IV Ka 283/15

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2015-05-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokaokręgowy
oszustwoart. 286 k.k.naprawienie szkodycesja wierzytelnościpokrzywdzonypostępowanie odwoławczekoszty sądowepomoc prawna z urzędu

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uchylając obowiązek naprawienia szkody, ponieważ wierzytelność została zaspokojona przez nabywcę w drodze cesji, co wykluczało istnienie realnej szkody po stronie pierwotnego pokrzywdzonego.

Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Rejonowego, kwestionując obowiązek naprawienia szkody nałożony na oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając, że wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki została zbyta na rzecz banku, który zaspokoił roszczenia. W związku z tym, szkoda po stronie pierwotnego pokrzywdzonego nie istniała w momencie orzekania, a zobowiązanie do jej naprawienia było niedopuszczalne. Sąd uchylił więc punkt wyroku dotyczący obowiązku naprawienia szkody, a w pozostałym zakresie utrzymał go w mocy.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację Prokuratora Rejonowego w Wałbrzychu od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który skazał M. W. za oszustwo (art. 286 § 1 k.k.) i zobowiązał go do naprawienia szkody w kwocie 2463,68 zł na rzecz banku. Prokurator zarzucił obrazę prawa materialnego, wskazując, że obowiązek naprawienia szkody był niedopuszczalny, gdyż roszczenie pokrzywdzonego zostało zaspokojone przez nabywcę wierzytelności w drodze cesji, co oznaczało brak realnej szkody po stronie pierwotnego pokrzywdzonego w chwili orzekania. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji apelacji. Stwierdził, że choć oskarżony popełnił czyn z art. 286 § 1 k.k., to wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki została zbyta na rzecz banku, który zaspokoił roszczenia. W konsekwencji, realna szkoda po stronie pierwotnego pokrzywdzonego nie istniała, a zobowiązanie oskarżonego do jej naprawienia było niedopuszczalne, prowadząc do bezpodstawnego wzbogacenia. Sąd odwołał się do definicji pokrzywdzonego z art. 49 § 1 i 2 k.p.k., podkreślając, że tylko bezpośrednio naruszony podmiot może być uprawniony do otrzymania zadośćuczynienia w postępowaniu karnym, a szkoda musi istnieć w dacie orzekania. Przywołano również postanowienie Sądu Najwyższego (IV KK 332/12), które potwierdza, że wykonanie obowiązku probacyjnego naprawienia szkody staje się bezprzedmiotowe po dokonaniu cesji roszczeń. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy uchylił orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek naprawienia szkody jest niedopuszczalny w takiej sytuacji, ponieważ szkoda po stronie pierwotnego pokrzywdzonego nie istnieje w dacie orzekania, a zobowiązanie prowadziłoby do bezpodstawnego wzbogacenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że po dokonaniu cesji wierzytelności i zaspokojeniu roszczeń przez nabywcę, pierwotny pokrzywdzony nie ponosi już realnej szkody. Pokrzywdzonym w rozumieniu k.p.k. jest podmiot, którego dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone, a szkoda musi istnieć w momencie orzekania. Zobowiązanie do zapłaty na rzecz podmiotu, który nie jest pokrzywdzonym ani nie poniósł szkody, jest niedopuszczalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w części dotyczącej obowiązku naprawienia szkody)

Strony

NazwaTypRola
M. W.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychuorgan_państwowyapelujący
(...) S.A.spółkapokrzywdzony
(...) Bank S.A.spółkanabywca wierzytelności
adw. Z. G.inneobrońca z urzędu

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy czynu oszustwa, polegającego na wprowadzeniu w błąd w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

k.p.k. art. 49 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Definicja pokrzywdzonego i kryterium bezpośredniości naruszenia dobra prawnego.

Pomocnicze

k.k. art. 72 § § 2

Kodeks karny

Podstawa do zobowiązania oskarżonego do naprawienia szkody.

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do uchylenia orzeczenia w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1 i 2

Ustawa Prawo o adwokaturze

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie pokrzywdzonego zostało zaspokojone przez nabywcę wierzytelności w drodze cesji. Brak realnej szkody po stronie pierwotnego pokrzywdzonego w dacie orzekania. Zobowiązanie do naprawienia szkody na rzecz podmiotu, który nie jest pokrzywdzonym ani nie poniósł szkody, jest niedopuszczalne. Naruszenie przepisu art. 49 k.p.k. poprzez nałożenie obowiązku na rzecz niewłaściwego podmiotu.

Godne uwagi sformułowania

realna szkoda po stronie pokrzywdzonego już w chwili orzekania przez sąd I instancji nie występowała, bowiem została naprawiona poprzez spełnienie świadczenia z innej niż deliktowa podstawy prawnej zobowiązanie oskarżonego do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz wskazanego podmiotu kwoty 2463,68 zł nie było możliwe, a wręcz niedopuszczalne, prowadzące bowiem do nie znajdującego podstaw wzbogacenia Pokrzywdzony też jest jedynym podmiotem na rzecz którego dopuszczalne jest w postępowaniu karnym (...) nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody. w sytuacji, w której pokrzywdzony dokonał cesji przysługujących mu roszczeń wynikających z przestępstwa na rzecz innej osoby, wykonanie obowiązku probacyjnego naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego staje się bezprzedmiotowe

Skład orzekający

Waldemar Majka

przewodniczący-sprawozdawca

Elżbieta Marcinkowska

sędzia

Agnieszka Połyniak

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pokrzywdzonego i obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym w kontekście cesji wierzytelności i zaspokojenia roszczeń przez osoby trzecie."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy szkoda została faktycznie naprawiona przez podmiot inny niż pierwotny pokrzywdzony na skutek cesji wierzytelności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne ustalenie statusu pokrzywdzonego i istnienia szkody w momencie orzekania, zwłaszcza w kontekście transakcji finansowych takich jak cesja wierzytelności.

Czy można naprawić szkodę, której już nie ma? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową kwestię w sprawach karnych.

