IV Ka 142 / 18

Sąd odwoławczy rozpatrzył apelację oskarżonego dotyczącą wyroku skazującego za znieważenie funkcjonariusza policji. Sąd uznał, że apelacja w części kwestionującej ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji co do użycia słów znieważających nie jest skuteczna. Podstawą ustaleń było obiektywne nagranie zdarzenia, które pozwoliło na dokładne odtworzenie treści wypowiedzi i kontekstu. Sąd odwoławczy potwierdził, że wypowiedzi oskarżonego, takie jak „zachowujesz się pan jak cham”, „cham nad chamy”, „baran”, miały na celu uwłoczenie czci pokrzywdzonego i okazanie mu pogardy, co uzasadniało kwalifikację z art. 226 § 1 kk. Jednakże, sąd odwoławczy uznał, że orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego nie było uzasadnione. Wskazano na niewłaściwe zachowanie samego funkcjonariusza, który zamiast łagodzić sytuację, podgrzewał ją, zwracając się do oskarżonego i jego ojca w sposób nieuprzejmy i lekceważący. W tej sytuacji, premiowanie policjanta nawiązką uznano za niesłuszne. Dodatkowo, sąd odwoławczy obniżył okres próby, na jaki postępowanie zostało warunkowo umorzone, do najniższego wymiaru. Uzasadniono to nagłym zamiarem popełnienia czynu zabronionego, powstałym pod wpływem emocji wywołanych również niewłaściwym zachowaniem pokrzywdzonego. Podkreślono, że zamiar nagły wiąże się z mniejszym stopniem winy, gdyż sprawca nie ma wystarczającej dyspozycji czasowej na przemyślenie czynu. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wskazując na niewielką kwotę oraz dostateczne możliwości zarobkowe oskarżonego.

Zagadnienia prawne (4)