IV KA 166/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział IV Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 roku utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 16 grudnia 2014 roku, sygn. akt VI W 3834/14. Wyrok ten skazywał A.S. za wykroczenie z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń, polegające na niestosowaniu się do znaku drogowego B-36 (zakaz zatrzymywania się) podczas kierowania pojazdem w dniu 23 maja 2014 roku. Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 złotych i zwolnił go od kosztów postępowania. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 8 kpw, art. 34 kpw, art. 366 § 1 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów, pominięcie dokumentacji zdjęciowej oraz zaniechanie wyjaśnienia ważnych okoliczności dotyczących legalności usytuowania znaku. Zarzucono również błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na dowolnym przyjęciu, że obwiniony musiał mieć świadomość istnienia znaku i że jego usytuowanie było zgodne z prawem. Sąd Okręgowy nie podzielił argumentacji apelacji. Stwierdził, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i oceny dowodów w sposób zgodny z przepisami, w tym z art. 7 kpk. Sąd Odwoławczy aprobowalnie ocenił tok rozumowania Sądu I instancji, w szczególności oparcie ustaleń na dowodach z dokumentów oraz zeznaniach funkcjonariuszy Straży Miejskiej. Uznano, że dokumentacja zdjęciowa została uwzględniona, a widoczność znaku B-36 nie była utrudniona, mimo jego specyficznego usytuowania. Sąd odrzucił argument obrony o zasłonięciu znaku przez pojazd ciężarowy, wskazując na brak takich informacji w notatce Straży Miejskiej i wyjaśnieniach obwinionego złożonych w trakcie interwencji. Podkreślono, że obwiniony zaparkował w miejscu obowiązywania zakazu, a jego obowiązkiem jest stosowanie się do znaków drogowych, a nie ich dowolna interpretacja. Sąd Okręgowy uznał, że kara grzywny wymierzona przez Sąd Rejonowy jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu i nie jest rażąco niesprawiedliwa. W konsekwencji utrzymano zaskarżony wyrok w mocy i zasądzono od obwinionego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 kw w kontekście widoczności i legalności ustawienia znaku drogowego.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki usytuowania znaku.
Zagadnienia prawne (3)
Czy niestosowanie się do znaku zakazu zatrzymywania się, mimo jego specyficznego usytuowania, stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niestosowanie się do znaku drogowego stanowi wykroczenie, nawet jeśli jego usytuowanie budzi wątpliwości, o ile znak jest widoczny i zgodny z prawem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że obwiniony miał obowiązek stosować się do znaku B-36, który był legalnie ustawiony i widoczny, a jego obowiązkiem jest stosowanie się do prawa, a nie jego dowolna interpretacja. Nawet jeśli znak byłby nieprawidłowo ustawiony, obwiniony powinien podjąć działania prawne w celu jego usunięcia, a nie ignorować go.
Czy ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była dowolna i czy doszło do naruszenia przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z przepisami postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie, dokonał rzetelnej analizy dowodów, a jego ustalenia logicznie wypływają z materiału dowodowego i są zgodne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Odwoławczy w pełni aprobowalnie ocenił tok rozumowania Sądu I instancji.
Czy dokumentacja zdjęciowa miejsca zdarzenia i zeznania funkcjonariuszy Straży Miejskiej były wystarczające do przypisania winy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dokumentacja zdjęciowa i zeznania funkcjonariuszy, ocenione łącznie z innymi dowodami, były wystarczające do przypisania winy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania funkcjonariuszy za wiarygodne, ponieważ były logiczne, spójne i korespondowały z dowodami z dokumentów. Zdjęcia potwierdziły widoczność znaku, a twierdzenia obrony o zasłonięciu znaku przez pojazd ciężarowy nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Straż Miejska W. | instytucja | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | instytucja | strona kosztów |
Przepisy (13)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasady swobodnej oceny dowodów.
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 34
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 70 § § 5
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 39 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 21 § pkt.2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust.1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Legalność i widoczność znaku drogowego B-36. • Obowiązek stosowania się do znaków drogowych. • Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy. • Wiarygodność zeznań funkcjonariuszy Straży Miejskiej. • Adekwatność wymierzonej kary grzywny.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez dowolną ocenę dowodów. • Pominięcie dokumentacji zdjęciowej. • Niewyjaśnienie okoliczności dotyczących legalności usytuowania znaku. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący świadomości znaku i jego widoczności. • Brak jednoznacznych dowodów sprawstwa.
Godne uwagi sformułowania
nie zastosował się do znaku drogowego B-36 (zakaz zatrzymywania się) • oceny dowodów, w szczególności wyjaśnień obwinionego, w sposób dowolny a nie swobodny • pominięcie przy ocenie materiału dowodowego znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji zdjęciowej • nieprawidłowym ustawienia znaków drogowych dokonano zgodnie z obowiązującą procedurą • widoczność znaku jest „słaba” • Sąd meriti dokonał właściwych ustaleń faktycznych i uczynił to w sposób wolny od naruszenia przepisów postępowania • Ostateczna ich ocena jest trafna, przeprowadzona została po wszechstronnym rozważeniu całokształtu okoliczności • nie sposób zarzucić dowolności, co implikuje stwierdzenie, że pozostaje ono pod ochroną art.7 kpk • znak zakazu zatrzymywania w istocie posadowiony był na metalowym słupie nad ogrodzeniem oddzielającym plac budowy od jezdni, nie miało to jednak żadnego wpływu na jego widoczność • obwiniony dopiero przed Sądem wskazał, że nie widział znaku, ponieważ był zasłonięty przez samochód. W chwili interwencji Straży Miejskiej nic nie zasłaniało znaku • obwiniony z całą pewnością nalegałby na odnotowanie tego faktu • obwiniony spieszył się do pracy i nie miał innego miejsca, aby zaparkować pojazd • przepisem wiodącym jest art.92§1 kw. […]
Skład orzekający
Krzysztof Głowacki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 kw w kontekście widoczności i legalności ustawienia znaku drogowego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki usytuowania znaku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i jego rozstrzygnięcia w drugiej instancji. Argumentacja obrony nie była przekonująca dla sądu.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.