Orzeczenie

IV Ka 215 / 21

SAOSKarneodpowiedzialność karna za wykroczenia drogoweNiskaokręgowy
prawo karnepostępowanie karneapelacjaocena dowodówin dubio pro reostan nietrzeźwościkierowanie pojazdem

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 4 lutego 2021 r. w sprawie II K 299/20. Apelacja zarzucała obrazę przepisów prawa procesowego (art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 410 kpk, art. 167 kpk, art. 366 § 1 kpk), błąd w ustaleniach faktycznych oraz inne uchybienia. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, a także uwzględniała całokształt okoliczności sprawy. Sąd odwoławczy podkreślił, że nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo, gdyż dowody jednoznacznie wskazywały na winę oskarżonego. Odnosząc się do zarzutu braku inicjatywy dowodowej w zakresie badania stanu psychofizycznego oskarżonego, sąd stwierdził, że wiedza specjalistyczna nie była niezbędna do oceny, czy stwierdzony stan nietrzeźwości wyłączał możliwość kierowania pojazdem. Sąd odwoławczy uznał, że taki stan, choć zaburza sprawność, nie wyłącza zdolności do kierowania pojazdem. W konsekwencji, apelacja została uznana za niezasadną, a wniosek o uniewinnienie oskarżonego za niezasadny. Wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących oceny dowodów i zasady in dubio pro reo w sprawach karnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej oceny dowodów, bez wprowadzania nowych interpretacji.

Zagadnienia prawne (4)

Czy ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była dowolna, nielogiczna lub sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ocena dowodów była prawidłowa, logiczna i oparta na całokształcie materiału dowodowego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była należycie argumentowana i uwzględniała wszystkie okoliczności przemawiające za i przeciw oskarżonemu.

Czy doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, dowody jednoznacznie wskazywały na winę oskarżonego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że dowody zebrane w sprawie nie pozostawiały wątpliwości co do popełnienia zarzucanego czynu przez oskarżonego.

Czy stan nietrzeźwości oskarżonego wyłączał jego zdolność do kierowania pojazdem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, stwierdzony stan nietrzeźwości, choć zaburzał sprawność, nie wyłączał zdolności do kierowania pojazdem.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że dla oceny tej kwestii nie była niezbędna wiedza specjalistyczna, a stwierdzony stan nietrzeźwości nie jest na tyle zaawansowany, by wyłączać możliwość kierowania pojazdem.

Czy sąd pierwszej instancji zaniechał inicjatywy dowodowej w zakresie badania stanu psychofizycznego oskarżonego?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy uznał, że taka inicjatywa nie była niezbędna.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że ocena zdolności do kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości nie wymagała opinii biegłego toksykologa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
oskarżonyinneoskarżony
obrońcainneobrońca
prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa obciążenia oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego w przypadku nieuwzględnienia apelacji.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy oceny dowodów.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zasady in dubio pro reo.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy całokształtu okoliczności sprawy.

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy inicjatywy dowodowej.

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy inicjatywy dowodowej.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględne podstawy uchylenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa. • Nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo. • Stan nietrzeźwości nie wyłączał zdolności do kierowania pojazdem. • Apelacja obrońcy była niezasadna.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego (art. 7, 5 § 2, 410, 167, 366 § 1 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Niezbędność inicjatywy dowodowej w zakresie badania stanu psychofizycznego oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym • Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i stanowił wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego • Nie doszło także do naruszenia zawartej w art. 5 § 2 kpk reguły in dubio pro reo, albowiem dowody, które przywołał sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ponad wszelką wątpliwość wskazują, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu • Tego rodzaju stan nietrzeźwości, jak stwierdzony u oskarżonego, niewątpliwie zaburza równowagę, sprawność, koordynację ruchową, powoduje spadek sprawności intelektualnej oraz opóźnienia czasu reakcji i zdolności kontroli własnych zachowań, ale nie jest to jeszcze stan tego rzędu, by wyłączał zdolność do ruchu oraz aktywności fizycznych, w tym także niezbędnych do samodzielnego zajęcia miejsca w samochodzie, jego uruchomienia, wprawienia w ruch oraz kierowania nim

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji przepisów dotyczących oceny dowodów i zasady in dubio pro reo w sprawach karnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i standardowej oceny dowodów, bez wprowadzania nowych interpretacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy standardowej procedury odwoławczej w sprawie karnej, z rutynowym rozstrzygnięciem. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst