IV Ka 142/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Bydgoszczy, Wydział IV Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej A. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt IX K 1089/22, którym została ona skazana z art. 267 § 3 i 4 Kodeksu karnego. Obrońca oskarżonej zaskarżył wyrok w całości, zarzucając m.in. naruszenie art. 101 § 1 pkt 4 k.k. przez niezastosowanie w zakresie przedawnienia czynu, naruszenie art. 267 § 3 k.k. poprzez błędne uznanie oskarżonej za osobę nieuprawnioną do uzyskania informacji oraz naruszenie art. 342 § 1 k.p.k. polegające na nieokreśleniu w sentencji, jakie informacje uzyskała oskarżona. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu przedawnienia, sąd wskazał, że czyn oskarżonej miał charakter ciągły i zakończył się w listopadzie 2019 roku, co wyklucza przedawnienie. Zarzuty dotyczące obrazy prawa materialnego i procesowego również zostały odrzucone, a sąd podkreślił, że prawo do prywatności i tajemnica komunikowania się są szeroko chronione, a podsłuchiwanie rozmów, nawet w celu ochrony dziecka, jest niedozwolone. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego co do winy i społecznej szkodliwości czynu, uznając je za nieznaczne, i utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, który warunkowo umorzył postępowanie. Zasądzono od oskarżonej koszty zastępstwa procesowego na rzecz oskarżyciela posiłkowego oraz obciążono ją opłatą sądową i wydatkami.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przedawnienia czynów ciągłych, ochrony prawa do prywatności i tajemnicy komunikowania się w kontekście działań rodzicielskich, a także dopuszczalności błędów formalnych w uzasadnieniu wyroku.
Sprawa dotyczy specyficznego kontekstu rodzinnego i karnego, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych obszarach prawa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy czyn polegający na nagraniu i udostępnieniu rozmów syna przez matkę, która sprawuje nad nim władzę rodzicielską, uległ przedawnieniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czyn nie uległ przedawnieniu, ponieważ miał charakter ciągły i ostatnie działanie sprawcy miało miejsce w listopadzie 2019 roku.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że czyn oskarżonej miał charakter ciągły, a jego zakończenie w listopadzie 2019 roku wyklucza przedawnienie karalności, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego.
Czy matka sprawująca władzę rodzicielską może być uznana za osobę 'nieuprawnioną do uzyskania informacji' w rozumieniu art. 267 § 3 k.k. w kontekście podsłuchiwania rozmów małoletniego syna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, matka sprawująca władzę rodzicielską nie ma nieograniczonego prawa do podsłuchiwania i kontrolowania rozmów syna, a takie działanie może naruszać prawo do prywatności i tajemnicę komunikowania się.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że prawo do informacji jest regulowane przez Konstytucję i inne ustawy, a Kodeks karny ma charakter subsydiarny. Ochrona tajemnicy komunikowania się i prawa do prywatności, gwarantowana przez Konstytucję RP i międzynarodowe akty, obejmuje również wypowiedzi o poufnym charakterze. Instalowanie urządzenia podsłuchowego w celu przechwycenia takich rozmów jest niedozwolone.
Czy brak precyzyjnego określenia w sentencji wyroku, jakie konkretnie informacje uzyskała oskarżona, stanowi naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, brak precyzyjnego wskazania informacji w sentencji nie stanowi naruszenia, które mogłoby wpłynąć na treść orzeczenia, a uzasadnienie pozwala na wyinterpretowanie tych informacji. Błędy formalne w uzasadnieniu nie wpływają na treść wcześniejszego orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że przepis art. 342 § 1 k.p.k. nie wymaga wprost wskazania w sentencji uzyskanych informacji, a z uzasadnienia można je wywnioskować. Ponadto, błędy formalne w sporządzeniu uzasadnienia nie mogą mieć wpływu na treść wydanego wcześniej orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Ł. B. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Rejonowa Bydgoszcz – Południe | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 267 § § 3
Kodeks karny
Ochrona tajemnicy komunikowania się i prawa do prywatności; podsłuchiwanie rozmów, nawet w celu ochrony dziecka, jest niedozwolone.
k.k. art. 267 § § 4
Kodeks karny
k.k. art. 101 § § 1
Kodeks karny
Przedawnienie karalności czynu ciągłego liczone od ostatniego momentu działania sprawcy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów prawa materialnego.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 342 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi dotyczące określenia informacji uzyskanych przez sprawcę.
k.p.k. art. 629
Kodeks postępowania karnego
Koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.
u.o.p.k. art. 12
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłata za II instancję.
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłata za II instancję.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn oskarżonej nie uległ przedawnieniu, ponieważ miał charakter ciągły i zakończył się w listopadzie 2019 roku. • Podsłuchiwanie rozmów syna przez matkę, nawet w celu ochrony dziecka, narusza prawo do prywatności i tajemnicę komunikowania się. • Brak precyzyjnego określenia informacji w sentencji nie wpływa na ważność orzeczenia, jeśli uzasadnienie jest wystarczające.
Odrzucone argumenty
Czyn oskarżonej uległ przedawnieniu. • Oskarżona jako matka miała prawo podsłuchiwać syna w trosce o jego dobro. • Wyrok sądu pierwszej instancji jest wadliwy z powodu nieokreślenia w sentencji uzyskanych informacji.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób podzielić stanowiska obrońcy, że oskarżona jako matka a więc osoba sprawująca władzę rodzicielską nad małoletnim synem, w trosce o dobro dziecka, miała wręcz nieograniczone prawo, do podsłuchiwania go i kontroli jego rozmów. • Przedmiotem ochrony przepisu art. 267 kk jest wszak tajemnica komunikowania się i związane z nią prawo do prywatności, gwarantowane przez art. 49 Konstytucji RP. • Instalowanie urządzenia służącego do rejestracji dźwięku w celu przechwycenia informacji o przebiegu takiej rozmowy jest siłą rzeczy niedozwolone i stanowi czyn zabroniony, którego znamiona opisane są w art. 267 § 3 k.k. • Błędy formalne związane ze sporządzeniem uzasadnienia nie mogą mieć wpływu na treść wyroku podlegającego zaskarżeniu, gdyż uzasadnienie jest następstwem wydanego orzeczenia.
Skład orzekający
Mirosław Kędzierski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia czynów ciągłych, ochrony prawa do prywatności i tajemnicy komunikowania się w kontekście działań rodzicielskich, a także dopuszczalności błędów formalnych w uzasadnieniu wyroku."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego kontekstu rodzinnego i karnego, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych obszarach prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa porusza ważny temat ochrony prywatności w rodzinie i granic władzy rodzicielskiej, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców, nie tylko prawników.
“Czy matka może podsłuchiwać własne dziecko? Sąd Okręgowy rozstrzyga.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.