku ). Wobec uchylenia wyroku do ponownego rozpoznania z przyczyn podanych powyżej Sąd Okręgowy nie będzie odnosił się do zarzutów zawartych w apelacji ( art. 436 kpk ). O kosztach poniesionych w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie powołanych w wyroku przepisów. Wobec powyższego orzeczono jak w wyroku. .

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę