IV Ka 189 / 26Uchylenie wyroku naruszenie zasady bezpośredniości 2

Godne uwagi sformułowania

odniesienie się do tego zarzutu jawi się jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 436 kpk w zw. z uchyleniem wyroku w tej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. • sąd I instancji nie przesłuchał na rozprawie ani jednej spośród osób, które z pewnością jawią się jako jego naoczni świadkowie, ograniczając się wyłącznie do ujawnienia ich zeznań poprzez odczytanie podstawie art. 392 kpk • przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych oraz wyprowadzone na takiej podstawie ustalenia pozostaje pod ochroną art. 7 kpk tylko wówczas, gdy są poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 kpk ) w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy ( art. 2 § 2 kpk ) oraz stanowi wynik rzetelnego ( a nie tylko pozorowanego ) rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego ( art. 4 kpk ). • Odstąpienie od zasady bezpośredniości pozostaje więc pod ochroną tego przepisu jedynie, gdy zeznania świadków miałyby służyć ustaleniu okoliczności nie zasadniczych, lecz drugorzędnych, niedotyczących okoliczności o doniosłym znaczeniu dla sprawy, gdy nie pozostają one przy tym w wyraźnej sprzeczności z innymi dowodami. • przewód sądowy należy przeprowadzić ponownie i w całości, z zachowaniem zasady bezpośredniości co do wszystkich osobowych źródeł dowodowych