IV Ka 231/25

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, w składzie sędziowskim Mirosław Kędzierski (przewodniczący), Małgorzata Bonisławska-Kania i Piotr Kupcewicz, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 30 grudnia 2024 r. (sygn. akt II K 612/23), którym oskarżony został skazany z art. 190a § 1 kk (stalking). Obrońca zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegającego na uznaniu, że zachowania oskarżonego wywołały u pokrzywdzonej uzasadnione poczucie zagrożenia. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu podkreślono, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji mogą być skutecznie zakwestionowane tylko w przypadku rażących uchybień proceduralnych lub logicznych, czego w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Sąd odwoławczy wskazał, że apelacja zawierała jedynie odmienną, subiektywną ocenę dowodów, a nie przekonujące argumenty podważające ustalenia sądu meriti. Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, w tym zeznań świadków i analizę wiadomości tekstowych, uznając, że w pełni uzasadniają one przypisanie oskarżonemu winy. Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający