IV Ka 552/14

Sygnatura akt IV Ka 552/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2014 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Władysławy Kunickiej-Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2014 roku sprawy K. G. syna K. i K. z domu S. urodzonego (...) w K. oskarżonego z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4 lutego 2014 roku, sygnatura akt II K 864/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu prowadzenia pojazdów, a zawarty w punkcie II dyspozycji podwyższa do lat 3 (trzech); II. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 552/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem K. G. uznany został za winnego, że: w dniu 14 listopada 2013 roku w B. w województwie (...) , o godz. 18.35 na ulicy (...) , kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym I- 0,88 mg/l, II- 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sadu Rejonowego w Kłodzku z dnia 26 października 2009 roku, sygn.akt VIII K 894/09 z art. 178a§1 kk , tj. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§4 kk i za to na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, zważywszy na treść art. 42§2 kk orzeczono wobec K. G. roczny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając: Rażącą niewspółmierność kary – środków karnych wymierzonej K. G. , wyrażającą się w odstąpieniu od orzeczenia w wyroku wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitecnjarnej oraz orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jedynie 1 roku, a nie 5 lat o co wnosił oskarżyciel publiczny w sytuacji, gdy zachowanie oskarżonego wskazuje na rażące lekceważenie przez niego porządku prawnego, co przejawia się w wysokim stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu, a okoliczność ta powinna wpłynąć na zaostrzenie odpowiedzialności karnej oskarżonego i tym samym uwzględniać zasady prewencji indywidualnej oraz ogólnej poprzez kształtowanie świadomości społecznej, iż tego rodzaju zachowanie niesie za sobą odpowiednio surową i odczuwalną dolegliwość dla sprawcy, zwłaszcza, że oskarżony był już wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec K. G. środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz dodatkowo świadczenia pieniężnego w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. I tak, rację ma apelujący, iż orzeczenie wobec oskarżonego jedynie rocznego ( a zatem najniższego z możliwych ) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych razi swą łagodnością i nie odzwierciedla w żaden sposób konieczności nie tylko tzw. prewencji szczególnej ale i ogólnej. I tak, uwadze Sądu Rejonowego umknęło to, że stan nietrzeźwości sprawcy był znaczny ( ok. 1,8% ), to nadto K. G. jest sprawcą wyjątkowo niepoprawnym bowiem już wcześniej był dwukrotnie karany za czyny z art. 178a§1 kk i z art. 178a§2 kk ( obecnie art. 87§2 kk ). Te rozstrzygnięcia nie stanowiły dla oskarżonego jakiegokolwiek ostrzeżenia. Przeciwnie, łaskawość sądów orzekających w tych sprawach zachęciły go do kolejnego popełnienia czynu tego samego rodzaju. Już tylko powyższe, w powiązaniu z koniecznością oddziaływania na innych potencjalnych nietrzeźwych kierujących –nakazało oczywiście wydłużyć okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Orzeczono go na 3 lata jako zdaniem Sądu Okręgowego spełniający zasady wyrażone w art. w art. 53§1 i 2 kk ( art. 56 kk ). Sad Okręgowy nie znalazł jednak podstaw dla orzeczenia świadczenia pieniężnego, a to przede wszystkim z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, której w żadnej mierze nie sposób uznać za dobrą. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.