Dane finansowe

WPS: 2463,68 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV Ka 283/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka (spr.) Sędziowie: SSO Elżbieta Marcinkowska SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. sprawy M. W. syna H. i B. z domu J. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 lutego 2015 r. sygnatura akt III K 843/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie z punktu III jego dyspozycji o obowiązku naprawienia szkody; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. G. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 283/15 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu wniósł akt oskarżenia przeciwko M. W. oskarżając go o to, że: w dniu 5 marca 2013 roku w W. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu upoważnionego pracownika pokrzywdzonej firmy – (...) S.A. z/s we W. w błąd co do faktu zatrudnienia w firmie (...) s.c. ” z/s w W. i osiągalnych dochodach w kwocie 1320,00 złotych netto miesięcznie oraz co do zamiaru spłaty zaciągniętego zobowiązania, zawarł umowę pożyczki na zakup sprzętu komputerowego i doprowadził (...) z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2729,75 złotych tj. o czyn z art. 286§1 kk . Wyrokiem z dnia 3 lutego 2015 roku (sygn. akt III K 843/14) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu: I. Oskarżonego M. W. uznał za winnego tego, że w dniu 5 marca 2013 roku w W. , woj. (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do faktu zatrudnienia w firmie (...) s.c. ” z/s we W. i osiągalnych dochodach w kwocie 1320,00 złotych netto miesięcznie oraz co do zamiaru spłaty zaciągniętego zobowiązania, zawarł umowę pożyczki na zakup sprzętu komputerowego i doprowadził (...) z/s we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2463,68 złotych to jest występku z art. 286§1 kk i za czyn ten na podstawie art. 286§1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§1 pkt 1 kk zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech), III. na podstawie art. 72§2 kk zobowiązał oskarżonego M. W. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank S.A. kwoty 2463,68 zł w terminie 1 roku od dnia uprawomocnienia się wyroku, IV. na podstawie art. 44§2 kk orzekł przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci umowy o kredyt konsumencki z dnia 5.03.2013 r., zarejestrowanej pod poz. Drz. 63/14, przechowywanej w aktach sprawy k.17, V. zwolnił oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego zarzucając: Obrazę przepisów prawa karnego materialnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 72§2 kk poprzez bezzasadne jego zastosowanie i na jego podstawie zobowiązania oskarżonego M. W. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank S.A. kwoty 2463, 68 zł, podczas gdy zobowiązanie takie było niedopuszczalne bowiem roszczenie właściwego pokrzywdzonego – (...) z/s we W. zostało zaspokojone w drodze cesji wierzytelności na nabywcę (...) Bank S.A. , a tym samym realna szkoda po stronie pokrzywdzonego w chwili orzeczenia nie istniała, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z jego treści obowiązku naprawienia szkody. Sąd Okręgowy zważył: apelacja jest zasadna. Rzeczywiście oskarżony popełniając przypisany mu czyn z art. 286 § 1 kk na szkodę (...) we W. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wskazany podmiot. Jednak jak ustalił sąd rejonowy wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki a będąca jednocześnie przedmiotem deliktu umową cesji wierzytelności została zbyta na rzecz (...) Bank S.A. we W. , a roszczenia zbywającego zostały zaspokojone przez nabywcę tej wierzytelności. Tym samym realna szkoda po stronie pokrzywdzonego już w chwili orzekania przez sąd I instancji nie występowała, bowiem została naprawiona poprzez spełnienie świadczenia z innej niż deliktowa podstawy prawnej, a zatem zobowiązanie oskarżonego do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz wskazanego podmiotu kwoty 2463,68 zł nie było możliwe, a wręcz niedopuszczalne, prowadzące bowiem do nie znajdującego podstaw wzbogacenia. Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 i 2 kpk pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna albo też instytucja państwowa, samorządowa lub społeczna, choćby nie miała osobowości prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo . Kryterium bezpośredniości, o którym mowa w wskazanym przepisie oznacza, iż pomiędzy czynem zawierającym znamiona przestępstwa, a naruszeniem lub zagrożeniem dobra prawnego nie ma ogniw pośrednich. Pokrzywdzony też jest jedynym podmiotem na rzecz którego dopuszczalne jest w postępowaniu karnym (czy to w trybie art.46 kk czy też art.72 kk ) nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody. Przy czym szkoda ta musi istnieć w dacie orzekania. Podobny pogląd prawny wyrażony został w postanowieniu Sądu Najwyższego z 21 lutego 2013 roku (IV KK 332/12), zgodnie z którym w sytuacji, w której pokrzywdzony dokonał cesji przysługujących mu roszczeń wynikających z przestępstwa na rzecz innej osoby, wykonanie obowiązku probacyjnego naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego staje się bezprzedmiotowe, a brak zaspokojenia osoby, która nabyła w drodze cesji prawa majątkowe przysługujące pierwotnie pokrzywdzonemu, nie może być uznane za niewykonanie obowiązku probacyjnego w rozumieniu art. 75 § 2 k.k. Orzeczenie zatem obowiązku naprawienia szkody wobec oskarżonego z obowiązkiem zapłaty na rzecz nabywcy wierzytelności nie jest poprawne, bowiem nie posiada on statusu pokrzywdzonego. Niewłaściwe byłoby również nałożenie obowiązku naprawienia szkody z obowiązkiem zapłaty na rzecz pokrzywdzonego, skoro szkoda została naprawiona. Wobec powyższego zaskarżone orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody podlegało uchyleniu ( art.437§1 kpk ), a biorąc pod uwagę formułowany w apelacji zakres zaskarżenia w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy. Na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 4, §2 ust.3 i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 164 poz. 1348, ze zmianami), zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Z. G. 516,60 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalniając oskarżonego od ponoszenia tych kosztów zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa kierując się zasadą słuszności.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI