IV KA 1384/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając zarzut rażącej niewspółmierności kary za niezasadny.
Obrońca oskarżonego J. B. wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności oraz niewzięcie pod uwagę okoliczności łagodzących. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, podkreślając, że kara orzeczona przez Sąd I instancji mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i uwzględnia zarówno okoliczności obciążające (wielokrotna karalność, ilość zabezpieczonych środków), jak i łagodzące (przyznanie się do winy, nieutrudnianie postępowania).
Sąd Okręgowy rozpatrzył apelację obrońcy oskarżonego J. B. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności, która miała być zbyt surowa i nieadekwatna do czynu, z pominięciem ilości posiadanych środków odurzających oraz okoliczności łagodzących. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i pisemnych motywów wyroku Sądu I instancji, uznał apelację za niezasadną. Podkreślono, że pojęcie "rażącej niewspółmierności" kary wymaga zasadniczej różnicy między karą orzeczoną a sprawiedliwą. Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił całokształt materiału dowodowego, w tym okoliczności obciążające (społeczna szkodliwość czynu, wielokrotna karalność, ilość zabezpieczonych środków) oraz łagodzące (nieutrudnianie postępowania, przyznanie się do winy). Orzeczona kara pozbawienia wolności mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany wyroku, utrzymując go w mocy, a wniosek o zmianę kary na łagodniejszą został uznany za niezasadny. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ze względu na jego trudną sytuację majątkową.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, uwzględnia przeszłość kryminalną oskarżonego i jego postawę w sprawie, a także okoliczności łagodzące. Różnica w ocenie wymiaru kary nie jest na tyle zasadnicza, by uznać ją za rażąco niewspółmierną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator / Oskarżenie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zarzutu rażącej niewspółmierności kary.
u.p.n. art. 62 § ust. 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Przepis określający czyn zabroniony.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada oceny dowodów.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Zastosowanie przepisów o kosztach w postępowaniu odwoławczym.
u.o.w.s.k.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Przepis dotyczący opłat w sprawach karnych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności. Niewzięcie pod uwagę ilości posiadanych środków odurzających. Niewzięcie pod uwagę wszystkich okoliczności łagodzących.
Godne uwagi sformułowania
"niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, zasłużoną" kara mieści się "w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i odzwierciedla przeszłość kryminalną oskarżonego oraz jego postawę w toku niniejszej sprawy"
Skład orzekający
Marcin Sosiński
przewodniczący
Stanisław Jabłoński
członek
Marek Poteralski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary w sprawach narkotykowych oraz znaczenia okoliczności łagodzących i obciążających."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rodzaju przestępstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy kwestii wymiaru kary w sprawach narkotykowych, co jest tematem często pojawiającym się w praktyce prawniczej i budzącym zainteresowanie.
“Czy kara za posiadanie narkotyków była zbyt surowa? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 1384/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej, II Wydział Karny, z dnia 9 września 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 294/21 dot. oskarżonego J. B. w sprawie o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1 J. B. Stan zdrowia oskarżonego Zaświadczenie z dnia 19 sierpnia 2021 r.; zaświadczenie lekarskie z dnia 24 sierpnia 2021 r.; karta informacyjna z dnia 29 lipca 2021 r. 103-107 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ______ _____________ __________________________________________ _________ _________ 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 Zaświadczenie z dnia 19 sierpnia 2021 r.; zaświadczenie lekarskie z dnia 24 sierpnia 2021 r.; karta informacyjna z dnia 29 lipca 2021 r. Wskazywane dokumenty opisują stan zdrowia oskarżonego, nie są jednakże decydujące dla określenia wymiaru kary. Nie są one bowiem w żaden sposób przeszkodą dla orzeczenia kary pozbawienia wolności, nie może też stan zdrowia oskarżonego wpływać na wymiar kary albowiem istotne są tutaj dyrektywy wymiaru kary, które Sąd I instancji wziął należycie pod rozwagę. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu __________ ________________________ __________________________________________________ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrońca oskarżonego zarzucił rażącą niewspółmierność kary, a to: a) przez wymierzenie kary zbyt surowej i nieadekwatnej do popełnionego przez oskarżonego czynu, bez uwzględnienia ilości posiadanych przez oskarżonego środków odurzających, b) przez niewzięcie pod uwagę przez Sąd wszystkich okoliczności łagodzących w stosunku do oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna Przystępując do oceny podniesionego zarzutu należy na wstępie podnieść, że przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zapadłego orzeczenia nie wykazała uchybień Sądu I instancji, które mogłyby skutkować wzruszeniem zaskarżonego wyroku. Analiza akt sprawy oraz pisemnych motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia, wskazuje jednoznacznie, że Sąd Rejonowy uwzględnił przy wyrokowaniu całokształt materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej, mając na uwadze okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego J. B. a następnie dokonał poprawnej oceny dowodów, wyprowadzając trafne wnioski co do sprawstwa i winy oskarżonego. Odnosząc się natomiast do zarzutu zawartego w apelacji obrońcy to należy podnieść, że wbrew argumentacji obrońcy Sąd Najwyższy niejednokrotnie stwierdził, że przy zarzucie „rażącej niewspółmierności kary nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, że karę dotychczas wymierzoną można byłoby nazwać - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu niedającym się wręcz zaakceptować.” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2017, sygn. akt SNO 30/17, Legalis Numer 1695837); „niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, zasłużoną” (tak m. in. wyr. SN z 1.12.1994 r., III KRN 120/94, OSP 1995, Nr 6, poz. 138)”. Mając zatem na uwadze powyższe należy podzielić też stanowisko Sądu I Instancji co do trafności orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Z pisemnych motywów wyroku wynika, że Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, a więc znaczną społeczną szkodliwość czynu przypisanego J. B. , dotychczasowy tryb życia oskarżonego i jego wielokrotną karalność , co niewątpliwie świadczy o negatywnym stosunku oskarżonego do przestrzegania obowiązujących norm prawnych, ilość zabezpieczonych środków odurzających. Jednocześnie sąd meritii wymierzając karę pozbawienia wolności wziął pod uwagę okoliczności łagodzące takie jak nie utrudnianie przebiegu postępowania i przyznanie się do winy. Zatem słuszne jest stwierdzenie Sądu I Instancji, że orzeczona kara mieści się „w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i odzwierciedla przeszłość kryminalną oskarżonego oraz jego postawę w toku niniejszej sprawy”. Jeżeli zatem Sąd I instancji przy wymiarze kary uwzględnił powyższe okoliczności to nie można przyjąć, że kara ta jest rażąco surowa. Dlatego w żaden sposób nie można podzielić zarzutu zawartego w apelacji obrońcy o rażąco surowej karze wymierzonej oskarżonemu J. B. , nawet uwzględniając zapisy zawarte w przedłożonych przez obrońcę dokumentach tj zaświadczeń z dnia 19.08.2021 r., z dnia 24.08.2021 r. i karty informacyjnej z dnia 29.07.2021 r. dotyczących stanu zdrowia oskarżonego i jego uzależnienia od alkoholu. Wniosek Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji medycznej oskarżonego oraz zmiana zaskarżonego wyroku w pkt I przez wymierzenie oskarżonemu J. B. kary 1 roku pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec uznania zarzutu za bezzasadny wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1 ___________________________________________________________________ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ____________________________________________________________________________ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11 Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej, II Wydział Karny, z dnia 9 września 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 294/21 dot. oskarżonego J. B. w sprawie o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego należało utrzymać w mocy. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji są prawidłowe, a ocena dowodów została dokonana zgodnie z treścią art. 7 k.p.k. Bezzasadny jest także zarzut obrońcy oskarżonego co do wymiary kary, o czym szczegółowo traktuje punkt 3.1. niniejszego uzasadnienia. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1______________________________________________________________________ Zwięźle o powodach zmiany _______________________________________________________________________________________ 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ____________________________________________________ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia __________________________________________________________________________ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia __________________________________________________________________________ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia __________________________________________________________________________ 4.1. __________________________________________________ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia _________________________________________________________________________ 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania __________________________________________________________________________ 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności _____________ _____________________________________________________________________ 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oparto się na przepisie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. oraz art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz.223 z późn. zm.). 7. PODPIS SSO Marcin Sosiński SSO Stanisław Jabłoński SSO Marek Poteralski ZAŁĄCZNIK NR 1 DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rażąco niewspółmiernie surowa kara 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI